Sosialurinarkiv
Sosialurin 1928-04-17, síða 3
Tak niður PDF av hesari síðu Stórt myndaskrá

týsdagur 17. apríl 1928síða 3

‹ fyrra síða allar 4 síður næsta síða ›

Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.

Tekstur á síðuni

Á | "føroysku reiðarar, atburð á sær, at teir liggja og skambjóða flekjaralønina niður hjá foroy skum fiskimonnum fyri at tæna enskum kapitalistfeløg- um, eru teir ikki betur verdir, enn at vera merktir sum landa- svíkjarar, um tað eydnast at fáa fætur á teimum. Flekjaraarbeið umborð á trolarum er umframt at vera specialarbeið eitt so strevið og vandamikið arbeið, at teir áttu at verið best løntir um- borð, sum teir eisini vóru tað, áður enn Føroyingar tóku til at undirbjóða hvenn annan. Nú hava teir eina skammar- løn sær til skaða og landi sínum til spott og spæ. 3 pund um vikuna fær ein dekksmaður bert í livrapeningi, tá nakað er fiskað, umframt fær hann fasta løn og vist av pundinum. Nú er tíðin inni til, at felagið her til næsta árs tekur sær av hesum máli fyri álvara. Tá vit ganga strangt í rætta við okkara sømir tað seg illa, at vit eira útlendingum. Fiskiskapur Noregs 1928. 24. mars vóru fingnar ca. 28, milliónir, og eru harav farnar í salt ca. 19, milliónir. Undanfarnu ár var veiðan um somu tíð: 1927 35, mill., harav saltað 24, mill. 1926 301 — — — 24 — 1925 21, — — — 155; — 1994 "165 — — — 124 — 1923 24, — — — 161 — 1922 187; — — — 1246 — 1921 20, — — — 24 — 190 174 — — — 11 — 7. apríl vóru fingnar ca. 49, milliónir, og harav farnar í salt ca. 28,, milliónir. Um somu tíð undanfarin ár var veiðan: 1927 50, mill., harav saltað 31, mill. 1926 424 — — — 30 — 1925 30, — — — 206 — 1924 284 — — om 2; — 1993 301 — — — %; -— 192 2, — — — 164 — 1921 29; — — — 16 — 1920 26,4 — — = 417 — Sum herav sæst, sbr. hvat fyrr er lyst, er torskafiskur Noregs gingin væl fram, og er árið nú omanfyri meðalár. Prísirnir á ráfiski er har fallin nakað, hann er nú 10—12 ory. kg fyri slogdan fisk. Marknaðurin í Norðurspaniu sigst nú at vera fastur, og byrjar nú hitt sama spælið, sum ífjar, at norskur fiskur stendur Í 76—82, meðan íslendskur og foroyskur stendur lægri: 70—75 (»Fiskets Gang« 11. april). Fiskitidindi frá skip- um. Frá Suðuroy skrivast til okkara 14. apríl: Heim eru komin hesi: »Langanes« 18,000, >Vestha- vet« 16,000, »Havstein« 18,500, »Agnes Louvise« 15,000, »Albert« 16,000, »Johanne Sofie« 14,500, Frætt er, at »Skarpheidin« hevdi fyri 8 døgum síðani 15,000 og >Dúgvan< 6000. | | Ur Føroyum. | Ur Føroyum. ere ET Tórshavn. Haffstein-Florentz. »Haffstein«—»Florentz«-Sagen skal nu til Behandling ved Højesteret. Da der fra flere Sider menes, at denne Sag i Enkeltheder er noget ufuldstændigt belyst, vil man tro, at der vil blive optaget ny Vidneafhoring paa Fær- øerne i Sagen. En ny Vidneafhøring i Sagen kan blive af overordentlig Be- tydning, og muligvis tilvejebringe det fornødne Materiale til en retfærdig Domfældelse. Udvandringen. Med S/S »Tjaldur« (Skipa- felagið) afrejste 11 Emigranter til Canada. De l0 var fra Vaagø og 1 fra Fuglefjord. Fimleikafelagid í Havn hevdi framsyning sein- asta sunnudag í fimleikarhøll realskúlans. Slíkar framsýningar eru enn sjáldsamar her á landi, og vitu- ligt komu nógvir áskoðarar til steðar. Í framsýningini luttóku 9 menn og 16 kvinnur. Millum menninar stóð dyst- urin um ferðasteypið og ímillum kvinnunar um ein silvurvasa. Ferðasteypið vann Sofus Við- stein og »vasan« vann frk. Høj- gaard, lærarinna. Midvågur. Fiskasøla og pen- ingurin, Í døgunum fyri påskir var frálíkt útiróðraveður, og bátar- nir fingu væl av fiski, summir komu uppí 23 centnar á bát. Prísirnir eru 18 oyr. kilo fyri stóran fisk og 12 oyr. kilo fyri småfisk, men so er eisini ein prísur fyri smátt og stórt yvir- hevur: 16 oyr. fyri kilo, á Vinduer, Døre og Lister. Godt og billigt Arbejde. Hugo Øster's Maskinsnedkeri, Tlf, 216. Thorshavn. Tlf, 216. Sum tad er missjavnt vid prísunum, so er tað eisini miss- javnt, hvatið peninginum við- víkjur, tí tað eru so fáir fiski- menn, sum fáa peningin í hondina frá teimum, sum fiskin keypa. Seinasta vetur, sum eisini her vesturi var ein trong tíð og peningurin treyt fólki, tá hildu keypmenninir uppá »contant«- salg: Tað sindri, sum fólkið mátti hava úr krambúðini, mátti rindast contant. Stakkeyp- menn slerdu so „stórt“ uppá, at teir ongar vildu hava í búðini, so teir kundu vera vissir í, at eingin fekk nakrar vorur kritaðar. Men nú fólkið hópar fiskin upp í keypmannsins kjall- keypmannsins morgun- verur ara, er og kvøldarsjongur um »contant«- salg tagnadur. Soleidis er vár- vendingin vinnulivinum viðvíkj- andi her vesturi hjá okkum háttað. Hetta má sigast at vera synd- arlig viðurskifti, at menn dag út og dag inn royna grunnarnar og veiða nógv — og ikki fáa peningin í hondina. Ein atvoldin er, at menninir ikki sjálvir, men keypmenninir, eiga bátarnar, og so galið er, at fiskimenn, sum hava fingið sær statslån uppá motorbåtar, eru so illa staddir, at keypmaðurin forðar teimum í at selja fiskin, har teir kunnu fáa besta prísin og peningin í hondina. Eg havi tosað við ein mann, sum hevur verið soleiðis hægreiddur, og framhelt tað harmfulla í ikki at kunna gera soleiðis, sum hann sjálvur vildi, sær til bata og besta. So er statt í okkara lítla landi, rættur minna mannsins lútar enn sum áður, keypmanns- kjallarin gloypur fiskamongdina, sum hin fåtæki fiskarin førur uppå land — men peningurin er ikki so lagaligur at fåa fætur Tungt strid og tunnligt úrslit, so er lagna fåtækramanna. Miðvingur. F Innsendar greinir mega vera okkum í hendi seinast friggjadag kl. 10 f. p. Tr Lýsingar === Pr €3 e23 €3 TN Alle bør bruge: „Rita“ h SO ETEILS UN UL Da N. LO GT iT Sæbespaaner. Skrubbifon ,,R „Tjaldur Sæben. „OKKARA“ Toiletsæber. De bedste. De drøjeste. Thorshavn ur A.“ NG eee agter at afholde en Bazar i Logebygningen i Begyndelsen af Maj Maaned til Fordel for Byg- ningens Udvidelse, henvender ner af Afholdsarbejdet med at yde Logen sin Støtte. Bazarkomiteen sig herved til Ven- Anmodning om ved Gaver og lign. Eventuelle Gaver til Bazaren eller Tombolaen bedes venligst sendt til en af os undertegnede. Thorshavn, i April 1928. Elisabeth Weihe. Inger Olsen. Helga Hansen. P. Jensen, Elieser Hansen, Direktør. Stenhugger. Maurentius Vidstein, Redaktør. Rasmus Thomsen, Tømrer. Motorpasser. Elsebeth Sofie Poulsen. Vilhelmine Jensen. H. J. Michelsen, Ole Rubeksen, Elisa Haraldsen. Anna Rubeksen. Martin Joensen, Smed. Elias Johansen, J.P. Rubeksen, Sejlmager. Kontorist. Postbud. Julian Johansen, Johan Mikkelsen, Maler. Blikkenslager. SKAN DINAVIEN Eneste direkte Ruter fra København til Amerika og Kanada. Regelmæssig Afgang fra Kø- benhavn og Oslo flere Gange om Maaneden. Ingen Pasvisering til Kanada. Alle Oplysninger om Forhol- dene, Boe n, hvorledes Ny- ankommende hjælpes til Arbejde etc. faas ved at skrive efter vore illustrerede Haandbøger, der gratis sendes overalt. Ved Ankomsten til Halifax og Winnipeg vil Liniens egne Re- præsentanter være til Stede for at modtage Passagererne og være dem behjælpelige. Skriv til Agenten: H. C. Miller, Thorshavn, eller | Passager-Afdelingen, Konge ns Nytorv 8, Købe nhavn K. pr Skrubbifon „R. A.“ renser alt. Licitation. Opstøbning af en Betonmur, ca. 30 Í tomme Alen lang, 2 Alen høj, bred, udbydes i Lici- tation. Nærmere ved undertegnede, der modtager Tilbud inden Lør- dag 21. ds. Kl. 6 Eftm. Jens av Reyni. Havnar boltfelag heldur ársaðalfund leygardagin 28. í h. m. kl. I hjá >Havnar arbeiðsmannafelag< »9 í húsinum á Bryggjubakka. Havn /,—28. Nevndin. Lýsingar mugu verða innsendar til okkara skrivstovu innan kl. 10, mánadag fp. HØVDINGAR HITTAST 52 53 Tørir, Sigmundur Ørvar så eg ongar! (dregur svorð úr slíðrum). Komum, fylgj mær! eri Prestur ; h . SIGM mt stendur fyri uttan, (hulisligur). (Teir fara allir skundisliga út til vinstru, prestur Har var meir åfatt, enn tit sóu! aftastur. Nú er vorðið skymligt í hellini. Um eina om ni fm ; , , løtu kemur Tórgerð ljådliga inn frå høgru, hon sær bjarga okkum fyr fyrst, ti Sigmundur, rørd og uppøst út, men heldur ongan gang og talar mær ikki grið. Sanniliga, her ber alt at tí borði, at ondar og trøllskar maktir hava valda. — Tú vart ovungur og óroyndur í trúnni, Arngrímur, annars hevði ikki so gingið til. Prestur. Tað vardi meg altíð! Sigmundur. Ongum er hetta líkari, . enn at Tréndur f Gøtu er her í nánd og eigur part í atburðinum. við doyvdari men sterkt rordari rødd). Tórgerð. Hetta var tó hin fagrasti vopnaleikur, nakra tíð sá! Lættliga sum flåkrandi ternuveingir leikaði sverðið í hondum Hermunds, bert hugsaði um at verja seg fyri men snørp og hvøss, sum flogið á lundanum, tá ið hann stoytir frá fjallinum, fullu høggini, tá hann ætlaði at fella hann. — Seta so leingi hann Arngrími; hevnd, 54 Hermundur. Hvar man hon vera farin, Å! Ingibjørg, Kom, skunda tær, eg hestum okkara; hovn. tekur hana í tað er Tórgerð). Tórgerð! Eg má finna hana sum skjótast, menn mínir (Tórgerð stendur still. føvningin, hestur hennara so hon man vera her inni. og vit mugu ivaleyst geva teir (Hann verður nú varur vid Tórgerð). dýrasta ogn mín, ert tú her! vit mugu fara í stundini á eru allir í Tórs- Her kann eg ikki verja teg. Hermundur loypur til og men kennir í sama bili, at Hermundur. — er tað túl Tórgerð (sum í orsku). Tórir. Satt man vera, sum tú sigir; men hvat er nú til ráða at taka annað enn at hopa undan. Sigmundur. Ikki skal tó so verða, frændi. Nú skulu bitrir brandar brúkast, meðan stundin er. Nú má bera saman millum Krists og Óðins — millum míns og Hermunds! Vitum tær hvar hann er! Tórir. Hann er ikki langa leið gingin enn. svalandi leskjudrykkur, nú komst tú niður á mítt tyrsta hjarta! Ég netraði í ótta, inntil Arngrímur fell deyður til jarðar; nú eri eg stilla aftur, og nú veit eg tað fyri vist. Ég elski Hermund. Ég, og íkki Ingibjorg, skal eiga hann, her ella hinumegin deyðan! Ég lati fegin lívið fyri at vera fevnd av Hermundi. (Hermundur hoyrist at koma inn frá hogru). Tórgerð (sum Í ótta). Nú kemur hann! Hvat skal eg gera? (Hon stillar seg har, tað er mest skýmligt). Ja! tað eri eg! — Hví sleppur tú mær! — Tak meg, Hermundur sterki! Hermundur (við andstygd). Ert tú vorðin vitleys, purka! — Hvar er Ingibjorg? Tórgerð. Í bonhúsinum. (Hermundur snýr sær á og skal leypa á dyr). Tórgerð. Tað var eg, sum reið tær í móti, tá hon ikki tordi — ikki vildi!