Sosialurinarkiv
Sosialurin 1928-11-06, síða 4
Tak niður PDF av hesari síðu Stórt myndaskrá

týsdagur 6. november 1928síða 4

‹ fyrra síða allar 4 síður

Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.

Tekstur á síðuni

Udpantning. Der vil í nær Fremtid blive iværksat Ud- pantning for Restancer af Kommuneskat og Vandafgift for Aaret 1928. Man skal derfor anmode dem, der ikke ønsker at blive opførte paa Udpantningslisten, VR 3373 Alle bør bruge: „Rita“ Sæbespaaner. Skrubbifon „R. A.“ „Tjaldur“ Sæben. : „OKKARA“ Toiletsæber. om snarest at berigtige deres Restancer. i : THORSHAVNS BYRAAD, den 25. á = Oktober 1928. Á 9 fr Omkap med Solenstraaler enhver Ting der ST 35363 ; Útbjóðing. Oll arbeiðini við at byggja amtsbókasavnshúsið í Tórshavn L er renset med ATA Skurepulver. ATA faas kun í Ori- gin SI WE verða her givin fram til almenna útbjóðing. Boðið kann verða annaðhvort upp á oll arbeiðini undir einum ella upp á hvert AÐ SIGST at eitt kilo av prentusvertu er í virði eins og eitt kilo av gulli, um hon verður nýtt til lýsingar arbeiði fyri seg eftir arbeiðisslag. Tekningar, skrivaðar frágreið- ingar og treytir kann ein læna frá amtsbókasavninum, so leingi nakað er eftir, hvonn dag frå kl. 12—2 s. p. ímóti peningatrygging upp á 25 kr., sum verður afturgoldin, tá ið lánið verður aftur- ið | tl t fá ið hava og ætla at fáa sama. Sterkt bind við — skinnryggi á 5 kr. — Árnasons bókasmiðja, AEDERKERRHERODENRRLHDONA — ÁNLUSHUAÐAMAHRUUUUKAK KAN LAYFAÐAASDAVUUNÆKNDAENAAENNANNAKUAUGRAUAUAGRADUVANAUAAAÐÐUDAVALEAENNAUUNRGLUDAANAUANANANADANAARÐNRGRAMANNVANDAGRUSAAVAAAUAÐLSNUU $ ; så Ø ; nðini verða latin í il: bkasavni og kunngeringar. ; borið heilt og holdið. Boðini verða latin inn til amtsbókasavnið = BEREGN. Tað se særOrðabók okkara, lati ; seinast hin 15. desember kl. 2 s. p. í år, og verða tey upplatin í | = Men tað hóskar tíverri ikki altid. Tad velst I : ; ; Á i so Á A | = um hvar maður ella handilsfelog lýsa, og fyri na innbinda við tað ! hjåveru teirra, ið bodfd hava og eru viðstaddir. = at vera vísur í at prentunarsvertå verður væl + Torshavn, 25. oktober 1928. = nýtt og at tað er lønandi at lýsa, eiga tygum at 8 Fyri Føroya Amis Bokasavn El senda lýsingar til 2 M. A. Jacobsen. = F N . | D k (** | Sn ——————ivf"—— »bsen || Føroya 50cial-vemokKrat . Kongagøta, Havn. 2 Galvaniseradar takplåtur — Føroysk-Donsk orðabók er til på ANAS inast trá Á 'TArsh: = sølu í bókahandlinum í tl keypast biligast frá Po ul Hansens Heilsølu, Førshavn. = Tann ið lýsir mikið, selur nógv. Tréndargøtu og kostar inn- i Telefon 228. Telegramadresse VERITAS. = hundin 12 50 efi 7 50 I í | . = LL ——… RN = Árnason. 3] Føroya skipar KE EN rede Til Canada med Cunard os White Star Linien. HØVDINGAR HITTAST EFTIR REGIN I LID (SJÓNLEIKUR Í 3. TÅTTUM FRÁ ÅRINUM 1001) og navigatørfelag hevur eykaaðalfund sunnudagin 18. november 1928 kl. 4 s. p. Í biografteatrinum í Torsgøtu. i Drengehabitter. Et Parti prima uldne mel. Buckskin i 140 ctm. Bredde sælges saalænge Lager haves deraf er útkomin og fæst í bókaselunum ella hjá útgevaranum R. Rasmussen, Feroya Fólkaháskúli. Alle Oplysninger ved Á dagsskrá: Jens av Reyni, ; kollossalt billigt 1. Lønvidurskifti 1929. sav Ri ? brunmeleret pr. m. 2. Ýmist. Upplagið er bert 450. Iþonpart; Få graameleret pr. m. Nevndin. Prísurin er 2 krónur. C. Mogensen, H Prøver sendes, men vi | ——— ———&»£<&—————=———m=:nD. => er Nyhavn 1, f á D.H.82 København. anbefaler at indsende Be- $ stilling snarest. Hvad ikke ————————— tilfredsstiller, tages retour. Ger a 2 Det bedste UT Lýsingar. =" A Ha sm é haardt Vand : BY ; HH DA - Middel til at mugu verda innsendar til okkara blødt som GI? : 5 2, DI lægge i Blød skrivstovu innan månadag fp. KONGSBAK & LARSEN Regnvand DREPA med, AL FREDERIKSHAVN HAM i Givid út av ymer socialdemekratiskum felogum. PI Skrubbifon ,,R. A.“ Bladst) AB, Viðstein. renser alt. „Feroya Social-Demokrat«s, Torshavn. P 23 24 25 hoyra, Guirot loyvdi sær enntå at tiltala arbeiðar- Stórborgararnir vóru ikki tilfriðs, teir høvdu menniskjum, sum vórðu arbeiðsleys og kravdu ar, ið høvdu vælrætt spottandi. Hann bað teir nokk viljað haft eitt stjórnarskifti; men eina repu- arbeid? Hon ráddi jú ikki yvir tilfari, jorð og skunda sær at tjena so nógvar pengar, at teir blik var teim minni um, teir máttu tó lata sær oðrum framleiðslumidlum, hetta var alt á privat- gjørdust ríkir, so fingu teir jú vælrættin av sær eftirlíka av ótta fyri, at arbeiðararnir skuldu dríva um hondum, og hin heilagi ognarrættur frá 1789 sjálvum. kollveltingina longur út í æsir. Arbeiðaraflokkurin stóð enn við makt, at nema vid hann var ikki 29, februar 1848 varð samankallað til ein fund í vildi nú ikki bert hava eina republik, men eina gamansleikur. Stjórnin greip so til at stovna tey aris um endurbøting av stjórnarlagnum. Móti sociala republik, og so mikil var Óttin nú fyri ar- tiltiknu tjóðverkstaðini, her skuldu allir menn hava hesum fundi setti stjórnin forboð, og tá kom eldur beidaraflokkinum at allar mótmælisroddir tagdu, rætt til at krevja arbeid til 2 franc um dagin. í koluna. Dagin eftir gingu mannamúgvur gjøgn- tá stórar plakátur vóru slignar upp við fylgjandi 100.000 meldadu seg í stundini; men har var ikki um gøturnar rópandi: „Niður við stjórnini“. Otti orðum: „Hin franska republikin, frælsi, javnaður, nyttugt arbeið til ein tiggjundapart. Stjórnin mátli kom á kong, hann avsetti Guirot og lat her- bróðurskapur“. so annaðhvort seta menn til ónyttuarbeið t. d. at liðið kalla til; um kveldið fell óvart eitt skot, Hetta vóru alt steinar til javnadarbygningin; flyta grót og flag aftur og fram ella rinda monn- eingin visti hvarfrå; men so piprandi spent vóru men enn var grundarlagið ikki dygt at byggja á, um len fyri púrt einki at gera, hetta seinna var sinnini, at í stundini róptu herhovdingarnir: fýr! og altovskjótt skuldi tað prógvast, hvussu vanda- reglan, og menn fingu 1'/, franc fyri at ganga og nakrir arbeiðarar vóru dripnir av skotunum frá mikið tað er at byggja eina nýggja samfelagsskipan fyri einki. Tað er sjálvsagt at hetta mátti enda illa, kongsins herlið. Sum eftir einum hvirluvindi á ov veika grund. tí ikki kann ein ríkisstjórn rinda arbeidsløn, uttan høvdu teir hjástæddu, teir deyðu uppá vognar, Alt stjórnarræði má byggjast á ein medvitandi at hon samstundis hevur ognarrættin til tailfr, sum undir blaktrandi vitaskyni vórðu koyrdir veljaraflokk og á fígggjarligt grundarlag, annars maskinur, hús, skip og jørð. At rinda løn fyri Í gjógnum goturnar meðan vognstjórarnir róptu: verður tað eitt púrt og blekta skinræði, har hitt einki, virkar bert sum fátækrahjálp. »Til vápna, teir drepa fólkið!< Hin 24. februar tóma skrólið situr í hásætinum eina tíð, til tess tað Mótviljin móti tjóðverkstoðunum vaks dag ; var Parísarborg ein rúkandi orrusta, sum endaði fánar burtur í ómegd. undan degi, og tá eftirverkini av februarkollvelt- j við, at kongur flýddi og fólkamongdin (borgarar- Teir fronsku arbeiðararnir fingu til eina ingini breiddust út um Norðureuropa, so at tað i nir) stormadi ríkisdagshúsini har hon útrópti eina byrjan stóran lut í stjórnarræðinum og stórborg- kom til uppreist í fleiri týskum býum og orrustu- | nýggja ríkisstjórn; men á ráðhúsinum komu ar- ararnir máttu í fyrstu atløgu lúta fyri hóttum ar- dunið varð so hart, at tað gav afturljóð líka norð- 4 beiðararnir saman og valdu samtfdar eina stjórn beidaraflokksins. Tá herførari arbeiðaranna lækn- ur í Keypmannahavn, lamdist bæði handil og [ av sínum monnum við Louis Blanc á odda. Nú in Raspal hótti við innan 2 tímar at koma til arbeið eina tíð. Í Fraklandi endaði hesin tilstand- ráðhúsið við 200.000 monnum, um stórborgararnir urin við tí, at tjóðverkstoðini vóru avtikin 21. vitstu teir hvat teir vildu: Vegurin til eitt álítandi frælsi fyri arbeiðarin, mátti gangu igjøgnum eina arbeiðarastjórn. Hesar báðar á somu stund frá ymissum síðum útróptu landastjórnir møttust seinni á ráðhúsinum og samdyst um at renna saman í eina. Tá arbeiðararnir fingu lyfti um at fáa ein av teirra egnu felogum, Albert, inn í stjórnina afturat, vóru teir tilfriðs, teir áttu nú 3 stjórnarlimir, ikki tagdu við teirra møsni um kongadømi (tílíkt máttu teir svølgja mótmælisorðini), arbeiðararnir krævdu av stjórn síni „Rættin til arbeiðis. Hetta var eitt av loysunnarorðum oddamanns þeirra, Louis Blanc's og stjórnin játtaði í stundini rættin til arbeiði, men hvussu skuldi stjórnin skaffa ar- beid til oll tey túsundir og aftur túsundir av júní. Arbeiðararnir fingu tá ímillum tríggjar kostir at velja: Svølta í hel, ganga inn sum soldátar í herliðið, ella verða útfluttir til onnur lond eins og arbeiðsdjór. Teir valdu ímeðantíð ongan, men reistu seg til mótstøðu móti kúgannini við vápnum í hendi og tað kom til ein blóðugari barduga enn nakratíð áður. Undir ferarskapi Cavaignac's við