týsdagur 13. november 1928síða 4

rug met j |: - 4 Utkomin er: RITSTJÓRI RICHARD LONG. 130 blaðsíður. Inniheldur umframt Álmanakkan við minnisblað fyri hvønn mánað og alla vanliga álmanakkatext m. a.: Upplýsingar unr Foroyar, legtingsmenn, sýslur, presta- gjald, sóknir, læknar, sjúkrakassar, skrivstovutldir og vitjunartidir i Havn, føroyskt mát, mål og. vekt, kósir innanoyggja, post- og telegramtaxtir, klareringshavnir, av- myndaði seyðamark (við sunnan- og norðanfjorðs nøvnum), fiskanøvn á Foroyskum, Íslendskum og Donskum, tær mest umráðandi lógir, greinir um nýtslu av handils- tødum og handfaring av fiski, umsetingartalvu (metrar til føtur og øvugt). H. N. Jacobsens bókahandil, Tórshavn. FØROYSKUR ÁLMANAKKI 1929 Prísur bert 50 oyr. (á Me EO H Alle bør bruge: = „Rita“ Sæbespaaner. = Skrubbifon „R. A.“ = „Tjaldur“ Sæben. „OKKARA“ Toiletsæber. = : De bedste. De drøjeste. = = mer 48 Øre samme Kvalitet 125 cm. bred 96 Øre pr. m. Ubl. Skjorter 200 Øre i lille og middel Størrelse, stor 225 Øre, svære uldne Herresokker 100 Øre, svært ubl. Flonel 70 cm. bred 65 Øre pr. m. Viskestykker 36 Øre. Vaffelhaandklæder 48 Øre, kulørte Lommetørklæder 45 > Sækketvistlærred Et Parti svært, ubleget realiseres mindst 20 m. 825 Øre pr. Dus. Fuld Tilfredshed eller Pengene tilbage. Forlang illustreret Katalog. SÆKKELAGERET., Sct. AmæPlads10. København K. AKTIESELSKABET DET KGL. OCTR. ALMINDELIGE BRANDASSURANCE-COMPAGNI KØBENHAVN STIFTET 1798 tegner Brandassurance for Ejendomme, Indbo, Varelagre o. s. v. samt Automobilforsikring ved Agenten for Færøerne pe VALDEMAR LUTZEN E Telgr.-Adr.: Kulliitzen. Thorshavn. Telefoner 16 & 176. Sonne 5323 ne = Henkel & Co. A.-S., DN r Vinteren se nær—? Efteraaret er begyndt, og enhver dansk Husmoder søger stedse at gøre sit Yderste for at gøre Hjemmet rent, fint og lyst til den lange, mørke Vinter. Til Vask baade af Gardiner, Linned, Silkestoffer og Dækketøj bruger hun udelukkende Persil, som er uundværlig til al Slags Vask. Hun véd, at Persil er absolut uska- deligt og ikke angriber Tøjet. Persil faas kun i Originalpakker. i Vogt Dem for Efterligninger. Den moderne, danske Husmoder bruger al- drig noget andet Vaskemiddel end Persil. København. SKANDINAVIEN MERIKA LINIE Eneste direkte Ruter fra København til NO | ME Amerika og Kanada. Regelmæssig Afgang fra Kø- benhavn og Oslo flere Gange om Maaneden. Ingen Pasvisering til Kanada. Alle Oplysninger om Forhol- dene, Rejsen, hvorledes Ny- ankommende hjælpes til Arbejde ele. faas ved at skrive efter vore illustrerede Haandbøger, der gratis sendes overalt, Ved Ankomsten til Halifax og Winnipeg vil Liniens egne Re- præsentanter være til Stede for at modtage Passagererne og være je i M Vil: f) (líf fr 1 JA INN #1 711 SN dem behjælpelige. 7 Skriv til Agenten: 7 H. C. Miiller, Thorshavn, á eller Passager-Afdelingen, Kongens Nytorv 8, København K. Bilig saft. Í Ydunar bryggarí uppi á Reyni verður seld frálíka sóð og bílig frugtsaft til ein og hvonn fyri 15 cm. Vejen til en virkningsfuld Reklame ; gaar gennem en Annonce i C. „reroya Social-Demok rat“. | omme „Feroya Social=-Demokrat““ Det er derfor í Deres egen personlige In- til al Avertering i Fremtiden. - Í kr. heil floska, tå ein hevur fløsku við. Til Canada med Cunard ogs White Star Linien. Alle Oplysninger ved Jens av Reyni, Thorshavn, eller Mogensen, Nyhavn 1, København. me Brug „Ríta“ Sæbe- spaaner. har vundet Indpas hos det store, jævne Publikum. | — — — Lysingar mugu verða innsendar til okkara skrivstovu innan mánadag fp. teresse at benytte,, Føroya Social-Demokrat“ | kl. 10. ——""IG—xEAAA A Givið út av socialdemokratiskum felogum. Blaðstýrari: M. S. Viðstein. Prentsmiðja „Feroya Sveial-Demokratcs, Tórshavn. 29 gamla handavirkid. Jarnbreylsnetið, sum er fyri londini eins og ægra- og trægranetið fyri manna- kroppin, byrjaði nú at tenja sínar blonku stál- træðrir út um landið. Náttúrvísindarligar ransóknir styðjaðu dúgliga uppundir vinnulivid. Heimsfrægir náttúrfroðingar sum Liebig og Alexander Humbolt stóðu í síni vælmakt um hetta mundið og vaktu ans fyri nýggjum ransóknarvíddum; teir eld- hugaðu evnagóðar týskar unglingar fyri náttúr- uvísindunum. Ein langur riðil av skaldum, heim- spekingum og blaðmonnum gróu við sínum skriftum so líðandi grundina burtur undan konga- valdinum, aðalsvaldinum og pengavaldinum; summir gjørdu eisini harðlig álop á kirkjuvaldið og kristin- dómin við. Wilhelm Weitling, hin fyrsti týski talsmaður fyri kommunismuni, háaði á ymissan hátt táverandi samfelagsskipan, spottaði hilt lógliga giftarmálið og talaði eyggjandi lovorð um lógleys kærleikshjúnarlog. Kristindómin spottaði hann eisini og hevdi at prestunum, sum vildu ugga hin arma og neyðstædda arbeiðaraflokkin við sælu hinumegin fyri neyðina og kvølin her. Hetta var, segði hann, al ganga yvirgangskroppunum til handa og leggja teim samvitskuleysu bleytan kodda at sova á. Tílíkir menn rørdu upp og brutu niður, men teir bygdu einki upp. Eitt niðurbrót- ingararbeið er stundum neydugt; men tað gevur onga sælu hvorki fyri hann, ið brýtur ella hini. At bjargingin fyri arbeiðaraflokkin ikki liggur í háð, spottan og niðurbróting; men í samanhaldi, trúgv og uppbygging skuldu tíðirnar prógva. Ein enn størri kollveltingarmaður enn Wilhelm Weitling var Ludwig Feuerback; hann vildi íkki bert kollvelta kongar og samfelog; men eisini 30 Gud av himlinum. Tó gekk hansara hugsan omanfyri ta andaligu javnhædd, har hin armi einfalti arbeiðarin si60. Væl gjørdu menn víða hvar í Týskalandi smærri uppreistir, neyðskaðir av hungri og halli, og eyggjaðir av teimum mongu øsingarritum, sum út komu; men har var einki samanhang í fyrr enn útmóti 1850. Hin nýggja tíðin við sínum broytingum í Jarð- adyrkanini frá smábrúki undir frælsum bóndrum til stórdrift undir junkaraveldid og frá hini gomlu handaverksdriftini til verksmidjudriftina skapti eisini í teim tysku landsportunum eitt nýtt gróðralendi fyri javnadarrørsluni; men eisini her mátti hin ognarleysi arbeiðarin ganga igjøgnum stórar trongdir, áður enn hann fann hina rættu frælsisleidina. Úti á hinum týska bondalandinum, har tey stóru lensgóðsini hovdu verið drivin sum vanlig bóndabrúk við arbeiðsfólki av bóndaættum, tóku nú um árini 1830—18 góðsegararnir til at dríva verksmiðjudrift av teirra jarðarbrúki, og tað ræðuligasta var, at leir settu á stóvn eitt brenni- vínsbrúnahúsið fyri og annað eftir. Tilfarið til brennivínið fingu teir av jørdeplum og rótum, sum nú vóru dyrkaði í stórum. Teir smábóndir og húsmenn, sum enn royndu at sita við egið búgv, vóru trokadir so hart, at teir ein fyri og annar eftir vóru noyddir at ganga frá jørdini og geva seg í hóp við teim ognarleysu arbeiðarunum. Hesin ognarleysi flokkur mátti liva eitt neyðars lív. Hús hansara vóru ússaligar smáttir, og fødin var mestsum bert jørdeplir og salt — ja, og brennivín, Hesin skaðadrykkur, sum gjørdur var 31 av teim ringastu jørdeplunum, var ikki dýrur og rúsurin dulmaði svongdina og førdi eina vælgerandi gloymsku við sær, í hvussu var eina stund. — Drukinskapurin breiddí seg um kapp við armóðina. Hesin atburður, at ein ríkmannaflokkur savn- ar sær góðs og økir sínar ognir við brennivíns- gerð og brennivinssølu, meðan arbeiðaraflokkurin, ið er vorðin hansara tænari ella rættari trælur undir ússaligastu lenkorum, sekkur enn djúpari niður av at drekka brennivínið, er ikki ókendur sjálvt á okkara dogum. Eitt dømi á hvussu tey verksmiðjuligu fram- stigini draga vesaldómin uppi í sær, har arbeiðar- arnir ikki standa saman til verd um teirra løn og lívskor er fylgjandi frá teirri tidini í Týskalandi: Um 1840 vóru 29 dampmaskinum í Berlin. 9 ár seinni vóru 193. At hetta framstig var til stóran vinning fyri verksmidjuharrarnar, er vituligt; men í hesum árum vaks vesaldómurin millum arbeið- aranna ómetuligt. Um 1840 var Berlin ein býur við góðum bestaborgarligum viðurskiftum, har fólki livdi eitt trygt friðalív. Í 1849 var talið á brots- monnum 12.000, á landstråkarum 12.000, á leysagt- ugum konufólki 10.000 og á biddarum 4000 meðan talið á borgarum, ið vóru sjálvbjargnir er sett til 20.000. Í budmullaverksmidjudriftini kundi Tyskland á ongan hátt standa seg ímóti Onglandi, sum hevði longri royndir og betri yrkisevnir. Hetta gjørdi at teir týsku verksmidjuharrarnir royndu at seta arbeidslønina hjá vevarunum longur og longur niður fyri at økja um vinningin. Í Bomen og Schlesien fingu vevararnir bert 4 silbergraschen ca, 40 oyrum um dagin, Herav gekk um ein