mánadagur 24. desember 1928síða 1

FRÆLSI Lýsingaprísur fyri petitreglu: 30 oyr. á forsíðuni, 20 oyr. á 3. og 4. síðu. Við storri lýsingum fæst avslåttur í prísinum :FOROYA- SOCIAL DEMOKRAT Nr ynskir øllum lesarum = Y sínum eini gledilig jól! ; N hd SN Á Jólaboðskapurin. Jól, ein sæl friðarstund í Seyðamenninir, sum jólanátt ollum tí harða og tunga stríði | vóru úti á markini uttan fyri í heiminum. Bethlehem, fingu fyrstir a | Jól, ein hvíld, tá ið menn- | monnum jólaboðskapin at hoyra, iskjan kann renna mødini og | og teir sóu eina glæmu av dýrd líta upp. Harrans ljóma rundan um seg, Jól, ein lítil, mjúk barna- | Teir kundu látist sum einki og hond, sum strýkur okkum um | verið verandi við frið. harsum teir ennið og fær alt tað harða og | vóru. Men tað gjørdu teir ikki. kalda og stirda í sál okkara at | Teir søgdu: >Latum okkum nú tina, so at tað, sum var byrgt | fara beinan vegin til Betlehems fyri í hjarta og huga, fær lop. og vita um hesi tíðindi, sum hend Fad er sami boðskapurin, vit | eru og sum Harrin hevur Ý hoyra hesi jól, sum hevur ljóð- | kunngjørt okkum«. Og leir Bað ætt eftir ætt í undanfarnum | fóru við skundi hagar árum og sum skal ljóða allar Hví fóru teir? Tað mundi | komandi dagar. ikki vera ti, at teir vóru serliga | Hvor okkara hevur hoyrt | forvitnir. Heldur ikki bert a hann so leingi, vit kunna minn- teirri grund, at hetta vóru so ast; og vit hoyra hann fegin | stór tíðindi. Men tad var ein aftur av nýggjum hvørji jól. trongd og trå djúpt í hjartanum Bodskapurin er jú hesin: | ú leimum, sum nú breyt seg Tykkum er ein frelsari føddur | upp undan, ein longsil eftir Hevur maður verið í vanda, Guði, sum nú fekk lop. Teir deyðavanda, á sjógvi ella á skiltu, at:tað var Harrin, sum landi, og hann hevur fingið heyði kunngjørt hetta fyri teim- hjálp og er vorðin bjargaður, nm, og teir vistu um tey gomlu, hvat Og er (á veit hann um at siga, dýru lyfti, sum fólk teirra hevði ið frelsa hevur at týða. fingið um, at ein frelsari skuldi lað satt, at menniskjan oll er í koma. Mundu hesi lyfii nú neyð og vanda, og at tað eru fata at-sanga 01? . ' « « « >“ >“ i tær sterku, vondu kreftur til, g í Ama ; i ; ; Somu trå og sama longsi um hon ikki veit sær ráð og bera vit oll í okkum sjálvum jålp ímólt, eru tað tå íkki eini . ; 5 ap. im » | sum leir. Og hetta situr djúp- leðiboð, at henni er ein frelsari TR 8Ol J ari í okkum enn nakað annað. ivin? Og líta vit at manna- sp 8 5 } Almikið kann vera fingið sam- heiminum í síni heild og at ' j 5 "Jan av ti, sum heimurin hevur mannalívi hjá hvørjum av okk- | rå Te , ! 4 . | al bjóða menniskjum, nóg um einstokum, mega vit lá ikki : kann tað rúgva upp og mætt iv sonnum vera við, at tað er so, al ! da kann tað sýnast; og úr ymsum skaðin er so stórur og hervi- ættum ljóðar: í hesum er hjálpin, í ligur, at menniskjan ikki er før . , > 3 hesum er frælsi, her er tað, sum fyri sjálv at bøta hann aftur? 1 ai: : 3 ) mr tykkum leingist eftir! Men Men so má tað eisini ásannast, , ; 14.i ; ; aftanfyri alt, sum menniskju at aldri hava betri boð og ! ; ; | j síndi óða ú eru uppi í og taka við av slíkum, glaðari tíðindi óða út um : p , Min í „Alini ; | verður eilt tómrúm eftir í sålini, heimin, enn hesi, at okkum er : + 6 i : em sárur longsil, sum ikki ein frelsari føddur, og at tað er , Á frelsari f >. Dad verður stilladur, fyrrenn Guð Harri sus Kristus Jåvids | ., ; : arrin Je sjálvur stillar hann. Og so staði. jún leingi sum hann ikki er stillað- Fad kann, sum so mangt annað, ur, verður í grundini alt annað koma at verða ein vani al á , „ |sum einki og roynist bert sum hoyra jólaboðini, so at ein í | — me ; Lt, 1110 Tr … | fåfongd. Tí má hjartans djúp- grundini ikki reiðuliga hoyrir : ! , ut asti og upprunaligasti longsil ley og gåar um ley. Gævi, at 0 9 , Fo eisini hjá okkum leita á Jesu ein og hvor av okkum einaferð , så fund. má koma at hoyra tey soleiðis, X i ir Y« mo : 'að: inir seyða- at vit skilja til fullnar, at Hvaðan komu hin . ; ; | ; omu utlan úr bodskapurin um Jesus hevur | Menninir? Teir kom åttar reri ar teir tað at:geva, sum ber av ollum | "åttarmyrkrinum, har sum høvdu hildið náttarvakt. Hava vørum einkið annað kann og metast javnt við, vit íkki sjálv roynt nakað av tí, náttarvakt í ikki og sum fram at standa á eini um alt er vert at eiga. Og Á | lívinum? hava vit FØROYA SOCIALDEMOKRAT JAVNADUR Jólini 1928. eisini kent náttarkuldan og myrkrið? Eg meini ikki við hitt náttúrliga myrkrið, sum vetranáttin forir vid sær, men við myrkrið í lívinum, sum stendst av neyð og sorg og stríði, av synd og illskapi. Ogernakað so myrkt sum deyðans nátt? Hvor er lann, sum ikki hevur kent tað stirðna og frysta um hjartað á >) sær! Men seyðamenninir gingu ikki eini hittu teir fólk, eitt lítið, krubbu; og í til einkis. Teir komu at smáttu, har tvey og har funnu teir tækt barn í eini hesum barni sóu teir himmals- ins kongason. Teir fóru avstað aftur, út aftur í náttarmyrkrið, men syngjandi og lovandi Guði. Um vit finna veg til Jesus, tá skulu vit kunna syngja við og Guði, hvussu long hálova og myrk so náttlin er, ti at Jesus er ljósið. sum lýsir. Men lað koma við sama sinnalagi, sum ræður tí um, at vit seyðamenninir, so at vil leggja frå okknm alt stórlæti og hug- móð, alla sjálvgóðsku og egin- vild, alla øvund og allan illgruna, alt hetta, ilt, sum letur hjørtuni aftur og sum veldur so nógv sum blindar eyguni, so at ley einki gott kunna síggja. Komu vit í armóð og fátækt okkara, í eyðmýkt og spakføri, við sorg iðran um misgerð fáa at síggja hin himmalska konga- og synd og okkara, tá skulu vit eisini sonin og taka ímót teirri gávu, sum Guð í sínum ótomandi ríkidomi og kærleika hevur at geva. Jólaboðskapurin er ein boð- skapur um Guðs kærleika. Guð elskaði heimin, so at hann hetta gangsorðini í kristindóminum. sendi son sin; eru inn- Guð er kærleiki; hetta er hovuðsinnihaldið í ollum Guðs orði. Henda bodskapin er kristin- um al dómurin einsamallur bera; tí vinnur hann eisini fram. At heimurin liggur allur í tí illa, — tað eru allir á einum Guð elskaði so at hann gav son sin tað átrúnaður máli um; men at heimin, at hjálpa og bjarga, hevur eingin annar at boða. Men vinnur kristindómurin fram? Er heimurin ikki hin sami enn, líka illur, líka neyð- staddur? Um so var, so gjørdi tað ikki virðið og týdningin av kristin- dóminum minni. Tað sýndi bert, hvussu sterkt og seigt og torvunnið hitt illa er, og hvussu ringt tað er at vinna á. Men framburður er. Tað gongur lann vegin. Jesu andi vinnur frum. Myrkrið má dvína; tað ljósnar í hverjum. BRÓÐURSKAPUR Kostar kr. 1,50 fjórðingsárið og skrivstovuni., Men vit at heimurin er eisini vit sjálv. mega her ikki gloyma, Hvat gera vit sjálv, fyri at hitt ella hitt illa skal Hvorjum eru vit í parti vinna? við? eisini góðu Guðs kærleiki umfatar okkum. Guð elskar heimin; ja, men heimurin er so stórur og víður. ja, tað eru óteljandi stórir flokkar. tað er einstakan Guð elskar fólkini: men Guð elskar okkum. teg og meg, hvonn av okkum, í okkara viðurskift- um, fyri at fáa okkum til sín. Ein og hvor okkum má av koma einsæris, verða einsamall- har Guds kærleika til ur hjá Jesusbarninum. fáa at og kenna sín. Tað verður nógv talað um, al mannfelagið eigur at verða broytt og umskipað, so at tað kann verða betri og rættvísari, tí at tað er ikki gott sum tað er. Og roynt verður at gera tað við ymsum lógum og skip- anum. Tað er gott tað sama. Men lat okkum ikki gloyma, at fyrst må Guds kærleiki umskipa verður bilagt á posthúsinum, brævsavnarstødum Telf. og fåa rædid har, verður órættvísin stað. hjørtuni Annars bert Mutt burtur úr . var tað ikki rúm fyri Jesusi í tilhaldshúsinum, Tey fyrstu jólini og hann mátti tí verða lagdur í eina krubbu. Enn man tiverri vera stongt fyri honum í mongum húsum. Øl vilja halda jól; men nógv steingja í grundini fyri Jesusi og hava ikki rúm fyri honum. Spurningurin til okkara er ti rúm tað er um vit hava honum, ella hjá okkum. fer tann, fyri um stongl bert inn har, taka ímót honum. ikki við synd. Jesus sum tey vilja hildin Jól kunna verða saman Jesus kann ikki heldur Men Jesusi, vera har til. har sum gestur, sum synd tey taka ímót í smáttu, í borg ella har verða sonnum jól. Tað at tað er verður ofta hildið, so nógv, sum krevst fyri at fáa í. dat heima hjá sínum, at hava nógv eini góð jól; sum hava heilsuna, at vera av ollum góðum. Alt vit eiga at vera takksom fyri tað, um tað fellur í okkara lut. Men hetta er Tað góða er, at jólini eru ein rík hátíð, at alt hetta fallast, tað tó kunna vera eini góð og signað jól. at Jesus er hetta er nógv vert. Og kortini ikki um- ráðandi. merkiliga og so stór og kann og Høvussakin hjå okkum. Er tað, ríkur, og hin ússaligasta smátta ein | glæstriborg; tá verður hin sjúki | er, tá verður hin fátæki Blaðið Porto. 143. Julegudstjenester. 1. Søndag Provst Dahl i Thorshavns Kirke (Færøsk Prædiken). Kl. 11 Provst Dahl í Thorshavns Kirke. Advent prædiker Í. Juledag prædiker 1. Juledagsaften Kl. 6 prædi- ker Provst Dahl i Thorshavns Kirke (Færøsk Gudstje- neste). Kollekt til Fordel for Kirken. 2. Juledag Dahl i 1. Søndag prædiker Provst Kirkebø Kirke. Advent prædiker Pastor Fibiger-Jensen i Nolsø Kirke. Juleaften Kl. 6 prædiker Pa- stor Fibiger-Jensen i Thorshavns Kirke. 1. Juledag prædiker Pastor Fibiger-Jensen i Hestø Kirke. 2. Juledag Pastor prædiker Fibiger-Jensen i Thorshavns Kirke. frim6digur, og uggadur; tå nått sum óttaleysur og hin sorgarbundni verður = myrkasta alljósur dagur. — Vit tala um ringar tíðir; og berligt og fátæksligt kann vera Og tað er enn tað altíð er her foldum, at sorg og saknur er bæði her mangar staðir. hesi jól, sum í mongum heimum og har. Men man tað ikki vera, at tá ið soleiðis er statt, hava tólk og hjørtu opin at hoyra boðskapin um hin konga- sonin, so fátækur, at hann bert fekk eina krubbu at helst oyru sum var liggja í og íkki átti tað, sum hann kundi halla hevur sítt aftur at, og tó hevur vunnið okkum alla himmiríkis dýrd og sælu. Alt hitt tað ikki tikið burtur frá okkum, hvorki neyðin ella fátæktin ella sorgin ella saknurin; okkum verður givið nakað annað, sum ein gleði, og friður og vón, sum móti ellum hinum og ollum verður fyri men er storri og dýrari: trygd heldur ber: okkum uppi í tí somlum. Boðskapurin um Guðs kær- leika ikki frá ollum tungum her á foldum er tað, at vit sleppa og at vit fáa svar á allar spurn- ingar og fúa allar gátur loystar; men tað, at vit kunna tola at liva við teimum óloyst- og kortini vera glað og vónrík; tí at Guðs kærleiki er aftanfyri alt og virkar fgjøgnum alt. Jesus ger, at vit kunna leggja okkum sum born í sjálvan Guðs faðirs favn, og har vera goymd í livi og í deyða. hann er um, J. Dahl. Sort