týsdagur 19. februar 1929síða 1
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
FRÆLSI
| Lýsingaprísur fyri petitreglu:
20 oyr. á 3. og 4. síðu.
avsláttur í prísinum.
Nr. Nr. 8. |
30 oyr. á forsíðuni,
Við storri lýsingum fæst
FØROYA
SOCIAL-DEMOKRAT
JAVNADUR
Tirsdag. hin 19. februar 1929.
Fr" E3 INNI £3 he - US
Tandlæge BREND
E3
E træffes 11—5. Telf. 114.
5
STOKE EG OND £3 HANINN £3 BN
3
F ÆRØERNES FOLKE-
TINGSMAND, Hr. A.
Samuelsen, har som bekendt
adskillige Gange sagt at han
ikke bøjede sig for en Beslut-
ning, der var truffet af Lagtin-
get, naar han personlig eller
hans Parti ikke tiltraadte en
saadan Beslutning. Og Kends-
gerningerne viser, at han ogsaa
praktiserer dette Synspunkt.
At en Folketingsmand indta-
ger et saadant Standpunkt over-
for en af Lagtinget truffen Be-
slutning, er for det første fuld-
stændig forkasteligt, men for
en saadan Hold-
af Lagtinget
i Rigs-
det andet vil
ning overfor de
indsendte Andragender
dagen være til ubodelig Skade
gode Forstaaelse hos
Folk,
muelsen gaar for at være Tals-
for den
det danske som Hr. Sa-
mand for. Endvidere kan et
saa afvigende Standpunkt, som
Hr. Samuelsen for nylig har
blive til stor Skade for
færøsk Erhvervsliv.
Som bekendt behandler Rigs-
indtaget,
dagen i Aar Fiskerilaaneloven.
I den store Samuel-
Sag er Hr.
sen kommen til at blive Venstres
Ordfører. Men Hr.
Stilling som Venstres Ordfører
Samuelsens
og Folketingsmand for Færøerne
har bragt ham i en højst mær-
kelig
kommer til at staa contra
Situation, idet han her
Fær-
øernes Lagting i en Sag, der
er af allerstørste Betydning for
vort Erhvervsliv.
Fiskerilaaneloven har været
forelagt Ind-
stillingen henstiller til Regering
Lagtinget, der i
og Rigsdag, at Laanene til Køle-
og Tørreanlæg skulde omarti-
af 20 Aar.
ringsforslaget gaar derimod ud
Rege-
seres i Løbet
paa, at Laanene skal amortise-
Aar.
»velvillige« Regering har fundet
res i Løbet af 10 Denne
det passende at indføre en
Afbetaling.
er Medlem
kneben frist for
Hr. Samuelsen, der
af Lagtinget er gaaet med til
denne halverede Frist. Hr.
Samuelsen klynger sig til det
Halmstraa, at han paa Trods af
havde
maattet bøje sig for Ministeriets
Lagtingets Henstilling,
Henstillig om kortere Amortisa-
tion. I Udvalget fastholder han
dette uden nogen virkelig For-
klaring paa sin Desavouering af
Lagtinget.
Socialdemokraterne har paa-
peget det uheldige i at Færøer-
nes Folketingsmand saaledes
bibringer Rigsdagen den Tanke,
at hvad der kommer fra Lag-
tinget, skal der ikke lægges
videre Vægt paa, da Lagtingets
Henvendelse kun gaar ud paa
at faa saa meget som muligt.
At Rigsdagens store Partier
ikke blindt vil lade Hr. Samuel-
sen lade Lagtinget helt ud af
Betragtning, er ganske naturligt.
Socialdemokratiet finder Lag-
tingets Forslag rimeligt og stil-
ler et Ændringsforslag om Laa-
nenes Amortisation efter de
Regler Lagtinget har foreslaaet.
Hvorlænge skal
have en Repræsentant i Rigs-
dagen, der gaar imod Lagtingets
Færøerne
Krav og Beslutninger?
Sjúkrahjálpin
við Grønland.
Lítið virðist sjómansins lív,
eftir tí ið kemur frá feirri
síðu, ið ikki hava tað minstu
fatan av, hvussu vandamikilt og
Otrygt sjómansins lív er. Og hóast
hitt sjófarandi fólki, tað eru Før-
oyingar ella av ødrum tjóðum,
fólkaferðin er tann sama. Innan
ikki skilja
sjómannsins,
fíra veggja, har tey
tað óttafulla lív
kunna tey loyva sær at gera
atfinningar bæði at einum og
ødrum sjófólkinum viðvikjandi,
og stundum skera allar yvir ein
kamb sum eitt lítið sidad fólka-
ferð og stundum okkurt verri.
Tað kann berast yvir slíkum, satt
frá tí sýnishorni, at tey kenna
ikki sjómansins lagnu, og eru
tí so tápulig at geva seg í lag
at tala um teir.
táið
ríkisstýrið, frá tí
Men erðvísi er tó vorið,
tað frá einum
parti av stjórninum ið hevur
við handil og sigling at gera,
framborið, at
mega lítað á at
verður alment
ikki
fáa medicin o. a. í einum lands-
parti, til sama ríkið,
tá kann tað ikki beinleiðis fyri-
Tí at ríkisstýrini í lond-
sigandi
sjómenn
ið hoyrir
gevast.
um, sum hava nakra
sigling, ikki royna at gera sín-
um sjófólki lagalig
sum møguligt, er illa hugsandi,
korini so
men her gongur sjón fyri søgn.
Handilsráðharrin — sum eis-
ini er ráðharri fyri sigling —
í tí danska ríkisstýrinum, hevur
gjøgnum Føroya amt latið borið
foroyskum
fiskimonnum boð
ikki
á, at fáa medicin og annað uppi
um at teir als mega líta
í Grønlandi, og eiga : teir tess-
vegna at verða betri enn væl
útgjordir við slíkum, táið
Føroyum. Í Grønlandi
ikki hildið
medicin enn somikið,
lendingar kunnu hjálpast við.
Fyri at eingin misskiljan skal
amtsins
teir
fara úr
verður meiri av
at Gren-
vera, so verður bræv
sett í dagslýsið eina ferð enn:
„Handelsministeriet har anmo-
det Amtet om at ville gøre be-
kendt blandt Fiskerne, at det
ikke kan paaregnes, at Fiske- |
skibene kan forsyne sig med
Medicinalvarer og lignende i
Grønland, da de ved Kolonierne
og Sygehusene værende Behold-
ninger af Medicin og Forbinds-
sager kun er beregnet i Forhold
til, hvad der skønnes at være
tilstrækkeligt til den i Landet
værende Befolknings Behov. Det
er derfor af den allerstørste
Betydning, at Skibene ved Af-
gangen fra Færøerne er fuldt
forsynede i saa Henseende.
Hvilket herved meddeles til-
behagelig Efterretning“.
Mangt hevur afturhaldid opin-
bårad,
geringin
men tó man henda kunn-
haldast at vera hitt
mest opinskáraða, ið enn hevur
sjó-
verið frammi: Føroyskir
menn mega ikki líta á at fáa
tað neyðturvuligu sjúkrahjálp,
um teir koma til Grønlands.
Tað liggur vavt innaní hesari
kunngering ella hesum tíðindum,
sum amtið ber Feroya fiski-
monnum.
Tað er
fara til
leiðin er bæði long og
heimatiltikið at
at fiska,
ikki
Grenlands
drúgv,
og so áður enn farið verður
hesa longu leið, gerast fiskarar
kunnugir við, at teir, um nakað
berst á — sjúkdómi, skaðatil-
burður — so mega teir greiða
alt sum: best sjálvir, tí ikki fæst
nakað frá landi, um farið skuldi
verðið inn í havn.
Tað er
aðrar tjóðir gera fyri sítt sjó-
fólk, og hvat ið her
ráðinum verður boðið
ingum. Allar tjóðir
lívga sjómannin í sínum starvið
munur á hvat ið
av ríkis-
Føroy-
royna at
— og Danmørk er ikki nakað
men
ikki
undir hesar fjálgandi veingir, teir
undantak í so máta —
foroyskir fiskimenn koma
mega tumla og túra sum best
So mikið
siga tíðindini gjøgnum amtid.
og ænsa sær sjálvum.
Logið er í samburi við, at
halda
aðrar hospitals-
tjóðir
skip um tær leiðir, har teirra
fiskimenn hava sítt starv. Før-
oyingar kenna soleiðis av roynd-
um, hvussu beinasom tey fronsku
hospitalsskipini hava verið, um
Og tó
franskar
heitt hevur verið á tey
vóru tey ætlað til
fiskarar
Tað var rímuligari og prýðu-
ligari fyri Danmørk, um teir
sendu skip um tær leiðir við
ið skuldi
monnum til styðju og hjálp, um
Tað eru ikki
royna við
Grønland, vera sjó-
nakað gjørdist á.
bert Føroyingar, ið
Grønland, har eru eisini aðrar
tjóðir. fingið
somu tíðindir um medicinviður-
Munnu tær hava
skiftini í Grønlandi, ella er hetta
nakað serstakt fyri Føroyingar?
Men at tað
framborið, at medicinviðurskift-
alment verður
ini eru soleiðis, er meiri at kalla
ven national Skam«, T,
BRODURSKAPUR
Kostar kr. 1,50. fjórðingsárið
verður bílagt á posthúsinum, brævsavnarstoðum
og skrivstovuni. Telf.
Fornaldarmyndir,
ið týnast.
Hvað eru þið,
Vestmenn? Það
heimsfroðu hjóm,
sem hreykti sjer fáeina daga.
Hvar er ykkar Grikkland, hvar er
ykkar Róm,
hvar er ykkar fornaldarsaga ? |
Hetta ørindi, ið stendur oman-
vert á grein, er tikid úr
hinum tiltikna kvæði »Vestmenn«
eftir hinum navnfræma íslendska
skaldinum,
Þórstein
hesari
Þórsteini Erlingsyni.
Erlingson gevur tí
nýggju hástóru tjóðini Americu
eina ábreiðslu fyri sítt
spelkni, og fyri tí í hesum unga
erni og
landi verandi »aristokrati«, ið
ikki
ættarbregi ella fornaldarsegu at
vísa á. Gullið í landinum hev-
ur gjørt tjóðina til tað hon er,
einki annað er at peika á.
hevur tað allarminsta av
Nú kann tað ikki sigast um
Foroyar at vit einki beinleiðis
hava at styðja okkum til sum
fólk. Nakað er av søgu og lítið
av fornminnum, men
eigasørt fyri fornar dýrgripir.
Í ollum teim øldum, Føroy- |
ingar hava bygt hesar
er nógv borist fyri her,
ikki altíð hevur verið fjalt, men
í seinru tíðini hevur verið
okkum. Her á landi
hava nógv eyðkennir verið, ið
nú eru horvin, mangar
og vakrar fornmyndir, ið eru
fyribeindar uttan at Føroyingar |
hava átalað tað. |
Tað er ikki rætt, at tað verður
mestsum
oyggjar,
sum
sum
fjalt fyri
góðar
|
Í
| innanfyri tað
sligið seg til tols við, at slík |
voldsverk eru av fremmanda
ávum, og sleppa sær sjálvum
undan, tí høvudsatvoldin til at
so mangt er niðurbrotið og |
sundursorlað, at her er so nógv
lagt oyði ella á annan hátt for-
komið, rænt og selt, flutt út av
oynnum o. s. fr., hovuðsætvold-
in liggur herheima. Tað kann
hugsast at fremmandir menn,
ið her í oynnum í seinru árum
verið hava embætismenn, at |
teir hava verið nakað kaldir
fyri teim fornminnum, ið virði
fyri Føroy-
ingar, og er væl ikki
stórt at siga til at teir vóru tað,
tí teir vóru jú fremmandir menn
landi, id var teimum
hovdu Foroyar og
heldur
f einum
alt ov fremmant til at vera |
undir somu krúnu sum teir |
vóru bornir undir. Men Før-
oyingar hava tó altíð bú her á |
landi, og um tað
fremmandir harrar
vísti seg at
vóru heldur |
kaldir fyri okkara fornminnum
og ødrum, ið virði kundi hava
í komandi tíðum, fyri eina
stóra enn óskrivaða Foroyasogu.
So hava Føroyingar sjálvir
langt frá gjørt skyldu sína. Tí,
høvdu røddir úr Foroyum heyja
seg tíðari enn gjørt var, so vildi
nógv verið til enn av fornminn-
um, sum aldri nú fæst tøkur á
aftur.
Tað verður so mangt strokið |
í okkara søgu, ið ikki átti at
verið strokið, og tað verður so
nógv forkomið av fornminnum,
sum í staðin átti at verið vart,
at hann ið hugsar eitt sindur
vil viðganga, at ovmikið er mist,
bæði fyri nútíðina og fyri fram-
tíðina. Fornaldarmyndir týnast
og týnast framvegis, til stóran
| steinin
| verið til.
3. årg.
Porto. Bladid
143.
| bága fyri okkara søguskriving
og tap fyri framtíðina.
Verdur framvegis farid fram
móti okkara fornaldarminnum
sum nú hevur gingið eina tíð,
ikki so langt eftir, til
Foroyingar kunna spyrjast: hvar
er tykkara fornaldarsøga?
so er
Dømi um, at tað gongur ta
leiðina, at oyða og týna forn-
okkara, eru tíverri ov
vilja vit tí bert nerta
við nøkur fá dømir úr heilt
nýggjari tíð:
minni
mong. Og
Annar av hinum stóru høvd-
ingakynunum, Sigmundur Brest-
jarðaður í Skúoy.
Menn vitstu á at vísa hvar hann
reistur
honum, og týðuligur kross-
ur var ristur í henda stein.
Sjálvandi var ikki har ein berur
steinur, har átti okkurt annað
Men eingin tyktist at
isson var
lá grivin, tí steinur var
yvir
at verið.
| geva sær fær um henda: stein,
Sigmundarsteinin, sum hann
nevndist.
Fyri ikki langari tid sfåani
skuldi nakad takast til kirkju-
garð í Skúoy, og Sigmundar-
steinurin var av lagnuni komin
soleiðis, at hann var
mark, ið nýtast
skuldi til kirkjugarð. Menn ið
ruddaðu fyri kirkjugarðinum,
høvdu eisini til arbeiðis at beina
at standa
fyri Sigmundarsteininum. Teir
bóltaðu henda seguliga stein
um koll, og vísti tað seg sum
har var eitt heilt gravkamar
undir niðan, gjørt av hegdum
og við navnamerkjum íristaðum
steinum, nógvir sneggir og væl
høgdir. Ein maður var viðvtil
hatta skilaleysa starv, sum tó
var so flógvur um hjartað, at
hann ikki orkaði at síggja- ált
hetta forkomið, og hann tók' av
sínum eintingum til hús nakrar
vakrastu steinunum,
tað vera synd, at'alt
skuldi verða beint fyri bakka.
(Tað id hesin maðurin bar' til
hús er nú til skjals í Skúovyar
kirkju). Hesin sami mådurin
royndi eisini at fáa Sigmundar-
uppaftur at standa eina
aðrastaðni. Hugsa vit, at onkur
seinri í tíðini vil fara at granska
ikki bert henda stein, men eisini
kring um hann og undir nidan
honum, skuldi tað ikki undrað
um hansara positiva úrslit er,
at alt hetta roksið um Sigmund-
arsteinin bert er ein gomul lygn
ið ongantíð hevur
Førovingar hava
sjålvir villeitt granskarin, og
hann kann bert styðja seg':til
tað, ið lítast kann á.
Hetta var bert eitt daemi.
Koma vit so til Havnar, ið
skuldi verið midstødan í okkara
fornaldarsøgu, so er her so
av teim
hann helt
um nakað,
syndarligt farið um okkara
gomlu fornminnir, at tað er
til lítlan heiður fyri bæði
by og íbúgvarar. Her er hitt
gamla tingstaðið, Tinganes, nú
so umbygt og »restaurerad«, at
skjótt lítið er eftir uv tí ið hevur
søguligan tydning. Har afturat
kemur, at hitt forna tingstaðið
við ellum sínum bygningum er
komið á fremmandar hendir.
Corps du Garde« er soleiðis
viðfarið, at nú er bert steinurin
við Gabel's sigli í eftir, ið síga
a
%