týsdagur 19. februar 1929síða 2
‹ fyrra síða allar 4 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
4
Vinduer, Døre og Lister.
Godt og billigt Arbejde.
Hugo Øster's Maskinsnedkeri,
Tit. 216. Thorshavn. Tlf, 216.
kann frá, hvat ið har fyrr hevur
haft innivist.
Skansin — Havnar skansi —
er bygdur í okkara stórtíð, sum
tað sigst, fyri at verja høvuds-
staðin móti ráns- og ófriða-
kroppum. Magnus Heinasonar
sterki skansi hevur ikki minst
verið árendur av oyðandi, lemj-
andi og týnandi álopum — og
stendur í dag ikki sum eitt
søguligt minnistað, har fólk
kann spáka út og inn og fáa
frágreiðing um, hvussu har hev-
ur verið fyrr. Nei, nei, tað sær
út sum tað her er og verður
gjørt alt, ið gerast kann fyri, at
eisini Havnar skansi skal fáa so
lítlan tídning sum fornaldar-
minni, sum gerst.
Tað sum í Havn er hent
viðvíkjandi týnan av fornaldar-
minnum, bera ikki bert Havnar-
menn skyldina fyri, men allar
Føroyar gjøgnum sínar umbods-
menn å Føroya Løgtingi.
Í Havn hevur Løgtingid verið
saman í minsta lagið einaferð
um árið, og her hava løgtings-
menn latið um seg gingið, at
okkara fornaldarminnir verða
burturtýnd, og tað soleiðis at
einki sindur sást eftir av tí.
Tað var undir einum amt-
manni harra Rytter, at skjøtul
var settur å at gera reiduliga
enda å teim fornaldarminnum,
ið goymd vóru í Havnar skansa.
Tå var oman av skrætt skansa-
húsinum, og bygt omaná aftur
ein heilt margháttlig reising av
viði, við eini heldur løgnari
yvirtrom við gumpi á báðum
endum. So var henda reisingin
smírd hvít, meðan hitt niðara
framvegis stóð svart. Har kom
at standa eitt hús, ið als einki
hevði til felags við hin søguliga
bygningin, ið har hevur staðið.
— Kanónirnar, ið nú eru, eru
ikki tær. sum verið hava, tær
eru umskiftar við aðrar, ið einki
seguligt virði eiga. Tær núverð-
andi gomlu kanónirnar hava tí
ongan søguligan tydning.
I Havn var hildin aktión yvir
korður og slíðrar, herðaselar og
riflur 0. a., ið nýtt varð í politi-
korpsinum. Alt fór fyri lítið
og einki á hesari aktión. Eisini
hetta skuldi fyribeinast, eins og
gjørt var við tey vápn og klæði,
ið »jagararnir« brúktu í teirra
tíð, og frá soldátartíðini er einki
eftir at vísa á. Soleiðis hevur
verið fyribeint alt tað, sum
menn, ið vóru sintir til at skriva
eina sanna Føroyasøgu, kundu
styðja seg til. Vitin er síðani
komin, og tá var skylarhúsið
burturkoyrt. Vitin hevði kunnað
fingið pláss kortini, um hann
ikki var settur á skansanum.
So hevur eitt verið fyribeint
fyri og annað eftir.
Sexáringurin, sum var millum
tær fagrastu sjónir, ið berast
kundi fyri
hann streyk út eftir vánni full-
mannaður, eisini hann er av
teim ráðandi her á landi fyri-
beindur, ið hvussu er, er hann
gjørdur virðisleysur hvatið ti
søguliga viðvíkur. Hann var av
núverandi amtmanni seldur fyri
20 kr., sigst. Tann stórsti, tann
seinasti av teim seguligu stór-
bátum okkara, eisini hann er
farin av ænsunnarloysi, ja kanska
sáaloysni, ella kulda fyri teim
fornminnum, sum Havnin eina-
ferð átti so nógv.
Og nú letur til at
skansin ikki kann vera skónaður.
Undir havnaverksbyggingini eru
byggharrarnir so næskir og
nærgongdir og ágrýtnir eftir tí
mannaeygu, ftúið
sjálvur
gróti, ið skansin stendur á, at
tað ikki er at ívast í, at skansin
verður brekaður av tí. Rivur-
nar eftir spreingingini ganga
langt niðan, og aftaná frostveður
kann knappliga stórt brek koma
á; og um ikki tað skuldi verið,
so kenna vit tíðartonnina so
væl og vita hvat hon er ment
at beina fyri.
Vit spyrja tí, er ikki ímillum
núlivandi Føroyingar so mikil
ænsur fyri okkara fornaldar-
minnum, at hetta ikki verður
átalað, og hví kunnu byggharr-
arnir ikki taka grót aðrastaðni
enn beint undir skansanum,
táið nógv grót er nordanfyri? og
um tað skuldi verið ovlítið, so
trýtur ikki av góðum gróti í
vaktarhúsbrekkuni, ið nú ikki
er ring at koma í samband við.
Henda okkara grein er fram-
komin sum ávaring, um at
stoðga við tí óskili fram hevur
farið, okkara fornaldarminnum
viðvíkjandi, og eiga Føroyingar
her at vera ænsnir, tí samstund-
is sum okkara fornaldarminnir
týnast, so týnast vit eisini sum
tað serstaka fólk, vit eru.
Tveir Havnarmenn.
Úr Føroyum.
| |
Tórshavn.
Statsgaranti for Bank-
laan.
Finansudvalget har for sit
Vedkommende givet Tilslutning
til en Indstilling fra Finansmi-
nisteren om Statsgaranti for
Laan i Færø Bank i den Ud-
strækning, som det maatte være
paakrævet til Udrustning af
færøske Fiskerifartøjer til Del-
tagelse i Foraarsfiskeriet i Aar.
Den fornødne Lovhjemmel
vil blive søgt paa Tillægsbevil-
lingsloven.
Færø-Filmen.
Den saa meget omtalte og
roste Færø-Film, der er optaget
af Filmstotograf Leo Hansen,
forevistes af denne Søndag
d. 17. ds. i Havnar Bio, og
hilstes med Jubel af den store
Forsamling.
Vi skal ikke her komme nær-
mere ind paa at omtale Bille-
derne, da der ikke denne Gang
er Plads, og det maa derfor
vente til næste Nr. Men i Kort-
hed skal vi dog sige, at denne
Optagelse af Partier paa Fær-
øerne af en Fremmed, danner
en smuk Undtagelse fra Reglen,
idet der her særlig har været
anlagt paa at tage de smukkeste
og mest storslaaede Partier, som
vore Øer er saa rige paa. Ved
at gøre Sammenligninger med,
hvad andre Tilrejsende disker
op med af Fotografier fra Fær-
øerne, som de har taget under
deres Ophold her, vil man
straks være klar over Forskellen.
Derfor bør ingen undlade at
se Færø-Filmen, for her er for
en Gang Skyld noget, der viser
Færøerne som de i Virkelighe-
den er.
„Fastelavnslejer“.
Hr. Redaktor!
Tillad mig í Anledning af en
Notits í »Dammal.« med denne
Overskrift, at fremsætte mit Syn
paa Fastelavnsløjer, der ikke
børindbefattes i Begrebet »Løjer«.
Siden afdøde Børneven, R. C.
Effersøe, paa Grund af sit svage
Helbred sluttede med at afholde
Smaabørnedans i sin Sal ude
paa Reyngøta, tog Djone Isak-
sen, der ogsaa var en stor
Børneven, sig af de Unge og lod
dem faa Lov til at danse i Af-
holdsforeningens, Sal Fastelavns
Tirsdag — mod en ringe Entré
— indtil de Voksne mødte til
Dans ved 9-Tiden om Aftenen,
Det kunde være helt interessant
at være Øjenvidne til denne
Børnedans, for Djone Isaksen
var gerne selv med midt i
Børneflokken, tilmed andre der
ogsaa deltog for at gøre Dansen
san naturlig som muligt.
Sidste Fastelavns Tirsdag var
der atter Børnedans i Afholds-
salen, men denne Dans tjener
desværre Thorshavns By til
liden Ære. Der var slet ingen
som helst Trin benyttede af
Børnene,. at synge en Vise var
de vanskeligt i Stand til, kun
nogle Vers af en eller anden Vise
eller Omkvædet af et eller andet
Kvad. Hele Børnedansen som
Helhed gav Indtryk af at blive
fremført af Børn, der aldrig har
set en færøsk Dans. Støj og
Skraal var det hele og aldrig
nogen ordentlig »Ring«.
Var det ikke en Opgave for
Lærerne ved Thorshavns Skole,
til i Frikvarteret at »slaa en
Ring« med Børnene for at un-
dervise dem i vor gamle, tradi-
tionelle Dans, og samtidig op-
muntre Børnene med”en Vise
af og til. Jeg tror ikke at
Børnene tog nogen Skade heraf,
hvorimod en saadan Opvisning
af færøsk Dans, som forleden i
Afholdshuset ikke virker til det
gode. Spids.
„Tjaldur“ forsinkes.
»Tjaldur«, der afgik fra Køben-
havn i Fredags er blevet stand-
set af de mægtige Isskruninger
i Sundet, hvor den fik Skruen
beskadiget saa meget, at den
maatte ty til Helsingør, hvor
Skaden blev udbedret. Søndag
Middag afsejlede »Tjaldur« paa-
ny og da der foreligger Melding
om at Skibet har passeret
Skagen, er det altsaa uden-
for al Is-Fare og kan ventes
hertil Onsdag Eftermiddag.
Tað er at ræðast.
Er ein fongdur við krym í hesum
døgum, vilja fólk skjótt halda, at tað
er hin spanska, id er á ferð. Ein
skal, eftir tí ið kunngjert er, halda
seg burtur frá fólki sum hosta ella
njósa. Men tað er ikki gott at døma
um, hver ið hostar og hvor ið njósar,
fyrr enn ein situr mitt í ti«.
Hesi bæði á omanfyristandandi mynd,
sita ikki „mitt í ti«, men hava haraftur
ímóti njósarin beint ímillum sín. At
henda njósanin kemur teimum heldur
illa við, sæst tyðuliga á myndini.
Parlamentsvalget i England.
Valget finder Sted til Sommeren, og Arbejderpartiet har de
største Chancer for en triumfal Valgsejr.
En Arbejderregering
med Arthur Henderson som Premierminister.
(Fra vor Korrespondent).
London, 12.—2.—29.
Det engelske Parlamentsvalg
ska) finde Sted til Foraaret. Nogle
mener i April—Maj. Men det sand-
synligste er sikkert, at vi faar dem
i Juni—Juli, efter Høhøsten og før
Kornhøsten.
For Høsten spiller ogsaa em Rol-
le paa den anden Side af Nordsøen.
Den sidste Parlamentssamling vil
naturligvis i høj Grad blive præget
af de forestaaende Valg. Arbejder-
partiets Opposition vil blive skarp.
Og der er Grunde nok herfor. Thi
sjældent har man vel set en Reg»
ring ved Udløbet af en Valgperiode
sidde i et større Fallitbo, end
det, der omgiver den Baldwin-
Chamberlain'ske i Dag.
Og for saa vidt har Arbejderpar-
tiet let Spil. Thi efter snart 4 Aars
konservativt Regimente er de so-
ciale Forhold værre end nogen Sin-
de. Paa alle Omraader har Regerin-
gen givet blankt op. Kun ét Om-
raade har man kælet for: Rustnin-
gerne og Rustningsudgifterne har
haft Regeringens fulde Bevaagen-
hed.
Her er vi ved et af de centrale
Punkter i engelsk Politik. Eng-
land anvender i dette Øjeblik
1.500,000,000 Str., altsaa 1 Milliard
500 Miliioner Pund Sterling om
Aaret til sit Militærvæsen. Det gi-
ver i danske Kroner ca. 18 Gange
saa meget, eller 27,000,000,000 dan-
ske Kroner, hvilket vil sige 27 Mil-
liarder Kroner.
Uden at gaa i Detailler vil en-
hver kunne forstaa, at denne Ud-
rift er Nøglen til hele den sociale
Nød, der hersker i England. De
frygtelige Skatter trykker Folket i
Knæ Men Folket har ikke den Til-
fredsstillelse, at det faar sociale og
humane Foranstaltninger for Pen-
gene; kun Krigsmaskineri.
Arbejderpartiet jægger derfor
he'e sin Fremtidspolitik an paa at
tave at Kvælertag med den engel-
ske Militarisme Man vil, ved at fri-
gøre de kolossale Summer, som Mi-
litærvæsenet nu sluger, muliggøre
baade Skattelettelse og Gennem.
førelsen af sociale Opgaver, lgang-
sættelse af Arbejder osv. osv.
Lykkes det Arbejderpartiet ved
de forestanende Valg at opnaa et
selvstændigt Flertal — og dette er
tænkeligt, men ikke just sandsyn-
ligt — vil Verden blive tvunget til
at bekende Kulør med Hensyn til
baade Krig og Fred og Afrustning
og Sandheden og Ærligheden | Sta-
ternes Tilslutning til Folkenes For-
bund og dets pacifistiske Grundlov.
Hvor alvorligt det engelske Ar-
bejderparti opfatter denne Del af
sine kommende alvorlige Opgaver,
vil man forstaa, naar man erfarer,
at man i den Anledning vil fore-
tage en ret opsigtvækkende Om-
gruppering i den kommende nye
Arbejderregering.
Det var jo i alle Kredse alminde-
lig ventet, at Mac Donald igen vil-
de komme til at staa i Spidsen for
denne som Premierminister. Men
Jeg erfarer, at der er Overvejelser
i Gang, der antagelig vil resultere
i, at Arthur Henderson bliver den
ny Regerings Chef. Forklaringen
for denne Ombytning er ikke noget
Mistillidsvotum til Mac Donald,
Denne har selv foreslaaet en Ord-
ning, der ikke overlæsser ham for
meget, da hans Helbred jo ikke er
det bedste, og da han netop mener,
at Freds- og Afrustningsarbejdet
for ham som Udenrigsminister vil
give ham nok at gøre.
Og vil det virkelig lykkes Mac
Donald herigennem at frigøre Mil-
liarder af engelske Pund, saa vil
det vare noget, før England igen
ska! skifte Regering.
1 de kommende Maaneder vil
Luften i England — som man kan
forstaa — være ladet med politisk
Spænding. Og hele Verden vil følge
Begivenhederne, Thi lykkes det
ikke i den Tid, der kommer. vore
engelske Partifæller ut lægge et 80-
lidt Grundlag til en triumfal Valg-
sejr, saa vil det betyde en Katastrofa
for hele Verden, Rustningskap-
løbets Genoptagelse, Folkeforbun-
dets langsomme Død og den euro-
pæiske Civilisations Undergang.
B.
„Yvirum ánna eftir vatni!“
Tað mundi tykja mongum
lesara av »Dimmalætting«, hes-
um stóra og víða lisnad blað,
logið, tá teir 9. februar í ár lósu
fylgjandi margháttliga petti undir
hini kendu felagsyvirskriftini:
„Herhjemmefra“.
„Det nye Testamente paa
Færøsk. Í Ringkøbing Amis
Dagblad for 29. f. M. skrives:
Provst Dahl, Thorshavn, som
i nogle Aar har beskæftiget
sig med Oversættelse af Bibe-
len, og hvis Arbejde er blevet
trykt og udgivet efterhaanden,
har i disse Dage udsendt
Apostlenes Gerninger.
Naar derefter Johannes
Aabenbaring, som Provsten
nu er ved at oversætte, bliver
færdig, vil det nye
ment i sin Helhed foreligge
paa Færøsk«.
At eitt foroyskt blað, sum
m. a. hevur tikid sær tað til
endamáls at vera boðberi For-
oyafólks í Danmark, rættleiðir
tey tíðindi sum koma eitt sind-
ur skeivt fyri í donskum bloð-
um ella vísur sínum lesarum á,
hvat donsk blød skriva um
Føroyar og Føroyingar, er sjálv-
sagt; men at eitt tílíkt blað ikki ber
sínum lesarum innanoyggjatíð-
indi, sum eiga at vera hvøjum
lesandi Føroyingi kunnug, fyrr
enn tað tekur tey upp úr donskum
bloðum, er sera margháttligt.
Tað er ollum lesandi Føroy-
ingum kunnugt, at „Dimmalæt-
ting“ hevur verið deyv sum
potturin og tigandi sum grøvin
um øll tey tydningarmiklu fram-
stig, sum føroyskt mål hevur
gjørt innanfyri kirkjugáttina
hesi síðstu 10 árini við Jákup
Dahl prósti sum oddamanni,
eins og at hon heldur ikki hevur
greitt tær mongu bøkur, smærri
og størri, sum sami maður
hevur skrivað og givið út um
kirkjulig evnir.
Hví so ikki framvegis vera deyv
sum potturin og tigandi sum
grovin? Hví nú koma sum
ketta upp úr høddatrød við
almannakunnugum innanoyggja
tíðindum burtur úr donskum
bløðum? Er hetta ikki at fara
yvir um ánna efttir vatni, og
hvat býr undir?
Tað hevur allar dagar verið
nakað láturligur við tann at-
burð, sum fólk eyðkennir við
orðatakinum, »at fara yvir um
ánna eftir vatni«, og slíkur
láturligur = atburður, kemur
annað hvert av gáloysi ella av
tí, at maður, sum leingi hevur
roynt at fjóna og vanvirða eitt
ella annað, snøggliga verður
varur við, at tað hann royndi
at kova við tøgn síni, tó fær
góðan vøkstur og fagran blóma,
og at hann nú bert ger sær fyri
skommum við at láta sum einki.
At venda brádliga og opin-
berliga við krevir dirvi; men tá
dirvi er ein dygd, sum >Dimma-
lætting« ikki vil vísa í hesum
fori, ræðum um hjá henni at
fara ljódliga av stað, og ganga
langar umvegir; stutt og greitt
at gera tað, sum eyðkent er
við orðatakinum: >At fara yvir
um ánna eftir vatni«, fyri so
endiliga at standa sum viðhalds-
maður av tí, sum hon áður
fjónaði ella royndi at tiga fhel.
Hetta er eingin ókendur at-
burður; ja hann er enn tó rætt
anligur í mongum av lívsins
viðurskiftum; men tað umber
seg ikki, at hann altíð verður
meira ella minni láturligur.
Testa-
og kristulig