týsdagur 19. februar 1929síða 4

HVORFOR IKKE bruge den udmærkede færøske Margarine. Ved at have de fleste Samlermærker derfra tjener De 1000 Kroner. AIS. THORSHAVNS MÆLKEFORSYNING & MARGARINEFABRIK Sække vistlærred jQ fre Et Parti svært, ubleget realiseres mindst 20 m. samme Kvalitet 125 cm. bred 96 Øre pr. m. Ubl. Skjorter 200 Øre i lille og middel Størrelse, stor 225 Øre, svære uldne Herresokker 100 Øre, svært ubl. Flonel 70 cm. bred 65 Øre pr. m. Viskestykker 36 Øre. Vaffelhaandklæder 48 Øre, kulørte Lommeterklæder 15 325 Øre pr. Dus. Fuld Tilfredshed eller Pengene tilbage. 15 cm. Forlang illustreret Katalog. SÆKKELAGERET, Sct. AnnæPlads 10. København K. Skipaútgerð. Allar verur til skipaútgerð fáast til bíligastu dagsprísir. Poul Hansens Heilsøla Telefon 61. Galvaniseradar tak- 0 keypast bfligast frá Telefon 61. se UUU EBESE3 HIM Alle bør bruge: NO SUN í Havn. „Rita“ Sæbespaaner. Skrubbifon „R. A.“ „Tjaldur“ Sæben. „OKKARA“ Toiletsæber. De bedste. De drøjeste. SMV EM Telgr. , VERITAS" g hisaklædningsplåtur Poul Hansens Ieilsølu, Tórshavn. Telegramadresse VERITAS. NE | lt IF = Høgl og blýggj keypist bíligast frá Poul Hansens Heilsølu Telefon 61. i Havn. Telgr. , VERITAS". EN Ð SIGST > og kunngeringar. senda lýsingar til LOKNAAVAATANARLUSNARALLDAUANNLDMUAUUARUASVANDARNARDNNARLANDLANUR -— ANNONNRKRODENKONNRNDRONARKOROED SKUNKRARRANUUUNALLÐAEDAARLKÐARRUAUUL = FE Overalls Kr. 5,50, Benklæ- der 4,50, Jakker 4,75, Bluser 4.25, Overalls 8—10 Aar 3,60, Overalls 12—14 4,00, Ben- klæder (Vadmel) 13,00, Ben- klæder for Sømænd 18,00, Benklæder (Cheviot) 16,00, Arbeids-Skjorter fra 4—5 Kr. Huer (Caps) 1,80—3,40 Kr. Stort Udvalg i Strømper og Sokke for Damer, Herrer og | Børn, bedste Kvalitet, Pris fra 1,35 til 3,50 Kr. Cigaretter, Cigarer, Tobak, Smus, billigste Dagspris. ,,Amisan's' Toilet- Artikler. Chocolade m. m. m. Renvasket Uld og Klude ta- ges i Bytte (strikkede færøske Klude). Udenbys Ordrer ekspederes omgaaende. J. P. Vang, TI. 58. Tveraa. Tlf. 58. Í | | | HI i Í at eitt kilo av prentusvertu er í virði eins og eitt kilo av gulli, um hon verður nýtt til lýsingar Men tað hóskar tíverri ikki altíð. um hvar maður ella handilsfelog lýsa, og fyri al vera vísur í at prentunarsverta verður væl nýtt og at tað er lønandi at lýsa, eiga tygum al „Feroya SocialDemokrat“. Tann ið lýsir mikið, selur nógv. HUKKUGRALN KALLAÐ OAURNARANAKGNEMDANÐCADDADADAN KANNA US Nn. Tað velst = Ír: 5 Bekendtgørelse. Da i Løbet af kort Tid alle hidtil benyttede Udsmidnings- steder vil blive nedlagt, opfor- dres de af Thorshavns Borgere, der ønsker Renovation fjærnet ved Kommunens Med- virken, til inden 1. Marts at meddele dette til Byraadskonto- deres ret. Prisen for Bortfjærnelsen vil blive fastsat af Byraadet til et aarligt Beløb, antelig 5—30 Kr., efter Ejendommens Storrelse. Thorshavns Byraad, den 12. Februar 1929. Det Kommunen tilhørende Dynamithus ved Skansen sælges til Nedrivning. Skriftlige Tilbud indleveres inden Fredag den 1. Marts d. A. Aften Kl. 6 til Byraadskontoret, Underretning hvor nærmere erholdes. Thorshavns Byraad, den 14. Februar 1929. zw Brug „Rita“ Sæbe- spaaner. Skiparar verða mintir á, at teir ikki mega laka mann umborð til fiskiskap, sum ikki æntin kann prógva í ár at vera limur av Føroya Fiskimannafelag ella hevur árs- kort fyri 1929 sum felagi í Før- oya skipara- og navigatorfelag. Um teir ikki halda hesar treytir, falla teir í bót 6 kr. fyri hvønn mann bæði til Fiskimannafelagið og til Skiparafelagið. Føroya skipara- og navigatorfelag. Fiskimenn verða mintir á, at eingin limur av F. F. má fara við skipara, sum ikki hevur árskort fyri 1929 sum prågv fyri, at hann er limur av Foroya skipara- og navigatør- felag, ei heldur má hann fara við skipi, har ikki oll manningin kann prógva at vera æntin í F. F. ella í skiparafel- aginum; ger felagslimur móti hesum, er hann fallin fyri $ 13 sum í felagslógini. Nevndin. Jeg henleder herved Opmærk- somheden paa, at jeg altid er til Disposition ved Udførelse af Dykkerarbejde. Da jeg er den første her fra Byen, der har ud- ført Dykkerarbejde siden Anton Andresen af Helbredshensyn trak sig tilbage, bør alle hen- vende sig til mig om alt even- tuelt Dykkerarbejde. Simon W. Askham, Thorshavn. OF E Til Canada med Cunard os White Star Linien. Alle Oplysninger ved Jens av Reyni, Thorshavn, eller C. Mogensen, Nyhavn | København. Givid út av socialdemokratiskum felogum. Blaðstýrari: M. S. Viðstein. Prentsmiðja »Førova Social-Demokrat«s, Tórshavn. suman. Hon undradist yvir tann skund, ið fólk hevði, og tey runnu sum tey vóru ør, og oll rakaðu saman frá hond. Eiríka vendi sær vestureftir móti Streym- oyarlandinum og varð illa við. Hin í morgun fagra og blá- bleika luft hevði nú skrýtt seg í annan búnað, og hekk hótt- andi í ymsum litum har vesturi. Allir hesir blandaðu litir, ið vóru samankomnir, boðaðu einki gott. Nú var illveðrið ikki langt burturi. Tó átti tað at halda sær til sólsetur, og kundi bresta á í skýmingini. Nú kom aftur ferð á Eiriku. Tað sindrið, hon orkaði, nýtti hon nú fyri at fáa alt saman, og nú kom Katrin og tók hond í við Tað vardi íkki leingi, til alt var samankomið, såtur gjørdar, bendlar snaraðir henni. og álagdir við stórum, tungum klíggjagróti í. Kátar vóru báðar, Eirika, táið tær fóru av bønum til at skoða og klæða seg til neytagongu. Katrin og Fad var ferð á neytakonunum, táið tær eftir hálvan dag fóru til gongu. Hesa ferð var íkki hagalúkuna, tí í senn. Nú steðgað úti við tær vóru har allar galt um at kvika sær, tí hann sá út, ikki bert til óveður, men til ódnarveður. Tær talaðu sína- millum um ferðina um morg- unin, og allar vildu frætta frá Eiriku hvat hon hevði gjørt, hevði skundað sær so ikki táið hon undan teimum, at hon stundir at verið Men Eiríka var hevði fingið undir kúnum. tigandi sum grøvin. Tað var henni nógmikið, ja kanska ovmikið, at Katrin vitsti, hvussu morgunin var farin fyri henni. Táið tær nú seinrapartin komu niðan aftur á sýnina, var hitt vanliga alvarsliga kæti komið aftur á Eiriku, og nú prátaði hon sum vert, bæði um eitt og annað, tó ikki um tað, henni mest upp á hjarta. Komnar niðan á slættan trivu tær í at syngja allar samlar: sum lá So fegnar vit fara lið um lið, lið, lið, og bera so lætt okkara bid, bið, bið, til neytar vit ganga, tann vegin so langa so fegnar vit fara lið um lið, lið, lið. Og fram yvir heygar og dal, dal, dal, skjótt ferðin gerast skal, skal, skal, vit ganga, til neytini at mjólka, um illgongt er, vit sjólka tó fram yvir heygar og dal, dal, dal. Um leiðin vidhvørt tykist long, long, long. | so triva vit i ein frægdarsong, song, song, tá ei vit kenna mødi og halda fram í frøi, um leiðin vidhvørt tykist long, long, long. Ei stormur og frekasta æl, æl, æl, á leiðini okkum forða skal, skal, skal, vårt arbeiði útinnist, væl heim og burtur vinnist í stormi og frekasta æl, æl, æl. Tá mjólking er liðug, við gleim, gleim, gleim, so skunda vit okkum heim, heim, heim, vid dyllum um herdar, so lættar til ferdar, tå mjølking er lidug vid gleim, gleim, gleim. Neytini mundu eisini vita ill- veður í, tí nú komu tey til gongu beint omaneftir. >Nú troðkast tey at gørdunum,« helt Eiríka, >so tað verður neyvan veður at lata tey liggja úti í nått.« Nú flentu hinar neytakonurnar at henni, men tær fingu brátt annað at síggja. Beint sum tær sótu og mjólk- aðu, loysti hann luftina, ið staðið hevði so hóttandi, táið tær fóru til gongu. Hann kom av útsynningi vestri við stormi og regni og hann Íkki høvdu neyta- óveðrið oysti niður. konurnar brast so knappliga á, og tær vóru illa við. Táið tær reistust, væntað, at var veðrið so hart, at ikki var meiri enn standandi á beinu- num. Nú mátti okkurt gerast. Tær hildu so ráð um, hvat ið best var, og allar hildu, at neyt- ini mátti rekast heim. So varð farið í holt við at reka, og væl gekkst í fyrstuni, tí táið neytini fingu ferðilin av, at tey skuldu heim, gingu tey sum tey vóru vill og løgdu hvert annað á baki, so tað galt at kvika sær fyri at fylgja teimum. Nú slitnaði ein burtur úr og helt oman suðureftir. Og Eirika aftaná, og hon rann skjótt, men ikki vendi kågvin heimeftir, fyrr enn hon sá niður fyri bergið í havið við skúmandi brimi. Tá leyp Eirika oman um hana — hon væntaði, at kúgvin fór útav og skar í eitt andskræmiligt róp. Eiríka riðaði á eggini, so nógva ferð hevdi hon, men tó fótaði hon seg. Eirika var nú heldur seinri enn hinar neytakonurnar, ið langt síðani vóru komnar við kúnum. Tað var bolamyrkt, táið hon kom til húsa, og ikki var trevilin turrur á hennara kroppi. Táið Eirika var komin í turr klæðir og hevði fingið ein heitan munn, settist hon innar í kam- arið, plad yvir al neytini vóru hon ikki inni, men sjálv var glað — tað voldi ódnin. Kárakkur. , ro Á ER