týsdagur 19. mars 1929síða 4

+ FN EÐ 3 4 4 per »Polonia« til Udstillingen i havn med S/S »Tjaldur«. den 23. August. Stk. 4-Mandskahytter. i Barcelona (Ophold 5 Dage), Udstillingen i Barcelona. | Forbindelse med Østasiatisk Compagnis Dam- (15000 Tons) arrangeres en Barcelona Afgang fra Færøerne den 17. Juli. Afgang fra København den 21. Juli. Ankomst til København den 14. August. Hjemrejse fra København med S/8 „TJALDUR“ Følgende Pladser anløbes: Ceuta (Marokko) og Lissa- Paa Hjemreisen gaar Skibet gennem Kielerkanalen. Å J > > dog ikke Hotelophold i København, 680,00, bon. Billetprisen inclusive paa hele Turen, er fra Kr. 563.00 Kr. 10 Stk. 2-Mandskahytter, 3 Stk. 3-Mandskahytter og 8 Program og nærmere Oplysninger erholdes hos vore Ekspeditører paa Bygderne og ved Hovedkontoret i Thorshavn, hvor Indtegning maa ske inden 1. April. Pf. Skipafelagið Føroyar. Fællesrejse fra Færøerne via Køben- Oporto, Cadiz (Sevilla), Kost og fuld Forplejning Der disponeres over L 56 54. 55.58 PUDE 5% 58 BR JU SE 58 DE 39 BE BE DE SUSE SE SE SLET FE DE SL SE 0. MR SE SLS DE SL DLL : Galvaniseradar tak- og húsaklædningspláfur keypast Telefon 61. at maa biligast fri Poul Hansens Felegramadresse VERITAS. indleveres Heilsølu, Torshavn. Samlermærkerne inden 20. Marts. AIS. THORSHAVNS MÆLKEFORSYNING á MARGARINEFABRIK Hon fór føjøgnum rókina suð- ureftir, fyri so at leita sær oman, har hon ljósmó- reyða plagdi al summarið. Seyðamenninir høvdu visti at hin níl mm snikja S5cg um nógvan ómak av at halda hana í erva. Eiríka vekk nú igjøgnnm rókina, og hóast tað ikki var so ógvisligt at líta niður av ti ikki var sera høgt so kitladi tað tó henni í kjøli, nå hon gekk hesa leið, tí her var maður omandottin fyri nógvum árum síðani og fingið deyðamein. Um nú Brandur var farin útav her. Hesa hugsan gekkst henni illa at reka burtur og hon læt eyguni saman eina lotu, fyri ikki at hyggja niður av. So tók hon ferð uttan at hvggja til høgru ella til vinstru, til hon var leys úr rókini. lá hon mest fyri at vissa seg um, al Brandur ikki lá har niðuri. Tað vísti seg tíbetur at vera bert gykl, id farið hevdi henni gjøg- táið gekk 1: P vend sær id, 1 non num høvdiø, rókina. Nú var hon meira hjartaløtt og gekk tí heldur kvikliga. So fór hon oman móti bakkanum, ið bar saman við eina kloyvu, ella kanska rættari gjogv, ið seydur stundum plægdi at halda sær, táið ov turt gerst á seg aftur og gekk, | Den offentlige Aarsprøve ved Thorshavns Kommuneskole afholdes i Dagene 19., 20., 21. 22., 23. Marts, hver Dag Kl. 8 Formiddag. De Forældre eller Værger, som ikke lader deres skoleplig- tige Børn besøge nogen Skole, hvor anordningsmæssig Eksamen afholdes, er pligtige til at lade dem møde til Overhøring ved Aarsprøven i Kommuneskolen. Til at overvære Prøven ind- bydes Elevernes Forældre eller Værger samt alle, der har Inte- resse for Skolen. Elever, der ønskes optaget i højere Klasser, maa underkaste sig Eksamen sammen med Sko- lens øvrige Born. Thorshavn, d. 12. Marts 1929. P. K. V. J. Dahl. Generalforsamling. Thorshavns og Omegns Syge- kasse afholder ordinær General- forsamling Onsdag Aften 20. ds. Kl. 8 i Logen med følgende Dagsorden: Í. Formanden aflægger Be- retning. 2. Regnskabet fremlægges til Godkendelse. 3. Valg af Bestyrelse og Sup- pleanter. i. Lovændringer. 5. Eventuelt. tegnskabet er fremlagt hos Kassereren. Bestyrelsen. Til Canada med Cunard ogs White Star Linien. Alle Oplysninger ved Jens av Reyni, Thorshavn, eller C. Mogensen, Nyhavn 1, København. Husholdningsskolen. 3-Maaneders Kursus beg. Maj. HF Brug „Rita“ Sæbe- spaaner. I 2C3 AO = | Alle bør bruge: == = = = ES] fri] = == Sækketvistlærred Et Parti svært, ubleget realiseres mindst 20 mm. samme Kvalitet 125 cm. bred 96 Øre pr. m. „Rita“ Sæbespaaner. Skrubbifon „R. A.“ „Tjaldur“ Sæben. „OKKARA“ Toiletsæber. De bedste. De drejeste. = VN = = = = = = ren 33 48 Øre Ubl. Skjorter 200 Øre i lille og middel Størrelse, stor 225 Øre, svære uldne Herresokker 100 Øre, svært ubl. Flonel 70 cm. bred 65 Øre pr. m. Viskestykker 36 Øre. Vaffelhaandklæder 48 Øre, kulørte Lommetørklæder 45 x 15 cm. 325 Øre pr. Dus. Fuld Tilfredshed eller Pengene tilbage. Forlang illustreret Katalog. SÆKKELAGERET, Sct. Annæ Plads 10. København K. bædi fyri handamakt og fyri lufttrist- ing er hin snjallasti og róparin, ið til er, og er hann ti eis- ini í royndum hin biligasti. Snúgvu tygum til „,Nautisk““ Tórshavn. Telefon 22 og 71. haldbarasti Sjøvinnulånsgrunninum. Bekendtgørelse. Til Bortfjernelse at Byens Dag- og Natrenovation antages en paalidelig Mand, der kan di- sponere over Køretøj, eventuelt Bil. Henvendelse til Byraads- kontoret inden Onsdag den 20. ds. Kl. 6 KEftm. Thorshavns Byraad, den 12. Marts 1929. A - Tey gomlu hókasavnshúsini í Erling Jarls gøtu eru til selu. Keyparin kann tó ikki taka ley í brúk, fyrr enn ley nýggju húsini eru liðug um eitt ár. Skrivligt boð til bókasavnið. Stjórnin. Givid út av socialdemokratiskum felogum. Bladstyrari: M. S. Viðstein. Prentsmiðja »Føroya Social-Demokrat«s, Torshavn, í erva. Her var tí smøl rás, ið øingin var av seyði, tåid hann leitaði oman at fjøruni. Eiríka steðgaði knappliga, táið hon kom oman at gjónni. Har stóð Brandur, styðjandi seg fram á stavin og hugdi útav. Eiriku var hann ikki varugur Hann stóð sum burtur í heimi og stardi beint niðureftir. Eiríka gekk nu ikki so harðan, tí tað var vanda- mikilt at gera hann skakkan, tí lítið skuldi til at valda at hann fór úlav, so tepirsligt var tað hann fótaði sær á, tað sá hon. Og sjålvt um hon hevði tann hesta hug at fara beint til hans- ara, so noyddist hon at brúka tol og líta á, at hann vildi venda aftur. Hon setti seg aftanfyri ein stein, soleiðis al hon skuldi síggja hann, túið hann kom niðanfrá aftur. Hetta vóru óttafullar stundir, hon sat har. Vendi hann aftur ella fór hann útav? Tí leingi kundi hann ikki standa soleiðis. Hon vildi givið nógv fyri íkki at veri farin frá húsum, tí so visti hon einki. So hjartkipt hevði hon aldri á lívi sínum verið. Kom hann, ella datt hann? Soleiðis sat hon og spurdi seg sjálva, Við. vørum Eirika sat við bangnum hjarta og bíðaði aftanfyri steinin. Av og á kagaði hon undan, men einki sást til Brand. Nú hoyrdi hon pikstavin gletta á helluni. Hon reistist. Jú nú kom Brandur niðan frá gjónni og hon leyp til hansara. >Tú gjørdi meg so hjartkipta, Brand- ur,< segði Eirika. >Ja, tað havi eg væl«, svaraði hann, >men handa ljósmóreyða narraði okkum, hon stakk burtur úr gonguni, og eg fylgdi henni har oman. Tað kann væl vera, at tað var mín skyld, tí eg kom henni nakað nær. Hon fór útav rásini, og har er loft í, so eg sá hana ikki afturd. »Loft í, segði Eiríka, »ja, tað er loft í, ti megin tú stóð, men tú veitst tó, at ikki er loft í, har kloyvan byrjar«e. >Har er alt so leyst, at eingin kann ganga oman har,« svaraði hann. »Leyst ja,« segði Eiríka, »eg havi tíkið nøkur reip við, tey liggja aftan- fyri steinin«. Eiríka fór nú eftir reipunum. Tey vóru sundurloyst og saman- knýtt. Bæði fóru nú oman at gjónni. Krókstavurin hjá Eiriku var nýttur til hæl, aftrat tí, at Eirika skuldi sita við, meðan Brandur fór niður, heilsaðust, og so fór niður, lítandi á tey reipini og Kiriku, ið Tey Brandur nýggju sat við. Buldrið frá ollum leysagrót- inum, ið Brandur ruddaði fyri sær á niðurferðini, hoyrdist so javnan. Við eitt, so slækkaðist reipið. Brandur var niðurkomin. Ærin rann sum vill, táið Brandur sá hana, men hann rættaði hana inni undir loftinum, og tók hana. So var ærin niður- bundin. Men hann noyddist at loysa hana aftur, og so gera á hana, soleiðis at hon vigaði toliga javnt í línuni. Eiríka sat á hamrinum og bidadi uppá at Brandur skuldi biða hana hála upp fyri: „Nú er ågjørt,« rópti Brandur, og í tí sama setti Eirika á og ærin varð spækuliga drigin upp fyri. >Ikki hevði her lættari verið drigið av manni, enn av hesi hendinga kvinnu ímillum kvinnur«, helt Brandur fyri seg sjálvan. Og rætt hevði hann, tí Eirika hevdi longu ærina uppi hjá sær. Skjótt loysti hon bondini upp og bant ærina nið- ur við hafti, og bant hon stein í reipsendan og rópti »undir«. »Lat falla,« svaraði Brandur undir niðan. So grýtti Eiríka steinin langt útav, fyri at vera vís í at ikki reipsendin skuldi steðga á vegnum. Brandur fekk fatur á reipsendanum og gjørdi seg sjálvan á. >Set å« rópli hann nú á Eriku, meðan hann sjálvur lesti seg upp eftir lí reipinum, ið lá um hælin. Tað var skjótt upp fyri, og glað vóru bæði láið tey loystu ærina, gjørdu á hana so hon ikki skuldi sleppa frá teimum, meðan tey gingu aftur til bygdur. Tað er altíð so, at tað tarnar at leiða seyð langa leið, men ærin gekk so væl, at tey næstan ongan ómak heydu av henni. Annars hevði ómakurin verið nóg mikil. Tað målti bæði sannað. Brandur hevði mest íkki smakkað malatuggu allan dagin, og post vóru tey bæði. Hann av fjallgøngu og av at renna eftir ærini, hon av ovgongd av at leita eftir honum. Sein vóru tey aftur, men ikki vóru teir komnir á rætt við seinri gongu. Tey fóru tí beina leiðina til hús við tí fyrsta brúdleypsseyðinum. Kárakkur.