Sosialurinarkiv
Sosialurin 1929-03-19, síða 3
Tak niður PDF av hesari síðu Stórt myndaskrá

týsdagur 19. mars 1929síða 3

‹ fyrra síða allar 4 síður næsta síða ›

Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.

Tekstur á síðuni

<< MÁ Til Paaske. Fikse Ting i Chokolade til Paaske Restorffs Bageri. formanet Aktivitet Plantagen, takke det er har vise sin Plantagen. man jo delvis skabel for, rigtigt nok. anlagt nogen Spadserevej for Publikum, saaledes at man ikke alene kan fryde sig over ai se ind paa Plantagen, men ogsaa kan finde en Nydelse ved at vanke om blandt Træerne, Dette maatte være en Opgave, der er værdig at løse inden ret længe, og saa naturligvis, hvad man fra alle Sider ønsker, gøre Plantagen tilgændelig for spad- For, for kan Plantagen Publikum, ja med ingen Grund fra serende, aabnes alt og man ikke saa er omsonslt lagen, har til at Side. støtte den Publik. Svimjingarhylur í Gundadali. Nukrir seinasta higani hava verið uppi í svimjarar sunnudag Gundadali, og kannað andi svimjingarhyl har uppi í um eill nakað omanvert moti ánni. Teir samdust nýlandi leikvøllin unum. pláss, niðjan Kommunan eigur jú Gunda- dal, so ikki skuldi verið ringt at fingið fatur á hesum plássi. Ætlast nú at senda lístar rundt fyri at inn pening, at gera svimjingarhylin fyri, og at byarstjørnin skoytur aftur í endan, er einki at ivast í. Kanska vit so kortini fáa ein svimjingarhyl, sum ovleingi hev- savna ur verið saknaður. Úr Íslandi frættist, at umframt >Queen Victoria«, ið fingið hevur 16,500, hevur »Godthanb« 22,500 og »Agnes Louise« 17,000. Tad ty k- ist at verða veiðu-vár í Íslandi — men vera sort. Foroyum letur til at Hedeselskabet at vedrørende det skal Hedesel- Men det jeg finder bekla- seligt er, at der endnu ikke er Plan- offentlig um lik- indini til at fáa gjørt ein hósk- heyggj- Uppdyrkanin. Tað verður mangan sagt við ungdómin, at hann heldur søplar tíðina burtur, táið hann ikki er í beinleiðis peningavinnandi ar- beiði, heldur enn at gera okkurt annað samfundsgavnligt arbeið, ið ikki beinvegis gevur ella nikkul í hendurnar. Og her verður ofta skotið uppá, at teir skulu velta. Men her stødgar alt, tí tað er ikki bert at siga »veltid!«, Tað skal fáast nakað til at velta í. Menn hava í mong ár roynt at fáa tokur á einum trædarstykki, men illa gongst. Ein góður arbeidsvetur fer um hurðarbak fyri og ann- ar eftir, uttan at fæst frá teim, ið heitt er á, og enn minni boð um, at trædarstykkid nú er til tæks. Má hetta haldast at vera heilt skilaleyst. Tí av svar teirri ársok, at menn ikki fáa tokur stykki at vella í, felagið á einum so verður sam- fyri lað, at svíðua lí san- A A TOT ES LS BOÐ SU TOLL) silvur fundið missur á henda hátt eina nógvd av virði, ið skapast kann av annars virkuleysum hondum. Nei, klikki ikki ungdómin fyri lað, at melur fyri einki. nakað fyri hann, tað er fyrsta. Latið teir seta han gongur og Gerið tað ungu sleppa af hakan í okkara korgu jørd, og fáa hana til at geva nakað. Alt, ið kemur undir kultur av ara korgu hagajorð, er ein stór ur vinningur fyri fund, læsið ikki fyri uppdyrk- latið ikki bíðu vetur okk- okkara sam- ingini, og eftir Slepp honum fram- ganga og velur eftir at til virðisskapandi starv. Gamal Havnarmaður. svari. 3000 kr, Landsnevndin sigir seg at havn 3000 kr., ið ætlaðar eru til ferðastyrk til menn, ið fegnir vilja gera eina landsgagnliga ferð til Spanialands framsyningini í Barcelona. Umsóknir at fúa ferðastvri hesum 3000 krónum mega verða send ar til landsneyndina innan 24. mat Lýsingar Landet. VAREHUSET Publikums Opmærksomhed henledes paa Forretningen í Tróndargetu (Anna Degus tidligere Ejendom), hvor De kan købe alle almindelige Købmandsvarer, gode og billige. — Varerne sendes overalt i Byen og paa Telefon 248. ungdómin | | Rederes Tøjforsikring BR a | al AR s gå ALDUR“ Paa Grund af Forsinkelsen, foraarsaget af Ís- vanskelighederne, vil SS „Tjaldur“s næste Afgang fra København blive udskudt til den 19. April. „Havhestur“ afgaar fra København den 5. April direkte til Færøerne (i „Tjaldur“s Rute). SKIPAFELAGID FØROYAR | materiale "0 SMØRFABRIKEN 5 , NO BEFSEN . ør ”, „“ Margarinan, ið øll skilafólk krevja. at fáa i flest ollum bygdum. Eigur tí halda hesa góðu veru. Minst til, „ at tað eru tey keypandi ið bera Skulu handilin. Skrivið beinleiðis. Sera góð og lagalig betalings- líkindir. Hetta er Er nú hver keypmaður at Generalforsamling. Fæ erne afholder ordin; er 1920 Kl. 12 Fiskeribrug April Middag i foreligger de i Lovene fastsatte dring om Forhøjelse af landsfiskeri, Forsikring af Umiddelbart efter ON ME (F28 SN HS ISS TE SÉ BI 3 Pops: SEGS) SEN LSEJIGSE.J || Generalforsamling Thorshavns Assurancesummerne, Generalfors Generalforsamling i€ SEE SLR JL S2 KKA KAKA RAKKA :Mælk og Smør «+ er billig nu. Ææ Setmælk........ 25 Øre pr. Liter, Halvskummet Mælk 15 Øre pr. Liter. Kæmemælk.... Piskeflede..... Alt er pasteuriseret. A'S THORSHAYNS MÆLKEFORSYNING OG MARGARINEFABRIK SI KRR s gensidige Forsikringsforening for Sejlfarlojer til Tirsdag den 30. Klub. Til Forhandling mner samt Forslag til Lovæn- Præmier for Grøn- Sild og Voldgiftsreglerne. afholder færøske paa samme Sted. BESTYRELSEN amlingen Ep Ar Ds 15 Øre pr. Liter. . 2, Kr. pr. Liter. „Í Kr. pr. Liter. 3 Kr. pr. kg. SES] ES 2» Assa RER AUKTION Efter Aftale med Auk ionsforvalteren afholdes der Tirsdag den 19. ds. Kl. 2 Efterm. paa Arbejdspladsen ved Havne- kajen i Thorshavn efter Begæring af Ingeniørfirmaet Kampmann, Saxild, København, Brædder, Svingkran (san god som ny), Kjærulff og Planker, Í Skur, I Baad m. m. offentlig Auktion over brugt Træ- Bomme og Sveller Í stor { Ugers Kredit for undertegnede bekendte vederhæftige Købere. den 15. C. Christensen, Sagfører. Ihorshavn, Marts 1929. Eiríka. (Ein heyst-soga). IV. mánamorgun | menninir vóru horvnir. Ein råkaldan um 20. oktobir, áður enn alljóst var, goyðu hundarnir um alla bygdina. Og hann, ið íkki var komin á føtur, hevði nú at skunda sær, um hann skuldi sleppa við í leikin. Leikurin, sum ímorgun lá fyri, var ikki beinleiðis hvonndags- starv. Fjallbod vóru gjørd dagin fyri klippingsfjallið. Lættskoddir menn við pík- stavi í hond, glettandi á túnar- steinunum, gingu skundisliga úteftir. Á fjall, á fjall, og hund- arnir goydu, hvor í sínum lagi aftaná teimum. Sum menniskjan hevur sínar frumífrá stóru tr í árinum, so er fjalldagur tann, ið hund- inum líkar best. Hundur er (í altíð kátur, táið haftini koma fram, tí tá veit hann, hvat ið verður. Fjallboð kann gera sjálvt hin mest latna og gamla hundin bæði kvikan og treystan. Fjall- Konu- fólkið stákaðist við al hava alt í besta standi, til teir komu aftur. Tað var nú ikki bert at fara á fjall og fáu seyðin í rætt, og til hús tað skuldi jú eisini bein- ast fyri. Og her høvdu konu- fólkini sítt stóra stríð. Men ikki var bert hetta at takast, seta í stand og hava alt til reiðar. Eisini skuldi ansast eftir fjallmonnunum, tid teir komu á rætt bæði við fyrru og seinri gøngu, lí teir vóru tyrstir og trongdu til ein góðan munn, tåid leir komu. Brandur var í hesum valdra- mannaliði, ið farið var á fjall i morgun. At hann við góðum huga var við til henda rakstur í dag, var sjálvandi og hann eirdi sær íkki heldur enn nakar annar av fjallmonnunum. Tó skal tað her sigast, at tað ikki altíð er so lætt at koma í skjót- gongu aftur, helst um leiðin ber | beint nidan eftir, táið ein hevur hildið til á einum trongum skipsdekki í 7 fylgjandi mánaðir. Men Brandur heyði skjótt lagið aftur, og tað vóru ikki mangir, ið gingu hann av. Hann kovrdi hart á — hetta var klippingin. Um middagin dagaðu fjall- menninir undan við fyrru gongu. Og konufólkið eisini eldri menn fór á við drekka til teirra. Katrin, fyri heyði rætt, og fylg íku, ið har Brand. Táið vóru komnar alt longu rætt komin aftur eisini orindi á hon tí við Eir- matkurvuna til Firika og Katrin leiðina fram, var komið í rætt, og skundaði Eirika sær at finna Brand, ið hon visti var móður av einari slíkari gongd aftanå al hava verið á meira enn / mánaðir. Hon hugdi uttan um seg, millum menninar í rællini, men hon kundi ikki síggja Brand. Hvar var hann? Hvussu ber hetta til? »Hvi er Brandur ikki komin á rætt við tykkum ?< spurdi hon fjallmenn- ið nú var seg, list sk ipið Í inar, Teir smásmílkaðust, og so greiddi ein av teim eldri frá, at táið allir vóru samankomnir, úti undir Hjøllum, og byrjaðir at reka heim, tá smevø hin ljós- » og lað var alt at hevdi fylgl hon. henni og skjótt var hon horvin. in til at leita lítast kundi á, ugt. Línurnar hartil tungar, og leiðin var long | móreyða geldærin, ið ætlað var til brúdleypið, burtur úr gong- | uni. Feir vildu beita eftir henni, men Brandur segði korta- nei, tí hundbitnan hrúdleypsseyð vildi hann ikki hava. Hann skuldi sjálvur taka hann, segði hann, og so fór hann frá teim- um niðaneftir aftan á ærini. Firika stóð og pipraði, meðan hesin gamli greiddi frá skilnað- inum niðuri undir ljóllum. Hon vendi sær síðani móti Katrini. Katrin så við tað sama, at Eirika ætlaði okkur og so var. »Katrin!« segði Eirika »tui mást taka kurvina, eg leypi til hús eitt sindur, men tú skalt ikki bíða mær. ti eg fari beina leið suðureftir, har teir siga Brand vera farnan. Ég veit, hvussu skikkað er har, og hvor veil .....« Eirika rann oman í bvødina, Sera, al hundur henni, var Fjallmenninir hugdu eftir eygleiddu hana, men so skjót Eirika kom til hús, tók lykil- hjallin og fór so hagar eftir einum sigtogi, ið um tað var neyð- vóru so langar og og alt bar ímóti, tí tók hon heldur fýra reip, ið undirsligin | vóru hetta sama heystið. Tex áttu halda. Hon stakk hovdið og vinstra arm igjøgnum tey, | blakaði hjallshurdina afturat, sloppadi útdyrnar og tók krók- stavin, ið hevði pik, ið aldri | sveik og so fór hon til gongu. Nú legði hon doyðin á at koma fram sum skjótast, og hon fitjadi seg niðan tungar brekkur eins skjótt og var tað framettir slottum velli. Nú var hon komin so langt niðan, at nú var at halda leiðina sudureflir og skjótt var hon í Hjøllu- num. Hon leit nå ikring seg, hugdi omaneftir, nidaneftir, sud- ureftir og heimeftir men hon kundi ikki síggja tað, hon leit- aði eftir. Spurningurin var nú, um hon skuldi fara longur niðan, ella hon skuldi royna omaneftir. Tann, ið kvikur er í hugsan, er eisini kvíkur í ráðum, og soleiðis var Eiríka. Hon hevði í stundini greiði á, at: var Brandur farin niðaneftir, so var hann vandaleysur, men var hann farin omaneftir, kundi væl hitt ringasta vera hent honum. Hon tók tí leiðina omaneftir, oms ledn lk UR IL 3 I 5 FR UG re