týsdagur 19. mars 1929síða 3
‹ fyrra síða allar 4 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
<< MÁ
Til Paaske.
Fikse Ting i
Chokolade til
Paaske
Restorffs Bageri.
formanet
Aktivitet
Plantagen,
takke
det er
har
vise sin
Plantagen.
man jo delvis
skabel for, rigtigt
nok.
anlagt nogen Spadserevej for
Publikum, saaledes at man ikke
alene kan fryde sig over ai se
ind paa Plantagen, men ogsaa
kan finde en Nydelse ved at
vanke om blandt Træerne,
Dette maatte være en Opgave,
der er værdig at løse inden ret
længe, og saa naturligvis, hvad
man fra alle Sider ønsker, gøre
Plantagen tilgændelig for spad-
For,
for
kan Plantagen
Publikum, ja
med
ingen Grund
fra
serende,
aabnes
alt
og man
ikke
saa er omsonslt
lagen, har
til at
Side.
støtte den
Publik.
Svimjingarhylur í
Gundadali.
Nukrir
seinasta
higani hava
verið uppi í
svimjarar
sunnudag
Gundadali, og kannað
andi svimjingarhyl har uppi í
um eill
nakað omanvert
moti
ánni. Teir samdust
nýlandi
leikvøllin
unum.
pláss,
niðjan
Kommunan eigur jú Gunda-
dal, so ikki skuldi verið ringt
at fingið fatur á hesum plássi.
Ætlast nú at senda lístar rundt
fyri at inn pening, at
gera svimjingarhylin fyri, og at
byarstjørnin skoytur aftur í
endan, er einki at ivast í.
Kanska vit so kortini fáa ein
svimjingarhyl, sum ovleingi hev-
savna
ur verið saknaður.
Úr Íslandi
frættist, at umframt >Queen
Victoria«, ið fingið hevur 16,500,
hevur »Godthanb« 22,500 og
»Agnes Louise« 17,000. Tad ty k-
ist at verða veiðu-vár í Íslandi
— men
vera sort.
Foroyum letur til at
Hedeselskabet at
vedrørende
det skal
Hedesel-
Men det jeg finder bekla-
seligt er, at der endnu ikke er
Plan-
offentlig
um lik-
indini til at fáa gjørt ein hósk-
heyggj-
Uppdyrkanin.
Tað verður mangan sagt við
ungdómin, at hann heldur søplar
tíðina burtur, táið hann ikki er
í beinleiðis peningavinnandi ar-
beiði, heldur enn at gera okkurt
annað samfundsgavnligt arbeið,
ið ikki beinvegis gevur
ella nikkul í hendurnar. Og her
verður ofta skotið uppá, at teir
skulu velta. Men her stødgar
alt, tí tað er ikki bert at siga
»veltid!«, Tað skal fáast nakað
til at velta í. Menn hava í
mong ár roynt at fáa tokur á
einum trædarstykki, men illa
gongst. Ein góður arbeidsvetur
fer um hurðarbak fyri og ann-
ar eftir, uttan at fæst frá
teim, ið heitt er á, og enn minni
boð um, at trædarstykkid nú er
til tæks.
Má hetta haldast at vera heilt
skilaleyst. Tí av
svar
teirri ársok,
at menn ikki fáa tokur
stykki at vella í,
felagið
á einum
so verður sam-
fyri lað,
at svíðua lí san-
A A TOT ES LS BOÐ SU TOLL)
silvur
fundið missur á henda hátt eina
nógvd av virði, ið skapast kann
av annars virkuleysum hondum.
Nei, klikki ikki ungdómin fyri
lað, at melur
fyri einki. nakað fyri
hann, tað er fyrsta. Latið
teir seta
han gongur og
Gerið
tað
ungu sleppa af
hakan í okkara korgu jørd, og
fáa hana til at geva nakað. Alt,
ið kemur undir kultur av
ara korgu hagajorð, er ein stór
ur vinningur fyri
fund, læsið ikki fyri uppdyrk-
latið ikki
bíðu vetur
okk-
okkara sam-
ingini, og
eftir
Slepp honum fram-
ganga og velur
eftir
at til virðisskapandi starv.
Gamal Havnarmaður.
svari.
3000 kr,
Landsnevndin sigir seg at havn
3000 kr., ið ætlaðar eru til ferðastyrk
til menn, ið fegnir vilja gera eina
landsgagnliga ferð til Spanialands
framsyningini í Barcelona.
Umsóknir at fúa ferðastvri
hesum 3000 krónum mega verða send
ar til landsneyndina innan 24. mat
Lýsingar
Landet.
VAREHUSET
Publikums Opmærksomhed henledes paa
Forretningen í Tróndargetu (Anna Degus
tidligere Ejendom), hvor De kan købe alle
almindelige Købmandsvarer, gode og billige.
— Varerne sendes overalt i Byen og paa
Telefon 248.
ungdómin |
| Rederes Tøjforsikring
BR
a
| al
AR
s gå ALDUR“
Paa Grund af Forsinkelsen, foraarsaget af Ís-
vanskelighederne, vil SS „Tjaldur“s næste Afgang
fra København blive udskudt til den 19. April.
„Havhestur“ afgaar fra København den 5.
April direkte til Færøerne (i „Tjaldur“s Rute).
SKIPAFELAGID
FØROYAR
| materiale
"0 SMØRFABRIKEN 5
,
NO BEFSEN
. ør
”, „“
Margarinan,
ið øll skilafólk krevja.
at fáa i flest ollum bygdum.
Eigur tí
halda hesa góðu veru. Minst til,
„ at tað eru tey keypandi ið bera
Skulu handilin.
Skrivið beinleiðis.
Sera góð og lagalig betalings-
líkindir.
Hetta er
Er nú
hver keypmaður at
Generalforsamling.
Fæ erne
afholder ordin; er
1920 Kl. 12
Fiskeribrug
April
Middag i
foreligger de i Lovene fastsatte
dring om Forhøjelse af
landsfiskeri, Forsikring af
Umiddelbart efter
ON ME
(F28
SN HS
ISS
TE
SÉ
BI
3 Pops:
SEGS)
SEN
LSEJIGSE.J
||
Generalforsamling
Thorshavns
Assurancesummerne,
Generalfors
Generalforsamling
i€ SEE SLR
JL S2 KKA KAKA RAKKA
:Mælk og Smør «+
er billig nu. Ææ
Setmælk........ 25 Øre pr. Liter,
Halvskummet Mælk 15 Øre pr. Liter.
Kæmemælk....
Piskeflede.....
Alt er pasteuriseret.
A'S THORSHAYNS MÆLKEFORSYNING
OG MARGARINEFABRIK
SI
KRR
s gensidige Forsikringsforening for Sejlfarlojer til
Tirsdag den 30.
Klub. Til Forhandling
mner samt Forslag til Lovæn-
Præmier for Grøn-
Sild og Voldgiftsreglerne.
afholder færøske
paa samme Sted.
BESTYRELSEN
amlingen
Ep
Ar
Ds
15 Øre pr. Liter.
. 2, Kr. pr. Liter.
„Í Kr. pr. Liter.
3 Kr. pr. kg.
SES] ES 2»
Assa RER
AUKTION
Efter Aftale med Auk
ionsforvalteren afholdes der Tirsdag
den 19. ds. Kl. 2 Efterm. paa Arbejdspladsen ved Havne-
kajen i Thorshavn efter Begæring af Ingeniørfirmaet Kampmann,
Saxild, København,
Brædder,
Svingkran (san god som ny),
Kjærulff og
Planker,
Í Skur, I Baad m. m.
offentlig Auktion over brugt Træ-
Bomme og Sveller Í stor
{ Ugers Kredit for undertegnede bekendte vederhæftige Købere.
den 15.
C. Christensen,
Sagfører.
Ihorshavn,
Marts
1929.
Eiríka.
(Ein heyst-soga).
IV.
mánamorgun | menninir vóru horvnir.
Ein råkaldan
um 20. oktobir, áður enn alljóst
var, goyðu hundarnir um alla
bygdina. Og hann, ið íkki var
komin á føtur, hevði nú at
skunda sær, um hann skuldi
sleppa við í leikin.
Leikurin, sum ímorgun lá fyri,
var ikki beinleiðis hvonndags-
starv. Fjallbod vóru gjørd dagin
fyri klippingsfjallið.
Lættskoddir menn við pík-
stavi í hond, glettandi á túnar-
steinunum, gingu skundisliga
úteftir. Á fjall, á fjall, og hund-
arnir goydu, hvor í sínum lagi
aftaná teimum.
Sum menniskjan hevur sínar
frumífrá stóru tr í árinum,
so er fjalldagur tann, ið hund-
inum líkar best. Hundur er (í
altíð kátur, táið haftini koma
fram, tí tá veit hann, hvat ið
verður. Fjallboð kann gera sjálvt
hin mest latna og gamla hundin
bæði kvikan og treystan. Fjall-
Konu-
fólkið stákaðist við al hava alt
í besta standi, til teir komu aftur.
Tað var nú ikki bert at fara á
fjall og fáu seyðin í rætt, og til
hús tað skuldi jú eisini bein-
ast fyri. Og her høvdu konu-
fólkini sítt stóra stríð.
Men ikki var bert hetta at
takast, seta í stand og hava alt
til reiðar. Eisini skuldi ansast
eftir fjallmonnunum, tid teir
komu á rætt bæði við fyrru og
seinri gøngu, lí teir vóru tyrstir
og trongdu til ein góðan munn,
tåid leir komu.
Brandur var í hesum valdra-
mannaliði, ið farið var á fjall
i morgun. At hann við góðum
huga var við til henda rakstur
í dag, var sjálvandi og hann
eirdi sær íkki heldur enn nakar
annar av fjallmonnunum. Tó
skal tað her sigast, at tað ikki
altíð er so lætt at koma í skjót-
gongu aftur, helst um leiðin ber
| beint nidan eftir,
táið ein hevur
hildið til á einum trongum
skipsdekki í 7 fylgjandi mánaðir.
Men Brandur heyði skjótt lagið
aftur, og tað vóru ikki mangir,
ið gingu hann av. Hann kovrdi
hart á — hetta var klippingin.
Um middagin dagaðu fjall-
menninir undan við fyrru gongu.
Og konufólkið eisini eldri
menn fór á við drekka
til teirra.
Katrin,
fyri heyði
rætt, og fylg
íku, ið har
Brand. Táið
vóru komnar
alt longu
rætt
komin aftur
eisini orindi á
hon tí við Eir-
matkurvuna til
Firika og Katrin
leiðina fram, var
komið í rætt, og
skundaði Eirika sær at finna
Brand, ið hon visti var móður
av einari slíkari gongd aftanå
al hava verið á meira
enn / mánaðir. Hon hugdi uttan
um seg, millum menninar í
rællini, men hon kundi ikki
síggja Brand. Hvar var hann?
Hvussu ber hetta til? »Hvi er
Brandur ikki komin á rætt við
tykkum ?< spurdi hon fjallmenn-
ið nú var
seg,
list
sk ipið Í
inar, Teir smásmílkaðust, og so
greiddi ein av teim eldri frá, at
táið allir vóru samankomnir,
úti undir Hjøllum, og byrjaðir at
reka heim, tá smevø hin ljós-
»
og lað var alt at
hevdi fylgl
hon.
henni og
skjótt var hon horvin.
in til
at leita
lítast kundi á,
ugt. Línurnar
hartil tungar, og leiðin var long |
móreyða geldærin, ið ætlað var
til brúdleypið, burtur úr gong- |
uni. Feir vildu beita eftir
henni, men Brandur segði korta-
nei, tí hundbitnan hrúdleypsseyð
vildi hann ikki hava. Hann
skuldi sjálvur taka hann, segði
hann, og so fór hann frá teim-
um niðaneftir aftan á ærini.
Firika stóð og pipraði, meðan
hesin gamli greiddi frá skilnað-
inum niðuri undir ljóllum.
Hon vendi sær síðani móti
Katrini. Katrin så við tað sama,
at Eirika ætlaði okkur og
so var. »Katrin!« segði Eirika
»tui mást taka kurvina, eg leypi
til hús eitt sindur, men tú skalt
ikki bíða mær. ti eg fari beina
leið suðureftir, har teir siga
Brand vera farnan. Ég veit,
hvussu skikkað er har, og hvor
veil .....«
Eirika rann oman í bvødina,
Sera, al hundur
henni, var
Fjallmenninir hugdu eftir
eygleiddu hana, men
so skjót
Eirika kom til hús, tók lykil-
hjallin og fór so hagar
eftir einum sigtogi, ið
um tað var neyð-
vóru so langar og
og alt bar ímóti, tí tók hon
heldur fýra reip, ið undirsligin
| vóru hetta sama heystið. Tex
áttu halda. Hon stakk hovdið
og vinstra arm igjøgnum tey,
| blakaði hjallshurdina afturat,
sloppadi útdyrnar og tók krók-
stavin, ið hevði pik, ið aldri
| sveik og so fór hon til
gongu.
Nú legði hon doyðin á at
koma fram sum skjótast, og hon
fitjadi seg niðan tungar brekkur
eins skjótt og var tað framettir
slottum velli. Nú var hon
komin so langt niðan, at nú
var at halda leiðina sudureflir
og skjótt var hon í Hjøllu-
num. Hon leit nå ikring seg,
hugdi omaneftir, nidaneftir, sud-
ureftir og heimeftir men hon
kundi ikki síggja tað, hon leit-
aði eftir. Spurningurin var nú,
um hon skuldi fara longur
niðan, ella hon skuldi royna
omaneftir. Tann, ið kvikur er
í hugsan, er eisini kvíkur í
ráðum, og soleiðis var Eiríka.
Hon hevði í stundini greiði á,
at: var Brandur farin niðaneftir,
so var hann vandaleysur, men
var hann farin omaneftir, kundi
væl hitt ringasta vera hent
honum.
Hon tók tí leiðina omaneftir,
oms ledn
lk UR IL 3
I 5
FR
UG
re