týsdagur 23. apríl 1929síða 1

Få FRÆLSI -FØROYA- JAVNAÐUR SOCIAL DEMOKRAT BRODURSKAPUR oyr. á 3. og 4. Nr. 17. | * ANNA 73 ON 53 ODO 5 TNT: 8 Tandlæge BREND 5 2 træffes 11—5. Telf. 114. = LAMA 23 He NA 23 NOID EMNISKJAN er — og = av røttum søgd at vera mætasli skapningur f heim- inum. So er. Tó mangan dreg- ur ella rekur menniskjan á leiðir, sýna grefliga Ti lika frå tí ið harðliga og hilt mótsatta. fyrsta, ið vit vita um at siga í søguni, hevur tað verið ein partur ið hevur givið seg í lag við al drepa og myrða og hildið lað verið beint. altíð ant ein andstygd móti slik- Tó hevur um ráum og fyri mætasta skapningin óverdigum atburði. Hesin andin, ið andovdi ímóti manndråpi br6durmordi, (0) og fekk skrivligt viðmæli á Sinai- fjalli, táið Mósis, fekk steintalv- unar við teim 10 boðorðunum, hvar ímillum hitt stranga boði: Tú skalt ikki drepa, stóð skriv- að. Men soleiðis hevur søgan eisini prógva, at menn íkki hesum ansaou stranga boði frá Sinaifjalli og lótu egna sam- vilskuloysi og myrdarhug sín Men andin, ið vardi boð- Sinaifjalli, menniskjuna, ráða. orðið av andin ið vardi sum hin mætasti skapningurin, andin ið halaði dráp og morð hann » sveimaði yvir djúpinum, yvir foldina, har brødrirnir brødrirn- ar myrða. altíð er Gamalkent er, at skjótari al byrta ófrið, enn at binda frið, tí eru ley søguligu dømini, um ófrið, klandur og kriggj, morð millum heimsins menniskjur, so nógv og so greflig, at tað ikki skuldi kunna hugsast, at heimsins mælasti skapningur, átti ábyrgdina fyri tað. Haraflurímóti trýtur í alt ov stórt mál í søguni prøgv um frid, í. 6. ikki talan um Írið, men fjølment krøv, ið krevja frið, frið millum brødur, frið millum menniskjur, frið á fold. Undangongumenn í ófriði, í havalystri og maktstrevid, hava leitt, drivið og drigið hópin av menniskjum, úlí eitt blóðbaðið fyri og annað eftir. Lond eru 5 rænd, lív eru týnd, ja, og heil fólk og eru oydd og gingin til grundar av hesum skendiga at- burði, voldir heimsins m:æl- asta skapningi: menniskjan. Men andin, ið vardið boðorðið av Sinaifjalli var árvakin, og menniskjan kendi tað, áður enn Og leir ið av vilstist, teir ið verja vildi morði, vannvirða vildi heimsins mætasta skapn- , ing, vendi sínu ågongd og ødi, silt maktstrev móti lí liðið, ið fylgdi boðorðinum av Sinai- fjalli. Tað liðið, ið fylktist um friðin millum menniskjur, fekk Lýsingaprísur fyri petitreglu: 30 síðu. avsláttur í prísinum. ovr, á forsíðuni, Við stórri lýsingum fæst viðhald í lí lærdi, læru, ið táið hann fjaðkaði her á jørd. »Fridur ti eisini menniskjans sonur á jorð“< og »fridur millum menn- iskjur« fingu lí eisini í honum ein boðberara við einari rodd, ið rungaði um allan heimin, ikki bert tá á dogum, men líka niður í okkara dagar og langt inn í framtíðina, vilja hansara orð: „Friður á jørd« ljóða. Og menniskjan hovrir og skilur, men vil ikki fala menniskjan vil vera dey og líðum sær tad ål, sum hon má vera deyv, tí yvirvøldin og landsins lógskipan býður tað. [Ha millum tað skuldi hugsast, at hvítt folk ikki boðorðini av Sinaifjalli vera lýdd. Ki kristin menniskjur um tey seinri So langt skuldi hvíl heldur fylkjast boðini: Friður á jarð. rekur menniskjan burt frá ti, ið ålagt henni er mætasti skapningur heimsins. Mætasti skapningur heimsins svarar boð- orðinum á Sinaifjalli, >tú skalt ikki drepa«, við at búgva seg til morð. Mætasti skapningur heim- sins svarar boðunum „friður á birta ófrið millum jør0" við at lond og tjóðir. So langt kann menniskjan reka av leið, leidd av einstakum ráðasjúkum yvirvalds- monnum. Sum ein glotti í hesari myrk- lætnu oyði, sum ein neisti í teim næstan útslóknaðu friðarvónum er tað, at javnaðarsteynan verð- ur borin út millum manna. Her taka menn upp aftur undir við bodordunum av Sinaifjalli: >lú skalt ikki drepa«. Her taka menn uppaftur at starvast fyri enda- málinum: friður á jarð. Og við tí harðskapi og teim snildum, ið loyvast kunna eftir landsins lógum, hevur yvurvoldin farið í hesari politisku åskodan hava móti leim monnum, sum gingið á odda. Men ikki eydn- ast at fáa bilbugt við hesa úskoðan, hvat so teir, í heimi ráðandi, enn royna. Askodanin hevur fingið fótafesti um allan heim, og í ollum mentaðum londum bera javnaðarhugaðir menn fridarbodini fram í parla- mentum og aðraslaðni við at g krevja avvåpning, sum er ein- asta leiðin til varandi frið ljóð arinnar millum. Í Danmørk hevur verið NÓGV tala og skriva um avvåpning, hetta fólki hevur ikki enn men til fullnar givið tí tann ans, málið eigur. Og í hesum lítla landi rópu menn uppá »Forsvar«, „sterkt Forsvar“. Meðan javnað- armenn og radikalir eru á einum hava so lítið morð- máli um al vesin sum møguligt, tí morð og ikki upplýst hvít kristin fólk. Meðan morðvápn hóska ímillum hópurin av teim donsku íbúgv- Tirsdag hin 23. april 1929. arum arbeidsleysir og ganga húsvillir, stríðast afturhaldsmenn fyri al nýfa milliónir av pen- ingi til vúpnagný og buldur verða til reiðar til morð. Afturhaldsflokkarnir í Dan mork hava leingi verið styðjað ir av Førovingum, og hava fingið mann úr Førovum niður á ríkisdagin, id var í parti við teimum at krevja milliónir ettir hetta vnda milliónir til SON »forsvar«, hevur Foroyingurin styðjað 1 afturhaldsflokkarnar í hesum fyri heimsins mætasta skapning niðurverdisandi starvi: land folk Menninir, ið verja boð av Sinaifjalli: tå skal ikki drepa! mes! búgva og greitt til morð. Orðið hava ikki verið styðj aðir av Foroyingum. Og und- arligt má tað tykjast okkum, ið vita, at Førovingurin ið á henda hátt ikki er annað enn kann kastast honum morðskur, hvat fyri. Á ríkisdegi stóð stríðið um herveldið landsins. Fólku- tingsvalið í Danmork vil tí koma at standa um tað sama. Men munnu Førovingar aftur tara al senda mann niður, ið styðjar teir, ið herveldi og vopnamakl krevja, ella letur sum einki, sum ikki sigur annað enn tað sama, ella senda Foroyingar mann niður, ið kemur í hug Tú skalt ikki drepa, og tey ið seinri hava bodordini á Sinaifjalli: ljóðað: Friður á jørd, og mælur ímóli ollum ti óskili, afturhalds- menn havast at, við at búgva Danmørk til at vera til reiðar lil morð. JA, MENNISKJAN er mæt- asti skapningur, og ræður ollum, ið á jørdini livur, og ger sær burtur úr HH, ið á henni trívist, sum eisini er rætt og beint. Men eins og menn iskjan ikki hevur tíkið sær fyri í ollum at fylgja boðorðinum: tú skalt ikki drepa, so slendur hetta boð eisini sum varandi áminning til menniskjur, ið hava kryatår, og ley, ið um- gangast kryýatúr. Kensluloysi menniskjans gevur seg ikki bert til sjóndar táið al broðramorði víkur, men tað merkis! eisini | táið at: krýatúrum víkur, skap | | ninginum, ið ikki hevur fingið , . . ! lær gávur, ið vil hava, at tala, | | Her eru Førovingar nakað | hjartaleysir, tað sleppa vit ikki | utlanum. Tí, táið kavin tekjur tindar og fjøll og fannir fylla | gjáir og gil; gongur landsins aðalfenaði úti í stormi, í ódn og í kavaroki. | Neyðars seyður, neyðars kry- alúr, og neyðars menniskjur, ið lata seg leiða og draga am havisjåkum, maktstrevandi bólk- skýggjar boðarðini av » 55 um, ið | år Í Í Í | | | | | | | Kostar kr. 1,50 fjórðingsárið bilagt verður | (8) skrivstovunt. Sinaifjalli, og býr ser dag undan degi við våpnamakt, miðjandi ímóti at vera til reiðar Drøoramorod, avnerbrev. (Fra vor Korrespondent). Der er Sandhed ogsaa at el væsentligt Pi mødernes lig ynsløse Tilsidesættelse Regeringen, nes hen Beskæftigelsesspørgsmaalet. Og her til føjes just i IHensynsløshed, at Roer med Regeringens Billigelse el Færd med at importere 100 ker. De llerrer nægter si í Sandhe | intet i Retning af at sjofle de danskt Arbejdere. overfør Ministe har protesteret Krag og anført den Meningsloshe at der importeres polsk Arbejdskraft 5000 danske medens er ledige. I Fjor maatte i Hundred« vis af arbejdsløse Landarbejder« sukkerdvrkend« Fgne st at den polske importerede Arbejds kraft udførte det Arbeide, som Søn nerne af vor e lord havde Re til morð nkt paa Vælger disse Dage den ny nok at tale om. Men det er naturligt, Dagsorden er Opgøret med Landarbejderforbundet I Landarbejdere paa, 0) billigt Krav páa Kr det ikke kønne Patrioter, der handler saale des? Og er det ikke et billede, et karakteristisk Udslag hele den mvydalskt HH hvilke mangt Mii søvt Mvy Samfundsmæssigt el del Værdier, som gaar til grunde genne denne Hensynsløshed mod dt danskt Arbeiderbefolkning Kends gerningerne har kraftigt tilbagevist den frække Løgn om »Arbejderne, der ikke vil bestille nogeta. Og hvor vi møder denne Løgn, vil vi atlet og alter slau den ned Hvad Arbej derbefolkningen ønsker, og hvad vi gaar til Valg paa, det er netop først og fremmest dette: at der skabes Beskæftigelsesmuligheder. Det er dyb Alvor med denne Tale. Det er slumrende Kræfter, der rejser sig í al deres Styrke og kræver deres Ret, Hvor der er den mindste Mulig ) posthåsinum, brævsavnarstoðum Telt. Porto. Blaðið 3. årg. 143. Utbj6dan. Tad verður hervið útboðið: 1) at klæða bróstsjúkrahúsið við jarni (specialplátum), 2) at gera eitt hesnarhús á bróstsjúkrahúsinum eins og tað á landshospitalinum, 3) al stovuna, trappugongdina og pappa og måla lækna- ovaru gongd á bróstsjúkra- húsinum og leggja linoleum á gólvini hesu stoð. Boð ynskjast fyri hvort ein- stakt arbeiðið og fyri málan og hvørjari pappan a deild fyri A ; seg, AVÆrri upplysingar eru at fáa hjá lækna Lynge. Boðini sendast inn áðrenn 10. ill Landsnevndin. hed for í ie Job, ser vi, hvorledes Arbejdet dr yr. Den lille By Middel fart kan tale ed hero Den er OVEI Ø et ed Arbejdsløse, som er kon el ingvejs fil Haab om, t Lillebæltsbroen Í give dem en Chance De llerfleste er kommet indrende Byen. Der har end ikke været Raad til en Jernbanebillet. Og de allerfleste bliver skuffede Filfældet Middelfart viser, hvilken Trang der er til offentlige Arbejders lværksættelse 0 Filfældet viser mtidig hvilken infam Løgn det er at tale om »dovne Arbeidere« Regeringen har intet gjort for at sætte Arbejder i Gang Nu skal vi ille være Vidner til, tsaa tværtimod irbejdsløses Rækker forøges derved, ut 1000 polske Arbejdere im- Men Ekscellencens Stilling fattige Landar- er lige overfor dc | kan ikke overraske os, naar vi erindrer, at Tugthusloven var de Herrers Værk. Om den bliver der naturligvis ogsaa talt ud paa Møder | Vore Talere forsommer ingen Lejli ed til at sætte Venstre og Højre paa Anklagebænken for denne Skændselsdaad Og de forsøger ved ille Midler at knibe udenom. I »Berl. Tid læser vi at Venstremanden Larsen-Badse har udtalt i Maribo, at Loven var en Skueret, som ikke til- fredsstillede nogen. Og han tilføjede Jeg skylder Sandheden at medde le, at en hække af Venstres Mænd var dybt bekymrede ved at vedtage denn: Lov, og kun stemte derfor í Haab om, at den aldrig var passeret Landstinget I y ( Stand til at forbavses ert í er det da Sandhed en Anlednin til give denne Forbav selse højlydt Udtryk Vi vidste nok, t d r Venighed í Venstre om denne Lo Vi husker ganske særlig Venstres Smed, der tulle kraftigt mod Loven og stemte mod den to Gange men tredje Gung stemte for med den Motivering, at han var Modstan der af Loven! Men nu faar vi altsaa til og med den Oplysning, at mange Venstre- mænd stemte for Loven i Tillid til at Landstinget vilde forkaste den. Med hvilket andet Ord kan man karaklisere en saudan Politik end med dette ene: Svindel! Og det er med denne uærlige, lumske og fejge Politik vi skal holde stort Opgør den 24. April Det er tidligt! i Sandhed ikke en Dag for B. B. SA