týsdagur 3. september 1929síða 4

FR TP så i 4 | fg bi þú) ja + F % B R , 3 Il VARNIST! id virkadar verda i Keypið tær verur, landinum, og eisini tygum hjálpa til at, Fer- oyingar gerast sjálvbjargnir. SANDOYAR MARGARIN er foroyskt arbeiði fyri føroyskan pening. Í EEN Sækketvistlærred 48 fre samme Kvalitet + 5 cm. bred 96 Øre pr. m. U bl. Skjorter 200 Øre i lille og middel Størrelse, stor 225 Øre, svære uldne Herresokker 100 Øre, svært ubl. Flonel 70 cm. bred 65 Øre pr. m. Viskestykker 36 Øre. Vaffelhaandklæder 48 Øre, kulørte Lommetørklæder 15 x 45 cm. 325 Øre pr. Dus. Fuld Tilfredshed eller Pengene tilbage. SÆKKELAGCGERET, Sct. AnnæPlads 10. København K. 25. bf | SMS SE Forlang illustreret Katalog. Vejen til en virkningsfuld Reklame ir vennem en Annonce i Føroya Social-Demokrat“ Føroya Social=-Demokrat“ har vundet Indpas hos det store, jævne Publikum. Det er derfor i Deres egen personlige In- teresse at benytte,, Føroya Social-Demokrat« til al Avertering i Fremtiden. Udpantning. Det bekendtgøres herved, at udestaaende Restancer af Kommuneskat for Januar og April Kvartal d. A. af Fogden er godkendt til inddrivelse ved Udpantning, og at denne vil blive paabegyndt uden videre Varsel. THORSHAVNS BYRAAD, d. 19. Aug. 1929. SKANDINAVIEN MERIKA LINIE Eneste direkte Ruter fra København til Amerika og Kanada. Regelmæssig Afgang fra Kø- benhavn og Oslo flere Gange om Maaneden. Ingen Pasvisering til Kanada. Familier med tilstrækkelig Kapital samt unge Piger til Husarbejde kan sikres Arbejde i Canada umiddelbart efter An- komsten. Skriv til Agenten: H. C. Múller, Thorshavn, eller Passager-Afdelingen, Kongens Nytorv 8, København K. Skålavikar Margarinvirki Hevur tygara keypmaður tað ikki, gangið so yvur um breytuna til hin hann man helst hava tað. | | Til Canada med Cunard ogs White Star Linien. Alle Oplysninger ved Jens av. Reyni, Ihorshavn, eller C. Mogensen, Nyhavn 1, københavn. - TORSHAVN TELP: m & 209, = TELEGR.: "SKIPAFELAGID Føroyskir keypmenn se at flyta sitt góðs til og frá Danmørk við Tjaldrinum og til og frá Onglandi vi Havhestinum Allir Føroyingar, ið ferðast til Danmarkar, eiga at nýta „Tjaldur“ og harvið styðja feroyskt framtakssemi. Greinligari frágreiðu við at venda sær til '; Skipafelagið Føroyar, Tórshavn. prut sigarettirnar eru gjørdar av besta virginia- tubbakki. Tær eru bæði betri og nógv sterri enn allar út- lendskar, sum í Feroyum eru seldar til sama prís. ze „Okkara“ Toiletsæber mildeste og behageligste. 69 pr LJ 23 63 NO Alle bør bruge: | á „Rita“ Sæbespaaner. 25 Skrubbifon „R. A.“ „ljaldur“ Sæben. ii HUKANN „OKKARA“ Toiletsæber = Son 232 onen vør vinnandi madur vør vinnandi kvinna minst ein lut i Sjovinnulånsgrunninum. Givid út av socialdemokratiskum felogum. Blaðstýrari: M.S. Vidstein. Prentsmiðju »Førova Social-Demokrat«s, Torshavn, 70 68 vinnur arbeiðarin ikki, uttan hann gongur samån í politisk feløg, sum eru sjálvbjargin og agitera sum sovorðin. Lassalle var sjálvur hin besti agitalor, sum til var, hann kundi við orði sínum vekja frælsis- kenslurnar í barmi arbeiðarans, so at tað gav afturljóð sjálvt hjá teim dolskastu. . mei 1863 var hitt allmenna týska arbeið- arafelagið stovnað við Lassalle sum formanni. stevnuskrá tess var, at fremja javnan allmennan valrætt. Um hetta mål verið samráðingar millum Lassalle 90 Fyrsta mål á og beinvegis tykjast af hava ama heystið. Báðir, hvor frá sínari vast ímóti teim »frælslyndu« (liberal), i. v. s. pengamannaflokkurin, og við at gera val- og Bismarct síðu, vildu sl ræltin allmennan, vónaði Lassalle við rættum ut fáa meirilutan millum arbeiðararnar. Bismarck ónaði og heldur ikki við órætti, at arbeiðararnir og hóndurnir á landsbygdini vildu styðja aðalin og kongavaldið, so at teirra stemmur í sínari tíð kundu vendast ímóti: borgaraskapinum, tá tað isaradomið skuldi verða sett á stovn, og so var eisini. Í 1867 framdi Bismarck hin allmennna valrættin, og tað eydnaðist honum í royndum at bera stemmutølini sum skjøldur fyri sær á sínari nvtvska ki politisku leið. Burtur år rådgerdum millum hesar bådar molsetningar kom einki royndarverk, og longu 31. august 1861 doyði Lassulle, útmoddur og slítin bædi til krops og sálur. Hann fall í holmgongu móli óvini, ið heyði eggi:a honum. Fann parturin as ; javnaðarrarálani. sum Las- salle hevði skapt, var nú eina tíð stjórnaður av Schweitzer. Wilhelm einum ungum lógfraðingi, Liebknecht var í 1864 við til at stovna felagsblaðið „Der Sozialdemokrat“, sum Marx og Engels eisini lovaðu at styðja; men brátt vísti seg her somikil ósemja, at samarbeidid brast. Lassalles eftirmenn vilda framvegis søkja sær studnað hjá Bismareh til frama fyri arbeiðaraflokkin, men Liebknecht helt eins og Marx, at einki gott kundi koma burtur úr tílíkdm sampakki vid javnaðarflokksins sonnu tjandar. 8 Tann eldhugi, Lassalle hevði vakt í brósti arbeiðarans, doyði ló ikki útaftur, og Liebknecht gavst íkki á hendur at halda fram tær reinu hug- sjónir javnaðarmannu. Í 1866 gjørdust Bebel og Liebknecht oddamenn fyri einum nýggjum flokki, sum neyvan kann eiga navnið javnaðarflokkur (i sínari byrjan; men sum tó innun skams brovttist til ein rættan javnaðarflokk. Í 1869 var í Eisenach stovnað ein samskipan, eitt tVskt socialdemokrat- iskt arbeiðarafelag, sum vanligast var nevnt „Die Eisenacher“. Nú vóru í Týskalandi tvær javnaðardeildir: Eisenacharar og Lassallar, munurin teirra millum stóð meira í framferðini enn í tiketlanini. Lassall- arnir vildu fremja ein realpolitik og gera bráðfengis sáttmálar við hvønn sum helst annan flokk fyri at fáa framt eitt ella annað mál; meðan Eisenacharnir einans vildu nýta ríkisdagin til ein rødarapall, har teir á allmennum stað kundu virka til frama fyri javnaðarhugsjónunum. Aftaná 1871 vóru hesir báðir javnaðarflokkar noyddir at ganga saman í ein. Henda sameiningin fór fram 1875, og frá tí degi stendur javnaðarflokkur Týskalands sum ein makt, ið Bismarck bæði roknar við og óttast. Tað, sum hevði tålmad arbeiðaraflokkinum ein góðan vøkstur í Tyskalandi sum Onglandi, var tað sama sum hevði givið Bismarck eina stokkuta von um, at hin allmenni valrætturin skuldi vera honum og junkaraflokkinum til frama, neyniliga 120, at Tyskaland enn var eitt bóndalund og ikki eitt verksmiðjuland eins og Ongland; men so øvut lað tykist, so var Bismarck sjálvur atvoldin til, at grundin gleið burtur undan hansara egnu von, Tann tollpolitikkur, sum Bismarck framdi, hjálpti eisini dúgliga til at fremja verksmidjudriftina í Týskalandi, og tær fimm milliardirnar (tå ein ævintyrlig peningamongd), sum Týskalund fekk í bardagasekt frá Frakklandi 1871, settu krónuna á verkið og gjørdu Týskaland tit ta kapitalistasam felag, sum er besta gróðralendi fyri socinlismuni. Í 1867 høvdu báðir arbeiðaraflokkurnir tilsamans hert 55.000 stemmur, men í 1874 var talið vaksið til 351.000. Tá mistu junkaraflokkurin og Bismarck vónina um at vinna av arbeiðaraflokkinum, og nú vildu teir bert knasa hann; men eisini í hesum metti Bismarck megi sína ovmikla. Ein rørsla, sum veksur upp av náttúruligum atvoldum, er í roynd og veru ein náttúrukraft, sum ikki letur seg henda. Socialisman í Týskalandi var vaksin upp sum ein nåttårulig andstøda til kapitalismuna, og hon kundi tí ikki vikna, meðan hin styrknaði; men kapitalisman sal vid stjórnarvaldinum. Í 1878 byrjaði Bismarek opnan og hardligan bardaga ímóti hinum sameinta javnaðarflokkinum. 19. oktøbir kom hin fyrsta sonevnda undantøku- lógin, hvarvið tað m. a. var arbeiðarunum bannað at hava politisk felog. Hendan undantøkuloggåvan herjaði í mong ár hitt týska ríkið sum ein drepsótt, nýtt av aftur