týsdagur 2. juli 1929síða 1

Í | FRÆLSI -FØROYA- SOCIAL. DEMOKRAT BRODURSKAPUR Lysingaprisur fyri petitreglu: 30 oyr. å forsiduni, 20 oyr. á 3. og 4. síðu. avsláttur í prísinum. Við størri lýsingum fæst EYNNI E3 TINNUANUN £3 TIN £3 US Tandlæge BREND E træffes 11-—5. Telf. 114. TÚNI 73 HALLUR. ODD 33 VON HAVES HI SUN E3 un SEINASTA BLAÐI var ávíst, hvussu Føroya Løg- þa ting hagreiddi lógina um ellis- rentu, men er nógv eftir enn at handfara hesari lóg viðvíkj- andi, so allir Foroyingar kunna skilja, at tað er ein aðalmunur millum hina gomlu lógina um ellisstudning og hesa nýggju um rentu ella >pensióne. Tí meðan gomul fólk, ið ætla at fáa nakran studning eftir hini gomlu lógini fyrst mega sekja til forstandarskapini, ið síðani viga og kanna eftir, um hann ella hon, ið sekir er »trængende«, so hevur henda nýggja lógin skipanina soleiðis skrásetta, at einhver, ið komin er um ára- markið, eigur eina vissa nógvd av peningi. Hetta er hin stóri munurin, sum forstandarskapini ikki duga at síggja, men sum fátæk fólk víða um oyggjarnar hava bæði sæð og følt. Nú vil kanska ein og annar saman við Løgtinginum framvegis halda fast við, at hesi viðurskifti kunnu íkki broytast - her má alt ganga Men tað er als Tveorturímóti. í Feroyum í somu skúru. — ikki so. Berið bert saman við frágeið- una frá amtmanninum, ið hann sendi tinginum, eftir gjella at hava kannað viðurskiftini. Eftir manninum, so mannatalinum frå amt- ikki arnir so stórir sum illviljin fyri eru vand- at greiða samfelagsins skyldu til oll tey gomlu og útsleipaðu í okkara samfelagi. Amtmaðurin sigur tað vera 0. u. 1500 persónar, ið eru farnir um åratalid og komnir í áratalið, ið stendur sum mark fyri ellis- rentuni. Við at frágreiðu gjølla — u. u. kannað amlmannsins 1500 persónar — og bera saman kostn- aðin fyri Føroyar at veita teim gomlu sømulig kor á ellisåru- num, so vilja øll fåa at siggja, at hverki land ella fólk verður so kleppað av hesum, at okkum ikki bjóðast ein tingmaður skal hava sagt. Soleiðis sum skipanin enn er bøtur aftur, sum í ellisrentulógini, so fúa sóknar- frá ståtinum, so hin beinleiðis út- styrini "/;, afturrindaðar reiðslan ikki verður so ógvislig, sjålvt um hon í støkum smáum kommunum kann falla nakað tung. Við at seta upp eitt dømi vil tað betri kunna byrðan alls ikki er so tung, sum prógvast, at at verður latið. Við at halda seg til amtmanns- lølini og bera saman útreiðslur- Tirsdag hin 2. Juli 1929. JAVNADUR «Pir vat ve Er Ve TE ED So dagur at enda er runnin og mánin hevjar seg hátt, stundum í skýtámi svunnin, men kemur tó framaftir brátt. Nú siglur mánin í skýggjum og skiftandi ljós sítt bleikt sendir, og mennist av nýggjum um miðjunátt mánaljós veikt. Á slíkum miðnáttarstundum, tá mánin í skýlofti vóð, hann lýsti bjartur á grundum og speplaðist fagurt í sjó. - Tá funnust ungfólk á fundi á ljósari friðarnátt, í báti tey sigla um sundið við seglum í húnarhátt. nar, vil úslitið um vit halda | okkum til eitt runt tal 1000, og halda okkum til lægsta stig í lógini, sum galdandi er í Dan- merk, 1000 rentunjótarar verða: 300 kr. hver 300.000 kr. Av hesum 300.000 kr. letur staturin 7/;4 175.000 kr. Eftir er so hjá sóknarstýrinum bein- leiðis at rinda 125,000 kr. Her eru vit nú á hæddini 300.000 kr. frá felagsins gomlu. samfelagnum til sam- Tey stevna nå aftur at landi. Hann loftar sin dyra farm ganga so niðan frá sandi tvey elskandi undir arm. Nú vilja menn halda, at hesar útreiðslur verða at falla so miss- javnar, tí evnini hjá teim ymisku bygdaløgum ella sóknarstýrum til at bera hesar útreiðslur, eru Nakað kann so er íkki royna alt ov missjavnar. vera í hesum, men bert at geva upp, men at loysa spurningin soleiðis, at hann ikki verður missjavnur í tyngd. Ein er leiðin, at lata Løgtingid bera hesar útreiðslur, og so lala sóknirnar eftir stødd og tokum Kostar kr. 1,50 fjórðingsárið Og farið av leiftrandi byri so stillan so sáttliga fer eftir sløttum, lokkandi firði og framvið klettar og sker. Tey tala um alt, ið dróg tey út hesa miðnáttarstund, náttúran til fundar bjóð tey brosast garpur og sprund. „So stevna vit frameftir, góða“ hann tók hana inn at sær „vit fylgjast hvat lívið vil bjóða á nátt tú unnast hjá mær“. Hon smílist: „tá aftur mót lónni báturin vendir sín stavn, og báturin stoytur í stødni eg tveiti meg í tín favn“. Vallari. aftur, ikki men Logtinginum eykaskatt, vanligan skatt til amtskommun- rinda sum ein sum una. Ein onnur leið er at Løgting- ið letur aðra helvtina av *',, og sóknirnar hina helvtina 62.500 rinda. svara kr. í teirra part al Jú her gerst nakað, um viljin er til tess, tað sleppst ikki uttan um, og tað torvast íkki av teirri orsøk bert at taka tey 1000, her kunna ell 1500 verða tald við, Blaðið verður bílagt á posthúsinum, brævsavnarstoðum og skrivstovuni. Telf. 143. Porto, 3. árg. tí peningurin er kortini ikki so nógvur, um tær stórstu útreiðsl- urnar verða lagdar eftir rætt- vísum grundarlagi. onnur leið er, af Enn ein lógin verður skipað heilt a nýggjum til at verða galdandi fyri Foroyar, kann tað tá ætlast beinast at vera, at útreiðslurnar stati og kommunu verða 5 hjå likadar hagar, at staturin letur tryggjar partar og kommunurnar At hetta vil kunna hin fjórða. gjøgnumførast, um Feroyingar vilja, er einki at ivast i, og tí vil tað eisini falla lættari hjá teim smáu, orkulítlu kommun- um í Foroyum at bera sínar ábyrgdir, um skipað verður so- leiðis, at Løgtingid letur og kommunurnar meðan staturin letur */,. Eina av hesum ávístu leiðum mega Føroyingar nú halda, fyri og . OSKLL, 10 at koma burtur úr tí enn er, at gomul fólk fáa ellis studning av náði og ónáði. Men legtingið skal krevjast eftir svari, til tað einaferð svarar vælviljandi; ikki bert rekur hetta lógmálið burtur, men samtykkjur hana í einum skili, ið hóskandi er fyri Føroyar. Klipfisken vedbliver at være en Nedvendigheds-Artikel. Som bekendt er der í Særde- leshed í Amerika og ligeledes mange Steder í Europa indledet en kraftig Propaganda for An- Fisk í Hus- Frysnings-Industri- vendelsen af fersk holdningen. Forretning Men en har givet denne et vældigt Stod frei selv om det lykkes at gøre fersk Fisk til en daglig Artikel i Hus- holdningen paa de bedst dertil egnede Pladser, og faa den ind- ført, hvor den ikke har været anvendt før, mua det betragtes som givet, at Saltfisk vil vedbli- ve at beholde sit gamle Publi- kum og vinde et større og større ferræn. Lande som Spanien, Italien, flere Portugal, Grækenland, Brazilien, Argentina og Lande, har Behov. Priserne vil højere og 5 variere, de vil blive lavere, efter som det frembudte Kvantum er mindre eller storre, men der er ingen Tvivl om, at Saltfisken vil blive efterspurgt og købt saa længe, den er at faa. Saltfisken er bleven en uund- værlig Artikel i Husholdningen hos de Folk, der gennem Gene- rationer har vænnet sig til den, ligesom Brød, Kartofler, Kaffe og Sukker er blevet det hos os. Og den kan vedblivende indføres til nye Felter, nye Folk kan oplæ- res til at bruge den. Der ikke vises Skødesløshed og tan- maa Done rs