týsdagur 5. august 1930síða 1
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
-
FØROYA
SOCIAL DEMOKRÅF
JAVNADUR
FRÆLSI
LYsingaprisur fyri petitreglu: 80 oyr. á
síðu.
avsláttur
) Nr. 30. | 20 ovr, á 3. og 4.
fa | AVSØKUHÅTIDIN, sum
O í år skuldi vera so stór-
úrlík ollum oðrum
særhåtidum her á
900-åradagin,
hátíð, alt annað.
sligin og
landi vegna
varð ikki nøkur
Onganlíð hevur
Olavsøkan so beinvegis sum
ferð
tung og trong stund.
hesa kenst sum ein bæði
Løgtingsins formannskap heyði
saman vid Føroya prósti fyri-
reikad, so alt skuldi fara soleiðis
sømdi
fram, sum seg Foroya
sogu og fólki. Meðan løgtingsins
formannskap reikaði fyri tí, ið
henda skuldi á tinghåsvøllinum,
so var aðalmaðurin, ið skipa
skuldi fyri tí kirkjuligu deildini,
til Noregs at
Trondheimi,
próstin, farin
halda
vegna bjóðing.
Olavsoku í
At eitt og unnað var at finn-
5
ast at av lí, ið henda skuldi á
tinghåsvøllinum, er ivaleyst, og
at hin kirkjuliga deildin heldur
heilt fullfiggjad, táið
ikki var heima, var
ikki var
prostin
altíð væntandi.
Men al
andi unglingafjøld skuldi gerast
Olavsøkan av larm-
til eina skemdarstund landsins,
høvdu væl tey fægstu vart uppá.
Hvor ið høvudsmadurin her
hevur verið, eru mangar ætl-
anir um. Kirkjuboarbóndin helt
kvoldi fyri ein flaggfund í Havn,
har hann læs upp og samtykti
resolutiónir, ið allar bóru at tí
borið, at kunna øsa upp ungl-
ingar og eldri, ið nú hevði til
uppgávu at gera nakað >stórta,
tað í
Fundurin
lítið
upp í
11 tíðina á kveldið, og tað veitr-
fólk Men á
hitt sýlda ríkismerki
sum nútíðarmáli nevnist.
endaði við, at eitt
hongt
føroyskt flagg var
í logtingsins flaggslong um
aði so leingi svav.
morni var
at síggja á løgtingsstongini.
Táið hin hátíðarligi fundurin
var væl byrjaður, komu teir
foroysku studentarnir o. a. Í
skrúðgongti við foroyskum
merkjum til fundarslaðið, og
her er lað, hitt ósiðiliga hendur,
sum lítið stimbrar frælsisrørsl-
una her á landi. Kirkjubøar-
båndin, hin nú konfin
yngri, er
á løgtingsloftid og sker ríkis-
merkið niður úr stongini, undir
hurrarópum frá eini mongd
fólki.
við, lingið var
Fólk yvirhovur vóru illa
slitið og hátíðin
hitt nú til-
tikna fridarstadid Havnar skansi
stormadur,
oyduløgd. Seinri var
ríkismerkið nidur-
drigið, stongin nidurløgd og
»
koyrd upp aftur vid einum før-
oyskum merki.
Hesin atburður hevur dám
av einum uppkyknandi bónda-
»regimé«, ið kann geva ollum
Foroyingum nógmikið hugsa
um, ið vilja, at:Foroyar skulu
vera eitt regluligt lógskipað
samlelag,
|
forsíðuni,
Við størri lýsingum fæst
1 prisinum,
127
SM
Íslendingar hava,
Leikirnir hava
seg móti II. b. og
einum parti.
Íslendingar
vid H. bh.
Myndin omanfyri er av
vunnu teir við 5—0.
Norgesbrev.
(Fra vor Korrespondent).
Oslo, den 25. Juli 1930.
Den internasjonale trust Uni
lever har igjen gjort et slort
fremskridt i Norge idet regje-
ringen nettop har gitt den kon-
sessjon på en overenskomst med
det støre norske firma Lilleborg
fabrikker. Overenskomsten går
i realiteten ut på
ning, hvorved Lilleborgs omset-
sammenslut-
ning og produksjon som beløper
sig til 20 millioner kroner årlig
kommer inn
kontroll. Som
konsessjonen var satt at trusten
under trustens
betingelse for
innstilte sin krig med de norske
margarinfabrikker. Dette er nu
ordnet således at margarinfa-
brikkene opretter et salgskontor
som fordeler
fabrikkene
gjennemsnitlige salg.
mellem
hittidige
Men da
ordrene
efter deres
såvel priser som blandingsfor-
hold skal fastsettes av dette
kontor blir i virkeligheten også
konkurranse mellem de norske
fabrikker utelukket og publikum
fullstendig prisgitt dette store
kartell. De eneste fabrikker som
ikke er med er de tre køopera-
tive margarinfabrikker.
Unilever er en sammenslul-
ning av det engelske selskap
Lever Brothers med dets utal
av datterselskaper og del hol-
landske margarinkoncern Jiir-
gens-Van der Berg,
aksjekapital er 130
pund sterling og den kontrolle
80%, av
produksjon
Frustens
millioner
rer ca. Europas fell
ved et utall av
kokusplantasjer, ved hvalfangsl-
Den
avlager av størstepar-
den nu så
selskaper og fiskeselskaper.
er således
ten av
slerkt økede
norske hvaloljeproduksjon. 8,
sum kunnugt,
farið fram bæði á
landsholdinum og
fóru heimaftur
verið
leikvøllinum í Gundadali og á
við bóllspælarar úr
við »Island« fríggjakvoldið, og fóru sum teir sigrandi.
Í landskappleikinum vunnu teir 1-
Íslendingabúðum við Borðovavík.
0000000000000000000000000
Føroyum og roynt kappleik
I'vøroyri, og
Suðuroy,
BRÓÐURSKAPUR
Kostar kr. 1,50 fjórðingsárið
verður bílagt á posthúsinum,
| og
í fótbolti vid Førovingar.
hava Islendingar roynt
Fvøråmenn og
Kappleikin
0. Á Tvøroyri vunnu teir 2—0,
åis BALSLEV & 6008, THORSHAVN
Færøernes største Tømmerlager
en gros og en detail.
0000000000000000000
Bræv úr
Keypmannahavn.
Keypmannahavn, 30. julí 1930.
Olavsøkudag var fullfíggjað
B5*
foroysk gudstænasta í Slotskirkj-
uni kl. 7 s. p. Av innbodnum
sóust sendiharri Íslands Svein-
bjørnson, apot. Finsen, fyrrv.
amtmadur (Olrik og fyrrv.
kirkjuministari Poulsen. Nógvir
Førovingar vóru í
200 fleiri i
Gudmundur
kirkju, um
foroyskum búna.
Druun prestur
prædikaði = (prædikan kemur
> Varðan).
hitt Ola
ið nytt var í miðal-
seinri Í
Rilualið var gamla
søkuritualid,
oldini. Sálmin Ljósið rann
0. s. fr.« hevur
Gudmundur lyt
nú eflir tí gamla Olavsøkusålm-
inum »Lux illuxit lætabunda«,
(Sum: Paa sit Kors i Dødens Smerte.)
Ljósið rann, sum lívgar gleði,
ljós, ið vann í myrkri megi,
ljós, sum vert er lov og prís.
Kirkjuliðið fylkist fegið,
Gudi ber á hesum degi
lovsong fyri Paradis,
Kristi vitni, sum teir tyndu,
Gud í náði síni krýndi
hátt í teirri hvítu fjøld,
sum ei fyri skemri gleimi
vrakaðu á foldum heimið,
sum skal standa alla eld.
Fagnarfríði vitniherur!
sum í deyða frelstur verður
undir krossinum, hann fekk
Kristi kirkja, tú vár móðir,
fegnist sera, tí at góður
Krist á odda sjálvur gekk.
Meðan vegurin var trongur,
Olavur hin halgi kongur
stundaði á himna ljós.
Krist hans hjarta herði tikið,
landi fekk hann rikið
gudar burt sín kós.
og av
skornar
Gudleyst fólk gav honum bana,
men tað kundi aldri ræna
verkið, sum hann herði bygt,
Kristi kærleiksandi brendi,
og Guds fólk um landið kendi
kristnan rætt og lívd og trygd.
Harri Krist! vár vernd og verja,
enn vil verðin á oss herja,
enn er tíðin trist og vond,
ver við oss á vegum trongum,
goym oss undir tínum vongum,
varðveit oss við tíni hond.
brævsavnarstoðum
skrivstovuni. Telf.
Våbbingar í
Porto. Blaðið
4. árg.
143
JOADENONKNNKN 223 KOOODINODEEN 23 KOOOOARDEOVN 2 ALLAN fa
Tandlæge BREND
træf] II 5 Telf, 114.
HH
je
572
tað
=
TULNHANNNNARR 23 HONDURAS LLSAKANLAN 3
[Mitt
sangin ógvuliga væl.
foroyskt sangkór sltyðjaði
Seinri var stór Olavsøkuveilsla
| á Kafé »Børsen«. Fýrurin var
| sera góður. Nógvir talaðu. Tað
| vardi til ljósan morgun.
11
| Øssur.
|
Olavsøku-kvæ
Lag: »Grani bar gulli:
eði.
| Vilja lit hovra
foruttan nakaå reyp.
Prísurin fyri at gera tað
er Gudmundar steyp.
| Niðurla
| Olavur kongur hin breidt,
trøllini lev kendu hans vreiði,
| aftur læsti hann Hornalond,
| Olavur kongur hin breiði.
| Gíðingar í forðum døgum
gistu Jorsal by.
Seggjar hiltu frandar sínar
nÐd
og mintust forna tíð.
|
Gíðingar gistu Jorsal by,
so var siður á landi,
mintust aftur á harran tann,
teir loysti úr træla bandi.
Man tad slíkum
hevur
vera av
siðurin sigra?
Havnar by
Olav dyggra?
Fara vit lil
| ;
| at minnast
|
| Garpar knørr á lunnum draga
| við so miklan skund.
Knorrur leggur stevnið til
og sker tað. savar sund.
Blandað lið er innan borða,
ungdómur í flest.
| Rógva, sigla, tøffa, tøffa,
sum teir kunna best.
So mangur fer til Olavsøku,
sveinar og so fljóð,
| minnast ei tað eljustríð
á Stiklastødum slóð.
til Ola
sveinar og so sprund,
Arna Kålv,
Hund,
| So mangur fer vsøku,
ikki kenna
eiheldur Tóra
Hvat er so lil skemt at hava,
hvat er har til gleim?
| Hevur tú nøkur líðindir
heim“?
at bera frá ferðum
til skemtu,
leik,
lað, tú hevur
tað, tú hevur til
seti eg í kvæðið milt,
|
| ongan lut eg sveik.
|
|
| Sleppur tå í kirkju inn,
|
5
kann f fjøld teg fjala,
vala menn í kórið gan
,
gu,
tingarlid á hala.
Prestur stígur á pallin upp
í sínum síða kjóla;
góða heldur
men sjáldan nevnir hann Ola.
hann reðunu,
| Fert tå teg í tingid nidan,
forvilin í huga,
sært tå kúgv so tungliga
taravagnin tuga,
avun,