týsdagur 9. september 1930síða 1
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
FRÆLSI
-FØROYA-
JAVNADUR
SOCIALDEMOKRAT
ovr, á á. og 4.
Lysingaprísur fyri petitreglu: 30 oyr. á
: síðu.
avsláttur í prísinum.
forsíðuni,
Við størri lýsingum fæst
Tirsdag hin 9. septembir 1930.
BRODURSKAPUR
Kostar kr. 1,50 fjórðingsúrið Porto. Blaðið | 4 r
verður bilagt á posthúsinum, brævsavnarstødum
og skrivstovuni. Telf. 143 | . arg.
IÐINN E3 TNNDLLARN £3 HINOONENNN 253 5
Tandlæge BREND
træffes 11—5. Telf. 114.
HAERRR 253 HAMAR
KUN Nor 7 23 UNA
I
AD HEVUR loypt hvøkk
í hina donsku pressuna,
at tveir ella tryggir sjálvstýris-
menn á lingið hava mælt til at
taka upp spurningin um fíggjar-
ligt sjålvstyri fyri Føroyar og
lóggávuvald fyri Løgtingid. Blød-
ini hava flutt greinir um hetla
»størbragd«, og eru ley ikki
eins á máli um tann frama, ein
slík skipan vil hava fyri Foroyar
og Foroyingar.
At kanna eftir tí, ið framkom
á tingi tåid fíggjarligt sjålvstyri
|
og lóggávuvald var haft á lofti,
so var illt at skilja, hvussu langt
sjálvstýrisflokkurin sum heild
ætlaði
J. Patursson segði tað framflutta
sær at ganga, hóast at
at vera frá sjálvstýrisflokkinum.
Tað vildi nevniliga soleiðis til,
at ein sjálvslýrismaður ætlaði
frá hesum
At einki
hesari
sær al taka avstand
í almennum bloðum.
enn er komið burtur úr
annar
fordi tað
ætlan, er tó ein spurn-
ingur. Menninir, ið
stóra orðið í salinum, vóru
harra Debess og harra Niclasen.
Niclasen var sintur til at bjarga
Foroyingum kongin, soleiðis at
um alt annað bar skilnaðarleið-
ina, so åttu vit at kunna semj-
ast um kongin. Til brúgv millum
Logling og kong helt hann ikki
ein ministara vera óhóskandi.
At spurningurin um lóggávu-
vald og fíggjarligt sjálvstýri so-
leiðis verður reistur á tingi, er
ikki so logið eftir tí, ið fram
hevur komið í seinaslum, og var
lað altid
flokkurin
vænlandi. Sjålvstyris-
hevur á stevnuskrå
síni m. a. eisini lóggávuvald og
tíggjarligt sjálvstýri. Tó hevur
tað verið soleiðis at skilt, at
figgjarligt sjålvstyri var alt ræði
viðvíkjandi foroyskum peningi,
lær heimligu inntøkurnar. At
lóggávuvald fyri Løgtingid her
sipadist til í foroyskum málum,
Eftir
oll, at
skuldi verið sjálvandi.
stevnuskråini so vistu
hetta ætlaðu sjálvstýrismenn at
fremja.
At rópini í år eru harðari, og
at teir vilja gera rásirnar víðari,
samband við
stendur væl í
mangt, ið frammanundan er
hent. Tað kunn lí ongan undrað,
at ein javnaðarmaður, ið hoyrdi
hvat ymsir menn bóru fram á
tingið um dagirnar viðvíkjandi
figgjarligt sjålvstyri og lóggávu-
vald fyri Loglingið, helt tað vera
orðabrask. Tí låturligt má tað
sigast, at sjálvslýrismenn ikki
halda annað vera vert at bjarga
enn kongin. Kongur kann vera
fegin, men um Foroyingar eru
lað, er eitt annað,
| M.
| ikke været i
O
Valgretsalderens |
Nedsættelse.
Lagtinget behandler i Aar den
Skrivelse, der i Fjor blev frem-
lagt i Tinget fra Medlemmer af
g
Socialdemokratiet og Selvstyre-
partiet, om Nedsættelse af Valg-
retsalderen. Paa Grund af Skri-
velsens sene Fremkomst i Fjor,
kom Sagen ikke til Behandling
i den daværende Samling.
Sag
Behandling i et 3-
Denne betydelige har
været lil
Mands Udvalg, der har afgivet
følgende Betænkning:
Spørgsmaalet om Nedsættelse
af Valgretsalderen blev behand-
let í Fjor (se
Side 6) og blev udsat. -
Lagtingstidende
Sagen
er henvist til nærværende Udvalg.
Udvalget har delt sig i et Fler-
tal og et Mindretal.
Flertallet (Edw. Mitens og
S. Vidstein) skal anføre:
Det er for Betingelse
for Udøvelse af Valgret til Lag-
tinget og kommunale Styrelser,
fyldt 25
Aar. Aldersgrænsen for Valgrets
Tiden
at vedkommende er
Udøvelse er i mange Lande
nedsat, og det synes naturligt og
berettiget, at dette ogsaa sker
paa Færøerne. En stor Del af
Vælgerne er Fiskere, og disse er
selverhvervende allerede i 15—16
Aars Alderen. Det er derfor et
Krav, at de
berettiget opnaar
| politiske Rettigheder, naar de er
fyldt 21 Aar, med Hensyn til
Valgret til Færøernes Lagting,
som er den færøske Befolknings
lokale Repræsentation. Naar de
allerede i nævnte Alder er
med til at bære væsentlige Byr-
dertil
den
der, bør de ogsaa have
svarende Rettigheder.
Et Mindretal (M. S. Við-
stein) mener, at det ikke bør
være Betingelse for Udøvelse af
kommunal Valgret, at vedkom-
mende har betalt Kommuneskat.
Saaledes er det med Hensyn til
Laglingsvalg, og da Kommunen
gennem Udpantningsret har Mid-
ler til at indkræve den panlig-
nede Kommuneskat, bør det
ikke Mand hans
Valgret, at han ikke har betalt
fratage en
nævnte Skat,
Et Mindretal (Johan Poul-
sen) skal udtale:
Spørgsmaalet om Nedsættelse
af Valgretsalderen var til Be-
handling i Lagtinget i 1928.
Hidtil har et sandant Forslug
Stand til at samle
As BALSLEV & GOOS, THORSHAVN
Færøernes største Tømmerlager |
en gros og en detail.
00000000000000000005
noget Flertal for sig, og Menin- |
gerne om Betimeligheden af en |
saadan Ændring er stadig meget |
delte
dagen. |
Mindretallets Hovedsynspunkt
er, al Valgretsalderen bor være
Rigs-
indenfor g
ogsaa
ens i hele Kongeriget. Man kan
derfor ikke, saa længe Valgrets-
alderen er uforandret i det
øvrige Kongerige, tiltræde et
Forslag, der kun tilsigter en
Ændrii
Øerne.
af denne her paa
G
18
Forslag:
Il. Et Flertal
Viðstein) indgaar til Regeringen
» n» 5
(Mitens og
med følgende Forslag:
1) Forslag til Lov om Ænd-
ring i Lov Nr. 124 af 28.
Marts 1923 om Færøernes
Lagting.
Í $ 2 ændres Ordene
»21Ide Aar«,
2) Forslag til Lov om Ænd-
ring i Nr. 84 af 30.
April 1909 om Tillæg til og
Forandring i Lov Nr. 30 af
28. Februar 1872
færøske Landkommuners
Styrelse.
»2ide Aar« til
Lov
om de
I $ 2 og $ 5 ændres Or-
>25de Aar« til >21de
i $ 5 Ordene »25-
dene
Aar« og
aarige« til »2laarige«,
3) Forslag til Lov om Ænd-
ring i Lov Nr. 126 af 27.
Maj 1908 om Byen Thors-
havns kommunale Styrelse,
I $ 5 ændres Ordene
>25de Aar« til »2lde Aar«.
I) Forslag til
Ændring i Anordning Nr.
18 af 21. Januar 1925, hvor-
Anordning om
ved Lov om Menighedsraad |
af 30. Juni 1922
Kraft paa Færøerne.
I $ 4 ændres Ordet »23«
til »21«. |
sættes i
II. Et Mindretal (Viðstein):
Í Lov Nr. 84 af 30. April
1909 om Tillæg til og For-
andring i Lov Nr. 30 af 28.
Februar 1872, om de fær-
øske Landkommuners Sty-
relse ændres folgende:
I $ 2 udgaar vog er Skat-
teyder til denne« og Ordene:
»og indenfor det nævnte
Tidsrum har svaret nu til
Inddrivelse ved Udpanlning
forfalden direkte Skat til
Kommunen«,
|
|
|
|
|
Udvalget for forskelligartede
Sager, den 3. Septbr. 1930,
Gyðja loypti
split í dansin.
Leiðin tann, sum tilburdurin
á Ólavsoku fekk, hevur lítið við
sunna foroyska frælsisrørslu at
gera. At foroyskir stúdentar í
flokki vildi vísa, at teir tora at
ganga góðir fyri lí flaggi, sum
av fyrstan tíð kom út frá for
ovska studentarfeluginum í ti
von, at tad einaferð skuldi verða
savningarmerki fyri okkara litli
tjóð, hevði verið væl skikkað til
tann heiður og
at geva teimum
virðing frá landsmonnum, sum
og sum let
kent, al
teir aldri hava átt
sjálvir ivaleyst hava
leir ongantíð hava uppiborið. Á
annan bógvin vildi ein slík sam
eind atloga av landsins akadem-
tvinnað seg
iska ungfólki hava
til eina kraft og ein grødivarmn,
sum kundi bjarga mongum na
tionalum neisla, sum enn livir í
iva og Otla, uppá land.
Men hitt foroyska studentar-
liðið, sum lagnan hesa ferð rætti
sína opnu hond við teim orðum:
Nú er stundin, nýt hana nú!
lað vísti seg ikki at vera búgvið
til mannsgerning.
Rúsaðir sum fegin born um,
at nú stóð lagnan frammanfyri
andliti,
teimum við brosandi
lótu studentarnir — teymarnat
slaka. Og har stóð ein maður
tilreiðar, bíðandi sum hundur
upp á bein. Hann loftaði
teymunum !
Tá seig allt inn í ein hurli-
vasa. Æsagarðsreiðin gekk yvir
Havnarby. Ólavsokan gjordist
fastilávint við karnivalskong-
inum borin á gullstóli gjøgnum
strætini. Og teir klappaðu við,
sum unna Foroyum minst. Teir
vistu, at nú vildi koma stoggur,
ja baksláttur í hina foroysku
tjóðskapsrorsluna. Og tað leið
heldur ikki
slund, so
meir enn um eina
fell sjálvstýrislermo-
fleiri striku1
metrid bráddliga
og hin mest afturhaldandi for-
oyski politikkarin gekk aftur
hásæti.
Hinir foroyski studentarnir,
sum høvdu fingið í uppgåvu at
skipa tað so, at 900-minningar
dagurin kundi tå alt var
Yvirstaðið goymast í folka-
huginum sum ein dagur, ið
boðaði frá, at foroyskt frælsis-
vår var í hond, tross í alla toku.
vóru betur goymdir niðri í
Keypmannahavn enn at vilja
sítt fosturland á hendan hált.
Teir bjargaðu einki, men spiltu
alt.
- Tað kann vera, at nógvir
av teimum ella teir flestu, sum
eru farnir at brúka hetta flaggið,
ikki gjarna fáa seg til at leggja
tað av, um enn tað hereftir er
komið at standa í einum oðrum
ljósi fyri teimum.
Men eingin,
|
|
|
|
|
|
|
Í
Í
|
|
Í
|
Í
Licitation.
Hospitalets
Aar ca. 150
Forbrug for '/,
lons Kul og ca.
200 lHlektoliter Koks bortlicileres
herved. Tilbud maa være ind
leveret til Hospitalet inden Lør
dag den 13. ds. KL 10 Fmd.
Inspektionen.
Hondarbeidi.
Undirvísing í hondarbeiði fyri
smágentur byrjar um miðjan
septembir.
Jenny W. Petersen.
ikki fyrr hevur yndað tað,
sum
vil nakrantíð fáa tókka til tað.
Teir vilja »bita á kamp“ ímóti
tí. Ier vil í foroyskum lands-
politikki nú gerast »status qQUOC
fyri langar tíðir eill >stalus
quo«, hvar tveir harðir partar
koma at standa móli hvorjum
vørum og hvorgin vil dvína. Og
nú var tó byrja at dragna.
Her verður roynt at breiða út
yvir. I logtinginum verður år-
sakað við, at storri demonstra-
tiónir eru vanligar í útlondum.
Hví skulu vit íkki lærast (til
Oflyggjakroppar eisini!
Tað er bert, tá vit vilja hava
vilja framdan, at
Okkara egna ]
>
vil hava brúk fyri orðunum:
Við lóg skal land byggjast, eitt
sameint foroyskt fólk, eitt kristið
fólk, eitt ott fólk við
»Gud
attaat«,
»lingakr.« uggar vid, at nú
a flagglóg.
? Er
álit
fáa vit tó
Er tað
eina m
tað, ið umræður
okkara stimbrandi
til fólk og land, borið fram av
tí tyngd sum skapast av, at fleiri
og fleiri Foroyingar leita sær
inn undir førovska lon — er
R
tað ikki tað, sum alt virði hevur
og sum er undirgrundin,
eisini tann undirgrund, sum skal
eitt flagg yvir Førovar,
fólk, alt
bera
lað narrar ikki
sjålvstyrismenn nú seta uppskot
fram í løglinginum, at tingið
1
skal taka sær a flaggspurn
anum. Sjálvstýrið hevur mist
| maktina í hesi stund, so al
|
| koma
|
|
|
|
|
|
Í
|
{
annað enn geldistjak kann íkki
burtur úr
Mad er í góðum stíli við nóg
47
av tí vamlisliga fosturlandska
hyklaríínum her í landinum,
sum einans tykist at hava til
endamál »utan al leggja í annað
gagn at fremja«, tå
»Olav-
lag enn egið
sjálvt ein maður sum
søkumerkismadurin« himlar við
>Tingakr.< og be-
eygunum (I
dýrar, at alt hevur hann gjørt
av lí fínasta (sic.!) fosturlands-
kærleika!
Vit hava børn og ungdóm
eftir
her í Foroyum. Taka tey
slíkum dømum, tå kann (ud
vera, at atsøknin ein vakran dag
kann vendast tann vegin, sum
eingin grunar nú. H.