týsdagur 6. januar 1931síða 2
‹ fyrra síða allar 4 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
í
Í
Vinduer, Dere og Lister.
Godt og billigt Arbejde.
Hugo Øster's Maskinsnedkeri,
TIL, 216. Thorshavn. Tlf, 216.
alt leit út fyri, at: hetta fór at
vera eilt sera gott ár til fiski-
vinnu.
Men so varð ikki.
fullu
fiskur liggur í stórum óseldur
Fiskiprís-
irnir niður í einki, ja,
enn, og fiskimenn hava teir
»
nógvu enn onga avrokning
fingið.
Vit høvdu ætlað, táið skipini
komu heim, at taka upp tekn-
ing av nýggjum, og væntaðu í
januar ella februar at hava so
nógvan pening inni, at fundur
kundi verða hildin, har skipan
fyri grunnin kundi verða ásett
og nevnd vald at standa fyri
honum.
Men
skiftum, id hava verið, hava vit
hildið tað
og vita, um ikki peningasland-
Tað er
{ meginparturin av teim-
undir leimum viður-
vera best at steðga
urin fór at verða belri.
jú so, á
um, ið teknad hava, eru fiski-
menn, og lúið teir onga avrokn-
ing fáa, verður teimum ikki
lætt al greiða tann pening, ið
teir hava teknað, og enn meira
trupult verður tað at fáa leknað
pening av nýggjum.
Tó — ring ár hava altid fylgt
teimum góðu og síðan koma
aftur góð ár og lad balar
i at sela seg hendur í hupp
ð, um alt eina tíð sær
t út, men heldur í leim
mgu tíðum royna at búgva seg
til nýtt slríð og taka nýtt virki
upp, so skjótt sum fori verður
til tess. Eitt slíkt fyritak er Sjó-
vinnulánsgrunnurin. Hann er
so væl undirlikin, serliga av
ungfólkinum í Føroyum, al
hann dettur ikki niðurfyri, (í
ring ár koma upp í millum,
men lad ræður eisini um, at
heldur ikki drag kemur í -
okkum tørvar harðliga eina
nýggja peningastoðu í foroysk-
um vinnulívi, og okkum torvar
hana til brúks sum skjótast.
Vit mugu lí mæla teimum til,
hava
ið teknad lutapening, at
rinda so mikið, teir eru førir
fyri, so peningurin kemur inn Í
styltst møguligari tíð. Vit skilja
væl, at fiskimenn yvirhovur í
ár eru so illa staddir við pen-
ikki er lætt at lata 20
kr. frå sær, men vil ivast ikki í,
ingi, al
at teir, ið hava sell seg fyri
lulapening, royna lað, teir eru
mentir fyri at greiða lann ávísa
parlin á hvørjum ári.
Ítjor komu inn 30.000 kr.
meginparturin í december og
januar 1930, láið avrokningur-
nar komu, í ár eru komnar
0. u. 5000 kr., men flestu fiski-
menn hava íkki fingið avrokn-
ing enn. Peningurin er innsetlur
í sparikassarnar í Tórshavn og
Hvussu skipað skal vera fyri
grunninum og hvussi hann skal
menn hava ym-
virka, kunna
11
iska ætlan um. Nevndin loyvir
sær her at sela fram til um
hugsunar tað uppskot, sum vil
halda
tað, ið vit il
vera lað gagnligasta og
fullna eru førir
fyri at føra ål í verk.
Vit hava hugsað okkum tekn-
aðan ein grundpening uppá
300.000 kr. (Nú eru teknaðar
220.000 kr.) Hesin peningur
verður settur fastur sum garanti-
peningur, og rentan av honum
(3!/, pct.) verður goldin lula-
eigarunum á hverjum ári.
Síðani verður hesin peningur
nýttur sum garanti fyri lánum,
ið Sjóvinnulánsgrunnurin tekur,
fyri at lána útaftur peningin til
bygging av nýggjum foroyskum
fiskiskipum. Lænt skal vera uppí
lánið
80 pet. av virðinum og
skal vera aflurrindað í 25 ár.
Vit rokna við árligari rentu
5 pct.
Sum nú er stall, eru allar út-
reiðslur tyngstar tey fyrstu árini,
og vit skjóta tí upp, at lánið
verður aflurrindað á tann hátt,
at renla og avdrag tilsaman á
hvorjum ári vera sami peningur,
meðan annars rentugjaldið mink-
ar, táið minni stendur eftir av
láninum. Á henda hátt verður
tey fyrstu árini minni at rinda
aftur enn nú, tey seinnu árini
meir — men lað eru tey fyrstu
árini tað ræður um at minka
um útreiðslurnar, og annars
kann jú tann, ið lænir, um hann
okkurt
gjalda fleiri avdrog í senn og
árið hevur betri ráð,
líðina og
soleiðis stytta um yg
minka um rentuútreiðsluna.
Eftir
rentur og avdrag fyri eitt skip.
ið ætlað er at kosta 125.000 kr.,
haldast niðri á 8200 kr.
Um samtidis tryggingin
okkara ætlan skula
kunn:
árliga.
verður her heima í foroyum og
samvirkandi (gensidig), mátti
hon kunna fingist fyri 3750 kr.
árliga, tilsamans altso o. u.
12.000 kr.
útreiðslur av
árliga, meðan hesar
einum dýrum
skipi, ið bygd vera fyri lån
undir teimum treytum, ið nú
eru, liggja nærri 18.000 kr. árl.
Afturat hesum kemur, at loyvt
skal verða at lata skipini byggja
í útlondunum har sum tilbodini
eru híligast, tá ið tey eru givin
undir somu treytum sum donsk
tilboð. Vit hava havt domi um,
at danskt og franskt tilboð uppá
sama skip hava verið um tjúgu-
lúsund krónur á muni uppá
100.000 kr.
sum staturin krevur, fyri at fáa
Um nú ein maður,
stalslán noyðist at geva '/; meir
fyri skipið, so er lánið dýrgoldið
og tað hálva procentið, ið Sjó-
vinnulánsgrunnurin ið má virka
við læntum peningi, noyðist at
taka meir í rentu enn staturin,
vinnist lættliga inn og meir enn
tað av tí at tilboðið fæst so
bilugt sum moguligt.
ríkisdegi sett
Annars er á
fram uppskot um at avtaka
statslånigrunnin og í staðin sela
eina »Kreditforening», ið ætlað
er at læna 60 pet. av skipavirð-
e
inum við afturrindan í 12—15
ár. Hesi vilkor eru 6møgulig, ið
hvussi er fyri tey stóru skipini,
ið nú eina tíð hava verið keypt
eisini
til Føroya, og tey vera
ov tung fyri minni skip.
Hetta, at læna pening til bygg-
ing av nýggjum fiskiskipum
stårum og smáum, eigur at vera
lað fyrsta, ið Sjóvinnulánsgrunn-
urin fer undir. Síðan kann verða
víðkað um grundpeningin, ann-
aðhvort við nýggjari tekning
ella við stuðul frá legtingi ella
stati, og lá kunna eisini verða
givin lán til útgerðar og drift
umframt annað, ið stendur í
sambandi við fiskivinnu.
Vit mæla øllum lutaeigarum
til at virka fyri at fån teknaðan
fullan grundpening í Sjóvinnu-
lánsgrunnin og fáa lutapeningin
inn sum skjótast. Serliga ungir,
leysir dreingir í fiskivinnu eiga
at vita við sær sjålvum, at teir
allar eiga at hava
Virkið tí hvor
á sínum slað fyri grunninum.
fram um
hvor sín lulin.
Tá verður hann skjótt og brátt
,
sterkur, vindur upp á seg og
verður okkara vinnulívi til
sannan bata.
Arbeidisnevndin fyri
Sjóvinnulánsgrunnin.
Íveir spurningar.
Var tað ikki so, al javnaðar-
menn eill árið høvdu frammi
at fáa eitt viðmæli frá logling-
inum um, at Danmork skuldi
lata hitt
sum
foroyska kongsgóðsið
upprunaliga hoyrur
Foroyum til — inn undur ling-
sins umsjón og ræði?
Síðani
Skal hendan tøgn tyda, at javn-
hevur einki frætst.
aðarmenn hava lagt hettar mål
niður við alla? Tað lystir meg
og mangar aðrar at: vita. Og lí
5
vil eg fegin biðja tygum, hr.
bladstjori, greiða frá, um fil
javnaðarmenn ikki ætla at Tata
aftur á ting næsta
sakina inn g
år og lå krevja navnaåheitan,
tå stemmad verður, so at vit,
áðrenn — valgdagurin kemur,
kunnu vita nøvnini á leim
monnum, sum standa hesum
lýdningarmikla nationala málið
villa tað
afturhalds-
ímóti, ella royna al
burtur. Tí slíkar
kroppar hvat flagg teir so
ganga undir um dagarnar —
sum ikki hava mætari álit og
tokka til sítt egna fólk, enn at
teir heldur glaðiliga vilja lata
fremmandar ráða yvir foroysk-
ari mold enn at teir vilja lata
hana upp í hendurnar á Foroya
løgtingi, hvar einans leirra egnu
landsmenn sila — teir eigir hin
foroyska tjóðin at kenna.
Her spurdi um dagarnar
ein eflir peninginum, sum eini
savnaður til varða
Nólsoyar Pålls. Men eg sá aldri
»
sinni var
nakað svar. Er tad eingin, sum
granska kann hetta dulda
viðurskifti.
Greivin.
Til hin fyrsta spurningin
um kongsjørdina skulu vit
svara lí heiðraða innsendara:
Tað hevur altíð verið áskoðan
javnaðarmanna, at jørdin átti at
vera ogn samfelagsins, bædi fyri
á tann hátt at gera uppdyrk-
ingarvidurskiftini lagaligari, og
fyri at forða villeysari spekula-
lión í jørð, nakað sum eisini er
hyrjað at gera seg galdandi í
Í slíkum spekulatió-
ferð
hjarta-
Føroyum.
num hava einstaklingar
eftir ferð sýnt, hvussu
leysir leir eru móli sínum sam-
felagsborgarum, og uttan himpr
selt tað, ið samfelagið regluliga
eigur, fyri okursprís til peninga-
menn, ið so hava selt víðari. Á
henda hált er foroysk jorð
meiri og meiri vorðin ein
handilsvara. .
Vit høvdu væntað, at tað vóru
lingmenn, eisini í hinum polit
isku flokkunum, id hovdu givið
gætur, hvussu fram var farið í
jarðaspurninginum, og sóu tað
órætlvísa í hesum óskili. Og fyri
al kanna líkindini, fyri at: fáa
eina ráðagerð um hin foroyska
syfti
jarðaspurningin, í fyrsta
kongsjørdinn, settu vit fram eitt
uppskot til avgerðar í hesum
máli. Um hetta varð samtykt
og fór í nevnd, vóru best lík-
indi til í nevndini al umrøda
spurningin nærri og seta fram
uppskot, ið miðaði móti okkara
endamåli: at fáa jørdina lagda
undir Leglingið.
Uppskotið til avgerðar, ið
javnaðarmenn sellu fram, var
ikki skrivað við nógvum orðum,
og tað var ikki lørvur á, tí tað
var greitt, og allir tingmenn
vistu, hvat lað galt, og tað hevdi
hetta orðaljóð:
„Í tí Foroya Løgting úttalar:
Tørvur er á, at alt kongs-
góðs fer undir tingsins vald
og at reglur fyri hesum åsel-
ast sum skjótast, gongur lingid
dags-
yvir til næsta mál á
skráini.“
Uppskotið fall. Það fekk bert
9 atkvødur. 2 sambandsmenn,
5 sjålvstyrismenn og báðir javn-
aðarmenninir.
avgerð
Henda Løglingsins
prógvaði ov grefliga, at ikki
vóru líkindi at greiða hin for-
oyska jarðaspurningin á hesari
leið, meðan Lóegtingið er som-
ansell, sum tad enn er. Tað var
lí ónýtt at bera sama uppskot
árið
royna aðra leið, ið miðaði móti
fram eftir, og vit máltu
sama máli: at leggja Føroya jørd
undir Legtingið.
Í tingsetuni 1929 var framlagt
bræv frå javnaðarmonnum um
eina skråsetta åtstykking av
føroyskari hagajørd, fyri al fáa
broytt hilt harmuliga tidartarn
og virðisspill, ið er elvt og elv-
ist av lí skipan, ið nú er við-
víkjandi at fáa jørd til upp-
dyrkingar.
Málið slapp í nevnd, og sum
vit kunna ætla, tað kundi illa
sytast, tó í nevndini sá ikki út
til, at tad slapp til viðgerðar.
Vit tóku okkum sjålvir lå av
hesum stórmáli og løgdu fram
egið álit og uppskot fyri
Logtingið. Nevndarformadurin,
kongsbóndin úr Kirkjubo, segði
seg ut vera bilsnan um henda
atburð og skundaði sær at skriva
minnilals-álit 21. septembir, 4
— fýra — dagar áðrenn tingid
Inngangurin Í
var sent heim.
álítinum frá nevndarformanni-
num ljóðaði so:
Nevndin, sum hevur hetta
mál í hondum, hevur fingið
al vita av, at eill minnital í
nevndini hevur lagt sítt álit
og uppskot frum á ting, áðrenn
málið hevur verið til viðgerðar
í nevndini.«
Brævið frá javnadarmonnum
var sent landsneyndini um várið
— 30. mars og var til fyrstu
viðgerð á tingi 2. august og var
beint í nevnd sama dag. Tað
sæst á hesum, at bæði nevndar-
formaðurin, sum eisini var limur
av landsnevndini tá, og búnað-
arnevndin á lingi hevði haft
góðar stundir til at fingist við
hetta stórmál. Og var hugurin
fyri lí, var tað neyvan drýggju
til efstu stund, men var komið
til viðgerðar í nevndini, eins og
onnur mál, ið inn vóru komin
nógv seinri.
x . . .
Meðan vil reistu málið um
ein særligan foroyskan
jarða-
grunn undir einari aðrari sak
(solu av Álukersgarði), bóru vit
í hesari sak fram uppskot um,
at jarðaneyndin skuldi fáa til
vegar einn úlstykkingarskrá og
starvast fyri, at nýggj brúk vóru
reist, eins og jardanevndin skuldi
hava ræði yvir leysum festum.
Meðan uppskotið um jarða-
varð hóast
grunnin samtykt,
formaðurin í búnaðarnevndini
við tveimum Mokksmonnum ikki
stemmadu fyri lí, so fekk upp-
skotið um eina foroyska jarða-
neynd ikki meira enn 3 atkvødur,
Tað fall eins og uppskotið frá
árinum framimanundan, um al
leggja Foroya jørd undir Log-
Í seinastu tingsetu, 1930, var
framlagt bræv frá húnaðarráð-
harranum um at seta eina bún-
aðarneynd, har leir politisku
flokkarnir skuldi hava hvonn
sín mann. Nevndin skuldi hava
til endamåls at granska hin før-
oyska jardaspurningin, bædi vid
al fåa fætur í uppdyrkingarlendi
av óðalsjorð, sum av kongsjørd,
og uppseta reglur fyri beinleiðis
LY
peningastudningi til uppdyrkan.
Í hesari nevnd er amtmaður og
búnaðarráðgevari eisini limir.
samíykti í at velja
Tingið
menn í hesa nevnd.
Nú er ill at síga
undan, hvat úrslit henda neynd
framman-
kemur til, men eitt er vist, at
verður ikki borið í uppskoti á
leið móti lí málið, vil vilja ganga
í jarðaspurninginum, so kemur
1928
fram aftur, sjålvt um lað verður
uppskolid frá okkum av
sjålvstyris- og
g sam-
dripið av
bandsmonnum.
— Til hin seinra spurningin
er ikki stórt at siga um enn, lí
eingin hevur svara, og man lað
helst vera Hf, at illa man bera
til al svara uppá henda spurn-
ingin um somu tíð, sum roynt
verður at savna inn pening til
enn ein minnisvarða. Tað er
eins og al tad ikki ber til at fåa
dulda viður
greiðu á hesum
skifli, og kanska forkoma lí
góða hjarlalagi, 10 er millum
fólk, fyrr enn næsta royndin er
burtur-
komin í verk — og
gloymd. Men lað er skilaleyst
at:blíva soleiðis vid og onganlid
síggja nakað úrslit. Minnisvarðin
fyri Nólsoyar Pålli letur líverri
til at vera horvin á sama loyn-
iliga hátt, sum Nólsoyar Þáll
sjálvur. Men tuð er harmiligt.
ga“ Partifælle! Har du
spurgt din Nabo og di
Arbejdskammerat, om
han holder, Føroya So
eial=-Demokrat“? Ger
han det ikke, bør du
opfordre ham dertil.