týsdagur 10. mars 1931síða 1
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
FRÆLSI
-FØROYA-
SOCIAL DEMOKRAT
BRODURSKAPUR
Nr. 10.
Lysingaprisur fyri petitreglu: 30 oyr. á forsíðuni,
20 oyr. á 3. og 4. síðu. Við storri lýsingum fæst
avsláttur í prísinum.
Elbe US
Tandlæge BREND
Telf. 114.
HIV 23 HINA
træffes 11—3,
ee un
{HE
Ein fiskimadur hevur
sent okkum hesa frálíku
grein um yvir- og undir-
klassan:
FTUR HALDA
fiskimenn ferð sína eftir
Foroya
hinum villa og oðismikla havi,
ið so mangan hevur volt sorgir
og gleðir. Gleðina yvir lann
fong, ið menn komu heimaftur
við, frískir og fegnir; sorg yvir
leir, ið íkki komu heimaftur,
men mátti verða verðandi har
úli í leirra våtu grøv.
Ja, hvat er tað tó ikki fyri
eitt stórt vágaverk, teir taka sær
fyri, og hvat er tað tó ikki fyri
eitt áræði leir eiga, táið teir ár
eftir ár á hverjum vári halda
ferð sína frá heimastrondum.
Mangar eru lær reddir og
blaðgreinir, ið ásannað hetta
áræði, og oll eru felags um sorg-
ina, tåid frættist, at fiskimenn
eru sjálátnir. Og hvat skulu vil
annað enn tyngjast av sorg, tåid
eitt so lílið samfelag sum okk-
ara missur tað, ið vit høvdu
alt álit á, og vóru teir, id béru
samfelag okkara uppi.
Men
siga eins og skaldið:
fiskimaðurin kann væl
»Giv mig
en Rose mens jeg lever«; tí táið
deydans kalda hond hevur kynt
honum, ger alt honum tað sama,
annaðhvort hann fær blómur
ella ei. Hvussu mong fiski-
mannaheim hava ikki eisini
eina slóra sorg, sum ikki áleina
nertur við missin úti á havinum?
T. d. sorg yvir dagin í morgin
og fyri langar líðir. »Steinar fyri
breyd« falla ofta Foroya fiski-
manni í lut — og ongar blómur.
Men láið hann ikki longur telist
millum okkum meira, tå fær
hann rós og besta ummæli, ið
tá ger honum tað sama.
Fiskimaðurin hevur ikki gjørt
sær orðafelli: »einhvør er sær
sjálvum næstur« til skjaldarorð
síni, men hevur áræsin gingið
beint móli hesum orðum. Um
hann hevði gjort meira av at
vart sjálvan seg, enn hann hevur,
hevði hann óivað í dag silid við
betri korum. Menn hava lí, og
við nakað av rælli, kastað fiski-
monnum fyri, at teir eiga ein
part av skylduni sjálvir, at við-
urskifti teirra eru, sum tey eru,
Men hann eigur íkki meiri
enn ein part av skylduni, tí
longu tå — ja kanska áður —
hann er borin í heim, kemur
hann til undirskolini, borin til
at trælkast, borin til undir-
Ein slíkur flokkur, id
lítil og eingi ráð hevur til at
nøra um kunnleika sín, kann
klassan.
JAVNAÐUR
Tirsdag hin 10. mars 1931.
Kostar kr. 1,50 fjórðingsárið
verður bilagt á posthúsinum, brævsavnarstødum
og skrivstovuni. Telf, 143.
5. årg,
Blaðið
Porto.
Norðanvert við Esbjerg liggur
Arbeiðaraháskúlin, umgirdur av
vøkrum viðaskógum og ídráttar-
støðum, stutt frá sjónum, hvar-
við algongdin Lil eina sera laga-
liga badistrond er meogulig.
Arbeiðarháskúlin byrjaði sítt
starv í 1910, men í 1916 bleiv
tann núverandi bygningurin
reistur og endurnyggjaður 1929.
Skúlin hevur, sum aðrir há-
skúlar, summar- og vetrarskeið
fyri gentur og dreingir; gentur-
nar sjálvsagt um summari. Og
er hann soleiðis eisini húsar-
haldsskúli. Undirvísingarhátturin
fer fram á modernaðan hátt, t. d.
við fyrilestur, samrødur um
ymisk mál o. t., tó er hin mest
modernaði kensluhátturin, teir
sokalladu »Studiekredse«, nógv
nyttur. Lektiuterparfid er fyri
so vilt úlihýst, tó krevst tað, at
næmingurin skal gera sína
skyldu fyri at kenna tað evni,
hann hevur sett sær fyri at læra.
inum. Hann má til sjós, ella til
eitthvørt annað arbeid, ið fyri-
liggur.
Tað eru tey, ið vilja siga, at
í Foroyum er als eingin klassa-
munur; men, jú takk, eftir við-
urskiflunum er hann alt ov
stórur bæði á bygd og by.
Taka vil sum eilt domi tvey
hús, við hvorjum sínum hjún-
um; annar húsmaðurin er ein
keypmaður,
26 marka bóndi,
umboðsmaður, ella hevur arva
einhvønn góðan lut, id metast
kann høgt í gullvirði, Hann
hevur frá barnsbeini fingið slíkan
studning, at hann livur gott og
lætt, og børn teirra á sama hált.
Bornini skulu læra, og sjálvt
um tey ikki eiga andiligar gávur,
kann heili teirra fyri gullvirði
bukast til við lærdómi, til less
tey vera at klåra seg. Lat kosta,
hvat tað vil; ley vinna tað aftur
og kunna blíva við at vera
yvirklassi.
Hin húsmaðurin er ein fiski-
maður ella arbeiðsmaður. Hans-
ara lutur er at knossast hjá
einum reiðara ella keypmanni,
stutt sagt hjá einum hvorjum,
illa streva sær undan trælaok- | ið yvir er, Foreldur hansara
Tvær upphaldsstovur á Arbeiðaraháskúlanum í Esbjerg.
Við evnunum er tað sera frítt
vegna tess, at tað bert eru tær
vissu lærugreinir, ið fastlagdar
eru, sum Lt. d. danskt, rokning
0.a.,, meðan næmingarnir kunnu,
um nóg nógvir eru við, fáa
nýggjar greinir, sum teir nú
hava besta hugin at læra.
Her nevnast nakrar
greinir frá velrarskeiðinum :
Týskt ella
arbeiðarans kring heimin, sam-
yrki (kooperatión),
læra, mentunarsoga,
geografi, biologi, samfundsøko-
nomi, bókmentasega 0. s. fr.
Fyri fagfelagshugadar unglingar:
fagfelagskunnleiki.
skal
enskt mál, segu
samfunds-
erhvervs-
Harlil kemur so, at næming-
arnir verða kendir í at halda
fyrilestrar, umframt orðadráttur
og onnur mentun. Gymnastik
og sangur er vælkendur á skúl-
anum. Tvær kenslugreinir, ið
namingarnir als ikki noyðast al
taka lut í, er faglegning fyri
vóru arbeiðsfólk og skuld-
bundin. Sjálvur målti hann taka
við skuld fedranna, teirra úrslit
av at arbeiða yvir háls og herðar,
baksast og
Soleiðis må hann
knossast gjøgnum alt lív sílt.
Hafl hevur hann so frægan
skålagang, at hann hevur lært
at lesa og skriva; men heldur
ikki meiri. Sama ger honum,
hvussu góð andlig evnir hann
hevur; hann hevur hvørki råd
ella líð at fáa sær betur kunn-
leika. Á sama hált gongst hans-
ara bornum, tey mega eins og
taka til at
strevast, so skjótt ley eru so
hann baksast og
frætt ment, arbeiða eins og hann
undir oðrum og hjá oðrum.
Soleiðis
liva í
hevur ætt eflir ætt
hesum sama órætlvísa
samfelagslagi, hóast tey íkki
hava verið orsøk til tess, men
borin í heim at træla hjá oðrum.
Bert einstaklingar eru komnir
sær undan okinum.
Tað er tí ikki at undrast yvir,
at hesin fólkaflokkur ikki hevur
lætt við at fata, at hetta skilið,
ella rættari óskilið, má og kann
broytast.
»Arbeidsins åvøkstur skal falla
træsmíðu og bókhaldari, tó tað
sigur seg sjálvt, at alloftast eru
allir við. Á tí stóra modernaða
centralbókasavninum í Esbjerg
verður kent í nýtslu av bókum.
Á summarskeiðinum, ið er
fyri kvinnur, eru
umframt tað
fremmanda
hesar læru-
greinir, almindu-
liga og tungumál:
handayrki,
haldsteori, barnauppalan o. s. fr.
Fyrilestrar undir felagsnavninum
seymilæra, husar-
»Kvinnan og heimið< hava stóran
tydning fyri ungar gentur, sovæl
sum eldri.
Sum tad
slandandi
sæst á omanfyri-
myndum, eru upp-
haldsstovurnar ljósar og nosligar,
hartil stórar, tað eru einans ein-
og tvær-manns stovur, upphit-
cenlralhita
Til skúlan hoyrir stór og noslig
aðar við sjálvsagt.
lesustova og eitt stórt, fjølbroytt
bókasavn.
Fyri teir Foroyingar, gentur
sum dreingir, ið ætla sær út av
landinum at vinna sær kunn-
leika, er Arbeiðaraháskúlin í
Esbjerg ein tann besti í danska
ríkinum, tilrættalagdur sum hann
er fyri næmingar frá teim minni
múgvandi, fyri at vinna leimum
hollan kunnleika í teim sam-
fundsmálum, ið koma at gera
seg galdandi, har ein hevur sítt
seryrki; vinna teimum andiliga
barlast gjøgnum tað ofta storm-
harða lív, har mangur gekk til
grundar. Hesin skúlin eigur tí
at vera vitjaður av teim, ið vilja
vinna sær kunnleika á einum
breiðum grundarlagi.
»Kunnleiki er
ordatakid. Tann, id vil vinna
sær kunnleikans kreftir til fullnar
fyri at byggja víðari á, eigur at
3 ella 6
skúlaskeið, gentur sum dreingir,
á Arbeiðaraháskúlan í Erbjerg.
Spyrji tykkum fyri hjá fyristoðu-
manni skúlans, Poul Hansen, ið
fara eilt mánaðars
býr á skúlanum.
Udpantning.
Det bekendtgøres herved, at udestaaende
Restancer af Kommuneskat og Vandafgift for
Aaret 1930 af Fogden er godkendt til Inddri-
velse ved Udpantning, og at denne vil blive
paabegyndt uden videre Varsel.
THORSHAVN BYRAAD, den 3. Marts 1931.
verdur f Aalborg 27. mars eftir sementi og fer frå Keypmaunahavn
2. apríl beinleiðis til Føroyar í staðin fyri e/s. »Tjaldur«.
P f. Skipafelagið Føroyar.
til hansara, ið arbeidur,« er
skrásett í málum javnaðar-
manna. Feroya fiskimenn og
arbeiðarar skuldi kunna skill
lað rættvísa í, at leir, ið taka
tey tyngstu tøkini, útvinna tey
storstu virðir, eiga tað fullu løn
fyri starv sílt.
Sum áður sagt: klassamun-
urin er alt ov stórur, eisini her-
Tað, id her
er ápeikað, vísur við greiðum
heima hjá okkum.
orðum, at vil liva í einum sam-
felagið við fornaldarskipan, ein
skipan, ið illa hevur í einum
kristnaðum(?) landi. Landið er
ment, um tað verður
eftir
áskoðan, og vil
meira
skipað javnaðarmanna
kunna geva
meiri ríkjuligt til íbúgvararnar.
Vit eiga tí allir at fylkjast undir
sigursmerki javnaðarmanna.
Oystein.
måttur«, sigur