týsdagur 9. juni 1931síða 1

|) / i ; 4 6 FRÆLSI -FØROYA- SOCIAL DEMOKRAT BRODURSKAPUR JAVNAÐUR saa vidt vides taget For- um skipini ikki fiska innanfyri, Lysingenprisur fyri petitreglu: 30 ovr. á forsiduni, . . | Kostar kr. 1,50 fjórðingsúrið Porto. Blaðið | 4 Nr 23. 20 ovr, ú 3. og 4. síðu. Við størri lýsingum fæst Tirsdag hin 0, juni 1931. erður bilagt á posthúsinum, brævsavnurstoðun 5. ar. þú ivslállur í prísinum. og skrivstovuni Velf. 14. : en stórstaður, so er tað eyðsæð, al ho rá um lær dx ru útreiðslur. paa Eftermiddagen til langt ud paa | um vil mega halda okkum utll Ar = | her er ein står mongd av ar arbei i í fyri í irk: Natten. Udenfor Parlamentsbygnin anfyri 3 fjórðingar í Islandi E Tandlæge BREND Á 4 Mm st g | ubetdslønii o. á. fyri at virka reel Ha AP eget el | go , 53 ; & | beidandi fólki. Og lad skuldi | fisk? . | meðan vil mislu nógv vid lad, træffes 11—35. Telf. 114. = s | dere, med hlottede Hoveder gg An- | = IF ligið líka fyri, um arbeiðarafólki | Væl lilrættalogd byrtan av sigtet løftet mod Gud, der vel dog | at „kol- og salthandilin“ var sen 7 , U | 1 m ka vilde tillade denne Tx | | = sjålvt tók upp málið um at | einum fiskavirki arbeiðaranna ikke vilde tillade denne Lov. — fyribeindur á tingi; men her L/ . ' , 5 < Indenrigsminister Clynes ftorelag . | byrla líðarhóskandi fiskaturk må vera lonandi fyri arbeidarn de Lovforslaget, men bad om, at det | ger »lingakr.« so væl, at hann AN, VUDRNID Gb; ingarhús; tí hví skal ein altíð | fólkið og fyri Tórshavnar bv ikke blev betragtet som g elur um ein 1 hver feldi MS SEND 4 | ringsforslag. Alle Partiers Medlem- | lið? ; ef“ i i malloc ! til, at Torshavn er um mer var stillet frit ved denne Af- at verða ein stórstaður, eftir stemning. Alvorlige Kristne tog Or- Men Hvstýrisblaðið heldur ; ; , ! ? det for Loven, andre imod. Lands- | fram o il vera við tað sama foroyskum vidurskiftum at . bury, der er flittig Kirkegænger, | 5 VIL verd VIð ja SM, døma, ið hvussu er. sagde meget betegnende, at man tog | at vit mega fáa okkum ra til T . : i: e e Í 1 ( , Forargelse af Fornøjelser paa Søn- al VI 1 innantvi ark. lí siålvi Tad er NOR: ið talar fyri, al S ] Ø ag dag men ingen af Lovens Modstan- ar Sea MM My! mark, | é slík orðleiðing er rett. T. d. er í Tórshavn hin stóra og tydn- ingarmikla inn- og åtfluttnings- » ægrin, sum ikki Torshavn, men eisini nærhendis bygdir hava vinning av. Landsins skipasam- hand vid meginheimin liggur um Tórshavn. Men samtíða sum framhildið verður, at Torshavn er ein stør- slaður, so verður eisini (frå iðrari síðu sagt, at Havnin fram- leiðir nógv oxlílið í samburði fólkalali í bvi. Tað er ikki so lætt at renna við hilt stóra hesum hesa seinri åskodanina um koll, sum at prógva, at stórstaðar- dámurin er við at:vinna vald í Tórshavn. Tað er jú mangt broytt, síðani hini stóri handilsfelogini fyrr í líðini her, hovdu heimstað og sjålvt tað, at skipasambandid við meginheimin ikki var so reglu- ligt » sum nú og útlfluttningsvið- urskiftini ikki so lagalig sum í so fram- hædd Men tíðin, ið ikki bert grøir men eisini hátt okkara dogum, var leiðslan í ollum forum í við aðrar bygdir á landi. og til sópar, hevur á sín g sínu líð eisini sópa í Torshavn, o tey gomlu handilsfeløgini ikki eru meir. Tó standa enn ley gomlu handilshúsini fleiri staðni, ikki søguligir bygningar, bert men við nýggjum handilsslogum, sum moderniseraðir, hóskandi (il tes krøv, ið din nú einaferð setur til samtid sína. Soleidis er handilslívið, kram- meðan húlívið, modernisernd, framleiðslan ikki enn hevur fingið lann byr, ið tíðin krevur eisini av henni. Tær royndir, ið gjørdar eru í Tórshavn við fiski lil fullnar innilurking av ikki. til tað, dømis, eru til kappingartid vit liva í krevur, svarandi tann um so at sóllurkaður fiskur eigur sín óbeskorna aðalsess á g veraldarmarknaðinum. Nú hevur lað verið framhildið og lað við ræltli, at lad verður ov nógvur óvirkaður fiskur latin av landinum, og Havnin er einki láið lalan er undantak, um al lata óvirkaðan fisk ål, líverri; nú, nógv er í seinaslum bøll um hella, men fullfiggjad eru hesi viðurskifti ikki enn. Táið Torshavn er um at vera | 1 engelske Byer. De stille Søndage forsvinder, men det sker under Protest og ejendommelige Agitationsformer. Vor fortæller i følgende Artikel om London-Korrespondent | en mærkelig Uge i Englands politiske Liv: | London. En Søndag England har siden salig Cromwells Dage været noget i sin Art ganske enestaaende. Alle Fornøjelser, af hvad Art tæn- kes kan, har været forbudt, kun Sport og de snart over hele Jorden skildrede Søndagstalere i Hyde Park i London har Folket haft Lejlighed til at more sig med paa Hviledagen. Egentlig var det kun Kirken, der havde privilegeret Ret til at aubne sine Døre paa Søn- Helligúage, og lidt men Tiden ændrede herved. Som den mest Langfredag Í hver eneste Har saaledes har Danmark, Søndag í England været, væ- ret. Loven af 1780 maa ændres Det er rigtigst at sige har været, naar Talen er om engelske Søndage, for efter foregaaende Uges spæn- dende Begivenheder tør man spaa en Ændring. I lang Tid har riet arbejdet med Helligdagsloven af forslaget, der nu er gaar ud paa, at maa aabne paa Sondge. Der var ventet, at Indenrigsministe- Reformforslag til 1780« Reform- færdig fra Mini- Filmsteatrene lem, steriet der havde ogsaa de rigtige Teatret havde faaet Lov at aabne Portene, men det kommer maaske, naar Loven kommer til 3. sehand- ling. Det er jo rigtigst, at give den ægte Kunst samme Ret som Surro- gatet, Radioen og Filmen, Dette sid- ste Standpunkt hævder bl. a. et Par af Londons store Blade. Postkort-Kampagnen. Man kan roligt sige, at den fore- gaaende Uge, hvor Løven var for, var en af de mest spændende man længe har oplevet i Englands politi- ske Liv. Utvivlsomt ønskede Folkets store Flertal at faa Filmsteatrene, de kommunale Sportspladser og Teatre aabnede paa Ugens Hviledag. Mange er jo simpelthen forhindret i at nyde Livet uden netop paa denne ene Dag. Men flere religiøse Samfund tog me- get energisk Kampen op mod Loven Sendagsaab- om Jiografteatrenes ning. Der blev organiseret Møder mange Steder og vedtaget skarpe Resolutioner mod de gudløse Mænd, der vilde afskaffe de stille Søndage. En ejendommelig Form for Protest blev organiseret. Samtlige Parla- mentsmedlemmer modtog Postkort med Fyndord: »Gud har indstiftet Søndagen, Mennesket skal ikke be sudle den« 0. 8 y Populære Par- lamentsmedlemmer som f Eks. George Lansbury, modtog adskillige Hundreder Postkort. Dog ogsaa fra Lovens Tilhængere, f. Eks.: Kære George Landsbury. hvorfor maa vi ikke spille Tennis i Parken om Søn- dagen. Giv os bløt foreløbig Filmen, men vi vil have mer løs. Alle Det er er Aar og Kræfter slippes ikke Dag for meget sagt, at siden et Lovforslag Hjem, Biografteatre er drøftet saa energisk í alle som Love tn netop Indenrigsminister Clynes, nes Aabning. Alle diskuterede Iø- ven. Modstanderne af den gik langt i Udtryk: Gudsbespottere, Verdslige Prangere, var ret jævnligt benvttede Betegnelser om Parlamentsmedlem- merne. Men der var dog en tydelig Medvind for Loven. Adskillige Præ- ster ønskede den, »Hellere man Ung- dommen være paa kommunale Sportspladser og i Biografen, forud sat der spilles ordentlige Film. end Steder, hvor værre er, blev der sagt, En i Pressekampagnen, før Parla- mentsbehandlingen, offentliggjor: Sta. tistik oplyste f, Eks., at i et typisk London Kirkedistrikt med 80.040 Ind- bygere, var der i 1886—87 12.996 Kirkegængere, 1902—03 10,370 Kirke- gængere, 1927 3,960 Kirkegængere. Til 44 Gudstjenester i 1886 var der gennemsnitlig 295 Deltagere, til 56 i 1902—8 184, og til 62 i 1927 63 Der Medvind Loven Søndage. var absolut for om Fornøjelser paa Den spændende Aften. San kom spændende Debat 1 Parlamentet der varede fra tidligt den irgelse af, at Arbejdere blev tvun get I, mod deres Overbevisning, at arbejde om Søndagen. Afs ingen gav 258 Stemmer for Loven, 210 imod, Det var 48 Stemmers Majo Mac Donald og de Konservat s Le der stemte for Løven. Lloyd George | stemte ikke Loven skal fo igen, men er ret sikker paa Ved tagelse. Dens svage Sider er, at den kun omfatter Beografteatrene, og af den stiller a Kommunt f1 Kendte Politikere mener, at det fer eller siden maa komme t mn mert rationel Løsning Skal Biografern have Aabningstilladelse bør Te have det samme, og man bør skaan Kommunerne for oprivende Ka om disse Spørgsmaal. Tiden 5 hvad man naar til. Et er sikk de stilk ngelske Søndag i] k ret æng B— Sambands- íhaldið 09 sjálvstýris - íhaldið. Sjálvandi var tað allíð vænt f andi, al »Tingakt for at mol mæla grein mini í hesum blað nr. 20, allanntíð hann hexði sett sær hellar sum stórmál og sum heilt tydningarsamt, at varðveita fiskirætlindii okkara núverandi í Íslandi; men al mótmælið kom al vera sum lad var, skuldi ein seinast væntad, lí tað er ein slík vevjan og lvassan, sum eingin kennir maka til. Sjálvstýrisblaðið hevur nú mølma í eina langa tíð um at varðveila okkara núverandi fiski ræltindir í Íslandi, ið vit koma al missa, um sáttmálin millum Ísland og Danmark verður upp sagdur; her verður heltar sjálv vist á, at vit koma (il al við andi missa nóg lað, og mega lessvegna sign upp sambandið við Danmark fyri at eiga henda rætt. Hvat høvudsgrundin er við hesum uppskoti, kann ein og hvor best ætla; men at hetta er til at gagna Førova fiski monnum og fólki, er óvrunduað, ti lað er nógv ið bæðir og liggur av láni hjá okkum, sum krevui og kundi fingið ábót: men við | | hetta verður hvorki nevnt ella | rørt, lað verður bara hildið fram | | við lí sama møsninum sam- | band, sjålvstyrid, utlan fram | | | | taksroyndir, og tí hevur Foroya fólk, kvinnur menn, orsok og til at vera leidd, og ff kom grein mín. Eg hell, al vit mistu einki, so er lao0 vel helst í hesum samanburði at:hava sildaveiðuna fl: På % “ 0 lundruv ma,“ IÓ UN Í I im »hin støra Stauninøska s Vinnan 1 donsk-førovska »Isvirki« er grunda0 á! Solerdis endaði stormålid ein vevjan fyri »Staunings fyritok uni ið ngakt hevur haft ilt í búkinum a Men ti Ó Føro var hava royvni eflir s id Og flundru, MM I verið lítið og nki og kemur ikki til nakað. fyrr enn slør kraft verður åsett, og við hjálp frá einum og hvørjum ið kann halda áfram, um fyritøkan miss- eydnast eill, {vey ar. Og við tí endamåli kann ein ella, al henda >lsvirkis<-fyritokan er ein roynd; men sum »Tingakt Og co. hava ill evga á, tl I/naðar- menn hava fingið hana ílag. Ja sølei: tok fvi heindar o lagdar, hvar í kundi vænta annað, av blindum Í I] Cl Oli } SNTÓÍNSÍNNISI ( SKU ikki lagt il STI910 SO stort upp VID at varoveila okk rá rå ik Í ( t sild og Mundi sum 1ØlU SM henda I liggur still og ereinginsins, meðan fiski vinnan krevur nógva hjálp or umhugsan, um hon skal vera nútíðarhóskundi og meira menn Iski tlig ()o hon Cl høvuds' Inni okkara enn! { n Førovingat CI ferð koma til at veiða sild undir Ís landi. koma slendingar ikki á nakran hált Í stilla st betri vvirfyri termum enn Nord monnum, sum eisini er þrógvu og lað hevu sin Få) (i vein og næst »[ingak!t skal havn rætt i, al F« va fiskimenn ikki kunnu brivgd Íslendingum rín pen ingalig vidurskiflir, men heldur S( 00, at fiskimenninir heldur vilja lata fiskin har enn her, sjålvt um hann kostar minni, lí 1 peningin fúa leir í hondina, i fyrr onkuntid. Men no al tað staðin fyri í Forovum: ikki enn á jólum og fyri lí stendur fast, vóru nógvir úlróðramenn, ið bert fingu eina pylsulunnu (i summarfortjenastu í fjør, og eru hesir ikki hjålptir vid, hval aðrir hava fingið og ikki fingið.