týsdagur 28. juli 1931síða 2
‹ fyrra síða allar 4 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
LR
á
jå
OAO OG er Bli
ve , SN " ”
Einasta vón.
Bert ein veraldarsocialisering
kann bjarga Peroyingum.
Tíðirnar eru ringar kring um
heimin og heima í Føroyum.
Tað er so nær sum ring keypslu-
og søluvidurskiftir, hvar ein so
vendir sær. Tann eini markn-
aðurin svíkir fyri og annar eftir,
hvørsvegna tað sær út til, at alt
til sjeynda og síðst raplar saman.
Arheiðsloysi er her og har. Yvir-
fyltur marknaður víða hvar, og
har so er statt, má alt sjálvandi
stødga, og hvat kann tað annað?
Teir ella tey, ið um marknaðin
skulu lætta, eru ikki for fyri at
keypa.
Í Foroyum kennst sjálvandi
eisini til alt lað ringa, ið ein
yvirfyltur marknaður voldir, og
hvat tað vil siga, at mannfjøldir
í einum landi — fjart frá okkum
— hava so ring livikor, at tey
ikki kunnu
vit flyta inn á teirra marknað.
ráðini, um enn øll
keypa tær verur,
Mong eru
ikki eru so góð, ið fram vera
hildin nú á dogum her heima
í okkara landi. M. a. er tað eitt
felag, ið vil virka fyri heima-
yrki, ein hugsan ið er so væl-
kend sum foroysk, í Foroyum
skulu hendurnar nýtast til tað,
ið aðrar tjóðir nýta nýmótans
maskinur. Tað kann nokk fåast
yrki til nóg nógvar hendur, men
úrslitið, tå ið avtornar, kemur
ikki at svara seg, handayrki er
ein dýr Vara, ov dýr fyri minni
múgvandi fólk í oðrum londum
at keypa.
Sum lað
handayrki í
gongur við solu av
Bredgade, gongur
tað úli á veraldarmarknaðinum,
hvar Foroyingar bjóða seg fram
okkara
við teirra verum
klippfiski — ið fyri tað mesta
maskinur
til fullna, kunnu væl ikki standa
seg í kappingini móti maskin-
virkaðum fiski úr oðrum londum.
Fiskur er eitt
Foroyingar eins og fleiri aðrar
eru tilvirkaðar uttan
råevni, sum
tjóðir vinna upp úr havinum,
fyri at virka hettar ráevni til
eina søluvøru, ið skal fram á
marknaðin fyri at seljast saman
við somu vørusløgum frá oðrum
londum, og soleiðis sum veiðu-
håtturin er hjá okkum, má
sjálvandi munur verða á vinn-
ingi hjá Feroyingum og so
øðrum ftjóðum. Aðrar ftjóðir
kunnu veiða so mangar, mangar
ferðir slørri nógdir av fiski enn
Foroyingar, við einum nógv
minni mannatali. Kom t. d. yvir
il Reykjavíkar, og ber so saman
ann fisk, ið kemur á land har
og so heima í Føroyum, ella
fær til Hull, ja ikki at forgloyma
fiski-
lássi í Europa, har alt kemur
Chuschaven í Tysklandi
il nýttu og ein má kunna
fiskidrifl
ingar nýta anno 1931, seigpínir
fata, at tann Foroy-
Førovingar verri enn nakað
danastýri ella danskt handils-
monopol; at so er, er eyðsæð,
tå ein veit, at oðri lond hava
minni umkostnad pr. tons í
klippfiski, vegna (ad stóru
mongd tey kunnu fáa til steðar.
Var oll heimsins fiskasøla samla
í ein ring ella »trust«, kundi
væl fingist hægri prísir; men
slíkir ringar hava gjarna til
endamåls at útsúgva tey nytandi
íslaðin fyri, al hvor og ein kann
fáa, sum torvur er til (sam-
anber tann amerik. hveitiringin).
Tykist og er tí eingin onnur
loysna av hesum floktu handils-
viðurskiftum, enn ein veraldar-
socialisering av allari fiskasølu
og keypi.
Foroyingar ugga seg ofla og
líðum við, at okkara fiskasøla
hevur lann fyrimun, at tann
fiskur, vit bjóða út, er nógv
ALSLEV & GOOS
NELSOOEM2OOEM20 0:30 00 0 0 00mKOORROONKOOENN
TELF. 20 & 237
Trælast en gros og en detail.
: af alle Bygningsmaterialer.
ES
il
HEIK0OK00NMK00NK0000000:K00NKO0ONKOD IT
betri enn annar fiskur — heims-
ins besti. Tað kann væl vera,
at so er; men er okkara fiskur
heimsins besti, má hann verða
væl hogur í prísi, um so er, al
vit skulu vinna nakað við okk-
ara fiskasolu, tess, at
keypievnini eru so út av lagi
ring kring um heimin hjá teim,
ið fiskin skulu eta, at tey heldur
keypa ringari og. biligari, fyri
vegna
at fáa húsarhaldspeningin at
sláa til.
Føroyingar royna at
fram á veraldarmarknaðin við
handamakt, har aðrar tjodir
laka allar nýmótans maskinur
í leirra Ólrúligt, 16
hetta er sannleikin soleiðis sum
vinna
tænaslu.
hann er.
Streymur.
Geitarhald.
Henda grein var ætlað
til seinasta blað, men hon
kom okkum ov seint Í
hendi.
Vit hava nú her í oyggjunum
nøkur geilarfelog, sum mest eru
ibirt fyri at kunna halda bukk.
Slík feløg kunnu fáa studning
til bukkahaldið, tá felagið hevur
10 geitir ella fleiri.
Bukkurin skal vera av góðum
slag og hann skal ikki brunda,
fyrr enn hann er ca. 9 mánaðar
gamal, og í tí árinum skal hann
ikki brunda meira enn 15 a 20 |
geilum í ca. 2 mánaðar. Ein
vaxin bukkur, 1!/, ár ella eldri,
kann brunda upp til 100 geitum
og ikki meira enn 3 a 4 sama
dag og helst nakrar (fmar
millum hverja. Tað er at ansa
eftir, ikki at pæra saman bukk
Og
g geit, sum eru nær Í ætt.
Bukkurin skal fødast væl, og
hann hava
korn, helst havrakorn '/, ella 1
í brundtíðini skal
,
kg, tá hann hevur nógv at gera.
Bukkurin hevur gott av at fáa
nakað av helst
um velurin nakað av turkadum
beinamjøli og
leyvi av trødum og smákvistar
av trødum. Saltsteinur eigur at
vera í krubbuni hjá honum.
Bukkahaldarin eigur at hava
lista liggjandi, har hann skrivar
upp, nær geitin hevur verið hjá
bukki, og geitacigarin eigur al
gjalda fyri brundingina
dug, sum hann kemur við geit-
sama
uni til bukkin.
Tann unga geitin kann hald-
ast til bukk, tå hon er 7 a 8
mánaðar gomul. Lomb, ið seint
eru lembd, eiga tí ikki at verða
hildin til bukk fyrr enn nyýggj-
ársleitið.
Geitin gongur 21
yvirhovur 150 dagar. Hon eigur
at verða slept 6 a 8 vikur áðrenn
hon lembur. Verður hon mjólkað
longur, verður lambið ofta veikt.
Geit kann mjólka, uttan at hon
hevur lembt, og geit sum hevur
a 22 vikur,
lembt kann mjólka árið eftir
AKTIESELSKABET
THORSHAVN
Stort Lager
uttan at:lemba. Best er tó, al
geitin lembur einaferð um árið.
Natúrligt er, at geitin lembur
um várið, men tað ber eisini til
at fáa hana til at lemba um
heystið. Maður, ið hevur tvær
geilir, kann lá hava mjólk alt
árið. Verður lamb lembt um
heystið, eigur tað at verða
dripið, lí lað eydnast sjáldan at
fáa heystlambið at trívast væl.
Tá geitini líður at líð,
hon helst sleppa at
inni í rúmi sínum, og hon skal
tå helst ikki hava ov nógv av
fóðri, sum
skal
ganga leys
5 no
hoyggi ella ødrum
fyllur nógy, lí tú kann hon
verða sjúk.
Oftast plagar geitunum at
lemba,
ikki væl, má helst djóralækni
ella onkur, ið kunnugur er við
slíkt, hjálpa. Í lambið er
komið, skal geitin sleikja tí. Vil
kann ein bera eitt
sindur av salti og sáðum (klid)
gangast væl at gongsl
hon ikki,
á ryggin á lambinum, og lá
plagar hon at sleikja væl.
Lambid skal hava mjólk frá
móður síni, og yvirhovur best
man lad verða at mjólka geitini
og geva lamhinum mjólkina av
fJøsku, bara ein
geit er i
fyri nakað av
húshaldið.
serstakliga lá
húsinum og brúk er
mjólkini til
Geitavinur.
Hitt ljómandi lívi.
»Man skal altid i Seng,
naar man morer sig bedst.«
Ingeborg Maria Sick.
>Nú er tad summar, nú skínur
sól,< syngur eitt foroyskt skald.
Og hóast hin størsti parturin av
sumri nú er lidin, ulfan at
summarid hevur verid f sinum
ljósa summarbúnað, so
vit kortini geva skaldaorðinum
Tí sleppur sólin út, so
mega
sætur.
vekjur hon nýtt lív við sínum
lívgandi og floðandi ljósgeislum.
Alt frøir seg, menniskjan, djór
og urtir. Øll heilsa sólini og
summarinum vælkomið, og øll
ynskja, at tað góða skal leingi
vara.
Men tud góða varar ikki altíð
ovstutt, So vil
menniskjan siga, og um djór og
urtir kundu tala, so høvdu tey
sama:
leingi, oflast
eisini sagt tað gledis-
stundin er so sutl.
Nú, ið Ólavsokan er komin,
og sum vanligt man fara at vera
hildin bæði í
gaman, kanska mest við gaman,
kundi eg haft hug til at mint,
kanska særliga tey ungu, á, at
summartføin er farin at halla,
hin ljósa tíðin styttist nú aftur
í hvorjum: Gleðislíðin varar so
stultt.
Ungdómur er liv og kæti,
sum summarid er ljós og hiti,
og tunn tíð kemur einaferð hjá
álvara og við
BOOM
TELF. 20 & 237
MWMLSOLOOM90
ollum, tåid kæti stillnar og ljós
slóknar. Latið okkum lí hava í
huga
standa omanfyri hesi lítlu grein:
»Man skal altid í Seng, naar
eisini hesar reglur, ið
man morer sig bedst.c
Ein móður.
Flaggmálið
Av lí. at Lindenskow-Samu-
elsen (L.—S.) í síni
fanutismu ikki smæðist við bæði
sum líðindamaður »Berlingske
Tidende«s at bera hesum stóra
danska blað viltarlig ósannindir
um Flaggfelagið og felagsmálið,
og síðan eisini at taka uppaftur
hesi ósannindi í »Dimmalætling«
við orðunum: „Sjálvsagt havi
eg sagt sannleikan sum hann er.
Eg veit fleiri, ið fyrr vóru limir
av Flaggfelagnum og ikki eru
tað meira,“ sum for-
maður Føroya
siga honum og Foroyingum,
sum hesa grein lesa, at enn
hevur eingin til mín sent boð
ella á annan hátt biði meg
strika navn sitt úr limabók
Foroya flaggfelags, og hjá mær
liggja allir innsendir límalistar.
Hvor kann tá vita betri um
hettar enn eg? Lindenskow-
Samuelsen er, sum ollum kunn-
ugt, ein argur fíggindi av For-
oya flaggi og í hesum fori at
líkna við Jesuittarnar. Við ósann-
indinum um at flaggfelagið >har
været hjemsøgt af frafald«, »har
til medlemmer kun en del selv-
styresindede personer«, »at mod-
mod det saakaldte
sambands-
skal eg
flaggfelag her
standen
færøflag er vokset betydelig i
styrke efter det, der skete i fjor«,
roynir hann at skremja ting-
formannin frá at játta ynski
okkara: »En imødekommelse af
flaggforeningens ønske — vilde
vække stor harme rundt om
paa Færøerne,« Her hevur hans-
ara loysunarorð verið: Ilensig-
ten helliger midlet.
Tað er at kalla syrgiligt, at
ein unglingi, borin í heim av
føroyskari kvinnu, ið hevur lært
hann at tala okkara kæra Før-
oyamál, skal soleiðis svíkja sítt
land og fólk, móðurmál og
tjóðarmerki, sum hann ger.
Hann eigur foroyska tungu, men
eina Foroya fjendska sál, og er
tí enn rótleysur her á foldum.
Í Foroya flaggfelag hava sjálv-
sagt slíkar kvinnur og slíkir
menn teknað seg sum limir, at
ikki einans teirra tunga, men
eisini teirra sál er føroysk, Lí
kann tað ikki hugsast, at nakar
limur í hesum okkara
sum er
felag vil svíkja í tí dýrmetta
stríði, men halda fram, til vit
hava sigrað.
Vit vita (ad, at
Danmark og
sjálvsagt eru
Danir elska
Dannebrog, og
allar heimsins
Jóhannesar
tjóðir góðar við sítt fødiland og
tjóðarmerki. Vit Føroyingar í
Foroya flaggfelag elska Føroyar
og Føroya flagg.
Hóast flaggmálið her í Før-
oyum er ein innanoyggja spurn-
ingur fyrst og fremst, helt eg
fjarrit Lindenskow-Samuelsens
vera so ål av lagi ósannferðugt
og føroyskhalandi, at eg sendi
»Berlingske Tidende« soljóðandi
fjarrit:
»Anledning Telegram Thors-
havn »Berlingske« 9. ds. op-
lyses: Færøske Flagforening
aldrig hjemsøgt af Frafald,
tværtimod kun Tilgang af nye
Medlemmer. Brugen af færøsk
Flag tiltagende bande tillands
og tilsøs, ogsan blandt Folk
udenfor Foreningen. Uden
Propaganda af nogen Art har
Foreningen jævn Vækst i Be-
folkningen. Flaget har vundet
almindelig Sympali, navnlig
efter sidste Olajdags Hændel-
ser. Nægtelse af Flagforenin-
gens Ønsker, som Lagtingels
Selvstyreparti
get med ligelydende Begæring,
vilde
Harme
øerne.
har underbyg-
følgelig vække stor
rundt om paa Fær-
Flagforeningens Vegne
Ziska.c
Eg veit, at blaðstjóri >Ber-
lingske Tidende«s, Sven Poulsen,
er hildin fyri.al vera ein rætl-
hugsandi maður, og vóni lí, at
mini
hann sendur hesi
tidindir út vid blaðnum.
Ssonntl
Torshavn, 19. juli 1931.
A. Ziska.
,
Ur Føroyum.
Tórshavn.
Nýggja testamenti
er fulltýtt.
Seinasta hond er løgd á stór-
tíðingarverk J. Dahl
prósts: >hill nýggja testamentic.
fingna
Seinasta tyding verksins: Paul-
usar brøv, Hebrearbrævid og
opinbering,
út um Ólavsokuna.
So er hetta stórarbeiði lidugt,
kemut
og málgóðir Føroyingar eru
eina dýrmetla bók ríkari.
Heimkomin skip.
Hesi skip, ið roynl
Eysturlandinum,
heima og landað:
hava á
hava verið
Trongisvågur: »Borglyn« 29,500,
»Falkur« 17,000, »Energy« 11.000,
»Westward IHo« 16.000, »ITannia«
23.000, »Agnes Louise« 14.000,
»Riddarin« 11.000,
Vági: »Beinisvør« 27.000, »Al-
bert Victor« 12,500, >Maritanac
13.000, »Cheerfull« 13.000, >Ma-
ria« 22.000, »Ellen« 13.000, »City
of Norwich« 32.000,
Torshavn: »Reykjanes« 26.000,
»Mistletoe« 19,000, »Silver Belle«
25.000.
Fuglafjørdur: »Mazeppa« 21,000,
»Star of hope« 17.000, »Fame«
13.000, »Ruth« 19.000, »William
Clowes« 21.000,
Javnaðarflokkurin.
Stjórnarlimir Í
felogum, ringfelugssljórnin og
hlaðnevndin, hevur fund í kvold,
javndgónt
tirsdag 28. juli kl. 7 í sáli
»Havnar arbeiðsmannafelages.
Ólukka.
Dalbingar vóru í seinastu viku
í Dímun eftir
tríggir dreingir hentadu á hell-
varð niður.
rituungum, og
ini, meðan rakað
Ein teirra, sonur Johs. Johan-
nesen, rann seg úlav í eini gjógv,
fór í havið og druknaði. Líkið
av hesum unglingi var íkki
funnið fyrr enn um kvøldid,