týsdagur 17. november 1931síða 1

FRÆLSI Nr. 46. | Lvsingaprísur fyri 20 ovr. á 3. og 4. petitreglu: síðu. avsláttur -FØROYA- forsiduni ingum fi 30 ovr. á tørri IN inum Við i pri JAVNADUR i | Tirsdag hin 17. novembir 1931. SOCIAL. DEMOKRAT BRODURSKAPUR fjórðingsárið inum, uni. | Kostar kr. 1,50 verður bilagt á posthu | JÚ KMIVSLON bræv re il. Porto Blaðið | avnarstødunm 143 | Eee £3 TS Tandlæge BREND Telf. 114. træffes 11—5. STLUAMLLUR 53 NKRKOKOKEN £3 UNDAN 23 LLLHLAO DAL Í TE HINIR ES MINN 21) Sin £3 mn Javnadarpolitikkurin, bestur fyri Føroya fólk. Um menniskjur eru nóg so nógv ymisk sinnaðu, so- hava al høvudsmål, tó lært tikid seg saman ið kunnu vera samd um. Tey halda ley um nøkur tey seg soleiðis saman "i partaflokk- um, annaðhvort tað er í trúnar ella politiskum felogum, fyri harvið at gerast meiri stinn i at halda teirra vilja og ynskir fram. Tað er altíð betur at ganga í fylking, enn at hvor gongur sínar egnu leiðir. Her heima í Foroyum hava vit eisini kent svidan av, at hvor er einsæris og gongur við num egnu tankum og ynskjum ið soleiðis aldri er vorið nakað Ti lært, at skal nakað vinnast fram annað. hevur menniskjan til gagns fyri samfelagið, so má tað vera við samhald og felags- kreftum. Vil haft bert tvey politisk felog - hava higartil so at siga hóast áskoðanir hava verið fleiri; men í hesum hevur so Før- ovn fólk noyðst at funnið seg í, og hildið seg til annað, ið einum nærri lá, altantfO hann ikki var ein, ið einki leggur lag eins og í, men letur alt ganga tað best ber til. Men lað, at vit bert hava haft tvey politisk felog, vil langt ífrá siga tad sama sum at vit hava haft nokk við tey. Nei minni enn so! Tað hevur víst seg og vísur seg, at tað innanfyri báðar teir gomlu flokkarnar sam- band og sjålvstyri — er ein slík vevjan og tevjan millum fram- tak og íhald, ið volda kann frå- fall, hvat tíð tað skal vera. Um sambandsflokkin kann sigast, at hann hevur hingið væl framá, av sínu út av lagið úss- aligu gomlu leið, meðan sjálv- stýrisflokkurin er gingin nógv aftureftir, so at munurin millum báðar nú er lítil og eingin. Stríðið millum íhald og fram- tak er ofta og títt úti fyri at bróta felt mest innanfyri sjálvstýrisflokkin verður íhalds- ið annaðhvort við at treingja frum- ella til falls. Sambandsflokkurin heldur út, men av monnunum, råd hava, taksmenninar burtur seg nógv fastari saman, og sjálv- andi kemst tað av tí, at íhaldið er nógv sterkari og er bæði høvd og hali. Sjålvt um slík framtaksmál, sum forslagið frå Seyrvågsmanninum um arbeiðs- forsikringina og skriving blað- Hetjur úr tí danska javnaðarflokkinum. Hesar stvríðsheljur teir vóru í lívi Aðrir halda teirra. Teir báðir ovarstu eru: verk, meðan ikki meira. fram hinir niðaru: Martin Olsen og K. stjóra >Dimmalættingear ið aldrin kemur til annað koma fram, verða tey beinleiðis kvald, av lí at lad er eitt sterkt minni tal, ið er við í framtaki. Sjålvi um tað gongur vid at halda flokkarnar saman, so vita vil tó, at tad er ein tviskinningur til steðar, ið má innibyrgjast fyri ið doyr við leim gomlu at halda tað gamla við líka, o0 livur og lingmonnunum. Við síðsta løglingsval eydnað- ist tað tó at fáa hin triðja flokkin, ið bleiv hevði staðið innanfyri báðar teir ein framtaksflokkur, ið flokkarnar; hvussu gomlu og nógv vit treingja til, at hesin flokkurin má norast, progval farna tingseta, sjålvt um flokk urin bert hevði tveir Tað framhildid, at vit ikki hava brúk menn. hevur av onkrum verið fyri tí triðja flokkinum, ið er javnaðarflokkurin ein hjå- felagsllokkur, ið hevur vundið víða hvar um heimin; uppá seg men kann ikki vera meint, sum tað er sagt, lí hevur nøkur tjóð brúk fyri javnaðar stevnuskråini, so er lað Foroya lad so, al vil tjóðin, Heldur er danska javnaðarflokksins avrikaðu Teirra snjallu røddi við stor- hovrast nú arbeidinum, ið var lívsyrki Sigv. Olsen og Harald Jensen, og M. Klausen. ikki hava brúk fyri sjálvstýris og sambandsflokkinum, so sum teir hava skift seg, tí tað vil vísa ses nú, at leir meira skaða tey mål, ið teir hava givið seg útfyri at arbeiða fyri, enn fleir gagna leim Vit treingja tí lil ein fram taksflokk, id vil uppbyggja okk lagið vannroklaða við ara so úl av Førovaland samfelagskreft- um. Og lað eiga vit í jaynaðar meðan fleirtal llokkinum, blivin eill av samband og sjålvstyri, ið Vil forða allari skilagóðari framgongd her á landi. Tad eru teir, ið vilja halda, at javnaðarmenn ikki kunnu umganga stríð teirra gomlu flokkana, men heldur ikki tað skaðar flokkin; eisini her er stødan greið og væl falandi, eins og orðini: frælsi, javnaður og bróðurskapur bera prógv fyri at hava árínandi ávirkan bæði ultanlands og innanlands javnaðarflokk ið liggur í í 5» virkar lað fólk, trælabandi, Frælsi urin fyri peningaliga = sum tjóðskapsliga. Javnaðinum virkar javnaðarflokkurin fyri, so at figgindin er | ikki lad Orællvisa skal vera, har fólk fara við fólki eins og kría tår, og heyja tey, ið lágt liggja. Og í og við bróðurskapi skal all Við ærligari ordgongu vilja henda. eini rællvísari og javnað fram innan armenn vinna seg lands. og við vóðuri semju halda wóðurskup landanna millum, ti [nd strid, ið natiónalistar íbyrta millum, ongum andannu vel onen men mongum stóran skaða, rerum eru kríggj talandi dømir. Javnaðarmenn halda uppá ein jóðfelags dómstól, ið skal gera skil á ollum moguligum miss skiljingum - ljóðanna millum, hvors úrslit lær so mega bovggja seg fyri, eins og við innanlanda dómstólum. Tað er lí langt ífrá, at nakar politiskur flokkur kann koma at skapa eilt so reint og rættvist samfelag sum javnaðarflokkurin; lað er bara tí, at hann og ikki nel upp lands- stendur stinnur saman bæði og har og bert fremur sína gåvu innanfyri vissar rammur; men lað ið ger hann til ein nógv betri og stinnari lokk, er lað, at hann er ein flokkur, ið arbeiðir fyri semju millum ftjóðir. Fleiri vera (i uppgávur loystar, enn tær vildu verið, um hvor virkaði fyri seg Fi vildi tað verið meira torfort ofta og tftt hjá arbeidarunum i ymiskum londum at vunnið sigur í lonviðurskiflum og oðrum, um ikki hvor stiðjaði annan vid eningøum og aðrari hjálp. Ein } jalj varandi friður tjóðanna millum verður tryggjaður, um allar tjóðir byggja á felagsstevnuskrå javnaðarmanna Oystein. Føroyar sum fremmandvitjuland. Vit Førovingar duga enn ikki at skilja, at her er eitt okt, ið eigur at leggjast undir hakan Það er veri at leggja av Í lala so nógv um, at vit Førov- ingar eru av so góðari rót, al vit verða spilltir, um vit fara at vnora< okkum av fremmandum ferðafólki. Hendan talan um, at vil eru eitt serliga fríborið fólk, er einki at gagni, men bei heldur við sær lann vanda, al kravið til at náða hægri upp, enn vil eru, verður veikt og linligt. Aflurímóti hava vit fullan Fætt al al ikki sign, vil 8 Foroyinga eiga at metast minni í virði enn hetta aðrar tjóðir, og júst skal læra okkum at gera bæði okkum sjálvar betri og betri land 5 og okkara liviligari og liviligari fyri lað fólk, id her stoðlast. Tá kunnu vit við heiður halda Vindeygir, hurðar og listar (roll og bíligt arbeiði Hugo Øster's Maskinsniðkarí, TIL. 21( Tórshavn lf. 21( okkara tjóð til allar tíðir uppi millum hinar tjóðirnar Ein fremmandvitjan tørari nogd kann siålvandi hava sin ringa åvirkan, har sum ring pettir eru frammanundan, tó ikki annarleidis enn so mangt annað, sum ikki er ringt í sæt sjálvum, men sum ló kann minka mannavirði hjá honum, sum einki annað mið hevur enn Ann lvum næst rs ikki. Það er tí einki at ræð st fyri eini vaksandi fremmand viljan, men nógv at Vinna Vit NOreg lt nú langar tíðir hevur erið erli av leimum mest viljaou urist londum, og at fremmandvitjanin har mí: hevur ringt sí um tann vestara parlin, vestlandið sum hevur hitt vakrasta og stór bærasta landslagið hal land inum lað er al geva gætur eftir, at júst á vestlandinum har sum (0 rliga Yður y turistum fin t alt taO holl Isla og Íryggasla Í norskum tjodskapligum lívi. Har er hin fasta borgin fyri norskmáls rorsluni sum fyri ollum tf, ið hevur tjóðskapligt virði. Har er hin allíð rennan« keldan fyri norskum máli, norskari musikk og oðrum, umframt at hegani eru ættaðir Noregs fremstu menn handils Í olitikki, vilskapi og SKApI. (að gevur soleiðis ikki at bíta, it fremmandvitjanin avtjóðar fólk og týnir | Oskapligu oonal [11 Vað Er Hf ldui ið ug lí tað cl ikki b | at eitt X il urt landslag 4 vert at skoða hjá turislunum men (dupult lyftir tað teirra hug, at tað millum hitt vakra landslagið SIÐI byr eitt serstakt og evkent folk Førovingum, sum tala um at Sí rliga fremmandviljanin nerva okkum ftjóðskapliga og annars tyna nogv av [, sum el gott í okkum, tørvast ikki at ræðaslt Vit mugu koma í hug, at tað ikki sruggið í samfeløgunum, sum búgvur seg út til at síggja lond og fólk. Skal tað gerast nakað skil ímillum, so má heldur sigast, at fað er kjarnan, sum soleiðis trådar úl. Víst er lað so enn men eisini her er í teimum síðstu árunum broytt nógv, Lt. d. við at bæði bilig og góð ferðaskip nú sigla langar turistleiðir at hill peningasterka fólkið eigur fyrimunin. Men yvirhevur er