týsdagur 14. juni 1932síða 1
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
FRÆLSI
Nr. 2.
ovr, á á. Og 4.
| Lysingaprisur fyri peitreglu: 30
20 : síðu.
avsláitur í
Við storri Íysingum fæst
ovr. ú forsiduni, |
brísinum. |
JAVNAÐUR
Tirsdag hin 14. juni 1932.
BRODURSKAPUR
| Kostur kr. 150 fjórðingsúrið Porto. Blaðið | ár
erður hílagt á posthúsinum, brævsavnarstødum 6
| og skrivstovuni. Telf. 143 | . I.
OCIAL DEMOKRAT
Jónas.
»Nogle gode Raad, til Lægen
kommer« eilur ein bók, sum
heilsuveik fólk hava gott av at
eiga. Eg eigi ikki hesa bókina
og havi ongalíð lisið í henni, ti
mær hevur ongalíð bilað nakað
til heilsuna tíbelur; men lað
lykist, sum hin kendi vísmað-
urin á Tvøroyri, harra Jónas,
heldur nógv av hesi bók, og
eflir hansara grein í »Føroya-
tíðindi“ nr. 23 at dóma, hevur
hann sín slorsla vísdóm úr hesi
» | Je
karske have ikke Lægen behov,
bókini. Sum orðið sigur:
men De, som lider ilde,« soleiðis
við mær og harra
þa)
er Eisini
Jónasi. Eg nýti ikki ta bókina,
sum harra Jónas lesur í bæði
náll og dag, og tað kemur av,
í eri frískur, meðan harra
at c
J
Jónas plågast av ymiskum sólt-
um. Hann nevnir sjálvur »Mund-
og Klovesyge« og »Mavekneb«
og »Diarré« og »lørre Mave
smerter«. Hesar sóttir eru tíbetur
édendar her í bygdini. Mær
lykir stóra synd í harra Jónasi,
at hann skal plågast av slíkum
sóltum, og óivað plågast hann
sóllum,
Tað
ringasta er, al hann kann smilta
eisini av ø0rum fúlum
sum hann ikki vil neyna.
sær, og lí eigur
onnur fólk av g
hann ikki al ganga leysur
millum onnur menniskju. Blað-
stjóri »Føroyatidindi«s bidist ti
um at lata fólk vita, hvar harra
Jónas byr, so tey kunna halda
seg burtur frá honum.
A skifta orð við slíkt spedulskt
individ liggur niðan fyri all
manna menniskjansligt virði.
Harra Jónas roynir at vera
poyskur; men úr egna brósti
sann hann einki laka, (il less
er barmur hans ovilla farin av
óndum sóttum. Hann nýtir less-
vegna úlslitnar »glosur«, sum
altíð eru hentar at taka til hjá
andaliga tómum sálum. Slíkar
glósur lalí eg vera al svara
uppá, tær hóska best at beina
aftur hagar, sum lær koma frá.
Harra Jónas hóltir við per-
sónligum álopum á
lata
róliga svøvn fyri hóttum hans.
meg. Ég vil
hann vita, al eg sovi mín
Ég veit væl, at lad finnast slík
låg individ, sum ikki smæðast
fyri at taka til persónlig álop á
menn, sum hesi individ íkki eru
før fyri at tjakast ímóti í sak
At kapitalist
urin Jónas hevur eilt brennandi
ligum orðaskifti.
hat til mín vegna mína socia-
lístisku hugsjón, tuð sæst á
Soleiðis
allir kapítalistar; teir vilja heldur
ollum brogdum. eru
sokka á teirra rolnu kapitalist-
ísku skúlu, enn leir vilja loypa
yvir á socialistskúluna, tó al all
socialisman er
talar fyri, at
einasta bjarging heimsins.
Harra Jónas lovar at leggja
uppá kroppin á mær, lí eg havi
sagt, at »Fiskernes Lon altid let
kan skubbes længere ned, end
hvad Tilfældet er.« Hann leggur
Snak er
gemenl ondsindet« o. s. fr. Nei,
aftrat, at >dette saa
sannleikin er tann, at kapitalist-
skúlan er so rotin, at hon flýtur
ikki leingi aftrat, og fiskimenn-
inir verða leir fyrstu, ið sokka
við henni. Aðrir kunna ivaleyst
finna sær eill sprek at bjarga
sær á, til onnur samfelagsskipan
er fingin í lag.
meinar, al Karl
Bibelc
hevur selt seg fasta í sál mína,
Harra Jónas
Marx's »socialistiske
under disse
blevet Hr.
so at »Socialismen
Omstændigheder er
Hjertebarn og ube
=
Danbjorgs
stridelige Kæledægge.« Nei, gamli
hr. Jónas. Vit nýtast ikki at leita
slikum. Tygum
»Nogl
kommer«, lá
í hókum eflir
vode
leita ráð í bókini g
Raad, til
sótlirnar
Lægen
knappliga vilja ríva
lygum úr skinninum; men sóllin,
sum vil riva Føroyingar úr
skinninum, er tann, at vit keypa
ovdýrt og selja ovbíligt, og tað
skyldast eina og aleina kapita-
listandanum, sum lygum fjálga
um. Høvdu vit landshandil og
lóku okkara verur heim í
stórum, kundu vil t. d. keypti
ein litur av steinolju fyri 20 oyr.,
lala
meðan vit nú noyðast at
(0 oyr. fyri ein litur. Tá
orð verða søgd ella skrivað,
loypa okkara heimligu aftur-
haldskroppar á føtur og vilja
ríva ein úr skinninum, fyri al
ein skal vera ein keypmanns
hatari o. s. fr.; men slíkt kemur
av, at okkara heimligu aflur-
haldskroppar síggja ikki fram
um nøsina á sær sjálvum. Þeir
mållu tó kunna fala, at fraktin
fyri sleinoljuna fleirfeldast á
tann hátt, al oljan verður ford
higar í lunnum í slaðin fyri við
stórum tankskipum. Eisini má
frakt gjaldast fyri at senda tómar
tunnur landanna millum. Logið
er at hoyra menn, sum (veila
pening út av landinum fyri
lómar lunnur, rópa upp um, al
sjálvslýrismenn vildu fáa land-
inum innløkur gjøgnum nøkur
oyrur í tolli, sum eingin hevdi
lala. Já,
»tomme Tønder buldrer mesl«,
merkt nakað til at
sigur orðalakið, og her hóskar
orðatakið á dupultan hátt.
Vit hava nær sagt keypmanns-
handil á hvørjum hyrni, og hvor
av hesum keypmonnum inn-
keypir vorur fyri seg í smáum
— sjálvandi. Ein storgrosistur,
sum selur biligar vorur, týmir
ikki at:senda tveir ella lrísgjar
mjøl
slíkt
— ella um lad eru 10
sekkir til Føroyar. Nei,
smápull fæst einans gjøgnum
smågroserar, sum aflur hava | í Fagforeningerne —
keypt vorurnar frá øðrum små
groserum oO. s. fr. O. S. Í).
Og vil, sum síðst njóta gagn av
nm»
hesum vorum, mega lata okurs
prísir fyri tær.
Herði lad verið enntá so frætt,
at keypmenn her á landi ríkuðu
seg
g upp, so gjørdist okkurt; lí
lå peningurin var í landinum,
sást hann aflur her; men lað er
verri enn so, Peningurin et
spjaddur higar og hagar millum
útlendingar vit standa eflir á
herum. Tað nyttar ikki, at vil |
klandrast okkara millum; tí vil
eru oll ósek í hesum óskili. Tað
er sjålvt »systemid«, sum må |
brovtast |
Harra Jónas byrjar grein sína |
við hesum orðum: »Mod Dum- |
heden kæmper selv Guderne |
forgæves,« og eru hesi orð sonn, |
so er tað nytluleyst at skifta orð
við hr. Jonas, og er lad lí iva-
leyst best at stødga hella orða
skiftid. Tad sær eisini út til, at |
magin er komin í hálsin á |
Jónasi. Hann hevur onga megi
eflir, og lí roynir hann eins og |
havhestur al spyggja Iýsi yvir
sin motstødumann; men fúl orð |
venda sær gjarna aftur hagar, |
tey ern frákomin, og tí vil eg |
ikki siga meir um hr. Jónasar
andsprodukt.
J. H. Danbjørg.
8 e ; .
ocialdemokratiets
K .
andidat mod
Hoover |
|
Ved det kommende Præsident-
valg har Partiet store
Muligheder.
Amerikas Arbejderparti er samlet
i til Kongres. |
London.
Det amerikanske socialistiske
Arbejderparti har de sidste Dag
afholdt Mil
wauke í Staten
Det er
Arbejderbevægelsen
Kongres í
største
Byen
den Kongres,
hidtil
Flere Tusinde
har
afholdt i Amerika
Delegerede var mødt frem. Fra |
Stater
lejet egne Tog, der førte dem
mange havde Partifæller
til Kongresbyen.
Forhandlingerne var meget
alvorlige og prægedes især af
den voldsomme Krise, der ryster
det amerikanske Samfund
I flere Maaneder før Kongres-
havde en
sen Arbejdskomilé,
hvoraf bl. a. den meget be- |
kendte Dr. Harry Laidler var |
Medlem, behandlet Forslag til |
en hække principielle
|
Udtalel-
ser. Partiets Stilling Gil saadanne |
Spørgsmaal som Arbejdslosheds- |
forsikring Negrenes Optagelse
Amerikas
Sovjet-Unionen
for Arbej
Imperialisme
tadioudsendelse
andre vigtige
dere og
g mange
Spørgsmaal blev behandlet. Paa
Kongressens sidste Dag udpege-
des Arbejderpartiets Kandidat til
Tho-
mas, der ved Valgene efter Debs
Præsidentvalgel. Norman
Dod har været enten Præsident-
eller Vicepræsidentkandidat, ud
pegedes. Til Vicepræsidentkan-
didaturen udpegedes James H.
Maurer.
Den
ledes med et Kæmpemøde, hvori
Deleve-
mægtige Kongres afslut
foruden flere Tusinde
rede deltog 18 á 20,000 Indbyg-
Norman
dette
gere í Milwaukee.
Thomas erklærede
Mode,
paa
at Arbejderpartiet í Ame-
rika havde større Chancer end
Tusinder
Aal
saavel
det
nogen Sinde tidligere.
faaet
det
havde i de sener
Øjnene op for, al
republikanske som demo-
kratiske Parti var korrumperede
og absolut ikke vilde Arbejderne
noget godt.
il Japan være
V
Verdens Herre?
nye reaktionære
Det
Ministerium i Japan har
alter henledt Opmærk
fantast
Erob
Politikere í
somheden paa de
isk reaklionært
ringsplaner,
dette L
des
and har omgaae
med
Nav-
to store japansk«
Sevukai og Minseito er
nene paa di
politiske Partier, der har skifte
des til al have Regeringsmugten.
Parlamentarismen er dog saa ny
man kun
fra 1925,
i Japan, egentlig har
haft almindelig Valgret
og der er endnu saa megen Mid
delalder í delte Land, at ogsaa
det parlamentariske Liv har sine
egne Former. Faktisk er det í
Japan som i visse Balkanlande,
at Regeringspartiet altid vinder.
Derfor foregaar Valgene
Ministerskifte og ikke
altid
efter el
omvendt som í Europa.
Mellem de store Parlier ei
der ikke megen Forskel. Ved
Valgel, der í Februar i Aar
bragte Seyukai Flertallet, var
der egentlig kun den ene For
dette
Program proklamerede:
skel, al sidste Parti i sit
»Vi vil være de fremherskende
i Asien, vi vil ikke længere være
Europas og Amerikas Slaver,«
Det var førsle Gang, dette ud-
tryktes nabent i det japanske
Regeringsprogram; men det var
Fanker, der af Seyukai-Minister-
Tanaka frem-
præsidenten var
sat í langt mere vidlganende
Form í det berygtede »hemme-
lige Memorandum«, han i 1927
tilstillede Mikadoen, og som nu
i det sidste halve Aars Tid har
været san meget omtalt i Østen,
hvilket er meget forklarligt, da
det i
»Kfter at vi
Memorandumet hedder:
har faaet Kinas
Midler til Raadighed, vil vi gaa
krobring, til
Central
Indiens
Arkipelug,
endda
videre til
Lilleasiens
asiens, ja Kuropas
Erobring.«
Tanaka, der i del nævnte Me:
morandum gør Indtryk a; al
være slorhedsgal, op: fler i de
omfattende Planer for en vældig
japansk [mperialisme. Der vilde
vel ikke være Anledning til al
beskæftige sig med det, dersom
ikke den seneste Tids Begiven-
heder viser, at stærke Kræfter i
Japan drømmer om at virkelig
core Fantasierne eller en Del
af dem, medens desværre visse
curopæiske Stormagter af ego-
istiske Moliver stiller sig passive.
Det udvikles i det
dende
paagæl-
Memorandum, hvorledes
man først skal skride til Erob-
ring af Manshuriet og Mongoliet.
Den
østkinesiske Jernbane mas erob-
»Det er Belgien í Ostenc.
res, saadan som Japan har skaf-
fet sig den sydkinesiske. Det
siges lige rent ud:
»Naar vi
Fremtid,
betragter Japans
saa maa vi indrømme
Uundgaaeligheden af en Krig
med Rusland i Nordmanshuriet.«
At beherske og udbytte Kina
anser Tanaka for Japans natur-
lige Ret. Og han fører konse-
kvent Tanken videre: Kinas
Erobring medfører en Krig med
Amerika, der maa »knusesk«.
Na Ir saa detlc er naact, og man
ved en gennemført Udplyndring
af Kinas Risdomskilder er ble-
vet endnu stærkere, kan de
næsle Skridt tages mod In
dien, Centralasien, Lilleasien og
Europa!
Alt dette lyder som sagt som
en storhedsgal Fantasts Tale.
Den japanske Regering og
Sevukai-Partiet vil da hellei
ikke indrømme at have saa-
danne Maal, men Negeringspar-
tiet var dog naaet til i sit Valg-
program faklisk at godkende
TFanakas Program for Asiens
Vedkommende. Og da Partiels
Statsminister under Pres af Om-
verdenen og den økonomiske
Krise veg tilbage for at gaa
videre, myrdedes han, og nu er
en ny reaklionær Regering
udnævnt.
Naar man ser dette og sam-
tidig hører den megen Tale om,
al Japan maa angribe Rusland,
Tanakas Memorandum
et Skær af det
aldrig burde have haft.
san faar
Virkelighed,
Tager man yderligere et Land-
kort og betragter Japans Udvi-
delser, siden Landet blev forsy-
net med moderne Vaaben, bliver
man ogsaa lankefuld, Siden 1870