Sosialurinarkiv
Sosialurin 1933-01-03, síða 1
Tak niður PDF av hesari síðu Stórt myndaskrá

týsdagur 3. januar 1933síða 1

allar 4 síður næsta síða ›

Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.

Tekstur á síðuni

Fr i; — FA 5 FRÆLSI 20 ovr. á 3. og 4 Nr. Í. | Umsóknin til rikisstyrid. Nú ein dagin kom maður til við einum pappíri og Hetla tåsunda- okkara bað okkum skriva uppá. Við Í ætlað var ein umsókn tali av nøvnum, at senda til danska ríkisstýrið. Um sóknin var um betri viðurskifti fyri okkum Førovingar uppi við Greenland og á landi. Sur ladstyrari av »Føroya »ocin|-Demoøkrat« var tað sjålv- undirskrivað varð, og sagt, al vil vóna og hugsa, at allir teir 0. u. 670 veljarar, sum góðu javnaðarmanninum teirra at kveður 12. desember í år, eis ini skrivaðu hesa umsókn uppá socialdemokrat at lætta til hitt danska um un iska rikisstvyri« viðurskiflini hjá fiskimonnum okkara har uppi við ovdi-strendir Grønlands. Vit socialdemokratar hava Í al skriva undir hesa umsókn, og vit hava ta plikt- n al gera tað, og ríkissýrið er lurta so frætt møguligt er pliklað al eftir okkum vera okkum til vildar. Ríkis slýrið hevur onga pliklan al lurta eftir einum vinstramanni ella einum utlanflokksmanni har níðri á danska ríkisdegi; men tað pliklan hevur tað ímóti ein um javnaðarmanni, og lí var lið skeiv leið førovingar tóku, tå teir ikki valdu ein javnaðar mann nota bena: so leingi teir verða við at ynskja at nyla samdir frá hesum sama danska rikisstyri. Ti, sum vit ferð eftir fl hava skrivað: Tað ber ikki til at krevja gott av honum, ein Ir seg molstødu til, ella h um ein vendir bakið. Í atum okkum vende aftur til umsóknina. Alvil javnadarmenn hava sett okkara nøvn á hesa umsókn er sjålvandi, men at valdu Andreas illir Samuelsen ler, SUN hin 12. í hesum, hava selí teirra nøvn á hana, er ófalandi. Sjálvt um vit ikki rúgva, lá lað verð- lað er V. Samuelsen til last, lurta eftir og ur sagt av > monnum, al tt rokna ikki úrslit viðvíkjandi Gronlandi, so sláa vit tað /ast, og tað vikast ikki av nokium manni ella av nøkrum orðum, at oll tey, sum á vali hin 12. desember 1932 góu A. Samuelsen teirra viðmæli, av tí at tey settu kross við navn hansara, hava frásagt sær allan rætt til at venda sær til hetta ríkisstýri við nakrari umsókn um sømdir á nakran hátt. Í Vi hava fingið rægari Hava hesir menn bilið høvdid nv allari skomm, ella vita teir ulls ikki, hvat leir gera, tå teir senda ella lata útsendingar bera | Lysingaprisur fyri petitreglu: 30 : ;51Ou ivslåttur í prísinum. 'FOROYA ovr. á forsiduni, | Við størri lýsingum fæst | fram hesa umsókn til ríkisstýrið? | komnir á Tað gamla orðið sigur, ateingin er fullspoltaður, fyrr enn hann spoltar seg sjálvan, og her er hetta orðið gingið út. Hvussu í allari verðini torn allir hesti menn, sum á valdegi valdu A. ella |. bonarorði til Samuelsen Kallsoy, nú við stýrið, sum ynskti, at Foroying- at fara tað ar vildu senda ein av tess parta monnum niður á ting. Okkum tykist, at hella er so hopileyst, al tað bert kann hugsast eilt at vita ikki, hvat teir siga: »Teir gera, lí má mangt fyrisevasl teimum. Tað slórir menn tordi hent, at tað háð, sum innanfyri L. d. sýndu móti við sjálvstýrisflokkin eim, sum ftalaðu leir um javnadarsløduna, kemur at geva at ríkisráðharrin, tå eim bakkast. kundi hent, teir koma, fær teimum harra A. Samuelsens »adressu« og biður leir fara til lánsara við feirra umsókn; nn er tann, sum Førovingat sent, so hann er næstur fúa lava til at hetta í lag — ella kann enda, biður teir heita á Kalls- OY, sum nú av sonnum stendur Nei, rovnið ló einaferð einsamallur. kæru mínir landsmenn, upp og sføgja, hvorja 5 » at vakna leið vit oll her heima mugu og skulu ganga. Sjålystyrismenn nevna okkum ella rættari flokk okkarn danskt leysingabarn; men her taka leir í mist; vil eru eitt lið í lí stóra veraldarflokki, sum hevur sínar deildir í ollum lond um Av li, at vil hált slanda í sambandi við Dan tað kann jú eisini sjálvsagt í Danmork. heruppi á ymsan ikki a V- lað sum mørk noktast, at vit øll tað gera var menn haðani, komu higar og fyrstu ferð tal aðu við okkum um socialismu. leir gjørdu tað av teirri hugs an, at eisini vil høvdu neyðugt at verða við í hesari rørslu, vil høvdu, sum øll vita, arbeidarn- felog her. Hesir menn hugsaðu uttan iv, at eitt arbeiðarafelag og eill juvnaðarfelag innast inni vóru lað sama AL teir fingu stovnað felagið og fingu veill studning, so hetta felag kundi fáa sítt egna blað, tað tora vissiliga sjålystyrismenn ikki, líka so lítið sum sambands menn at nevna keyp. Vil ikki eru hava selt okkum og ikki pening, hvat oftani er tað keyptir fyri danskan brigduð okkum — og við stórum Órætli. Vit sociuldemokratar hava eitt her, og lað stórt arbeiði at gera okkara stóra ynski er, al má fara at eydnast einaferð. Í 0. í. hundrað ár hava danskir arbeiðarar strítt og eru íkki enn JAVNAÐUR Tirsdag hin 3. januar 1933. mål, og á suma hátt í oðrum londum; latið ti okkum vera so bvllar, at vit siga fyri nøkrum, at vil kunna rokka tað, sum leir ikki enn eru komnir fil nú beinan vegin. Kæru landsmenn okkara! Lalið okkum royna at stímbra okkum heima, latið okkum finna leir vegir, sum okkum sterkar andiliga og materielt, við samhald og gjøgnum upplýsing tað latið okk kann gerast. Os slanda saman og ikki un SO lata politiskt klandur oyðileggja okkara støðu til onnur fólk. ti vil tora at siga, al fáa vit falur fovlann rælla andan«, vil all væl í lag falla Útferðir og fundir. Einaferð semasta Summa skrivaði eg í »Førovatidindi«, ul vit Suðurovingar áltu al stovna eitt felag, ið skuldi skipa fyri úlferðum og fundum. Evgð hevdi hugsað mær til at nevna felngið Sudurova funda- og ferdafelnv Navnid hevur sjálvandi minni al skol (il eill vakrari o: navn, so vil eg við hoskandi takksemi lingast um brøvtinø í hesum fori. Hví slovna skulu vil slikt Sudurovingnt ) felav" få si HetOis kann ein spyrja og skal eg royna at sela mina hugsun fram he um spurningi viðvíkjand Alla máli Førovingar eru á einum um al lad ræður um auf nýta lad góða summarveðrið lil útferðir land at læra landið at kring okkara fyri kenna og fyri at njóla vakurleika landsins. Fyri nokrum árum síðani gjørdu Vágbingar og Tvoroyrarmenn sína millum soleiðis al felag leir á Joansøku bjóða Suðuron ingum og aðrir Førovingar og onnur fólk eru eisini væl komin annaðhvort ar (il Vágs og annaðhvort ár til Tvor ovrar. Á henda hátt er Joan søkudagur mikil hálíðardagvur her Í oynni og allir Suðuroy . 7 I ingar gledast tå Jóansokan nærk ast. Um hesa veilslu eins og aðrar kunna kanska onnur hava aðra hugsan enn eg; men eo veil, al MON geva mær rætt i, Suð uroyingar hava mikla andiliga og kroppsliga menning Gudslænasla Á foroyskum máli hevur verið ein hugnalig stund fyri mangar sálir; lí móð urmálið cr nú einaferð tað mál. ið er lað einasta, ið kann treingja niður á sålarbotnin Fólkafundirnir hava eisini mennandi ávirkan á åhovrarar nar eins og rødarin sjálvur eis ini mennist og venist at sela sína hugsan fram fyri folkafjøld. Kappróður, kapprenning og annar ídráttur hevur eisini góða ávirkan bæði á luttakarar og áskoðarar So statt er eilt stórt framslig gjørt her í oynni, ikki | nærkausl | | | | | | | Í Í | I | CIAL DEMOKRAT BRÓÐURSKAPUR Kostar kr. 1,50 fjóðringsárið erður bilagt á þosthúsinun | Men hvorja ferð tá Jóunsokun minnist eg til okkara fiskimenn, sum staddir eru langt F 1 + 1 5 frå fødilandi okkara meðan henda stevnun fer fram ber á landi Hvat bjóða vil okkara fiski monnum? teir fara upp á Suðurlandið, meðan foldin enn er kavalaki, og lá leir um heysltini koma heim uflur, eri lað ikki fuglasongur, ið meti leim, ei heldur blómur og fí; urleiki, ið froir eygu teirra: men slormur og illveður ber leim vælkomuheilsan á suma háll, sum kavarokið og storm urin gav leim skildnaðarheilst um varið, lá teir fóru avslað Fiskimenn okkara sføvia nóg ovlilio av tí vakurleika, sum Foroya vakra náltúra bjóðar okkum, ið heima eru. Íí seili í semmasla uppskot fram um al stovna eitt felgo Iyri, at dt ið skipa skal fundir fåast í | fiskimenn eru ferðir og meðan okkara heimastaddir, t. um hvítu sunnu, lá leir eru komnir heim frá síðstu Sudurlandsfer« Eg skeyl uppá at tekna límir ! hvorjari bvød Í JUOUrov, so leiðis at hvør limur rindar eina krónu um árið. Hesin peningur verður stjórnaður an felags sljomini, 10 hevur ein lim i hvorjari bygd í oynni. Hvi skal felagið bert umfala Sudurov? spurdi ein maður meg, lá eg norøan roros oreid«di frå ætlan nn! | skal gi Óa fra, Nvi € Hd me il Suðurovingur Í. v.s vri ÍYl Orsøkin ei Inn t ert, al HÓrÓðil jords er laval 1 tt Sera ulfej ( | la folkafundir enn í Suðuron Suðuroy liggur langt av leið rå hinum ovggjunum, og av kemur, al úlferðir frá Suður: til aðrar ovggjar verður torførari em noroanfløros, Í. S ON ir OVgvj har norduri Fisini el tað laval Sar haldu fólkafundir norðunfiorðs enn her í Suðurov. Eg vil eink ilt siga um Suðurovingai C ert Suðurovingur sjálvur men sannleikin er tann, Vil hava ikki rødarar her í ov lú, einstakir menn her y hava rovnt at flyla roður fundi, og sum orðalakið sion Øvelse Ól Me [el So S kunna menn her í ovnni ve eg ul goðar roðarar men Ta. kal líð til í eisini fundir til Fyri al ta góðar fundir í lav her Í ovnni, vn ! it heila menn norðan eflir il koma higar Gil fundar. Eg veit, at menn vilja koma, lá vit biðja teir; men mær dámar ikki at biðja menn koma higar at flyta rødu, uttan so er, at vit rinda leim endu: fyri kost Og gjald ferdapenins ásamt eina samsvning fyri tíðar rn. heiti hervið á menn i Kg *R vorjari bygd í Suðuroy um al fram annao ella við al telefonera seta sína hugsan blaðnum ella min 1vort her í skriva einleidis til Fg havi talað um hetta mál við unglingar her i bygdini og eru allir samsintir um, at tað vildi verið ein gleði | | | lárstóðun Blaðið | | 7. árg. fyri leir, um hetta felavið kom í Í Latum okkum byrja nú í velur at tekna límii um rinda lima gjald, áðrenn teir fara avstad i vål Vil, sum heim u eftir, skipa O Ivri, at feit á vil fág eina hugnalisga samveru. tå fi koma heim um hvitusunnu. Latum okkum nú ver tlvara „Otte om Kongen"! Hugsan vid árs- og býarstýrisskiftið. Im Í ro Kevpiur Ella dur, vri ollum DVI kkara. Og ein socialdemokratur veit, at alt skal og besta. hann ger í hesum føri, erða til fólksins vagn Fyri hinar báðar flokkarnar, hin eina sum misti sítt veldi. og hin væntaði al i annan lað. sun verða otta, fan Ino mil sum sagt drepandi altíð al altíð at vera í sila við evgunum vend- um móli lí eina manni: »hvussu er hansara stoða?e