týsdagur 10. januar 1933síða 2

Lat okkum taka nøkur dømir: I) Fara vitatskira Foroya fólka háskúla »danskan« um hann tær studning frá Danmork? Kara vit at skíra allav okk- lærarar »dan um foroysku skarg, um vit fyri ein stór- an, ja størsta, part eru lont beinleidis av danska stat- Inum í t. d. I. P, Christiansen, fr. lontir av Fara vit at skfra Andreasen, J. Jac, Joensen, 0. s. »dan um teir eru skara danska statinum“ Ella »danskar«, skíra vit leir menn I) sum å annan hátt njóta studning úr Dan d til skapilig verk verða styðjaðii Carlsberg-Fondet, studentartíð mork, ! leir sum vil- av teir sum (I fleirra njóla „Regens“ ella , Kommu- j 5 nitet" ? Soleidis kundu vit hildið lein- gl á, og vil hugsa, al svarið ro nel, hvat lað eisini eigur it verða Hví lá verða við al skíra okkum »danskar«? Danska socialdemokratisku partiid styð w blað okkara, og tað letur isini pening [il agilattol sum ley nevna tað, og so gera oll parlfir, sum hava ráð til tað, og lá fað lervar al slvð At vil fáa henda studnir gevul sum omanfyri VÍSI ongan ræti til at skíra okkum vdanskal men so má Ó vera en Onnur orsøl } í Desi at fara at leila So frætt okkum kunnugt er tað soleiðis vorðið alla staðni, al lá eitt stóri fel hevur undir deildir, virkar tað sum eilt móður felag, og tær smærru deildirnar verða á ein og annan hált stýrdar av móðurfelaginum Lat okk um síga tað her Okkum kom fyri oyra nú ein dagin at „Stau- ning hevði sent strong boð til Ja- cob Mouritsen, at hann sum limur av Havnar býráði skuldi verða so góður at halda seg til sam- bandsflokkin, ella varð ringt av.“ 11 | Í Vit vila ikki, um minislari: hevur lelegraferað t j. M ) til blaðið er einki komi: | okkara eru eingi lílík boð send og tað er eisini fyri bestum!!! Vissum lorun ell hjå småfeløgunum, er ikki talan um at eitl telia um okkara ndur undir pískinum hjá teim | t i | Tað var, at nakrir limir fóru tú úr Havnar javnaðarfelagi av ymsum orsøkum, og nakað um tíð fram eilt stóð og í hesum >program- kom pro- fyri sømu gram løgtingsval durum hesi stevnuskrå, verdur ført fram, at alt beidi eigur at verda bygt å før mi«, okkara sociala ar- ovyskari.'nalionalari, grund. Hetta, at all her heima eigur at verða bygt á heimligari virki toroyskari grund, er nakað sum ikki nýtist at losa um, tað er eyðsæð. Tað arbeiði millum eitt fólk, sum ikki verður slovnað og úlfort á ti grund, fólkið stend ur á, í lí máli fólkið talar og við fólksins væl fyri eygum, er betri Ogjørt Hetta er okkara hugsan, men vit minnast samstundis mugu til, at okkum tørvar hjálp og | stuðul fyri at stimbra okkum og seta okkum í veg, so vit kunnu | verða sjálvbjargnir: hjálp til | sjålvhjålp. Og her er tað, at vil socialdemokratar kunna fara til danska ríkisstýrið við storri | treysti enn nakar annar. Er tað | nú ikki lá nakað hart at skíra okkum »danskar« og »danskl leysingabarn Sum sagt, her er ein misfatan, sum vil fegin vildu vila orsøkin til, og lað er okkara ætlan al era alt fyri al fúa hana åt av | veroini. VIL ( eitt ru soøcialdemokral tí slóru verdinsrør lítla blað »Førova Social-Demokratur«. ar, lið i slu, og okkara eilur: Er Havnin vorðin ein stórbýur. Tad ganga óforar søgnir um herverk her á náltartíð um menn við gekkaskorti og revol- vara eins í verstu delekliv-sog um og í films-framvísingum, og so spyrja konufólkini vid pipi rødd: indi hvar er politii0' Tiverri er tað vist ikki bert il, ti | (no films sum er, nakað man vera i ounum longri líð > hevur hovrst um innbrot ymså stadni og taluð hevur ver ið um, at væl av peningi hevur hex fáa (no al verið stolið. Um ur eydnast politiinum maðurin er, Vil snevilin av hvor ella kannska menninir, vita ikki, einki hevur hoyrst, her hjá okkum eru folk ikki so kæit ettir at :frætla sovorðlð, so sen- susjóns-lyslin, sum ley siga. Men hetta at maður á náttar- tíð sorar eitt vindevga, og við vortum gekkaskorti fyri eygu, revolvara í hond, kemur inn gjóvnum hetta sorlaða vindeyga HNÁll gel ligg re í ein ella annan ild á eina gentu, sum vevur, tað er nakað nógv iv tí ller I fyr! voOon al faa sann cout um leikan ljós, (6) il dagsins orðið fólk kann fáa yvir nos ina, oger lað aðrastaðni frå, verða tað er frákomið óð eru vil oll hvort vil ynskja hvorjum friði undir lon »Scotlands takast he Vil ol kara al Við at haft ykki«, 1 fingið nakað I hevði verið perle Í ofingraavli | iðu kaloriu kanska vil tå fan: . . L2, a Á) SIÐ ÆT um hal tvorturímólti, her er ikkt keyp og sola nak- ran hátt. M ski i 11 dan | | 5 talistar ] í í Ut KTIVA KUM mail, no kal Í Í II Æi KRUM kunni | ( 11 Id 110 el I" TØN l Í [I 4 I maodi leirri rund ir nå ddul Í t DION | leiri mein tav el KEIVI kl | í Í Orð KUM mill Fvi Í i blac byrja tI tala NÓGV In infel; im nvørjum mál bla kuldi kri t, og ymisk var hugsanir m hella Viðlikið varð so t bæði mál skuldu verða nytt Í hugsa, at so hevur verið hildið á ( erður tað fram í 1 Kann nú nakar gera okkum Inn beina í F.N D. at VÍSU okkum á hví »danskii cia lemokralar verður | [I um okkum Vingakrossu Í (Í hevu er Ójaðul ( nnan håti år Nort men eingin nevnil jålvstyrismenn orskar hví tå okkum »danska Men tað verður iort! 50 varð tað nakað hendi um skapa M orðið »førovskit oct star ella national-socialistard | 5 Úr býráðinum. Miðkukvoldið varð fyrsti fund- ur í lí nýggja býráðinum. — Ahoyrarirnir vóru nógvir, lí mangur maður var forvitin eftir at síggja, hvussu kvoldið fór at arta seg, og kvoldið varð eisini sera forvitnisligt. — Í fýra ár hevði sitið ein mannslterk- ur flokkur, sum á ein og hvønn hált hevði rátt fyri borgum og borgmeistara, men valið fyri jól fall soleiðis úl, at okkurt nýtt væntaðist at verða burturúr. — Tíverri varð eisini hesa ferð valt eftir ,politiskum linjum“ við tað at politisku feløgini hovdu stillað upp, >Foroya væl« hoyra og ley bæði og »Havnar framburðsfelaga. Javnadarfelagid, ikki á sama hált er eilt politiskt felag, hevði fyri fyrstu ferð selt fram valinum sum lista, og úrslilið av varð, sum áður frågreitt, al »Førova væla og >Framburðs- felag« fingu hvor sínar fyra limir og javnaðarmenn ein. Nú skuldi veljast formaður og limir Gl allar tær nevndir, sum hava við tey ymsu mål at gera, t. d. skúlamál, havnarmål, fíggj fr., eygnapor armål sum skrivad slóð: móli lí eina munni, sum uvgerð- 0. 5. og fýra vóru vend ina heyði Í hondum, hvussu varð hansara støda til formanns- valið. J. 0. Jacobsen Tvær ferðir ljóðaði tað: M. A. og so kom Joensen fyra, fýra, ein blankur Iriðja ferð, hon sum avgera skuldi; J. O. Joensen fýra, M. A. okkara orð tað er at siga farvæl til ta makt, Jacobsen fimm. vinvu út: tungt ein hevur haft og nytt f so langa líð, tann atfinningum, hevdi, órordur av sum maktina visti hvussu søt hon var. Og nú vóru til eitt eingin hevði droymt um kundi áhoyrarnir við spæl, monn- um i Ikki illir men óðir vóru teir, í hvussu hátt verið spælt av vaksnum einum býráðarsali. av leim og á fyra; at teir tapið sum víslu teir, dugdu at og høvdu teir sjálvir tapið vegna tann al- øll- javnaðar- ymsan ikki bera menn eivið sær urð, teir víslu. Okkum og um kunnugt hevði harra J. Mouritsen, til og spurt teir, hvussu teirra støðu imurin, vent sær sambandsdeildina il hansara vildi verda, um hann vekk saman við teimum til val av formanni, um leir lá vildu ata hann verða við í teim ym- issu neyndum. Nakað aflaná kom svarið: kortanei. Hann vendi sær lá við sama spurningi til hina deildina og fekk, áður hálvlalað var orðið, til svar: »hetta hevur longu verið til umrødu okkara millum, og sjálvsagt verða tygum, um lygum vilja tað, tíkin við í nevndir, soleiðis sum tað hóskar við fær galdundu vidtøkur um »forholdstal«,« Kann nú nakað menniskja finnast at, at formannsvalið gekk, sum tad gjørdi? valdur, (á formaður val skuldi næstformadur veljast, og her stemmadu allir fýra sam bandsmenn »blankt«, meðan hinir fimm góvu Johs. O. Joen- sen leirra atkvoðunr Men hin farni formaður reistist úr sessi og segði, at hann ikki vildi taka við hesum valgi að var sum í ikki síðuna, konan segði: „fúl e g so behaldid alt!l« Harra P. Ni clasen meinti eisini, at harra Joensen ikki álli at laka við valgi, tí tað hevði altíð verið siður í Havnar byrådi, at bæði næslformaðurin tormgÓttrnn og vóru úr sama flokki ja, takka skamm fyri, tå teir háðar endarnar, høvdu bukt- valdu og ina teir eins og leir vildu sjálvir, tá var einki at stríðast um. — Formaðurin nýggi helt seg til lógina og segði, valið var eftir henni, so Joensen var valdur. Hetta kvold visti ollum og vísir okkum fyri alla framlíð, hvat hetta sambandið forir sum sítt skjaldarmerki: Makt, makt, makt! Og tað er einki at ivast í, at hesir menn hava mist alt hjá sínum egnu monnum, lí hvussu kann tuð bera til at hava nakra virðing fyri sínum valdu monn- um, tå bera sum teir gjørdu, so ómannsliga. Vit vilja nú vóna, at teir sum at harra leir seg, nú hava tað stóra orðið at sign hjá okkum, vilja leggja alla teirra megi í at virka fyri okk- og vil leggja teim fyrst og fremst á sinni at huga tey sum hava fyri neyðini, at tað verður Teim gomlu ara, veilt teim hjálp: og leim faðir og móðurleysu, teim børnum, sum einki satt heim hava, og vit vóna at teir styðja oll ley mál, sum eru Havnar býi at gagni. — Nógv mál kunnu væntast al verða fram okkara slýri í tí komandi tíð, so her løgd fyri verður nógv al hugsa um. Tað gleðir okkum ut fáa loyvi at ti sum læt ley orð falla, at tað var galið her í býráðinum at blíva siga bvarstyrislimi tøkk, vid at tala um samband og sjálvslýri, tað hóskar ikki har.— Vit vilja nevna tær ymsu nevndir (Udvalg) og teir menn, sum f tær eru valdir. Jacobsen. (). Formaður: M. A. Næstformaður: J. loensen. Skúlanerndin: M. A. Jacobsen. J. Christiansen. P. Niclasen. Skúlakommisiónin : J. P, (valdur uttan fyri býráði). p Andreasen Niclasen. Figgjarnevnd (Kasseudvalg): M. A. Jacobsen. Dahl-Christiansen. J. Mourilsen. P. Niclasen. J. O. Joensen. Teknisk nevnd: W. J. Christiansen. J. Mouritsen. O. Brechmann. J. Poulsen. Petersen. Havnauevnd: W. Petersen. S. Dahl-Christiansen. J. Poulsen. Jac. Joensen. (valdur ultanfyri býráðið). J. P. Andreasen. (valdur uttanfyri byrå0i0). Fåtækranevndin: J. Christiansen. W. Petersen, O. Brechmann. Valstyrid: J. Mouritsen. P. Niclasen. Granskodari: Z/. Niclasen. Fundardagar: Annar og fjórði, midkudagur í hvorjum mánaði. Og so ynskja vil hesum nýggja býráði og serliga javnaðarmann- inum góða eydnu í teim kom- andi fýra árum. FA Dementi. Hr. Redaktør! ligst optage følgende: Det er meget ubehageligt for mig med de Rygter, der gaur i Mhorshavn om, at jeg skal have gjort Indbrud i Hus her i Byen, og al jeg skal have været i Politiforhør, være bleve De bedes ven- et arre steret inde hos Amtslægen o.s. v. For mig som Udlænding og som et fredeligt Menneske er det (rist Mistanke og høre, at jeg i Udlandet har Forbrydelser at være set paa med øvet forskellige 0. 8. V. Jeg vil drage dem til Ansvar, der udspreder saadanne Rygter om mig, idet jeg fralægger mig al Skyld for, hvad der er fore- ganet af den Slags, Med Tak for Optagelsen. i. GSM. R. Bugatsch Millionskatten i Slangehulen. Í Oatman i for Arizona gjorde Tid et lo Guldgra- man nogen siden mærkeligt Fund. vere beslultede at overnatte i en forladt forfalden Stenhule i Nærheden af Oatman, og men da de vilde gaa til Ro, opdagede de, at der fandtes andre Bebo- ere end dem i Hulen, nemlig en meget talrig Slangefamilie. De to Mænd trak sig over Hals og Hoved ud af Hulen og foretrak at tilbringe Natten under fri Himmel. Næste Morgen sprængte de med en velplaceret Dynamit patron hele Slangehulen i Luf ten, og derved kom en under Hulen beliggende rummelig Da de at ingen af Slangerne havde over Kælder for Dagens Lvs. havde overbevist sig om, levet Kalastrofen, klatrede de ned i den mørke Kælderhule, for at se, hvad den indeholdt. De fandt kun Skelettet af et Mulæsel samt en Sadel ved hvil ken en i vandtæt Tøj indsyel Postsæk var faslsurret. I Post- sækken fandtes op imod 200 Breve, der forskrev sig fra Ti den omkring 1849. Í Oalman Kurer kort før Borgerkrigen er anlog man, at ei blevet myrdet i Nærheden af Stenhulen, og at Postsækken senere, som en værdiløs Ting, er blevet skjult i Kælderen sam- Mulæslet, bekræftedes denne Del men med og af gamle Mennesker i Byen. Teori en Fundet viste sig imidlertid at være af uhyre Værdi, (hi pan Brevene fandtes talrige og stadiø velbevarede Frimærker og Fran- kostempler. Flere af disse Fri- mærker blev i Handelen betalt med adskillige Tusinde Dollars, ja et af dem havde endda en Katalogværdi af 7,500 Dollars. » Nogle af disse Breve, som blev udstillet i en Boghandel i Oatman, solgtes straks til høje Priser til Filatelister, Og nu siges der, al Frimærkehandler« i New York skal tilbudt de i Sandhed heldige >Guld gravere« 3 Millioner Dollars fot hele Samlingen af Frimærker. have hevdi verið stullligt af Her verið við hjá okkara frinigrkis sumlarum. ———————— Frelsens Hær bringer sin Tak til alle dem, der ved deres Gaver nu til Ju len har bidraget deres lil, at vi har kunnet samle alle de Gamle til vor Julefest. Vore Julebøsset indbragte 112 Kr. /7 Øre. Tak! Frelsens Hær,