týsdagur 17. januar 1933síða 1

FRÆLSI JAVNAÐUR ØROYA- CIAL DEMOKRAT BRODURSKAPUR | Lýsingaprísur fyri petitreglu: 30 oyr. á forsíðuni, . . | Kostar kr. 1,50 fjóðringsárið Porto. Blaðið , Nr. 3. 20 oyr. á 3. og 4. síðu. Við stórri lýsingum fæst Tirsdag hin i7. januar 1933. verður bilagt á posthúsinum, brævsavnarstødun 7 árg | avsláttur í prísinum. og skrivstovuni Felf. 14 . . TÍÐ OKKARA Nakað ævigt, ein ævinleiki er Enn sannast hini gomlu orð við al gera tud, sum vit ikki | sum telur allar Foroya fiski- lagdur niður í okkum, í hjørtu | ini, at um Harrin íkki byggir | hava ráð til? menn. Hesi felog eru sjálvsagt OG GUÐ okkara. Tað er Guð, sum gjørt | húsið, tå arbeiða smiðirnir til Hava vit. hevur okkara få- | sociuldemokratisl gur ein og J tað hevur. einkis, um Harrin ikki varðir | menta, fátæka Førovaflk tl. d | hver, um hugsar sociall; men Tað er nakað í okkum, sum | staðin, lá vakja vaktarmenninir | ráð til á hverjum ári at lata | tey eru lað ikki, og honum, Prædika nyggjårskvøld 1933 | tráar út um allar tíðir og upp | til einkis, og at tað er Harrans | hundrað túsundtals krónur fyri | sum innanfel talar um socia i Havnar kirkju.”) um allan heimin, nakað, sum | signing, sum alt stendur á. brennivín somu líð sum | lism erður tað tíkið illa upp hungrar og lystir, sum íkki | Og illa fer tað at rovnast, | klagað verður um l lað eru hví er, um hann ikki »Og nú tit, sum síga: ví dag ella í kann verða mettad og ikki kann | gleðileyst og signingarleyst fer | ikki ráð til hetta ella hatta | el útlendingu (Onnur felog. margin skulu vit fara í ta ella ta | fáa tostan stillaðan av heim- | tad at kennast, um vit fara til | gagnsverl Peningaspillan er | t. d. reidarafeløg, meistarafeløg, bygdina og verða har eitt ár og | inum og ollum lí, sum í honum | verka, annaðhvort burtur ella | her eitt, men fólkaspillan er irbeiðisvevarafelo hovra ikki suger ge Ur or: Tað gerst ikki. Tað ber ikki | heima, og um vil leggja ferðir annað og verri her upp í). 16 tað verður eina il hvøriom er lív tykkara líkt? Tí til. | okkara, annaðhvort á sjógvi ella Og vit vita oll, at hetta kann | ferð annarletøi um virkað at tit eru ein roykur, sum eina stutta Hitt æviga í okkum, hval er | landi, og vit ikki rokna við | ikki vera rætt. Men ein og hvor erður, líðin vil vísa tað stund er sjónligur og so hvørvur | tað? Tað er sál okkara. Tað er Í Guði vilja og málti og signing | sum hevur vil at gera golt og Nevndu felog, arbeiðismanna burtur. Í staðin fyri at tit áttu at | Guðsbarnið i okkum. Tad livir | hansara. | ikki ger tað, honum er tuð synd. | og fiskimar ( ) fast Þor i: »Um Harrin vil, og vit liva, tá Í íkki av breyði eina, men av ti Me kn: Men í synd. í syndalevi í, Í sera Í | HM lu vit gera hetta ella hattal« Men | . . , | en rokna vil við Guði, (åd rósa tit tykkum i breggjan tykk orði, sum SONEur út av Guðs | er okkara stutta tíð her á fold obøttari og ófyri nari synd el un UDE mail | fis] ra. Øl tilik rós er vond. Hvor, sum | MUNNI. Fad livir eina í og Í} nóg long, og tå er tilveran okk einki lív, eingin framti bert nan! í im te ti hevur vit al pers got og ikki ger | hinum æviga, livandi Guði ara her. um hon so er sum ein undirgangur og dexð IC se | | tu ta ) 'r tað S ({.a i | tu nn ak. i. 13—17 SU: ið vil hava née mikið | roykur, sum eina stutta stund Á AUD 2 Á lara á | | je Ð : er til sjóndar og so hvørvyr | et nytt ar vid teirri bo >; si Hesi ordini úr Jákups brævi | ' tíðini eg | heiminum, verður Í hurtur, tydningarsam og rík og | ætlan, at tað má verða annað landa, sum vil vila, sum epistul svikin, syndarliga svikin. Id | dyr, tí at hon er fylt av Guði, | " log belri hjá okkum, og UFSø 1 ert il nýggjársdag. eill svik, ið kostar lív. Ikki a Í felt av í; æviga. liv og tíð og il vit vid Guðs hjálp og í Guðs | ikki hu nd o Jákup talar nógv um prakt- teirri grund at menniskjans OY | all forløg okkara eru í Guðs náði mega leggja synd av og | Cialdemokt ka Hu, er okl ískan kristindóm. Hann talað | Skeið er so statt, sum ein | faðirs veldishond. gera tað, ið gott er! Amen | ara politisl durskifti aftaná um, at kristindómur skal vísa roykur, ei heldur tí um menni- J. Dahl. | 1906 Í eini samreðu, vit nú seg og slanda roynd sína í lív- skjan fær lítið ella nógv av | så | em dagin høvdu við ein kendan nm. al trúgvin skal vísa seg í heiminum; men lí al heimurin Vil eina Af. sum vil verða | . 1 , | mann he Havn, fullu orðini verki. Tað er ikki nóg míkið al yvirhovur ikki kann stilla tråina He be Socialisma | Føroyum. | nakað soleiðis Eg hugsi, at Av í eini mannasál. mint á, at:síga: >Um Harrin har sum tann í nala rørslan hovra Guðs orð og al hava vil, og vit liva, tá skulu vit gera Þe | I Guðs orð á munni; men lað, ið i ; »Væl byrjað er hálvavegna | hevur verið so sterk, sum hei ; hetta ella hattal« AA 7 LL. umræður, er at gera eftir Guds endað,“ sigur eitt gamalt orð, | 9 okkum rður neyvan orði og liva eftir ti. Meðan vil eru f líðini, og sum Hetta »um Guð vil« skal ikki | men tað, sum er ílla íbirt, endar | vúmd fyr ) cialu spurn Her í hesum orðum talar líðir fara og koma, leggja vit vera nakað, sum vil heingja | altid illa. | 'ngunum, hann um, hvussu vit sum kristin ráð og sela vit okkum okkara aftan 1 okkara egnu og kloykja Soleidis kunnu vil utlan iva | Teir tveir flokkar. sum okk- fólk eiga at taka tíðina her hjá ætlanir fyri viðvíkjandi fram- | Upp | okkara egna, lá ið all siga her heima hjá okkum, men | ara fólk lá two býtt sundur okkum. Tað er ein ávaring um líðini. okkara er liðug! frammanundan, | so er tað neyðlurvuligt hjá | sambands- og sjálvstýrisflokk ikki at:vera ov lrygg og sjálv- „Serliga gera vil lað kanska og ráðagerðir okkara longu eru | okkum at virka fyri at fån tað | urin, komu at standa sera hvast sikkur og at líta okkum sjálvum við eiti ársskifti, lá ið eitt nytt sjørdar. ranga bølt og al seta okkum tað | moti hvørjum oðrum í næstan ov væl til viðvíkjandi teirri år liggur framman fyri okkum, Men hetta sum Guð vil« skal | mið at:læra landsmenn okkara, | ollum spurningum viðvíkjandi komandi tíðini og teimum fyri- eitt heilt ár við ollum tí, sum | ganga undan ollum ødrum. Tað | hval ið sociulisma el land og fólk, og tann spurn tokum, vit skulu fara undir í tað kann føra við sær, við ollum | skal vera hitt fyrsta og fremsta. Hin socialdemokratiska rorsl ingur. sum mest av ellum birti framtíðini; ti at vit sjálv ráða møguligleikum sínum. Guð hevur ræðið. Hann ræður | un kom higar og varð borin | eld ir tann nationali, spurn- in ikki hvorki fyri lívinum ella Og nú tit, sum síga: >Í dag | fyri, um vit liva ella dovggja, | fram hjá okkum eins og vit | ingurin um móðurmálsins rætt fyri framtíðini. ella í morgin skulu vit fara í ta | hann ræður á framtidini, hann | vóru eitt fólk um frá barn í Førovam Os nú til, sum síga: >Í dag ella ta bygdina og verða har | telur dagatal okkara kendi hesa rørslu, meðan sann- | 04 | um eila í morgin skulu vit fara í la eill ár og handla og hava Fi skulu vit líta okkum við | leikin er, at hetta var nakað | lond eru væl á einum máli um ella ta bygdina og verða har vinning. lívi og lagnu til hansara; tí skal | pårn nýtt, sum vit ikki vis | al móðurmálið, sum danir siga eitt ár og handla og hava vinn- Soleiðis er lad ivaleyst mangur | alt hjá okkum verða lagt undir | nakað annað um, enn at tað | hjartamálið, má " fyrsta ing:« til, sum ikki vita, hvat ið | 98 ein her okkara millum, sum | hann, undir vilja og ræði hans hevði verið nýtt til at ræða fólk | rættin í landinum, men av teirri verða skal í morgin! Tí al leggur ráð, setur sær ætlan fyri, | ara; tí skal alt hjá okkum vera | við; men nú skuldu Foro | grund ikl : vin al hvorjum er liv okkara likt? Ti; | ger sær hugsan um, hvar hann | saman vid honum. »socialiserast«, mi skuld lt | steingja seg in Sjálvstýrisflokk it eru ein roykur, sum eina skal fara, hvat hann skal gera, Hetta lagið, at rokna við Guði | verða annarleiðis | urin hevur alla tíðir hildið uppá tína stund ei sjónligur og so hvat hann skal vinna í hesum | og at leggja alt undir vilja hans Það er nú ætlan okkara, her | síni heild vussu ei orvur burtur! ári. ara, gevur sanna Irygd og von | í blaðinum at geva eina skiliga | líka rætt í JÓGVI rum. ið kann vera lørvur á, at Ta0 er einki ilt í lí. Hetta | og tolmóð og spakføri og litil- | væl grundaða frågreiding | tó lvsagt ver inmæltur um eisini vit, sum nú liva og sum skal gerast. Tað hovrir til gott | læti og um alt skiftir og | vísir, hvussuleiðis ialdem:. | at krevja, at móðurmálið skal í dag eru komin inn í eitt nýtt arbeiðislag. broytist, sum tíðir fara og koma | kratiið í Danmørk frá síni fyrstu | vera talumál úlum okkara år. hovra hesi gomlu orð um Men spurningurin er, hvussu góðan fastleika yrjan fyri 0. u. 60 árum síðan, | millum lærarar og børn líðina og leggja okkum tey í tað verður gjørt, og hvørjum vit Hitl lagið, at roknu vid sæl evur vunnið seg fram. Frá al | Danir ska virða seymua, og at: vit fáa áminning rokna við. sjálvum og at líta sær alt til, | vera ein lítil háðaður, av ollum | móðurmál fram um alt um at flaka tíðina á rættan hátt. Í ollum ráðagerðum okkara | gevur sjålvrøs og dramblæti og | ráðandi trongdur flokkur hevur | nad, ildi ein trúð mega vil altíð stedga við hetta: | breggjan og hugmóðstankar og | hann vunnið sær fram il al | sanna, at hetta er beint og Vit vita ikki, hvat ið verða skal so hvort alt skiftir og broyt- | verða stersti partaflokkur, og | rætt) um t fáa hetta mál Vit menniskju eru oll tíðar- í morgin. Vit vita einki um | ist, sum líðir fara og koma | eigur nú allarstorsla partin ax | beint framhildið. Men viður innar born. framlíðina, vit vila ikki, um | syndarligan veikleika | leim monnum, sum ern ríkis | skiflini komu til at arta seg so, Eina ferð eru vit oll komin | morgindagurin rísur fyri okkum, Einki gevur styrki og frælsi | stýri Danmarkar | at stríðið millum samband og higar við tíðini; vit hoyra oll | vit vita íkki, um vit í morgin | sum tað at vera bundin í Guði. | Her í Førovum at virka fyri | sjálvstýri fordi til, at hin natio- tíðini til; eina ferð skulu vit | eru hjá ella frá. Fey heilagu orðini, vil hava Í socialismu er ikki nakað lætt | nali spurningurin lok sinnini so oll fara avstað aftur hiðani við Altíð mega vit minnast lil, at | fyri okkum, enda vid at síga: | fer! arbeiði, men viðurskiftini | hart, at neyvan var råmd fyri líðini. vil eru eins og ein roykur, sum | »Hvør, sam lí hevur vil al gera | her á landi nú á døgum eru | nokrum oðrum. Eisini tey figgj- Oo meðan vit eru her í tíðini, | eina stutta stund er sjónligur og | gott og ikki ger tað. honum er | soleiðis skikkaði, at tað gerst | arligu viðurskiftini millum Før- hav:s vit at:gera við alt tað, | so hvørvur burtur. Mannsíms | tað synd. fyri neyðini al royna tað | ovar og Danmørk hava heilt sum tíðin førir við sær, ley ar- dagar eru sum ein skuggi, sum AL vila tað góðu og ikki gera Arbeiðarin í Førovum er ikki | tikid sól og vind frá teim heim- eiði. tey spursmál, tey vidur- | eitt vindblak, sum grasið á | tað, er synd, ja, tað er stør | »industriarbeidari« eins og | ligu, socialu vidurskiftum skifti. sum hoyra tíðini til. Og markini. synd. Danmørk, hann er fiskimadur | Lat okkum førovingar hugsa, vil mega ders 120. Vit eiga Á Høvudsspurningurin er — ti, Er tað ikki soleiðis hjá okkum | og arbeiðsmaður, og lað er fyri | hvat vit vilja í spurninginum beiða. fyri líðina, fyri helta hvørjum vil rokna við, um vil | ofta enn í mongum forum“ Vit | honum at virkast skal, og tað et Førovar—Danmørk, í einum og lívið her á jarðarríki, fyri dag- rokna bert vid okkum sjálvum, | vita fullvæl tað góða, men vit | hann, sum fyrst av ollum skal | hvorjum av leim spurningum, ligt breyð, inntil tann dagur ella vil rokna við Guði. gera lad ikki; vit gera tað illa. læra at vita, hvat socialisma er | her koma fyri, men latið okk- einn ferð kemur. tá ið okkum Menniskjan ætlar og spåar, Vit tosa um ringar tíðir og ja, er Ind ikki so, ella liva | um á somu líð læra at síggja, ikki torvar lað longur. men Guð ræður. Guð er tann | um ring ráð. vit í eini dreymaverð?? at okkara fólk íkki vinnur fram Men vit menniskju hoyra ikki einasti, 10 hevur ræðið. Tað Gera vil ikki líðirnar ringari Vit hava feløg her, sum eftir | til fíggjarligt sjálvbjargni uttan hert líðini til. Vit eru eisini | heyði ti verið slår fávitska og | vid at:gera tað, sum ringt er? | ollum at dóma áttu at verid | samhald, og samhald vid tí máli ævinleikans born. syndarligur dárskapur, um vit | Eru líðirnar ikki soleiðis, sum | nevnd sociuldemokratisk felog. fyri eyga at vinna fram til betri ikki roknaðu við honum, tå ið | vil sjálv eru? Vit hava arbeiðismannafelog og | livikor og sterri menniskjarætt, ') Prent ið eltir umbon. vit leggja ráð okkara, Gera vil ikki ráðini ringari vit hava eilt fiskimannafelag, | tað er socialisma.