týsdagur 7. februar 1933síða 4

2 Ski okse |. ye + = = SU Føroya skipara- og navigatørtelag hevur aðalfund í Torshavn (i Tórsholl fríggjadagin 17. kl. 8 á kvoldi. februar Í. Skiparalønin í ár. 2. Limagjald bestimanna. Ymist. på] Stjórnin. Om Skoleforhold ludsender, Hr. Johan S. har en Johansen skrevet en Opsats í »Dimmalætting« for 28. Januar d. A. Hr. gangspunkt den Polemik, der er Johansen har som Ud- | opstaet af, at Redaklør Niclasen ikke mente sig forpligtet til at møde i Skolekommissionen og i ikke Byraadet udtalte, at han var tilsagt. Efter at have paatalte det Di klagelige i, at Byrgadsformanden „ikke rettede P N's Udtalelser | paa det paagældende Byraads- | møde", gaar han først over il, | i Tilslutning til Hr. Brechmann, | at kritisere, at Skolekommisio | nen, naar det var enstemmi | vedtaget al ansælle en Lærer, | hed til at kritisere Provslen og | maaske det nyvalgte Medlem | (Hr. J. P. Andreas | Hvad denne Ansættelse angaar, saa kan vi af nærliøg udlale | ikke os, nien Johansen skriver, at missionen bestaar af Mænd, dei selv har deres Børn gaacnde i | VI gerne have Lov til al indse | lidt ved dett: Í rer idst 14 Mil ha (| fleste af de Mænd, der h 1 Skolekommissionen, deres Børn gaaende i Kommu- | » 1 i | neskolen, f. Eks.: H.C. N Vór- Í garð, Nyholm Deb« S. Nil HH | Olsen, 0. Brechmann, i Jobs. O. Joensen og H. 0. Han- | sen ikke har haft der Børn | gaaende der, er undskyldeligt, da | de ingen saadanne har. Kommi | sionens Formand hal om | André I ni! Í Í hall | ; | sine Børn í ho ( kol | it Mænd de Folk | i] hal HE n Medier | mer af Dkolel i ( Í l | læng KO hirl Í í | forbund I inske utilladeligt | dei del eld n ndiræftte | at Eks. í Læ1 le ell ( | Læi iver ind t ll ke- | di e grund | t vedkom ment HU Í Í ken. ei | Mand der el (na Ki n | maaskt ta: indenfor el andel religi sl Samfund Sid om en | af de Dommere, der indstillet vedkommend til Vískedivelst endda maaskt paa grá Papir« Naar Hr hansen skriver, af Kommuneskolens Læ1 nael deres egne Børn i Prix koler saa mana anholde hans Udta lelse, da den ikke helt p I thi f. Eks, har den, der skrive ovenstaaende Lini« haft sin« Børn i Kommuneskolen, og han har derfor vist, at han mener Kommuneskolens Lærerpersonale at have været dueligt nok til at undervi e hans Born. Ellert kal Hr. Johans 1 ik for, al han SKEIVEI det er jo ikke san to Í NJAN, imellem at høre et Par Ord fi den slore Befolkning, selv om man kan blive nødt Ul at retl« ikke saa lidt paa dem nakrar fáar urtir trívast, meðan Hugsan, orð og virki. IV. Eigur maður urtugarð, roynir fleiri eru kriplaðar, er ein slíkur urtagarður Ohugnaligur á at líta. Á sama hált er verðin óhugn- hann al valna og toða allar urt- alig og ófýsin, soleingi sum ka- irnar og fáa allar fram í sål- pitalistandin ræður her á fold. ljósið, so allar kunna trívast. Tå | Ég skal nora at mær, vertin á, hvat annar fær,“ sigur hesin hann fyrstani hevur gleði av urlum sínum, og lá fyrstani fær illi andi. >Vit hava ikki ráð al urtagarðurin sítt rætt virði. Hví | Sela neyðhjálpararbeiðir í gongda, gleðist maður, tá urtirnar (riv- vil hava ikki ráð at innfora lóg um ellisrentu«, vikki ráð at ast og blóma? Er tað einans vakurleiki urlanna, ið gleðir | sela fastlonaðar sakførarar«, hann? Nei, ein sær ikki einans | »ikki ráð al gera allar skúlar vakurleikan;. men liv urtanna | frfar« o. s. fr., sign teir politikk- sæst gjølla dag frá degi. arar, sum fylltir eru av kapita- Urlir, nakrar litast, kroystast listandanum. saman, undan nåltmyrkri og Tessvegna mega menn ganga illveðri. Tær eins og stúra og | arbeiðsleysir, og lessvegna mega mól- | gomul fólk sita svong og køld, fólk men verða koyrd biva og eymka seg yvir > Men kemur sólin, hin | og lessvegna fáa fálæk sloðuna. bjarta, flovanda, lívganda sól, tå | ongan rætt; breiða urtirnar síni blød til allar | úr húsunum og missa ta jørd síður. Lít at blómunum, og tú | og tær tradir, sum tey og leirra vill síggja, hvussu tær gleða seg | forfedrar hava strítt og strevnd rokja. Av somu orsøk klók, yvir flovan, yvir ljósið, yvir|íyri al vleðast, og tú, ið lílur | mega mong evnarík ung- lívið. 1: at leim, tú gleðist eisini. Hví | menni fara í styvlar og olju- oledist tú? Jú, vinur, tú følir | klæði, meðan onnur, ið pening skyldskapin millum urlirnar og | hava, kunna ganga við håls- g leg | kraga og pípukraga ella oulum Hval eru vil menniskju? AN | snórum, ló at teirra andaligu mold eru vit. Eina stokkula | evnir íkki kunna meltast við lund liva vil. Og aflur til mold | teirra, sum í »sydvestinum« og verða vil. oljudansinum eru. Hvat eru urtirnar? Hval eru Få javnaðarmenn um allan djórini? Og tær minstu skepn heimin hava selt sær tað mål urnar? Alt er av mold og verður | at føra oll menniskju fram í at moldum. Alt, id livir og ro: | sólarljósið, siga okkara mót- ist. er urlir. Tær urtirnar, tú | sloðumenn, at:hella mál okkara sært standa Í urlagarðinum ella | er ovhøgt. Hartil er ut síga, al úti á fríari fold, tær liva, anda | ivaleyst er til av ollum sløgum, djórini | sum menniskjuni kunnu njóla, bert og faa sæl foði eins og ræltu menninir koma bert og menniskjan. Ur jørdini fáa leir vit fødi, frá sólini fáa vit lívgan. | GL ráðið, javnaðarmenn Fo. soleiðis meina menn, og | koma til stýrið um allan heimin. valevst er tað rætt, at ein hevur | Og vónandi eru dagar aflur- sólina og allur sólir og | haldsins brált taldir víða hvar aðrar stjørnur. | um verdina, og tí ræður um hann hexði | hjá okkum Føroyingum at vera ffann Så at, 10 alt væl skapað. | við í tí stóra liði, sum runt um Gjørt, og 140 Val minsta urlin eins og lad | heimin krevir sin ræti og diorio 4 lt, ið livir, | krevir menniskjanslig kor fyri oll menniskju. kann fáa sólljós, kann fån fríska luft og kann fáa fødi og klæði. | Er mál okkara ovhøgt? Er | , . Henniskjun hevur fingið evnir | luð mál, sum Jesus setti okkum, | { hugsa, lala og vi og ætlun | ovhogl? | (Gu hevur ival erio, afl Hvor av okkum kann siga, | mel kjan i) skipa, soleiðis | at hann hevur uppfylt tey boð, Í VI t alt fað, ið lív hevur | sum jesus hevur sett okkum? is] tu | Tan: y wrlio er, må siga, ál urtir, QJØl nenniskjl Klit | ann, 10 Ærigul , mi ga, á Í in lað. leim torvast fyri at liva | lad mál, ið Jesus hevur sell pe vleðasl rá foldum okkum, er so høgl, al fad er Hvussu hava menniskjur røkt | svárt at koma nær til nd málið. tað starv. ið Gud hevur sett tey | Tó mega vit ásanna, al læra at rokja? >Muðurin fyllist; men | Jesussar hevur úlint mikið her vend fyllist aldri,“ sigur eill á fold. gamalt orð, og tað er rætt. Ali Það vildi verið ein løgin munnar kundu fyllst, men av | maður, sum vendi sær burtur tí. al evøuni aldri fyllast, so gera | frá kristindóminum av lí orsøk, menn g til harrar yvir verð- | at málið er høgt. Á sama hátl | 1: idargóðsi. sum fleir íkki gera | er tað ótrúligt, at nakar kann | ivislu av, og lessvegna verðu | venda sær frá javnaðarrorsluni vegna okkara hoga mál. Er ringur urlagaðs- | málið lágt, ekur tú niður eftir; maður, ið røkir nakrar fáar | men setur tú tær cilt høgt mál 1 urtir. meðan hann 6érøkir tær | og midar ímóti ti, kemur tú artírnar, letur tær standa | hægri og hægri, sum dagarnir kugvanum, við ongari tødu | líða. | Soleingi kapitalistandin situr í og lítla hátt eru | ri vælu. Á sama hásæti, verðin niður á bakka: stríð, klandur og illsemja øonøur gongul tað ringir politikkarar, ið fjålga nøkur få menniskju, meðan onnur líða hungur og neyð. fremur ill verk, sum skaða verð- Menniskjan er tann urtin, ið | ina, skaða landið, skaða manna- torvar ta mestu ansan, og lí | ættina, ger lívið ófýsið og óhug- men kemur javnaðarror- mega øll menniskju fáa tað, | naligt; slan í hásætið, lá verður hugn- foldum. teim torvar til matna og klædna, aligt at liva her á og ti mega øll menniskju koma fram í sólarljósið, Tá einans | Latum okkum tí sela málið Í høgt, og latum okkum halda | her á landi. Minnist skaldaorð- trúfast og fram á javnaðarleið- | ini: Um (ad smáll gongur fram ina; lí lá hava vita vil, at: vil og ei dunar, sum tå eingin kann gjørt, tað vit kunna, til gagn og | undrast uppá, bara javnt, bara lukku fyri mannaætlina. javnt, so lad munar, lá er hug- nalig ferðin at sjå«, J. H. Danbjørg. Vit eiga ikki at missa mótið, sjålvt um afturhaldið enn sigrar Bekendtgørelse. nn Det bekendtgøres herved, at Skatteligningen for Aaret 1933 vil henligge til almindeligt Eftersyn paa Byraadskontoret í Tiden begge DD» fra den 6. til den 15. Februar d. A. Ki. 12 (il 14 og fra Kl. 16 til 18. Klager over Skalteansættelsen maa indgives skriftlig til Lig > Dage inclusive, fra ningskommissionen inden den 18. Februar d. A. THORSHAVN LIGNINGSKOMMISSION, den 31. Januar 1933. 00000000000000000000000008 HAVNAR KOL- & CEMENTHANDIL 8 þú Ø 6 6 KUL Q COKES 8 þa 6 $ $ 6 5 å BRÆNDE TLF. 208. 00000000600000000000000000 Bekendtgørelse angaaende Hundeafgift. Hundeafgift for 1933 indbetales paa Politi- stationen hver Dag mellem Kl. 2 og 3 inden denne Maaneds Udgang. POLITIMESTEREN Se 53 Høvundar og | utgevarar, jeløg! Hava tit okkurt, id tit vilja prenta, tað so eru brævørk, navnamerkir, ingar, bøkur ella blød, størri ella smærri skriftir á føroyskum ella donskum máli, eiga tit at fregnast eftir okkara prísum. Tað vil loysa seg afturat tí at tit fáa slík arbeiðir bæði væl gjørd og skjótt avgreidd. Annadkvørt skrivi ella ringið til prentsmiðju B. Z. Jensens við Skrøtarsgøtu, Tórshavn, Telefon 143. einstakur madur ella kvinna! reikn- Mm 8 E3 MR Úlgevarar: Javnaðar mannafelog Blaðstjóri við ábyrgd: HH. M. Jacobsen, Prentsmiðja DB. Z. Jensens, Tórshavn,