týsdagur 7. mars 1933síða 4
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
;
Få
i
EEN
ST?
(Framhald frá 2. síðu).
skil, ið er við keypinum av
hesum nýbygdu skipunum, og
tå átti ikki at gloymt, at eg helt
vera lítið útlit fyri sum fiska-
prísirnir nú hava verið — at
fáa hesi skip at bera seg, og at
fylgjan kom at vera, at ikki
fleiri skip verða keypt og sam-
tíðar eitt arbeidsloysi í Før-
oyum, sum verður drepandi
fyri okkara samfelag, at her
vóru eini ráð, sum bráfongis
hjálp: at danska rikisstyrid gav
Førovingum loyvi at rógva út í
Gronlandi.
Hetta og a.
gloymt.
At hesin álvarsami spurningur
verður loystur í bræði við lands-
m. hevur tú
handli av koli, olju og salti,
dugi eg ikki at síggja. Ein lí-
líkur handil má fyribúgvast væl,
og fyri al fáa hann í gott lag,
krevst eisini kapitalur.
So er tað systemið, tað má
Eitt politiskt
syslemskifti, kann eg ætla. Ja,
men hví herjur tú so fyrst á
okkum sjálvstýrismenn? Hví
setur lú ikki sjølilin á leir, sum
broytast, sigur tú.
hava buktina og báðar endar-
nar, á tínar parlumenn í
hafl
Hvat
fyri at
egnu
Danmark, teir sum hava
ræði í ríkinum í fleiri ár.
hava leir í hesi ár gjørt
broyta tað privatkapitalistiska
systemið, sum tú sigur er rotið?
Stutt
danskur
síðani skrivaði ein
blaðmaður um fa
donsku »pressuna«, har hann
m. a. segði um »Socialdemo-
kraten«, stjórnarblað javnaðar-
manna Í
blaðið hevði at byrja við stevnu-
Keypmannahavn, al
skrá flokksins standandi á høvd-
talan um at »verja land okkara
móti útlendskum gardbrétarum«
tóm orð, tí hvat kann eitt mátt-
leyst logling — sum lad nú er —
verja okkara land, og hví tala
menn um at verja sítt land í
sama andadrálti sum leir siga:
Vit taka onga avgjørda slødu til
spurningin, antín Foroyingar
skulu ráða í Foroyum ella ikki.
Nú góði harra Danbjørg, her
er eitt kardinalpunkt, sum tit
javnadarmenn ikki sleppa uttan
um; tit mega vera antin við ella
ímóti.
Mína stødu til
við olju, koli og salti kanst tú
teg um við at
kunnugan við løgtingsins sam-
landshandil
vissa gera teg
tyktir tær síðst farnu 5 tingset-
urnar.
tær
fyrrverandi
at sjálvstýris-
málti tað verið
einum
Annars
kunnugt
sjålvstyrismanni -
inum, men nú fannst hon ikki
í kroppinum. Tað er mangt |
sum tíðar til, at hetta ikki bert |
er hissini. — .
Førova løgling hevur samtykt
eitt so spakført demokratisk
mál sum at lækka valrættar- !
aldurin nidur f 21 år og sent |
uppskotið niður til javnaðar-
stjórnina í Keypmannahavn; |
men svarið er: Ikki at tala um.
Førovingar hava í mong år
søkt um friari ræsur til at fiska
í Grønlandi, og síðsta heyst
gjørdu leir reiðuliga álvara av |
við adressuni. Er nakað javn- |
aðarmál, so mátti tað verið ein
tílík áheitan frá ca. 6000 fátæk-
um fiskimonnum. Men forsætis-
ráðharrin Stauning svarar sendi-
monnunum, at tað er ógjorligt
at broyta ta fleiri 100 ára gomlu
lóggávuna fyri Grønland mo-
nopolsystemið, sum er til forðan
fiskimenn ótta- |
fyri, at fálækir
vinna sína kørgu
leysir kunna
fødi til seg og síni, má standa
við makt.
talar
privatkapitalistsy-
Gamli vinur! tá tú um
systemskifti,
stem ella monopolsystem, hví
vendir tú tær lá
ikki til stjórn
armenninal ennlå línar parta-
menn. Tað er eingin søk at
leypa á »har garðurin er
lægstur« og rópa: Afturhalds-
afturhaldskroppar, til
tiska
sum ongå
menn,
verja tað privatkapitali
stemið! eftir leimum
makt hava til at broyta nakað
system tessverri líkt er at
skjóta yvir mål.
Tað ålti al
um greilt, ut øll
verid einum hvørj
talan aftur og
fram um broytingar, socialar ella
aðrar politiskar broytingar her Í
Foroyum, er fåfongd, so leingi
tað sljórnarliga er so statt, al
ræðið ikki er heimu hjá okkum
sjálvum. Hetta er hitt politisk
A. B. C-ið, sum Føroyingar enn
ikki hava stavað seg fgjøgnum,
og eftir teimum talum, eg hoyrdi
so vilja
hjá tær á valfundum,
tit javnaðarmenn ikki taka stødu
til henda grundaspurning í for-
oyskum politikki. Men so leingi
tit hava hesa slødu, so er all
]
| gode
flokkurin vil økja um inntøkur
lingsins á lagaligan hátt og her
landshandil
og hóskandi tollinntøkur koma. —
undir kunna bæði
Aðrenn eg endi vil eg leggja
tær sum man vera ein av
oddamonnunum i javnaðarflokk-
inum í Foroyum eini vinaráð.
Stovnid tit flokk tykkara sum
flokk,
danska
ein reinan
meldið
javnaðarflokkinum, sum sjónliga
foroyskan
ykkum út úr
inleressum
andrør føroyskum
og kunngerið fyri Gudi og hvørj-
um manni, at tit f øllum før-
oyskum tjóðskapar- og stjørnar-
málum slanda saman vid sjålv-
styrisflokkinum á tingi.
Tá tit hava gjørt hetta verða
líkindi til at vit brátt fáa lad
systemskifti í Foroyum, sum so
Og tá
harðliga er fyri neyðini.
vil tað ivaleyst visa seg al
partastødan á Foroya logtingi,
verður ein onnur enn hon er f
dag, og tá fyrstan kunna føroy-
skir javnaðarmenn ganga saman
við úllendskar javnaðarflokkar
teirra.
Jóhan Kallsoy.
sum likamenn
Johan Skjoldborg:
[deal og Økonomi.
Medens
tjente
Christensen
blev
Kok kepigen
Thomas
hos Riegels, han
Venner med
der. De blev gift og flyttede den
Í. December 1878 ind í et lille
Fæstested ved Siden af Lind-
bjerggaard. Det var et usselt
Hus med en Lejlighed paa to
Fag. Der var saa lavt til Loftet,
at Thomas hver Morgen slog
Hovedet imod en Bjælke, naar
han stod op. Det var letsindigt
af de Unge at gifte sig, thi de
havde intet at sætte Bo for.
Thomas betalte 200 Kr. i Ind-
fæste, og saa havde han og Ko-
nen lilsammen siger og skriver
63 Øre.
Men
deres Spisekammer val
Af Thomas'
en Sæk Klyne (Tørv), et Stykke
paa en 3—4 Pund
Skank. De
Kniv
De havde ingen Gæld.
avel
fattigt.
Svigermor fik de
) 1
deres Bohave sa som
Rugbrød
afpillet
samt en
havde hver en Gaffel, en
og en Ske, og saa havde de en
Gryde og et Par Tallerkener.
Thomas ejede en Kiste, Trine
havde baade et Skab og en
Kommode. Tøj var de ret godt
forsynet med. Et Sengested
fandtes der ogsaa i Huset, men
det var bare en gammel Dør,
som var slillet op i en Krog,
hvor den kunde møde for Lyn-
Det
ikke nægtes, at det saa sort ud,
gen og for Sengeløjet, kan
og Thomas gik da ogsna uden-
for ved Husenden og græd over
Situationen — det var Dumhed
med Gywlen, det kunde
hun se nu. Det hænder, at nogle
faar travlt med at fæste Bo,
fordi de er nødt til det; men
den
saadan havde Thomas og Trine
det ikke.
Thomas fik Plads som Tøn-
detærsker paa Lindbjerggaard.
Han skulde ha'e to Mark (66
Øre) pr. Tønde ..... men da
kan skulde gøre Halmen i Tag,
san kunde han ikke tærske en
Tønde om Dagen, skønt han
begyndte KI. 4 eller 4*/, hver
Morgen, — han stod og tær-
skede ved Lygle. Da man naa-
ede Jul, havde han tærsket 12
Tønder, og saa fik han udbetalt
7 Kr. 92 Øre, som de kunde
holde Jul for.
Senere fik han sin Svigerfars
Hus, 12 Tdr. Land sølle Jord.
Han skulde svare de Gamle
Aftægt, og nu var de 7 Folk til
Føden. Det var umuligt al
klare, og han afhændede det og
drog ud med en Uldpakke.
Imidlertid fik han opspurgl,
at der var el faldefærdigt Hus
at faa í Kølkjær med 353 Tdr.
Land Hede, Mose, Kær og saa
lavt liggende, at der stod Vand
mellem Knoldene. Men Huset
kunde faas for 800 Kr. Og Tho-
mas og Trine kunde ikke op-
give Drømmen om eget Bo.
Naar undlages, at der var
Lad (Loft af Rafter og Hede-
tørv) over Sovekammeret, saa
var intet Loft over hele
Huset; man gik paa den nøgne
Jord, og om Aftenen kunde
man gennem Hullerne i Taget
kikke op til Stjernerne.
Huset fik Thomas ret snart
bodet paa. Og san begyndte han
saa smaat al dyrke Jorden op.
der
Af sin Moder fik han saa megen
Boghvede, som han kunde have
i sin Hal. Det voksede godt op,
Flok
Agerhøns og slog sig ned i Bog-
og da Thomas ikke
kunde nænne at tage Avlen fro
smukke Fugle, lod han
dem beholde det hele; der var
jo da heller ikke saa meget.
Smaat, meget smaat havde de
det i mange Aar. Han levede
mest af at sælge Hedetørv og
Lyng af sin egen Lod. Ofte gik
han ud i Heden, før Solen stod
op, med sin blankslidte Spade,
en Flaske Vand og et Stykke
tørt Brød. Der var ikke videre
at bestille hjemme ved, for han
ikke Raad til at købe
Besætning. Men snart at
Tæl (Frosten) var at Jorden om
Foraaret, tog Thomas ud i He-
men saa kom der en
hveden,
disse
havde
saa
den for at grave Torv. Han fik
kun 50 Øre for et Læs.
Men maatte til Ti-
der nøjes med det tørre Brød,
og ikke en Gang delte slog Lil.
Det hændte, at Børnene laa og
Familien
græd i Sengen, fordi de var
sultne. Thomas og Trine var
endnu mere sultne, men de
blev tuvse af Sorg over, at de
ikke kunde bjerge Føden,
En Dag sa'e saa Trine til
ham: Du kommer til at gaa
over lil Sogneraudet og bede
dem hjælpe os vi kan dog
ikke sulte ihjel.
Det var den tungeste Gang i
Thomas' Liv. Da han kom ud
i den lavse, mørke Hede, syn-
tes han næsten ikke, han kunde
flylte en Fod. Og da sank den
stærke Mand ned paa sine Knæ
i Lyngen og saa bad han inder-
ligt til Gud om, at de maatte
fua Brødet og lidt Centrifuge-
mælk til, kunde de leve.
Han rejste sig da, han var ble-
vet trostel, synles han, og var
kommet í Tankar om Johannes
Hagelskjær, en Mand, han havde
arbejdet lidt for men ellers ikke
kendte videre.
saa
Ham skrev Thomas til, det
kom ham for, at han vilde
hjælpe. Han skrev, at de var i
slor Nød og at de sultede, Tho-
mas fik det Svar, at han skulde
komme over til Johannes H.
Og da fik han for det første alt
det, han kunde spise og drikke,
og han fik en stor Dragning
Fødevarer med sig hjem samt
Løfte om, at han maatte hæve
50 Kroner efterhaanden hos
Kassereren for den fri Fattig-
kasse.
Da var det som Lykken
vendte sig for Thomas og Trine.
Han kom til at hugge ud i en
Plantage og tjente lidt der. Der
var paa Tid Dilettantfore-
stilling í Ikast. Der blev over-
skud, ogsaa noget til Thomas.
Og Bager Petersen i Ikast, til
hvem Thomas havde slaaet
megen Lyng, skrev til ham, at
han maatte hente 20 tipunds
Brød gratis hos ham.
Og saa kom den 23. Novem-
ber, der blev en Mærkedag i
Thomas' Liv, den Dag nemlig,
da han købte sin forste Ko.
Han havde ikke noget at give
den til Føden, hvorfor han i
Tilgift fik nogle Havreneg og
Rugned med paa Nakken. Paa
Hjemvejen gik Koen og nap-
pede af Foderet, og Thomas
smaasnakkede med den
Bosse. Han formanede den og
sagde: Spaar o et — vi har ikke
andet end det samme.
Dagen efter tog Thomas et
Stykke Reb paa Nakken og
drog af som saa mange Smaa-
mænd ud for at tigge Foder.
aa hans Vandring kom han
forbi Bjødstrup. Da han lagde
Mærke til, at Taget var ringe
paa et af Husene, gik han ind
og spurgte, om han ikke kunde
sælge noget Tækkelyng. Jo, Pro-
prietær Harrsen vilde gerne
købe 20 Traver men hvad
er det for et Reb, du har der?
Thomas sa'e det som var.
Jamen gaa saa ud í Kostalden
til min Søn og faa et Knippe.
Og Sønnen sa'e til Thomas, at
han maatte gaa hen i Laden og
ta'e saa megen Halm, han kunde
bære. Del maa a da vel ikke,
den
kære
det
sa'e Thomas, for a kan bære
meget. Jo, jo, værsgod, der er
nok.
Da snoede Thomas et vældigt
Halmbaand og bandt to aller-
mægtigste Knipper sammen —
den unge Harrsen kunde end
ikke løfte det ene fra Jorden,
Knippene fik han lagt paa noget
Træværk og bundet sammen
med et Reb, han gik ind imel-
lem dem — aa saa skred a aw,
sa'e Thomas, da han senere for-
talte det. Men da han var kom-
met el Stykke paa Vej, raabte
den unge Harrsen, at han ikke
skulde slæbe disse Knipper læn-
gere. Harrsen skulde nok køre
ham hjem — men kom inden-
for og faa din Middagsmad.
Saa fik Thomas flere Køer'og
Trækkraft og saa kunde han
rigtig dyrke sin Hede op og faa
merglet.
Da han efler 15 Aars Forlob
solgte Ejendommen í 1933 var
der en Besælning af 4 Køer, 4
Kvier, der var med Kalv, 4
Unghøvder, 3 danske Heste, en
Griseso og et Par Faar. Prisen
var 10,000 Kroner.
Føroya
Fólkaháskúli.
Summarskúli fyri gentur er
frá 1. mei til Olavsøku. Bonar-
bræv um peningastyrk má verða
sent til innan 15. mars.
Tær, sum ætla sær á Foroya
Fólkaháskúla, skila tað
til í bonarbrævinum. Annars
fåast allar frágreiðingar við at
venda sær til skúlan.
R. Rasmussen. Símun av Skarði.
amtið
mugu
Vevingarskeið
verður á Foroya
frá 16. mars til 25. apríl.
sum ætla sær á skeiðið,
fáa gjøllari frágreiðing hjá mær.
Bergljót av Skarði.
Fólkaháskúla
Tær,
kunnu
20 ára gamal drongur
við handilskunnleikum sekir
,
pláss á skrivstovu ella tílíkum.
”
i Blaðstýrarin vísir á.
|
KUL
TLF. 208.
0C000C0000000
og kunngeringar.
senda lýsingar til
Ef
Ulgevurar: Jav
COKES
EA [IE
at eill kilo av prenlusvertu er í virði eins og
eitt kilo av gulli, um hon verður nýtt til lýsingar
Men tað hóskur tíverri ikki altíð.
um hvar maður ella handilsfelog lýsa, og fyri
at vera vísur í at prentunarsverta verður væl
nýtt og at:tað er lønandi at lysa, eiga tygum al
Føroya Social-Demokrat".
Tann id lýsir mikið, selur nógv.
oO
HAVNAR KOL- & GEMENTHANDIL 9
BRÆNDE
Tað velst
OPODDRAERNRRKDOYENRKKRNRER RER
HINDE MIE
naðarmannualelog.
Blaðstjóri við ábyrgd: H. M. Jacobsen.
Prentsmiðju B, Z. Jøusens, Tórshavn,
;