týsdagur 14. mars 1933síða 1
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
FRÆLSI
Nr. 11.
20 oyr. á 3. og 4.
Fiskivinnan og jerðin.
Nógv verður í hesum døgum
skrivað, og nógv hevur verið
skrivað um fiskivinnu okkara,
tí Føroyingar síggja må einki
annað enn sjógvin at vera og
blíva frelsu teirra frá hungri
og neyð.
Føroyar eru eilt lítið land við
ólagaligum veðurlagi og fátæk-
ari og kargari jorð, sum
afturat tí — fgjøgnum farnar
tíðir er vorðin soleiðis stýrd, al
hon fyri ein stóran part, okk-
,
url um eina helvt, er komin å
einstakar hendur, og stendur
skrivað sum ogn hin danska
stalsins, og hann ræður Gli eitt
og alt fyri henni. —
Hin helvtin av jørd okkara,
sum er fólksins ogn, er fyri
mesla partin ov mikið sundur-
peltad, so mikið at fáur fær
nakað reiðiligt gagn av henni.
Og tó at vit nú á døgum bara
hoyra, at jord okkara ikki gevur
nakað og ikki loysir seg at fáast
bæði
bøndur við stórum gorðum fara
bæði til og
Gronlands, so stendur tað fast,
Við, so ognarmenn og
út at fiska, Íslands
at jørd okkara kundi givið nógv
meiri, enn hon gevur, um Før-
ovingar ikki hovdu gloymt hana
burtur, ikki hovdu gloymt, at
jørðin, hin (rygga ognin, allíð
gevur honum sínar gávur, sum
kærleika til
hennara leggur megi sína í tað
og við
við Íídni
arbeiði, hon krevur av honum.
Men tikið
Foroyingsins hugsan, so hann
hevur
sjógvurin
móður
hevur gomlu
Men
hevnir
gloymt
forsmáaður
Få
seg å
sína, jørdina.,
kærleiki ein ella
annan hált, og nú letur móðir
jørd born síni ganga fyri vind
og våg, ti nú hava tey brotið
hjallin niður og bygt hann aftur
úti á sjónum. — Men tol henn-
ara er óendaligt, og hon situr
nú og hbíðar eftir, al bornini
skulu taka hjallin, føra hann
upp aftur á land og sela hann
á ta gomlu grundina. —
Pa
Ringt er at hava hjallin á
sjónum“, sígur ordatakid, og
satt er tað, at sjógvurin er ikki
álitismaður. Góður vinur kann
hann vera, men hann er sum
kella, ringt er kynið! Hann
gevur góðar gávur, men áður
tå veitst av lí, hevur hann tikid
aftur við hinari hondini og tað
í stórum, ikki eiga vit í
og
blindum at tveita okkum hon-
um í føvningin og geva okkum
upp til hansara við húð og hár,
við kropp og sál. —
Hvort
saman
sum skravast
og
sum fåast kann til låns, og tað
OYra,
kann, hvort oyra,
kemur upp í hundrað túsundir
Lýsingaprísur fyri petitreglu: 30 oyr. á forsíðuni,
síðu.
avsláttur í prísinum.
-FØROYA-
SOCIALDEMOKRAT
Vid størri lysingum fæst
Tirsdag hin 14. mars 1933.
JAVNADUR
Aðalfundur
Í
SUÐURSTREYMOYAR JAVNADARFELAG
verður sunnudagin 19. mars kl. 3 í
húsi
HAVNAR ARBEIÐSMANNAFELAGS.
Nevndin.
av krónum, verður sett í
gomul og nýggj, oftast uttan
vónir um nakrantíð al fáa
rindað hesi stóru lán aftur. —
Og so fer okkara besta folk av-
fót
liggur tað og balist uppi við 1s-
stað; við havinum undir
lands og Grønlands strendir.
Innanborðs í hesum smáu for-
um, undir ringastu vidurskiftum
til kropp og sål, liva teir eitt lív,
sum ger teir gamlar fyri tíðina.
Og úrslitið?
Um alt gongur væl, og leir
koma aftur við lívi og heilsu,
verður úrslitið vånaligt fyri teir,
og vit hoyra og síggja uppá
prent, hvussu elendaligt tað er.
— Fær tó eingin nakað úrslit,
er eingin sum fær vinning av
teirra stríði? — Spyr, leita, og
kanska tú finnur svar uppá
spurningin — leila og hygg við
báðum línum eygum!!
Kundi lað nú ikki hugsast, at
nakað av ollum leim nógvu (ús-
undum varð sett í arbeiði hjá
gomlu móður okkara, jørdini.
— Far út í hagan meðan hann
liggur brúnur, einki utlan lyng-
ur, kanska onkur grønur blettur
har, sæst ein
her og neyvan
seyður ella hoyrist fuglaljóð.
Einki tekin til mannahondina
og hennara verk uttan torv-
gravir og kráir. Og kom sama
veg nøkur år aftaná, tå menn
hava líkið henda haga undir
arbeiði og burtur úr hesum
brúnu lyngheiðum skapað grøn-
an bø, veitrandi akrar, epla- og
rótaveltur, fødi til menniskju og
djór. — Okkara lítla land hevur
ikki ráð til at liggja í órokt,
hvor bili av okkara jorð eigur
at verða tíkin undir rokt, undir
kultur, Eingin, sum ikki er
vorðin til stein í gomlum van-
um og gamlari hugsan, kann
avnokta hetta, men eygu hans-
ara sær munin og hjarta hans-
ara froðir seg við al síggja hesa
umskiflan frá troyslasleysari oyði-
mork til grona mork.
»Klædid fjallid«, ljóðar roddin,
og hon ljóðar eisini til okkum
menniskju, eisini til okkum her
í Foroyum.
Men
lað, hvussu skulu vil gera nakað,
hvussu skulu vil gera
oyra fer til at byggja
hjallin á sjónum?
Vil
reglum bíðið menn, sum hava
tå hvert
vildu fegin við hesum
skip, |
kunnleika og vilja til at skriva
um hesi evni, at seta fram sína
hugsan um, hvat kann gerast
her á landi víðvíkjandi spurn-
inginum: fiskivinna—jarðabrúk.
Nekur orð til
hr. J. Kallsoy.
Harra
J. Kallsoy!
Tygum hava í grein
stílað til harra J.
og annað, sum vil halda treingir
tygara,
Danbjørg, eilt
til andsvar. Svar okkara kemur
nú aftanå og ikki »hali«,
tað
hóskar betur.
sum
av lí al meina vil
Tygum skriva: »Ja, men hvi
herjar tå so fyrst å okkum
sjålvstyrismenn? Hvi setur lú
ikki skjølilin á leir, sum hava
endarnar, á
Dan
buktina og báðar
línar egnu partamenn i
mark, teir sum hava haft ræðið
Vil
skulu ikki her nerta vid spurn
i ríkinum í fleiri ár.“
ingin: hvat hevur hin socialde-
mokratiska ríkisstjórnin gjort
her og har, men bara nerla við
>
hetta eina: »Hvi setur tå ikki
skjøtilin á (fnar egnu parta-
menn?< Vit hava her, í hesum
blaði, roynt at síga sannleikan,
og hava skrivað — ultan ólla
okkara hugsan um hesi viður
skifti. Og vit siga tad enn eina-
ferð: Hvat vilja lygum, al vil
skulu gera? Føroyingar, sjálv-
stýris- og sambandsmenn, venda
sær við andstygd frá ollum, sum
eitur socialdemokrati - i
hvussu er blødini og tó vilja
tit hava sømdir frá hesum sama,
sum tit vísa tykkara andstygd
ímóti. Hvat vilja tit, hvat meina
tit? tygum og tit allir
ikki hetta ber til?
Hvussu skulu vil, ein pinkulitil
fólki,
nakað, hvussu skulu vit fara at
Kunna
Foroya gera
partur av
brigda ríkissljórnini, at hon
stillar seg kaldliga, tá umsóknir
koma frá einum fólki, sum ikki
hevur annað enn háðandi orð,
(á talan er um tann flokk, sum
henda stjórn hoyrir til og er
9
sprottin út av. Nei, vit skulu
ikki seta skjøtil á teir, fyrr enn
teir hava sýtt okkum okkara
umsóknir, aftaná at vit eru
vorðnir partamenn teirra. So
leingi vit siga: >Burt við tykk-
BRÓÐURSKAPUR
Kostar kr. 1,50 fjóðringsárið
verður bilagt á posthúsinum, brævsavnarstødum
Telt.
og SKriVSTOVUNI,
um«, fáa vit svarið: >. við
tykkum!« — ti sum tå rópar,
so fært tú svarið aftur í and-
litið!
Vit vilja ógviliga fegin spyrja
lygum, harra Kallsoy: Nær hava
lygum frá okkara síðu hoyrt
ella lísið nakað, sum gevur
tygum ella nøkrum manni rætt
til at siga: »Stlovnid tit flokk
tykkara sum ein reinan før-
oyskan flokk«! Hevur blaðið
hetta - Foroya Social Demo-
kratur« síðan Í. novembut
1932 á nakran hått synt seg
sum danskur trælur? Hava vil
ikki á ein og hvønn hált sýnt
okkara reina førovska sinnalug?
Sigið okkum, hvat er tað lygum
krevja av okkum afturat? Vil
ikki
og lann peningaligi studningur,
blaðið fekk,
ikki til
eru bundnir av nøkrum,
sum lá tað byrjaði,
hevur dagin í dag á
nakran vís verið ein ampi fyri
okkum.
At vit, sum socialdemokratar,
slanda tí danska sociala flokk-
inum næstir, nærri — beinleiðis
1
enn onglendingum ella tysk-
arum, er sjálvsagt, men har úlí
er tað komið, vil kenna
OJ
5
okkum sum eitt líð í tí stóra
verðinsflokkinum. Hetta er stoða
okkara.
At vit skulu >melda okkum
út úr danska javnaðarflokkinum
standa saman við
Í
og
sjálvslýrisflokkinum á tingi«, lí
al »hin danski javnaðarflokk-
urin andror ollum foroyskum
inleressum«, tygum ikki
stilla
mugtl
okkum sum eina krevjan
socialdemokratiski
hitl
in danski
flokkurin, líka so lítið sum
fólkið ger ikki hetta,
fólk ð
danska
hitt danska andror ikki
tað hóskar
ikki
okkara
av Før-
inleressum,
fólkið
1-1
OKKUFMA
ikki. Hitt danska vil
gera lad, um tað kenni
viðurskifti, men tað er
oyingum sjálvum fyll við mis-
falan okkum viðvíkjandi, tað
hevur okkara føroyskt parta-
politikkur forvolt, og eingin
hevur verið forur fyri, ella gjørt
nakað vitugt fyri at rættleiða í
hesum føri.
Verið lit vísir f, at hin før-
ovski sociuldemokratiski flokk
urin, og í hvussu er blad flokks-
ins, stendur á reinari foroyskari
grund, og vil av ollum alvi
standa saman við leimum, sum
Foroya landi
Men vælvild
arbeiða fyri og
Foroya fólki.
elur vælvild, og andstygd elur
andstygd, tað má ein og hvor
vila, eisini sjålvstyrismenn.
Og vilja teir ikki rætta hondina
frå sær móli socialdemokratum,
ikki vænla
Vit vilja ikki
kunna teir heldur
útrætta hond.
endurnýggja og lala um mistøk
frá farnum dogum, tað fer at
Porto. Blaðið |
| 7. árg. |
143
halda
sjålvstyrisllokkurin
vil
harvið,
verða men
hevur sýnt fatan av, at hin so-
ciuldemokratiska rørslan hevur
nakran rætt til at liva og nør-
ast í Foroyum og úrslitið er
tí sum lað er. Og tó at okk-
um ikki blaka við
gróti eftir gomlum vinum, hava
dámar aft
teir tíverri mangan sær sjálvum
at takka fyri bløkini so er
lívsins gongd.
Vinarliga
Blaðstj.
„Kapítalisme“.
Harra 1..-S. skrivar í »Dimma-
lætting« nr. 16. grein við oman
fyri standandi vvirskrift. Hevði
harra L.-S. haft nevnt greinina
»Forsvar for so
Kapitalismen«,
hevði vvirskriflin hóskað betur;
ti harra L.S. ætlar við grein
síni at forsvara kapitalismuna
og kapilalistandan. Hann um
lað. Tað kann væl vera, at tað
kapitalistiska systemið hevur
verið og el gott fyri hann,
og so er lað einki at siga til, at
hann rovnir at forsvara 420.
»Ein og hvør ber, sum honum
roynist«, søgdu teir gomlu, og
soleiðis eisini við okkum báðum,
krivaða.
1 ' K nan Ás 296
Eg haldi ikki, at tað kapitilist-
iska svstemið hevur verið til
gagn fyri meg og mínar líkar,
sum ikki eru foddir við gull-
posanum um hálsin. Hr. L.-S.
heldur, at hann hevur ikki
neyðugl eins og teir kapita-
listar, ið eg greiddi frá »at
træffe vidtløftige Beskyltelsesfor-
anstaltninger for at kunne holde
paa sin Værdighed< Tad kann
væl vera, al so er; men mangur
maður heldur ivalevst, at orsøkin
til, at harra L.-S. pyntar sínar
donsku greinir við lýskum og
latínskum orðum kanska
enskum og fronskum eisini —
er »vidtløftige Beskvttelsesforan-
holde
staltninger for al paa
Værdigheden
Ella hví skrivar harra L.S.
Den Forsyndelse begaar ellers
kun de, der ikke har læst Marx
Hetta er
hann dugir
Orginalsproget«,
fyri at visa fólki, at
tyskt mál. Slíkum rósar eingin sær
av ullan hann, sum »se sig
nødsaget til at træffe vidtløftige
Beskyttelsesforanstaltninger for
at kunne holde paa Værdigheden«.
Vit
|
} í
landi, og
liva í einum kapilalistiskum
lessvegna hava tey,
sum fødd eru við gullposanum
um hálsin, lært enskt og lýskt
kunna hava slíkt at
Men
hava ognað
kunnleika, sum fátæk fólk
útislongd frá, kundu latið verið
1 í
miði, so eN
rósa sær av. ley, sum av
þeningaávum sær
eru
at: rósa sær av slíkum; men tí-
betureru vil um vit eru fátæk
ysan rigelig forsynet med
sund Fornuft og humoristisk
Sans, at vi ikke misunder de
Personer, det
til at træffe vidtløftige Beskyt-
telsesforanstaltningerfor at kunne
holde paa Dem
trækker man paa Skuldrene ad«.
Nakað annað vit krevja
ser sig nodsaget
Værdigheden.
er, alt
| tað kapilalistiska systemid burt-