týsdagur 25. apríl 1933síða 3
‹ fyrra síða allar 4 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
Jørdin — kongsgóðsið.
Svar til Sverre Patursson.
alursson hevur
um vil
Harra Sverre
í hesum blaði spurt,
javnaðarmenn framvegis halda
fast við okkara kravi um, al
kongs- og prestajørdin skal
verða ogn Føroyalands (loglings-
ins), ella um vil hava sloppáð
hesum máli og, um so er, hví?
Undirrilaði var annar loglings-
maðurin, ið selli framm helta
uppskot til avgerðar:
>Í tí Foroya logling úttalar:
Torvur er á, at alt kongsgóðs
fer undir lingsins vald, og at
reglur fyri hesum ásetast sum
skjólast, gongur lingið yvir lil
næsta mál á dagsskráini.c
So slalt kann tað falla eina
náttúrligast, at svarið kemur úr
hesum horni á bladnum, kort-
ini ikki so at skilja, at málið
um at fáa Foroyum aftur Før-
ovn jørd er særstakt mál hjá
teim lveim javnaðarloglings-
monnunum. Nei, hetta er eitt
mál, sum hin foroyski javnaðar-
flokkurin hevur sluðið og mær
kunnugt framvegis stendur samdur
um. Ein skuldi kunnað hugsa
sær, at Føroyingar ikki stóðu
skildir her. Men tessverri er tað
so, Okkara uppskot fall. Sam-
þandshovdingarnir og sjálvur
sjålvstyrishøvdingurin vóru ímóti
lí ímóti ai hella høvudslunn-
Føroyslands aftur skuldi
Foroyalands. Um-
Sam-
hond
indi
gerast ogn
berslurnar vóru
bandsmenn hildu
er, ið hevur, staturin ålli góðsið,
og í hansara hondum lá góðsið
best. Sjålvstyrishøvdingurin
kendi seg í trongum skóm við
eitt av
ymsar.
um, al
at noyðast at svíkja
høvudspunktunum í stevnisskrå
sjálvslýrismanna. Hann fann sær
so, eftir al lað
(il umberslu, at uppskotið bert
hava sissað seg,
var nakrar reglur langt og ov
Men var svikið
gjørdi
bræddi
lítið undirbygt.
umbersla
hon
ringt, henda
tað íkki belri —
mergin úr og slættadi til jarðar
tað sindrið, ið eftir var av sjálv-
styrishetjuni viðvíkjandi sjálvum
grundarlagnum fyri sjålvbjargni
landsins, 10 er og må vera at
fáa Feroyum aftur allar mistar
ognir og lunnindir. Eingin kann
fata tílíka umberslu. Vit duga í
hvorjum falli ikki at skilja, at
lað skal vera neydturvuligt at
halda alna langar talur ella
skriva jurídiskar avhandlingar
fyri al yvirbevisa sjålvstyrisodda-
manninum um, at Føroya land
hevur rætt til Føroya jorð. Skuldi
hetta ikki verið einfall og sjålv-
fylgja fyri í hvussu er hvorjum
sjálvstýrismanni? Annað er, al
lingið, tú ið tuð hevði vátltað
sína hugsun og vilja í hesum
lýdningarmikla máli, bar framm
allar góðar grundir, lá 10 sam-
ráðast skuldi við Danir um
málið. Mær er kunnugt, at sjålv-
stýrisumboðsmaðurin á Dana-
tingi har niðri hevur líkið til
orða fyri bóndanna rætti til
kongsgóðsið. Men lað er eingin
framíhjá landsstudul í, at jørdin
,
verður pellað í privalognarlutir
heldur enn at: vera kongs
Tvorturímóli = verður tað ein
skaði og eilt turn fyri úlvikl-
ingin av landbúnaðinum, um
kongsið gerst privatogn. Besta
dømi her um eru óðalbygdirnar,
har Ind neyvan er gjorligt hjá
lí fálæka jarðarleysa manninum
at fán eina roð.
at Foroyingar festir valla ynskja
at býla kongsfesti við óðalsfesti;
lí sum hvørjum skilumanni týð-
ligt ber helta býlið úr øskuni
í eldin fyri hin minna mannin,
landbúnaðin og fyri landið í
Og hugsi eg,
ÚR SUÐUROY
síni heild. Men lorvur er á, al
kongsið fer undir lingsins vald.
Og lað er åskodan okkara javn-
aðarmanna í Foroyum, al hesin
torvur botnar í tí rætti, sum
sigur, at leir livandi íbúgvarar
landsins eiga landið og ikki út-
lendingar í kraft av teirra for-
fedra råni ella eflir nútímans
tjédskapar hugsan og >moralsk-
um begrepum« meir og minni
umvegis stuldri. Í Foroyum liva
Førovingar, og Føroyingar og
eingin unnar eiga ti landið Før-
oyar. Tað er henda
ognarrætlshugsan, ið er grundar-
lagið fyri okkura kravi yvir fyri
okkara
Donum kongsgóðsinum viðvíkj-
andi. Ég veit væl, at hon ikki
stendur fyri einum juridiskum
démstoli. Men hví skal hetta
mál fyri ein juridiskan
dómstól? Til tess er ikki lorvur,
so framt Danir eru vaksnir so
væl í mentum, at teir ikki meta
ognarskjøl, ið bolna á einum
órættum rånsmannaræltli, men
einans taka avgerð eftir tí lív-
andi menniskjarættinum, tí rætti
og teirri hugsan, ið var grund-
arlagið fyri bytan av Suðurjúl-
landi millum Danir og Tyskarar
aftaná verðaldarkríggið. Ætundi
er, at oddamenn afturhaldsins,
sambandsins og sjålvstyrisins,
ikki góðkenna hesa hugsan, men
huga knæsela hin
»søguliga ræltin«, ið oftast er
gilin og skapaður í ollum ødr-
um enn sonnum menniskjarælti
og reinum hjartalagi. Og um
hin søguligi rætturin tíggjusinni
var sannur ræltur fyri ley menn-
iskjur, id livdu, tá ið hann var
smíðaður, nýtist hann ikki at
hóska núlivandi ættarliði. Men
danski statur hevur ongatid átt
rætt til jørdina i
Kann nakar Føroy-
fara
av fullum
ein sannan
Føroyum.
ingur ella Dani siga, al kongsins
maklrån av jørdini frá teirri
foroysku kirkjuni var sannur
rættur? Ella kann tað nakralíð
verða til rællvísan ognarrælt at
laka góðsið frá manni, lí hann
hevur elið kjól í føstu? Neil
Men óivað er hesin óræltvísi
rætlur góður soguligur juridisk-
ur rættur. At skjola spursmálið
um at fáa kongsið í Foroyum
til ogn Foroyalands undir hin
ransmanna-
andanum skapaða soguliga ju-
ridiska veitir okkum
nakrar sømdir. Teir, ið
verunliga ynskja, at kongsið her
á landi skal verða ogn Føroya
lands, mega ti kvilla við hin
søguliga juridiska ranga rættin
og fylgja javnaðarmonnum.
Danir eru eill demokraliskt fólk.
Hví skuldi ikki ein vinskipilig
samráðan við leir um kongs-
góðsið, á lí grundarlagi, sum
javnaðarmenn í Foroyum hava
reist ognaræltsspursmálið við-
víkjandi jørdini, ikki vunnið
sømdir báðum pørtum til heið-
ur og frama?
So stait hava vil íkki, harra
Sverre Patursson, slept málinum
um at fáa Føroyum aftur Før-
oyn jord. Við hvort val hevur
hesin spurningur staðið eina
fremst í okkara dysti við mot-
stødumenninar. Men Foroyingar
hava enn ikki Og
fyrr enn teir gera tað, hjálpur
ikki við hesum kanska týdn-
ingarmiklasta spurningi landsins.
Soleingi sum afturhaldsflokk-
av kapitalist- og
dómstól,
valla
sansað sær.
arnir ráða á lingi, er bundið og
lypt fyri hesum máli. Takið er
tí at vinna meirlutan á Foroya-
Hjålpi okkum at vinna
fólki.
hetta takið — deydsdømdum
uppskotum á lingi er eingin
bati í.
P. M. Dam.
Fiskivinnan og jerðin.
Undir omanfyri standandi
yvirskrifl sást forvitnislig grein í
„Foroya Social-Demokrati« nr.
11.
Tað er ógvuliga rætt, sum her
varð framflutt, at jørdin kann
geva fødi lil
tå hon er
menniskju og djór,
væl dyrkað; men her
á landi liggur ovnógv sum
brúnur hagi, einki ultan lyngur
kanska onkur gronur blettur
her og har, neyvan sæst ein
seyður ella hoyrist fuglaljóð. Tað
burtur úr
brúnu lyngheiðum kann skapast
grønur bour, við veitrandi okrum
ið kunna
geva fødi lil menniskju og djór.
er sult, al hesum
epla- og rótavellum,
Jørdin kann geva fødi til
menniskju og djór, ífall hon
verður dyrkað; men hetta er
lættari sagt enn gjørt. Norðan
fjørds eru 16 viðurskiftini hópin
lagaligari enn her. Í teim bygd-
um, ið liggja nærhendis Havnini
er tað lætt at fáa selt mjólk og
åvøxlur jarðarinnar. Eisini í
Sundalagnum og Skålafirdi ber
væl til, tí hagar siglur mjolkabåtur
hvenn dag. Ég veit, at menn
sum fyri nøkrum árum síðani
livdu í armóð, nú eru vorðnir
múgvandi menn. Aðraleiðis er
her í Suðuroy.
Fámenningar
bluði greitt frå
vesturi. Ein Ørvingur
sama klagusongin. Tíverri, hettu
hava í hesum
skilinum
verður alt sungið fyri deyvum
oyrum.
ganga gjøgnum Fåmjins hagan
Tað er harmuligt al
og sí:
9:
gja tann stóra dalin oman
fyri bygdini, sum liggur í haga
Har kundu fleiri — kanska eini
100 — húsmansbrúk um
bygdin hevði akvegsamband við
verið,
Tvoroyri.
Munnu Fámenningar fáa henda
akveg? Ja, hvor kann
henda spurning.
kann ikki leggja henda
veg, ullan
annaðhvort frá stati ella logtingi.
Hovbingar og
søkja eisini um at fån akveg til
Tvøroyrar. her liggja
stórir góðir dalir, ið væl hóska
Svara
Fámjins kom-
muna
fær
hon studning
Porkeningar
Eisini
at innleggja til traðir.
Nú skal meiaríið á Tvøroyri
selast aftur í gongd. Ætlanin er,
at bálur skal sigla eftir mjólk
annan hvønn dag suður eflir og
annan hvønn dag norður eftir.
Um Fåmenningar fáa selt teirra
mjólk, veit eg ikki; men eg
kvíði fyri, at teir ikki kunna
koma til Tvoroyris við mjólkini.
Soleiðis liggur allso landið nú
í stundini. Hann, id einki um-
lop hevur í
tykjast, at nú er alt komið í rætt
høvdinum, kann
lag. Iigar gongur postbil eina-
ferð um vikuna, postmaður
tvær ferðir og mjólkabálur
lríggjar ferðir. Hann, ið nú
hevur nakað at klaga yvir, má
kallast órímiligur. Men
længe var Adam i
Hvussu leingi man alt hetta fara
at ganga? Poslbilina og post-
mannin vil, al vít ikki
verða av við; men man mjólka-
bålurin kunna standa seg? Tað
er lann spurningurin, ið ein og
hvor grundar yvir. Hevdi mjólka-
báturin kunnað tikid postin
»hvor-
aradis«?
vóna
har
syngur
eisini, so var einki at ivast um;
nen neyvan kann hann tað.
Meiarfið á Tvøroyri hevur
fyrr haft bát gangandi henda
vegin; men lá meinti postmeist-
arin ikki, at tað lat seg gera at
at senda postin eftir sjónum. Og
tad er nakuð um lad, al post-
urin kemur meira regluliga eftir
landinum; ti Porkeris fjørdur er
ikki so greiður at koma føjøgn-
um um veturin.
Bilin eina ferð um vikuna,
postmadurin tvær ferðir og
mjólkabálurin lríggjar ferðir, tað
koslar nógv tilsamans. Ein kann
tí óttast eitthvat av
hesum man fara at geva undir-
fyri, al
skot og tessvegna halda upp at
»
on
ganga.
1 »
Harmuligt var tað hina ferð-
ina, tå mjólkabálurin helt upp
at koma higar eftir mjólk. Tað
er lí eitt allment fólkaynski, at
hann skal koma aftur í gongd,
ynskja honum
eydnu nú, hann byrjar aftur.
Her eins og staðni í
Foroyum hevur einki verið at
líta á uttan sjógvurin, og nú í
og oll góða
manga
mong ár hevur hann givið fiski-
mønnunum so lílið, at nøkur
oyru fyri mjólk og annað, ið
landið gevur av sær, hevdu
verið hent aftrat.
Hevdi tað kunnað skipast so-
leiðis fyri, at sama farið kundi
tikið
mjólk og annað, so hevði driftin
bæði post, ferðafólk og
borið seg, og so kundu vit sagt,
at hetta fram-
burður fyri lær bygdir, ið komu
í hella samband; men eftir sjó-
num letur tað seg ikki gera, og
letur (nd ikki gera
eftir landinum heldur við rutu-
var ein stórur
tíverri seg
bil, tessvegna at eingin akvegur
er.
Millum Sunnbø og Lopra er
akvegur lagdur; men hesin veg-
ur kann ikki gera stóra nyttu, í
hvussu er kunna Sunnbingar
einans senda mjólkina til Lopra.
Báturin fer
hagar eflir mjólkini, so Sunn-
bingar eru frægari staddir enn
teir vóru, og hópin frægari eru
kanska at sigla
teir staddir enn Famenningar;
men ikki kann sigast annað enn
al Suðuroyingar eru illa staddir
hval ið akvegi viðvíkur, og less-
vegna er jarðadyrking í Suður-
ov ómetaliga trupul.
Akvegur um alla Suðuroy er
ein lívstreyt fyri Suðurovingar.
Hovdu vit akveg um alla oynna.
kundi rutubil gingið hvønn dag.
Postur, frakt, ferðafólk og mjólk
0. s. fr. var ivaleysa nokk til at
Tað
hevði verið eitl stórt framslig.
Og haft
menn sitandi á Føroya løgtingi
slik ruta komin
gongd fyri fleiri árum síðani;
men líverri, vit hava úr Sudur-
oy sent aflurhaldsmenn á ting
fyri okkum, og
í órokisskapi.
hildið hesa rutu gangandi.
hovdu vil framburðs-
Å
so var ein Í
tí liggur oyggin
»Åftur til jørdina«, rópa menn
nú víða hvar um heimin, lí
allir ásanna, at jørdin kann geva
hópin av sær, bert arbeilt verð-
ur við ågrytni og lí rælla skili.
Eisini Foroyaland kundi givið
hópin meira åvøkstur, og harvið
hópin meira foði til
djór, um væl varð umfarið, og
orðalakið sigur: »Landsins breyð
til landsins børn«. Hella eru
sonn orð; ólíka frískari og
áhuldnari vóru Foroyingar fyrr,
tå teir livdu av tí, sum landið
gav leim enn nú, ið alt verður
fort inn frá oðrum londum, Nú
fólk og
verða næstan allar verur, ið
nýtast í landinum, innførdar úr
ødrum londum. So statt fer
eisini allur okkara peningur út
úr landinum fstadin fyri, at hann
fyri ein stóran part kundi fallið
niður innanlands. Taka vit t. d.
eina voru sum eplir, tå síggja
vit, særliga her í Suðuroy, at
eplir í hundrað tali av sekkjum
verða innford á hverjum ein-
asta ári. Samstundis klaga bønd-
urnir nordanfjørds seg um, at
teir ikki fáa selt teirra eplir.
Her má nakað verða galið.
(Meira). J. H. Danbjørg.
Tidindi.
12.—4.—33.
Skipini.
Suðuri í Vági:
City of Norwich: 27000 (347
skp.), Albert Victory: 19000,
Stanley: 22000, Beinisvør: 24000,
Kittewake: 20.000, Heimdal:
24000, Gracie: 23.500, W. G.
Marshall: 23000, Havgåsin: 18000,
Norðfarið: 22000. Tad frættist,
at Standard hin 12. í h. hevur
verið inni á Reykjavík og hevði
60.000 innanborða. Sama dagin
var Skt. Jacke inn komin hagar
við smeltaðum hevði
fingið 48000. Vestmannaskipið
Milly: 23.500 og Oscar: 23000
hava verið inni á Vági og selt
Jesper
leigi og
veiðina til keypmann
Hjelm. Hinum Vágsskipunum
hava vit ikki frætt frá.
Tveroyri:
A/S. N. /. Mortensens skip:
Fagranes: 34000 (334 skp.),
heimkomið ''/„, Ekspedit: 35000,
heimk. '/,, Godthaab: 30.000,
heimk. '!/, Vikholm: 27000,
heimk. /, Emerald: 22000,
heimk. 1/, Langanes: 22000
(266 skp.), heimk. 1/,, Súlan:
20.000, heimk. ?/, Brimnes:
21000, heimk. '!/,, Frida: 24000
(258 skp.), heimk. 3, Drelnes:
16000 (190 skp.), heimk. %,
Guðrun Zoega: 20.000 (266 skp.),
heimk. *',. Frætt er, at Vågoy
hevur 21000, Vestmanna 22000.
Ingrid er nú fyrstani farin.
A/S. J. Mortensens Eftf.s skip:
Elisebeth: 27000, heimk. !'/„
Egeria: 20.000, heimk., Karl:
21000, heimk. '!/,, Hanna: 23000
(302 skp.),“ heimk. *!/s, Agnes
Louise: 18000 (217 skp.), heimk.
?/„, Riddarin: 20.000 (251 skp.),
heimk. #/;. Báradrangur er stutt
síðani farin.
A/S. Hvidenæs: Borglyn: 26000
(333 skp.), heimk. '/,, Ørvingur:
28.500 (289 skp.), heimk. 1,
Falkurin: 24.500 (310 skp.),
heimk. 5/4, Johanne Sofie: 25000,
heimk. 2/4.
Firmaið Th. Thomsen: West-
ward Ho: 26000 (367 skp.),
heimk. */,, Isabella: 17000 (215
skp.), heimk. %/4, Sjana: 22000
(267 skp.), heimk. ?/ Albert
frættist frá fyri um 3 vikum
síðani, tá heyði hon 25000.
Presidenturin í U. S. A. Roose-
velt hevur sett frum uppskot
um 30 tíma arbeiðsviku fyri at
javna arbeiðið, so nakað av teim
arbeidsleysu milliónunum kann
koma í arbeiði. Her vilja okkara
„stóru“ — Havnin tó undantikin
— hvorki ganga við til kontanta
lonrindun ella at víkja 12 tíma
arbeiðsdegnum. Men okkara ar-
heiðsmenn og fiskimenn velja
við góðum toli andrógvararnar
av teirra lívsmálum! Danir
hildu leingi við »stavnsbaandet
og vornedskabet« eins og Russ-
ararnir við »livegenskabet« —
ló, teir kutaðu umsíðir. Eina-
ferð kemur stundin til okkum
at gera tað samu, bert vit ikki
gevast.
Ansvarhavandi bladstyrari fyri
Suduroyar-siduna: P, M. DAM
|
'
Eee
Fie