týsdagur 29. august 1933síða 4

FM Á í 4 vo Fi " + 3 LA RT ME - Þ kundi hann tala vid Stuuning — ministeriid privat og fingið svar privat. Hann kundi eis- ini vent sær til amtmannin ella við áheilan um Men nú rættari fúlans ræltsliga granskan. hevur hansara reising av inum í landstinginum fort til, at málið er komið fyri opna diskution við ollum sínum mál- einans lýtum fyri okkum. Her er óforsvarliga óstortsliga farið framm. Vit mega tí vara okkum og hugsa okkum fleiri ferðir um, hvat vil gera. Vit skuldu ikki nú gjørt ónt verri! Síðani hovdu Edw. Mitens og M. S. Viðstein orðið. Formaðurin reisti segði, at av ti, at eingin hevði biðið um málið ikki var vist í nevnd, var sakin ein- ans at taka til eftirætting. Og so var fundurin lokin. Allir tingmenn allir ultan sótu bilsnir. seg nú og orðið, og í hvussu er fyri sambandið Hvussu var hetta vorðið? Slapp málið ikki í nevnd? Tá ið skiltu, hvussu vorðið var, rópti Patursson: „lg menil krevji málið í nevnd!« Men for Frå »Tvi, tvi! maðurin lætst sum einki. áhoyrarnum ljóðaði: nú hava teir nakað at dylja« o. s. frv. Hesin alburður má sigast at vera login. At Skarsleinsmálið slapp í nevnd, ivadust tey flestu ikki um. Men so varð ikki! Ansvarhavandi blaðstyrari fyri Sudurovar-siduna: P. M. DAM Klåus og fanin. Eina ferð var tað ein bóndi, sum æt Kláus Madsen. Hann plogdi grytuta akur sin. Rossini vóru rak og plógin tjenti lítið, so vánaliga gekk hjá honum af vinna fram gjøgnum hesa ólaga lign jørd. Klåus blåsti, hann sveittaði, og hann bannaði yvir ross og plógv og sína grytulu jørð, hann ynskti bæði ross og plógv og grót at tramanum til. - Hetta hoyrdi hann sjálvur, »hin grái í bondum«, og hann hugsaði við sær: >Hagar má eg sela leið mína, eg má gera meg bannar ollum so illa«. Hann avstað og kemur í bónd- ans garð, har hann hiltir mannin ÞIG mær«, við hús og heilsar. tekur »hin gråi« til orða, »hval bædir tær, mær tykist lú er so ræðuliga illa hyrdur«, »ldun, heldur tú ikki eg havi allan orsaka til at vera illa hyr dur«, sigur Klåus; >her gangi eg og stríðist sum eilt beist við at fáa skil á hesa grýlutu jorð, so eg fái sáðað eilt sindur av rugi í hana og hval fái eg fyri 6makin? annað devulskap« »Ja«, sigur hin »rætt Grál, hevur tå, tær er synd Í, tær havi eg hug at hjálpa. Gakk lú bara inn og legg leg, í nátt skal eg ploga.c Må Kláus kom út á akurin næsta morgum og ætlaði at fara atsáða rng, sá hann hvussu vorðið var. Akurin var plogdur og sak aður og ikki bert lað, men alt grótið, hvor steinur, var burtur og lá í einum dunga væl saman » lagað, Her var nú einki annað Telefoner: på at síggja enn hin fínasta, besta | I | | | | | | Í Í Í | Í | | | | | | | Í | | | | Í I | | Í | Í [Ilgras, arva og dáa og | | så, al mold nakarkundi ynskja sær. - * Nå fleyg hin versti í bóndan, nú var hann reiðiliga óður og illbonirnar fuku úr munni hans- ara sum neistar úr smiðju alva. Fanin kemur beinan vegin og spyr hvat ið er á våsi. »Iavi eg ikki pløgt og saksað nóg væl, mín góði Klåus?« >Júg multlaði Kláus, »men heldur tú nakað skil vera á hesum, al eg nú skal fara at:sáða rug í hesa frálíku veltu? Her var lagamannin at sáðað hveilila Fanin stúrsaði við, men hann Klåus hevði grein í sínum máli, og sigur so við hann:>Far húsa, í nál tú bara heim til súði eg hveiti í vellu tína. Veturin fór, og várið kom, og komið var á fyrra partav sumri. Kláus kom åt at skoða akur sín. ið stóð har so lættur við bogn- andu, lungum øksum Bóndin mutladi fyri seg sjålv- an, hann setti brýr og så útsum hann hevdi hug at etið sínar egnu klossur. Ongantíð hevði sæð so illspjøskutur út sum Fanin kom aftur. >Nú, hvat er á vási, hval Sørin bilar tær, so gronskutur tú sært út ?a Hvussu tramin heldur tå, eg skal vera fróur og glaður? Her havi eg henda stóra, vakra hveiti fara al akur; hann sær út til at veva mong fold, men so kemur kanska óveður, stormur og hegl- ingur og alt samalt.« »Hoyr ni, góðasti Klåus bóndic leggur fanin uppí, »sissa teg nú fol, tú veitst jú, at tú Ov ve hevur meg til låturverji« Summarið leið og komið var út ímóti heysti, og ein dagin, lá þóndin fór út at hyggja at akri sínum, gjørdist hann reidiliga óður. Hann bannaði og blótaði og bar sig sum eilt steinørt, tað var ræðuligt al síggja og hoyra. Faninkomall fyri eitt ogspurdi: »Hovr nú Kláus bóndi, hvat bilar tær, tå letur í sum ein óður MJØUrG Kláus fekk næstan ikki svarað, hann froysti og tvilti, Jú, sígur BALSLEV & GOOS THORSHAVN HOTNAHHNANANANANHONBNAMNAAAN Altid stort Lager af: Trælast i alle gangbare Dimensioner samt alle Slags Byguingsmaterialer. Særlig fremhæves: Fint savet Fyrretømmer, Baadetræ, saavel Fyr som Ég, Rund Fyr til Master, Bomme 0. 1, Krydsliner i alle Tykkelser og Kvaliteter. Nr. 20 & 237. Trælastforretningen: Nr. 194. | 5 sy yyyYyYYYYY“YYYJI | NDS ÅR. Ao dd. Ab YYYVYI IR hann so, veg skal siga tær eitt lítli mín, tín fani tå ert! heldur tú at hevur tú á hetta líkist nokrum —nú hesum sumri sent | góðveður út um alt landið, so at eingin hevur sæð sovorðnan kornvøkstur fyrr. — Hvussu verður nú við prísinum, fer hann kanska ikki niður igjøgn- um! Nei, hin gamli! Um eg fái nokk so nógv korn, fái eg ikki nær lil so nógvan pening sum eg hevði roknad vid at fáa. Tú ert ein 1..... til at stýra verðini, tú dugur ikki at greiða lingini, tú gert alt til ólukku fyri meg!« Fanin settist á hala sín, hann visli hvorki út elle inn. >Nei Klåus,« segði hann, >nú báðir annan, eg síggi eru vil lidnir hvor við nú, at tær kann eingin fanin gera til vildar!c Soleiðis, sigur søguskrivarin, er lað við lí danska jarðabrúk- inum, fyrst og fremst við L. S., leimum kann eingin funin gera til vildar. — soguskriv- (Sjálvsagl meinar arin her ikki við okkara L.-S.). Frá havnini. Seinasta mánadag vóru »Island« og »Dronning Alexandrina« her, Íslanda úr Íslandi og >Dronn- ingin« úr Keypmannahavn. Við yÍslanda var krónprinsurin, og allir teir her í okkara by, sum hava nakað at týða, vóru á bryggjuni, bæði tá skipið kom og fór. Býráðsformaðurin talaði, tå prinsurin kom, og løgtings- formaðurin talaði fyri honum uppi í tinginum, har løglings og býðarstýrislimir tømdu »steyp- ar allar«e, Vit kenna år»Dimma- lætting« harra loglingsformanns- tyri okkara ikki gleði at síggja uppá ins sera vokru talu kongahúsi, men vit hava notið la prent tey orð, sum borgmeist- hava ivaleyst arin segði, ley ikki verið minnið verd at kenna. | Stórt »Falken« hevur verið her við viði til »Havnar skip, få timburfelag«, sum nú er farið at byggja stórt, bæði goymslu- hús og kanltór. Við koli til V. komin norskur dampari >Vest- Littzen er manrød«, »Lyra« úr Bergen, og leygarkvoldið slórur franskur turistdampari. Hetta var kvold fyri teir, sum hava sovorðið at selja, sum ferðufólkið hevur hug við heim aftur at keypa sær sum minnið um, at teir hava verið á landi her. »Tjuldur« kom Få í gjáramorgunin. Við lí vóru hesi ferðafólkini: Harri Wellejus. Fru Wellejus med Barn. Frk. Karen & Edith Wellejus. Lysingar | i Udpantning. Det Kommuneskat bekendtgøres for Januar og forgæves udpantede hestuncer godkendt til Inddrivelse ved Udpantning, og at denne vil blive paubegyndt uden videre Varsel. Thorshavn Byraad, den 28. August 1933. KUL TLF. 208. Lýsið i Føroya Social-Demokrat"! Annoncerende!! Vejen til en virkningsfuld Reklame gaar 5 Føroya Social-Demokrat"”. Føroya Social-Demokrat'' har vundet Indpas hos det store, jævne Publikum, Det er derfor i Deres egen personlige In- teresse at benytte ,, Føroya Social-Demokrat“ til al OS Úlgevarar: Blaðstjóri við ábyrgd: Prentsmiðju B. Z. herved, at April Kvartal 1933 HAVNAR KOL- & CEMENTHANDIL COKES JavnaOarmannaleløg. Frk. L. Sivertsen. - Inger Tarp Hansen. Harri Lauritzen. - 8. P. Petersen. Fru S. P. Petersen. Frk. Videro. Fru E. Simonsen. - Eysturoy. - Hammer Mortensen. - Erland Olsen med Barn. - Marie Holm med Barn. Frk, Ellen Christiansen, - Petra Poulsen. Fru Poulsen. - Sigrid Jacohsen. Harri Poul Petersen. - (Carl Christiansen, - Jacob Kjeld. - Hjalmar Jacobsen. udestanende Restancer af samt tidligere for 1931 og » 1932 af Fogden er BRÆNDE gennem en Annonce I Avertering i Fremtiden. H. M. Jacobsen Jensens, Tórshaynu,