týsdagur 3. oktober 1933síða 4

! + skattaðar, í tí at »vaksiunerarnir« eisini skatta av útbýtinum. Winther helt neyndina verið lagaliga, men dámdi ikki álíkningarneyndina, særliga ífall lað var so, sum Dam talaði, al hon skuldi taka broddin av fyri hava sóknarstýrislimunum. Djurhuus helt við Winther, at ålikningarnevnd . taka uppskotið um var ikki meint tl al broddin av fyri sóknarstýrið og svaraði annars N. N. viðvíkjandi inhabiliteti. helt við Mi lens, al hevði lógin ein >mang- ul«, var tað Mitens feilur, lí hann hevði gjørt hana av fyrsl- Hann antio. P, M. Dam: Eftir Mitens' upp- lýsing um ta donsku skaltalg ina kundi hækkingin har niðri koma uppí 95 í tí, at skalla- inntoka, fyrst hækkað við 50%. hækkast vid 30%. niðri er aftur kann Teirra altso heili 45' hækkingin her. Ég hækking har størri enn tann fyrisligna dugi annars ikki at skilja, hví Mitens undirstrikar so sterkt, at øorvisi enn vit ikki skulu gera | Danir í hesum føri. Ég havi | aða rættin. Var tað so, mátti broytast. Winther talaði aftur móti eini særligari álíkningarkommissión. Mitens bad Dam siga sær, hvar tuð stóð, at Danir kundu hækka við 95%. Fyri eina vissa inntøku, rentuinntøkuna, kundi sum sagt nýtast ein hækking við fyrst 509, síðan kundi >rentu- beløpid« við hækkingini, hækkast við 30%. Tað galt altso bert galt fyri hesa vissu inntøku. Tal- arin gekk aflur hart ímóti at áleggja Foroyingum ein hægri skatt enn í Danmark. | inum, ið | viðurskiftini eru. hug at knæsela, at vil » Í ongan skulu standa við eini skeivari | skipan, fyri tí Danir | verri. Væl er mini- | Men tað | danskir socia- | hava ta sama ella steriið social-radikalt. er ikki rætt, al listar dáma ta galdandi skattalóg í Danmark. Høvdu teir kunnað lingið eina broyting igjøgnum i landstinginum, har teir ikki hava meirlutan, høvdu fleir sgjørt tað. Sjálvandi skalta a/s. og hækka tess skatta > skulu vil inntøkur. Tað er eingin órættur. lað kann kanska sigast, at inn- skattað Men einki, í lí skatturin tøkan hjá a/s. verður tvær reisur í vissum fori tað nervat hjá a/s. fyri seinasta árið verður tikin frá, áðrenn skattað verður. Ég vil Ð fegin vera við til ein beinleiðis logtingsskatt. Men um hann fyriliggur einki. kom munur, ið galda logtingsskalt, megu ti, tå ið tað er neyðugl kunna nvia skatlingarræltin til fullnar I. Kallsoy gði seg ikki vera kláran vvir rættin hjá kommun krevja at fáa at vita | j unum al rentuinntokurnar. Hann greiddi dømi, har peninga- frá einum innstilutiónurner høvdu sagl kommununi bart nei, tá ið hon ynskti upplýsing um eins skatta Falarin borgara renluinnløku. vildi gjarna fingið at vila, um tað var nøkur onnur lóg, 10 | stríddi ímóti skaltaløgini, sum | menn søgdu gav henda umtal | P. M. Dam: Her er ikki talan um at leggja ein hægri skatt á Skatta- støddina Foroyingar enn Danir. sigur einki um kommunuskatt- kemur at falla sum Tað, ið talan er um, er ul broyta skattalógina, koma al lógin av lí samlaða skatturin kann berast av teim, ið Mitens spyr, hvar ið tað stend- ur, at: Danir kundu hækka við 95%. Ég fylgdi víð, meðan Milens sjálvur greiddi frá, hvussu hækk- so al ráðini hava ingin var í tí donsku skattalóg ini, og ífylgju hesa frágreiðing hækking kann hin verunliga koma upp í 95%. 100 sum úlgangspunkt; 100 kr. hækkaðar við 30% 150 kr., hetta hækkaða eftir Mitens frágreiðing hækkast við 30 kr. soleiðis hækkaður við 95 kr. Rokna við »beløpid« kann er jú 95 Iversen fanst var selt fyri nær ið ein inntøka kundi hækkast við 60 Tað var Oræltvist, at hækka ein for- at, at einki mark ræltningsmann vid hægstu hækk- ing, um hannt.d. hevdi vunnið 30,000, tá ið árið framm- 25.000 kr. hann heyði tapt inntøka var anundan Hansara verunliga 5000 kr. f ti tær 25,000 kr. til at rindad tapið frå árinum frammanundan. N. Niclasen hell seg ikki hava sóða frágreiðing um gingu fingið nor innhabilitetin frå Djurhuus. Hann mátti lí fara eftir teim klóku Mevers leksikon, ið segði at in- sum habiletet var tað sama klossutur í allar hesum mundu ódugnaligur, kftir rúka fyri málar. mangil inhabililets »bestemmilsinum« hjå Djurhuus, eisini i Kallsoy, loglinginum. vildi rokka at spari- bankum. Hví ikki hava Hetta var fårligt, helt hann. Peningur- in vildi flyggja út av landinum. Mitens helt, at Djurhuus gav nogva segði han. kossum og húsaundirsokilsi? æru við al honum ov 195 kr. ialt; og 100 geva honum alla skylduna fyri skattalógina. Aðrir høvdu væl eisini verið við í arbeiðinum. Hann strikadi aftur undir, at kommunurnar ikki vóru væl stýrdar og at tad var fári við at lova eini kommunu at basera sínar dispositiónir uppá ley góðu árini. M. Samuelsen segði seg ikki at vera fornoyddan fyrr enn mark var sett fyri, hvussu 60% hækkingin skuldi nýtast. Inha- bilitetin helt han onga grund vera til at »diskutera« um. Tað var sjålvandi, at ein ikki dømir í síni egnu sok. Johs. O. Joensen tók undir við Dam og helt at han hevði verið glaður, um hægri var gingið við hækkingini. Hann nevndi dømi um, hvussu lítið ein tilik hækk- stóru verunliga = nervaði tær inntokurnar. Enn var stutt orðaskiftið tal- aranna millum. Ansvarhavandi blaðstýrari fyri Suðuroyar-síðuna: P. M. DAM Fiskemarkedet. >Forova Fiskaúlfluttnings- felag< meddeler: 23.—9,—33. Lissabon: 1.—15. September ingen Tilførsel. Beholdninger af norsk Klipfisk 81 Tons, af is- landsk. Priser for norsk Klipfisk 215 Ese. pr. 60 kg, af islandsk 200, Oporto: Tilførsel af newfound- landsk 64 af skotsk 2. Priser for og islandsk Klipfisk 190 Ese. pr. 60 kg, for newfoundlandsk 245, for norsk 203, for skotsk 140, for tysk 120. Beholdninger af new- foundlandsk Klipfisk 1539 Tons, af alle Klipfiskesorter 873. Tons, af norsk 64, færøsk 25.—9,—833. Bilbao: Tilforsel af islandsk | Klipfisk 387 Tons, af norsk 207, Beholdninger af færøsk Klipfisk 250 Tons, af islandsk 400. Priser for færøsk 84,85 Ptas. pr. 40 kg, for islandsk 78,80. Sterling 37,25. Barcelona: Ingen Tilførsel. Priser uforandret. Beholdninger af alle Klipfiskesorter 1300 Tons. ey“ 99 7.—9.—d30, Genua: Priser uforandret. Fra England. »Runo« 1'/,. KUL Advarsel. Da man har konstateret, at By- ens Gadebelysning i den senere Tid er blevet forulempet og øde- lagt, skal man herved indstædigt advare mod Gentagelser af den Art, da man i saa Fald ser sig nødsaget til at drage vedkommende til Ansvar efter Loven. Thorshavn Byraad, den 29. September 1933. ———— —8———— —————5—— | E3 3 Høvundar utgevarar, leløg! Hava tit okkurt, id tit vilja prenta, hvert tað so eru brævørk, navnamerkir, reikn- HAVNAR KOL- & CEMENTHANDIL COKES BRÆNDE fler at være hjemkommen fra Grønland undlader jeg ikke at meddele mine højt ærede Kunder, at jeg selv har overtaget min Forretning og fortsætter som før med Agentur-Commis- sionsforretning og Ejendoms- mægling. Ærbodigst M. Mørk. Lysingar mugu verda innsendar til okkara skrivstovu innan kl. 10. månadag fp x “ y og ingar, bøkur ella blød, størri ella smærri skriftir á føroyskum ella donskum máli, eiga tit at fregnast eftir okkara prísum. Tað vil loysa seg afturat tí at tit fáa slík arbeiðir bæði væl gjørd og skjótt avgreidd. Annadkvørt skrivi ella ringið til prentsmiðju B. Z. Jensens við Skrøtarsgøtu, Tórshavn, Telefon 143. einstakur maður ella kvinna! UÚlgevarar: Javnaðarmannalelog Blaðstjóri við ábyrgd: H. M. Jacobsen Prentsmiðja B. Z. Jensens, Tórshavn. nóg goo tl hansara. Næsla morgun purdi skósmiðurin | P R ) | stin »Hval el navn till | | Mikkjal.« la Mikkjal il! | P på Í tú verða hjá mær og arbeiða | her? Dugir tú at sevma skógi ar?a »Sevmad havi eg ongantíð, men um (lå vísir mær, hvussu eg skal gera, so man eg kunna læra tað!e Hin gamli gav hon um arbeiði og lærdi hann al era skósvar (ou Mikkjal varð verðandi hjá teimum og var takksamur nærlagdur (0); væl hýrdur Konan, hin gamla, hampaði honum klædini, bott so hvort sum slílið var, og la hann fáa tað, honum lorvaði. Ala vikuna sat Mikkjal tråliga við sínum arbeiði, og hvonn sunnudag var hann í kirkju. Hvørja ferð hann kom úr kirkju, losaði var hann kvirrur, pura ikki og læði ikki. A henda håll gingu 10 ár; lá ein dagin, sum Mikkjal situr við arbeiði, hyggur hann knappliga út um vind og smílist. Meistarin kag 10i eisini úl o ta ríku einkj una, sum gekk har við tveimum smågentum, sum vóru so mein líkar. Hann undraðist men segði einki. Sama dag kom ein maður il biðja seyma sær einar skógvar, hann segði: »Seyma mær teir so væl, at:teir kunnu halda eitt heilt ár og ikki ganga av lagi að ger tad sama, hval leir kosta (á eg havi gingið í kanst tú gera teimum eitt ár, ca ml nýggjar. Meistarin vendi sær til Mikkjal og leskaði: »Lat skógvarnar verða væl seymadar.« Mikkjal smíltist og segði einki. Hin gamli helt tað logið, al Mikkjal ikki seymuði vera leðrið, ið sum skó tilskorið var, soleiðis, smiðurin annars er vanur, men heilt oðrvísi. Mikkjal hevdi gjørl sandalir og seymað tær saman við einum seymi, | | | | | Morgunin eftir kom tænari mannsins og segði: >Harri min heyði biðið um at fáa skógvar vjørdar her; men teir nýtast ikki, tí harri min er deyður. san- kunna nú seyma Mikkjal, rætti Tygum dalir til tann deyda,« nakuð tilviks, sum stóð honum sandalirnar. Hin gamli hugsaði sílt og segði um kveldið við konu »Mikkjal ikki vera sum fólk flest. Í teim sína: man líggju = árunum, hann hevur verið hjá okkum, hava vit haft gagn og gleði av honum, bæði 8 sætt lað og nú hevur hann frammanundan, at hesin mað- urin skuldi doyggja so knapp- liga. Vit eru gomul, skulu vit ikki taka hann sum son okkara og lata hann arva tað, vit eiga?< »Tad hevur tú lad uppi- Mikkjal rætt í, hann hevur borið,“ svaraði konan. sal fyri seg sjálvan og smiltisl, Tá hin gamli dagin eftir fylgd- ist við honum í kirkju, segði hann: >Nú hevur tú verið líggju ár hjá okkum, vit hava haft gagn av lær, enn tú av meiri g okkum. Vit vilja fegin hava teg sum son okkara, og tá vit eru deyð, skal alt tað, vit eiga, verða títt. Sig mær nú, hvat fólki tú ert av, og hverjum landi tå ert úr.< Mikkjal svaraði: góðu Stóru tokk Meiri Teir vóru nú fyri tygara Orð.“ segði hann ikki. komnir í kirkjuna, hin gamli setti seg nakað uttarlaga í kirkj- Mikkjal fór einglasongur uni, men innar í kór, hvaðani ein hoyrdist. So við eilt hoyrdi hin gamli rodd Mikkjals, og hann næslun mistrúði sær sjálvum. Fad var ein rødd, sum fekk all sudshúsið til at skelva, og alt kirkjufólkið fell á knæ. Kirkju- hvålvid opnadi seg, og Mikkjal, høvudseingilin, fleyg upp móti himli, Um nåttlina svav hin gamli fast, og Mikkjal kom fyri hon , um í dreymi í eingluklæðum og segði: „Faðir, eg var ein eingil, og Gud sendi meg út at heintu eina sál. Tað skar meg í hjartað faðirleysu, og + 8 CE at síggja ley trúði ikki Harranum, sum segði: »Uttan faðir og móður kann ein liva, men ikki utlan ålit á Harran.c Eg varð verðandi á jørdini; tå tókst meg til tin, og í tiggju long ár livdi eg í banningini tey faðirleysu trivust betri enn hjá mammuni, lad sá eg, lå tiggju ár vóru umlidin, og Gud fyrigav mær og læt meg aflur gerast eingil. Mistrúgv íkki Harranum, lit á, at hann kann hjálpa, og set ikki hop tilt til rikidømi. Í Gudi livir tú, og í Gudi skalt tå doyggja.< Umsett hevur M. Skylv Hansen nk