týsdagur 3. apríl 1934síða 1
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
FRÆLSI
Nr. 14. |
9
20 oyr. á 3. og 4.
Lysingaprisur fyri petitreglu: 30
síðu.
avslåttur í prísinum.
-FØROYA-
SOCIAL. DEMOKRAT
BRODURSKAPUR
oyr. å forsíðuni, |
Við storri lýsingum fæst |
JAVNAÐUR
Tirsdag hin 3. apríl 1934.
Kostar kr. 1,50 fjóðringsárið
verður bilagt á posthåsinum, brævsavnarstoðum
Telf,
og SKriVSLOVUnI.
Porto, Blaðið |
| 8. árg.
143.
Framtíðin?
tað
vakna
Tað tykist nú, sum al
niðri í Danmark fer at
ein kensla av, at vit Foroyingar
eru lil, og eins og aðrir danskir
4 z
stalsborgarar hava”, kravj, uppá,
ella í hvussu er brúk fyri, al
leim verður rælt ein hond, lá
illa veit við.
Har niðri sunnan hav er tað
jú so, at stalurin — tað stóra
samfelagið — millum unnað
hevur tað mál, at rælta sína
hjálpandi hond (il ley, sum
neyðstodd eru. Og tað er góður
socialur andi, ið hevur skapað
ta lóg, sum lryggjur tey gomlu,
sjúku, vanforu, stult sagt oll lev,
sum nýla lrygging. Væl vita vit
lað, at henda trygging: ellis-,
sjåkra- og vanførishjålp, ikki
gevur nakað harramannslív,
men hon ger ley ló for fyri al
liva, og sum hjálpin er har, eill
nøkulunda menniskjanslív.
sínum
Jú, socialisman við
háðaða likheils- og bróðurkær-
leikmerki hevur tó sell sær síni
spor! Og hon vil seta tey fleiri
og djúpari, um hon fær >lív og
heilsu«. Socialisman í Danmark
enn å buki, og
hevur so fá ár
enn færri ár hevur hon fingið
loyvi til al arbeiða við nakrari
megi; men lann dagur kemur,
tá hon fær ræðið har, og so vil
Ind sýna seg, at hon ikki hevur
slept sínum videalums, men vil
fora tey fram til sigur.
A socialisman moølir stóra
molstødu hjá ollum afturhalds-,
ollum konservativum flokkum,
er sjálvsagt, tað kann ikki vera
ø0rvisi, lí soleiðis er nú einn-
ferð verðini. Al
hon
vorðið her í
eisini molir mótstøðu hjá
leimum, sum ikki tola at bíða,
skulu vit heldur ikki finnast at,
lí vit menniskju eru 6jøvn av
lindi; og nógv av okkum eru
so vorðin, at vil eru 6tolin, vit
vilja síggja úrslitið alt fyri eilt,
og soleiðis kemur lil domis fram
flokkur
Teir
ein sum kommunisl-
arnir, eru — framfåsnir,
Otolnir og hava hug til al nyta
hardskap; og avnoktast kann
tað ikki, al samfeløgini eru so
skikkaði, eru so Oræltvist skip-
uði fyri, at: vit ikki undrast á,
um ley, sum bert kenna lívið
sum eina kúgan í armóð, í træla-
dómi, meðan ley samstundis
síggja tað ófalandi rikidømi á
hinari síðuni, verða ólolin. Tey
menniskjum,
síggja ein part av
skapaði sum ley sjålvi, við somu
ræltindum sum ley til at liva
her á jørd, ikki storri, ikki belri
enn ley sjálvi, síggja tey liva
eitt lív í yvirflóð og ollum ti
góða, sum kann fúnst fyri pengar,
eitt lív í lí strálandi ljósi
sjålvi liva í skugg-
Tann
tey
anum, nei í myrkrinum,
meðan
misjavni, sum er, og sum eill
ort samfelag igjøgnum langar
tíðir hevur skapað, hann er so
stórur, al vil her ikki hava evni
til at fala hann, og hann skapar
og hevur skapað kommunismu,
anarkismu, nihilismu og hval
tað alt eitur.
Teir halda, al socialisman og
hennara hava svikið sína
forlíð,
menn
síni idealir, lí hon fer
hóvliga, spakuliga fram »fram
kemur hann, ið hóvliga fer«.
Socialisman, socialdemokratiid
hevur vall tann vegin at taka
framsligini fel fyri fel og ongan-
Og
líð leypa upp á bein.
eitt fel
bæði
belri er al vinna fram
og verða standandi, Gl HO er at
vinna næsta, enn al herja á og
vinna langt fram kosta hval
ið kosta vil — og so missa alt
»
avstað aftur. So vorið hevur
altíð verið, soleiðis sigur sogan
okkum frá.
danski stalurin, stóra
Hin
samfelagið, syrgir fyri teimum
av sínum børnum, sum hava
lað fyri neyðini, og vil søgdu
fáðni, at tað så úl, sum um leir
vóru farnir at verða varir við,
eru lil og eisini kundu
ta
at vit
haft fyri neyðini einu bøtandi
hond. Tað sigst í blødunum
hodini eru, hugsa vil, frá
fólkalingsmanninum at stýrið
har niðri vil fáa at vita, hvussu
nógv fólk liggur heima í ár
vegna tað, at ov få skip eru til
boð —
send frá fiskimannafelaginum —
slaðið i
her, so neyðugt er ikki at end-
tað nógva fólkið. Lesi
hava ollum bloðunum
urnýggja tey her. Her man vera
ætlan at gera nakað fyri at fáa
hesum fólki arbeiði, men hvat
ætlanin er, stendur einki um. —
Tá danski staturin gongur við
tilat fáa eina havn afturat í Grøn-
landi til nýtslu hjá føroyskum
fiskimonnum, so er lað líkasum,
at tad lítla gloppið, sum kom lá
Førovingar fingu ,Føringahavn-
ina“, er við at verða slørri
og hella er lekin uppá, at eina-
ferð deltur múrurin niður.
Kommissjónin, sum forsetis-
ráðharrin hevur sent boð um
skal setast til at ráðgera um
okkara framtíðar viðurskifti
væl mest fíggjarliga — er eisini
eilt tekin uppá, at ljós er í
nánd. Eitt er heill og aldeilis
avgjørl, og lað er, at skilið vil
nú liva í, er ómoguligt at havn
Vil
koma á eina fíggjarliga
gangandi longur. mugu
støðu,
sum er nýlilig fyri allar partar,
og okkara stoða til Danmark
og hon
báðir
líð kunnu
má gerast klúr og greið;
má verða av lí art, at
partar í lí komandi
standa sum fríir menn hvor
yvir fyri øðrum. — Kunnu teir
ikki koma til tað, má onnur
leið finnast, hvor hon verður og
hvussu hon kemur al liggja
harum kann talast seinni, um
kansur verður til tað.
Hjá hesum monnum, sum |
sigast al skulla fara, ræður so
um at arbeiða sum rætlir menn,
hvat |
Teir
mugu vera fyrivarnir, vera »di
ið fyrst av ollum vila
lænir fleirra landi best.
Í
|
plomatar« á ein vissan håtl |
og leir skulu duga cill, og lað |
|
er altid at »slingn fingurin í
jordina og leyja, hvar teir eruc.
Fara teir, so ynskja vit, al
teir 16 mugu læra at:skikka sær |
|
sum menn og ikki I. d. sum |
fornermadir smådreingir, hval
vit Førovingar hava so ræðuligt |
lindi til.
Hvor hevur rætt?
Um veturin 1932 ferðaðist eg |
eitt bil landið
leim horrum Á. Samuelsen, fólka-
um saman við
lingsmanni, og J. Kallsoy, løg
lingsmanni. Iar hoyrdi eg mang!
og margt. Millum annað spurdi
Samuelsen Kallsoy, hvussu tað
bar til, at hann nú hevði so
nógv ímóli socialistunum, tå ið
hann í 1929 kundi
hjá hr. S. P.
Harra Kallsoy svaraði brádd
vera stillari |
úr konov. |
: |
|
liga, at hr. S.P. år Konoy aldri
»
heyði verið socialistur. Nú hevur |
pipan eilt annað ljóð væl al |
|
merkja ikki pípa Kallsoy; men |
í »Tingakrossi« nr. 11 lesa vit
|
grein undir yvirskriftini »Makt- |
r |
girnd«, sum greidir frå »diktaturi« |
|
harraveldi o. s. fr, enntá orðið
vold er hafl á máli í hesi grein.
Har verður m.a. sagt frá ein- |
um tilburdi viðvíkjandi Skipa- |
3)
nesi. »Krossurin« sigur frå, al 3
ella 4 privalmenn í Gølu hava |
|
lagt Skipanes undir seg. >Men |
ímillum hesar harrar eru menn
sum hava sitid í Gølu sóknar- |
síýri o. s. fr.«. Seinri skrivar
blaðið: >Millum hesar 3 ella I |
er ein framslandandi javnaður |
maður, fyrrverandi tilætladur |
umboðsmuðurda
Al hesin
ati: NS,
einki atdylja yvir. Um hr. Konoy
maður er harra lær-
P. úr Konoy í Gølu er
sigur >Tingakrossurd:
|
»Ifann |
|
skuldi ló ált sociala hugsan so- |
víst sum nakar«, Hvørja hugsan
harra Konoy nú hevur ella ikki
hevur, fari eg ikki at tjakast við
»Krossin« um; lí »cingin kennir
mannin longur enn til tannin,«
lað var
søgdu ley gomlu, men
lann líð, lá harra Konoy offraði
seg fyri lann minna mannin her
á landi. Um harra Konoy nú er
vorðin troyttur aval lyfta fólkið
upp eflir, veit eg ikki; men |
troyttandi man lað vera fyri ein
ferð ferð at lyfla
mann eftir
undir fjøldina. Er Koynoy troytt-
ur nú, so er tað harmuligt, men
Ind er faluligt. Hann er einki |
annað enn eill menniskja.
Um hetta vil eg ikki røda
meira; men eg vil enda við at
spyrja harra Kallsoy, um tað er
rætt, at hr. S. P. úr Konoy er
ein framstandandi javnaðarmað
ur, sum »Krossurin« sigur al
vera fyrrverandi tilætlaður um-
boðsmaður<. Hr. Kallsov var ein
stillari hansara, so hann man
óreiði á hesum.
J. H. Danbjørg.
óivað vita
„Kunnleiki
gevur megi“.
Et Folk paa 350 Millioner Men-
nesker, der aldrig faa nok at
spise, vil nu styre sig selv ...
Hjemvendt fra Indien efter
30 Aars Ophold.
Professor, Dr. theol. L. P, Larsen,
interessant Personlighed
der har været i Indien i ca. 30
Aar, opholder sig i disse Dage i
Danmark. Professor L. D. Larsen,
der er 72 Aar gammel, er kom-
met hjem til Danmark for al
blive her, og er for Tiden pan
rundt om-
en Foredragsturné
blev i sin |
»Det
men
kring i Landet. Han
Vid
danske
udsendt til Indien af
Missionsselskab«,
det kort
Grund af sine
[1911 blev han For- |
stander for The United Theolo- |
gical College i Sydindien, i 1918
han til
Universiletet i
forlod efter igen paa |
mere frisindede
Anskuelser.
udnævntes Æresdoktor
ved Lund.
De Foredrag, Professoren nu
holder ved Møderne her i Lan-
det, drejer sig bl. a. om Eniner |
som »Kristendommen i Indien«
og »Gandhis Indflydelse i In-
dien« specielt med Henblik |
paa, hvad der er at lære af |
denne støre indiske Fører og
hans Indsals for det indiske
Millionfolk.
>Demokralenc
Samtale
der fortalte lidt om sil Syn paa
de sociale og politiske Forhold i
har haft en
med Professor Larsen,
Indien. |
Indien kan ikke naa længere frem
uden Selvstyre.
Indflydelse i
I
|
1
Er Gandhis |
stadig |
det store indiske Folk
lige usvækket? spørger vi Pro- |
fessoren. |
- Der er ingen Tvivl om, |
lyder Svaret, at Gandhis Magt |
, |
rent døgnpolitisk er paa Vej ned
ad Bakke. Han gav Løfter om
Frihed og Selvstyre, det
hungrede indiske Folk ikke fandt
indfriet, Men Gandhi har sat ind
paa det store og dybe Problem:
søm
Kastespørgsmualet. Han har lige
siden í Fjor samlet sine Kræfter
om delte ene Spørgsmaal de
kasteløses Rejsning. Forfalnings-
kampen som sandan, den
føres nu af en
Jawaharlol
rent
ydre politiske,
Inder, der hedder
den afdøde
Nehru, en Søn af
og lidligere saa indflydelsesrige
Pandit Nehru. Det ei
Opfattelse at de kasteløse trænger
mere til Hjælp og kulturel Højnel-
se end nogen andre, og han har
Gandhis
ulvivlsomt været skuffet over, at
de højere Kaster ikke viste sig
san villige til at sløtte disse Be-
stræbelser, som han havde øn-
sket. Han har fundet dem altfor
lunkne i dette Spørgsmaal. Gand-
hi vil have de kasleløse med i
Rejsningen. Han mener ikke, at
de politiske og
g sociale Spørgs-
manl kan løses, saa længe Kas-
tesporgsmanlet ikke er løst ...
lror Professoren, at Gandhi
)
kan lose det Problem”
Jeg sagde, at Gandhis Magt
i det rent politiske sikkert í Øje
blikket er Forhold til
tidligere, men denne Folkeførers
Indflydelse i det
Hans Styrke er heri
Saa
der findes
svækkel i
indiske Folker
umandelig,
langt fra svækket.
megel g
længe, siger Gandhi,
10 Millioner Mennesker,
faar Lov at drikke Vand i
Øjeblik der er Mangel
paa 10 Millioner
blot denne Retlished
g
som
ikke
samme
Vand uden
saalænge
bliver det ikke til noget Det
kulturelt Arbejde, Gandhi
har taget op, af Di-
mensioner. Selvstyre vil næsten
alle
megen Uenighed om,
er ef
fantastiske
Indere have, men der er
hvorvidt
det kan opnaas uden Englæn-
Uddrivelse
dernes fuldstændige
af Indien eller ved langsom
Udvikling.
Gandhi vil Evolutionens
— Ja, han mener, at kan In-
diens Selvstyre opnaas ved fre-
delig Forstanelse mellem Eng-
land og Inderne, saa er det bedst
men han tager stort Forbehold,
naar han omtaler Udsigterne til,
at det skal lykkes.
— Hvad er Professorens Ind
tryk?
Jeg personlig vil altid mene,
det
kan nu
rigtige,
at Samarbejde er
men Indien ikke naa
længere frem uden Selvstyre …
Afgjort Sympati for Indien imod
Englands imperialistiske Interesser.
— Det hævdes ofte, at Inderne
ikke kan styre sig selv — det er
vel del engelske Imperium, der
taler
Hell at paastaa det, vilde
vist være for stærkt sagt. Der er
som af
Englænderne, virkelig
Overbevisning mener det, men
der er næppe Tvivl om, at Ordene
meget ofte skyldes det engelske
Overherredømmes økonomiske
Interesser
Tror Inderne selv, at de er
i Stand fil al styre eget Land og
at de
- al de selv
Ja, Inderne mener,
maa have Selvstyre
man overlage Ansvar og Ledelse,
Englands og Indiens Interesser
staar her stik imod hinanden —
f. Eks. vedrørende et Spørsmaal
som Bomuldsindustrien.
Hvilken Part har Professo-
rens Sympali efter de mange
Aars Arbejde i Indien ?
Indien afgjort. Indtil før 10
Aar siden stod de Kristne i In-
dien nærmest paa engelsk Side,
rå