týsdagur 1. mai 1934síða 1

FRÆLSI 20 ovr. á 3. og 4. Nr. 18. | Hvat skal gerast fyri at fremja vinnulívið Í Føroyum? Hvar gongur leidin? Soleiðis verður spurt, og svar ini eru ymis; men mest saml ley seg um lað eina: sjósvurin, sjóvinnan. Vil hava fyrr her í blaðnum rørt við lann spurning, um lað ikki er galið, at: alt her: hjá okkum í lí seinnu líðini tykist hetta at samla um eina. seg Sjålvsngl er tað, al okkara fólk, nú tað vaks so nógv, í teim seinnu árum varð neyðskað til al leita sær eftir einum oðrum vinnuvegi enn jarðabrúk. Og nú er sjógvurin all hjá Førovingum; allir pengar, sum falur í og melt kunnu. fáast ú afturat(1), verða settir í sjóvinn- alt okkara Mlýlur á sjónum. und, og fólk so at siga Og ló er lað lívið, vit vinna á sjónum, ikki oðrvísi enn so, al vvi land og longur úl eill armóð, fiskiskapur okkara gevur okkara gongur sorgarljóð um (á sínum lænarum. Skipsfiskiskupurin er, sum tað ljóðar frá, ltunn bera. armóð: 700 — 800 upp til 1000 krónur fyri al :slíla mesta pþarlin av ár inum, lað bjóðast ivaleyst ong um ødrum enn Førovingum, og ikki tykist, at:nokur mogulig heil er at:finna Gl at:fáa meiri úrslit av fiskiskapinum fyri hin almenna fiskimannin. Er nú eingin annar vegur ul fólk, all lað er, dømt til hetta neyðars- ganga, er okkara sum liga lonta slitliv á sjónum, er eingin vegur at finna út úr hesum armóðslívi? Foroyingar neynast sum beslu sjómenn o pi ídnastu fiskarar, og hval fúa teir fyri tað? Og so enn meira: Hesar neyðar fáu hundraðir av krónum fara í húsagangsbúgv- | ini hjá reiðarunum, tí tað ikki fiskimonnunum hevur verið møguligt al fáa tær í hendi sum sígist frá aðrastaðni her í bluðnum. Er eingin annar vegur al ganga, spyrja vit oll. Er einki annað at: finna til ein part om okkara fólki, so íkki all flýtur á sjónum og ongan annan veg veil sær al vinna mulin inn í munnin? Kann landið einki geva okkum, er her einki at vera, so nakað av fólkinum kann verða heima og færri fara lil sjós, og so aflur á tann hált meiri kann | verðu í part Gl teir, sum sjógvin | dríva, Tad sýnir seg, al í teim bygd- fólkið vid al røkja jørdina, er eingin um, har fæsl sum mest Lysingaprisur fyri petitreslu: 30 ; 8 síðu. avslúttur í prisinum, ovr. á forsíðuni, | Við størri lýsingum fæst | neyð, einki arbeiðisloysi: men sjálvandi tað, har liva tey meiri háttin á hin bæði til Var tað lí ikki vert, at Førov- gamla foroyska malna og klædna. ingar fóru sum vil hava skrivað um fyrr aftur fyri ein part al byggja teirra hjall á mm landi . lað er so nógv dyrki- landinum. Tað er gv dyrki lendi Ou m hartil lagaligl al fáa hjá okkum, at okkum lørvar fáa skil á bara at jarðaviðunr hin danski simplu plikt skiflunum, og al stalurin ger sina móli fólkinum í einum av leim donsku amtunum, og veitir tann neyðturviliga studning til leir, sum laka eill munagolt jarða- urbeiði uppá seg, teimum og SOØNI » sleklum al + komandi J og ifgjøgnum lað ollum lundi okkara. Tað sigst altíð, at okkara jorð er kørg og gevur lílið, og ut veðurlag okkara er ólagaligt. på Eingin jord gevur, ullan hon verður arbeidd, heldur íkki okkara jord, og prógvað er lað, al jord okkara gerur, um hon verður arbeidd við dugnaðskapi. Gras ber hon, sum eingin onnur, eplir, rølur, og oll sløg av leim urtum, sum nyltar verða í húshaldi. Liggur jørdin væl fyri sol og liggur lýtt, kunnu bæði jørd- og oll onnur ber trívast. Okkara veðurlag men ló hetta er mangan ólagulisl, ikki verri enn so, ud alt kann lrívast men eitt må lil, dugnaðskapur og ídni. Kisini 8 kunnleiki í jarðarokt má mað- urin hava, sum skal fáa nakað úr síni jorð men hval gerst uttan kunnleiku? (Meira). Skúlaviðurskifti. Oftani verður hafl á málið, at skúlin er ein dýrur kleppur fyri kommununa. Tað kundi lí verið vert al kanna eilt sindur eftir, hvussu vorðið er aðrastaðni. Her skal tó bert verða tíkið lil ein av leim skúlum á bygd í Dan- mark, hvar eg kenni meg kunn- ugan. Í hesum kommunuskúla vóru enn í Havnar Meiri born kommunuskúla, og foreldrini at væl leim børnum, ið gingu í hesum skúla, vóru eins og her flest oll fólk við smáum inntøkum. Tað hevdi lí nógv at sign, al kom- munan læt børnini fáa ymis skúlaamboð, skrivi-, lesi- og leksiubøkur ókeypis. Nógv m okkum kenna, hvussu lorfort lað mangan er al fúa pening til allar tær dýru skúlabokur. — At einstok foreldur, ið høvdu góð ráð, sjálvi keyptu bokur til born síni skal bert nevnast, Tá ið børnini fóru út úr skúlanum með ley lalu bokurnar aftur. vóru so latnar til onnur born. Av tí al mo var álagt bornunum at fara væl við, kundu nógvar av bókunum nýt- alla, máttu lær JAVNAÐUR Tirsdag hin 1. mai 1934. ast í fleiri ár. Utløgirnar til við líkahald og til at keypa nýggjar bokur fyri kundu lí haldast innan fyri eill hampiligt mark. Harumframlt skógvar at vera inni í ókeypis. All fyri eill bornini komu inn fingu bornini um skúlagáltinu, fór hvor klassi á sílt stad, og har hevdi hvort barn sílt vissa pláss, sín vissa »bås«, hvar tey lólu seg í inni- skógvar og soymdu klæðini. Lærarin, ið slóð hjá, fylgdi so sínum klassa inn ískúlaslovuna. lí sjálvandi hevði hvor klassi sína stovu og hvort barn sín VÍSSA SESS. Allan veturin fingu børn i heimum fyri læl malgerd, meðan lad vóru fåtækum dogurða einki. Byráðið þening til mal og lærararnir ið ansaðu eftir, al alt gekk hampiliga fyri seg. Fisini fingu bornini heitt bað um Hesii fullu oftani aftaná skúlalíð, so lærar- velurin. tímar nir fingu eitt hóskandi viðurlag aftur fyri at:ansa eftir, ikki bert al bornini lólu seg úr og blivu vål, men eisini alttey íkki sluppu í aftur klæðini fyrr enn tey vóru rein. Fyri tey born, ið høvdu gingið vort Oy í /. klassa eill ár, men ung, al sleppa úr skúlanum og mm > teir fyri tey, ið hug høvdu at:ganga eill sindur longur, hovdu ein 8. kl. Har lærdu tey mest enskt, bókhaldarí og tílíkar læru greinir, ið kundu koma teimum beinleiðis til gagns í teirra dag liga yrki. Øl ley børn, iO tungt hovdu Við al elta vóru sett i klassar fyri seg sjålv læra lærdu seint, an. Henda skipan gjørdi tað, at ley duguligu børnini kundu koma skjótari á leið, nú tey ikki vóru larnaði av hinum, og at lev, ið tungt høvdu við at:læra, kundu Við al hampiligt úrslit fara hóliga fram. Hvat gagn ein rokka slík skipan hevði fyri allar partar lað er hjá mær annað enn bert at peika er so greitt, al Óneyðugl á lað; men sjálvandi var kostn aðurin ikki lítil: fleiri og fleiri holi, umframt alt annud. kerarii Genturnar lærdu vanlign kvinnutøting, men lað tvklist hent at tær eisini lærdu at gern mal. Mong fekk her ans fyri at 'hugna um hús og heim seinri í lívinum. Skúlahúsini vóru so fullfíggj- aði bæði innan og utlan sum á hátt fyri at kunna geva cilt hugnuligt og golt stad at vera í bædi stórar og ljósar, pryddar á besta nakran ynskiligt bornunum Nóg nógvar skúlastovur, hált, og til hvorja stovu hoyrdu oll neyðturvulig Har | var eisini javnur og sóður hili midsløduhilaverkinum, og | Uti á ti | amboð. frá reint og nossligl Var. stóru, ljósu og vælprýddu gong | var tað ein frødi al ferðast. Vert | er at leggja til merkis, at menn ikki himpraðust við, tá vælast skuldi um ella økjast, tí til børnini var ikki tað besta ov goll. M fimleikarholl og fundar holi fanst, er kansku óneyðugt al nevna, Skúlagarðurin var bæði stórur og góður, og har vóru et1sinI | | | | | | | Í Í Í tær soneyndu hálvlekjur fil bornini ut króka inni undir í | | Kostar kr. 1,50 fjóðringsárið verður | og illveðri. aftvat, al skúlagarðin hjá leim stóru born Tað kann vera lagl skilarúm var millum unum og leim smáu. g Skúlin hevði ein høgligan og góðan leikvoll; hann var brúktur bæði til fólbólt, aðrar bóltleikir Bæði gentur og dreingir vardu um og og vanligar barnaleikir. froddu seg yvir henda leikvoll, sum um lev høvdu ålt hann sjålvi, Enn kundi mangt annað verið vert al nevna, men her skal bert skovlast uppí, at skúlin álti fullfíggjað søvn til oll na túrfag, og bokasavnid var frá- líkt. Har funnu lærraarnir tær neyðturviligu = hjálpibokur, og harumframt fingu teir lær bøkur, leir skuldu brúka í skúl anum, ókeypis. Hetta var ein stórur lætti fyri teir. Stutt sagt var einki spart, táið tað var til frama fyri børnini, og eg tori at siga, at sjålvt um hesin skúli slóð frammalaga, var hann einki undantak. Hevdi ikki okk- urt av hesum kunnað komi okkara skúlum til góða? Føroyskur lærari. Anordning for Færøerne om Gifte og andre for Sundheden farlige Stoffer. I Medfør af Lov Regeringen Nr. 34 af 28. Februar 1931 om Gifle og andre for Sundheden Stoffer meddelte Bemyndigelse fastsæt skal Færøerne i den ved = 21 Í farlige les, at Loven være gæl- dende fot følgende Affallelse: I. Bestemmelser vedrørende Gifte. SI henregnes i denne Stoffer, der er opført pan de Anordnin- lil Gifle Anordnings SS 2—11 de gen vedføjede Lister Í og Il, samt Forbindelser og Præpara ter af disse, der er i Besiddelse af Stoffets giftige Egenskaber. Juslitsministeren = kan efter Indstilling fra Sundhedsstyrelsen foretage Ændringer i og Tilføj elser til de nævnte Lister Sprængstoffer berøres ikke af denne Anordnings Regler. Del Forblivende ved Reglerne i Lov Nr. 95 af 31. Marts 1930 om Fremstilling af og Handel med Opium m. m. » har sil u 9 Sy, 2. Berelligede til al fremstille Gifle el I. Apotekere. 2. Stulens naturvidenskabelige, tek Ínsti- staten Loboratorier. lægevidenskabelige og niske Laboratorier og lutioner samt de af auloriserede SJ Derettigede til at indføre Gifte er: I. Apotekere. 2 Deig2 Nr. 2, borstorier og Institutioner. (Fabrikan- nævnte La- 3. Industridrivende ter og Haandværkere), der anvender Gifte i deres Næ- ringsvirksomhed, dog kun til Brug i denne, bilagt å posthåsinum, brævsavnarstødum g skrivstovuni, Telf. 143. || Í SOCIALDEMOKRAT BRÓÐURSKAPUR Porto. Blaðið | 8. árg. S 4. Gifte til teknisk Brug kun af Apotekere udleveres til mand Forbrugere, derunder til de i S2 Nr 2, og Inslitulioner. Som kun nævnte Laboratorier Gifte Ypolekere, af Lægemiddel maa udleveres af dispenserende og distribuerende Læger og Dyrlæger og af de i Henhold til Nr. 40 af 25. 1916 Udøvelse af Fandlægevirksomhed godkendte Los Februar om landlæger, alt í Overensstem melse med de herøm til enhver Fid gældende Bestemmelser =>) S lustilsminisleren fastsætter nærmere Regler for Apoteke rens Udlevering af Gifte i tek nisk Brug S 6 | dlevering af Gifte til teknisk Brug til Forbrugere, derunder lilde i $ 2, Nr. 2. boratorier og Institutioner, mana kun finde Sted efter en dateret, egenhændig underskreven Rek- nævnte La vísilion paa en dertil bestemt, trykt Blanket, som indeholder Oplysning om Giflens Navn, Mængde og Anvendelse, Rekvi- renlens Stilling og Adresse samt Erklæring om, at han vil opbe vare Giflen omhyggeligt og ikke overlade noget af den til andre. Politiet Paalegning Hin der for, at den ekspederes. Saa- Rekvisilionen skal af være forsynet med om, at der intet vides til dan Paategning er dog unød vendig, naar Udlevering finder Sted til de i Nr. 2, Laboratorier og Institutioner nævnte ss % - Justilsministeren kan bestemme. at Gift under visse Belingelser eller til visse Personer og Virk somheder kan udleveres uden Polilipaategning paa Rekvisi tionen. Udlevering man kun finde Sted til Personer, der er fyldt IS Aar. Den, der udleverer Gifte til Forbrugere, skal føre en auto riseret Giftbog, i hvilken det indføres, hvilken Gift der el udleveret, de udleverede Parti ers Vægt eller Rumfang, samt til hvem og hvornaar Udleve ringen har fundet Sted. De nærmere Regler om Gift- bogens Førelse og Opbevaring af Rekvisilionerne samt om Kontrollen hermed fastsæltes af Justilsministeren. S 7 Gifle til leknisk Brug man til Forbrugere kun udleveres i hel og stærk Emballage, der er for svarligt tillukket eller tilproppet. Gifle saadanne Flasker, Krukker eller maa aldrig udleveres i Kar, der kan give Anledning til Indholdet med Nydelsesmidler, Forveksling af Nærings- eller saaledes navnlig ikke i ØL, Mi Mælke- eller Vin heller ikke af handlende opbevares i sandanne neralvands-, flasker, og maa Beholdere. løvrigt kan udfærdige nærmere Regler an ganende Emballagens Forsyning med særlig Etíketli og Paaskrift og om dens Forsegling, Plom- eller Forsyning med Justitsministeren bering Oblat,