týsdagur 8. mai 1934síða 3

„hítil er barnsins Uggi“. »Lftil er barnsins uggi«, Stutt- ligt er al síggja, hvussu aflur- haldið í Foroyum eins og aðra staðni = deyðasjúkt krokir seg í eitthvort lítið livstekn, leitarsær eftir onkrum, ið kann geva eina forklåring uppá, hví arbeiðara- rørslan stigur so f slórum fram, har ikki kanónurnar og knýtt- nevin hevur bokslad hana niður — eina forklåring, ið kann geva troyst og ugga um, at (ad »s'eu«d barn er ein Rødme«, áðrenn hin endiligi deydin er yvir socialismuni, Í London er lað ein bladkongur, í Danmark, Norgi, Svorríki, Finlandi o.s. fr. er tað okkurt annað, ið hevur spilt leikin fyri ta eini ferðina hjá aflurhaldinum. Á, jo, lítil er barnsins uggic. Men hvat kann tað hjálpa, al innbilla sær, at ein ikki fer við streyminum, lá eru burturi, Hvatkann tað Ld. gagna >hektisk úrarnar J= il síga, at javnaðarmannasigurin í London hevur minni al lýða enn valsigurin á Tvoroyri, lá ið sannleikin er, at arbeiðararnir í Onglandi rætt nú tíð áður fylkjast um socialismuna. Tað er ikki bert í London, men at javn- sum onga alla staðni í Onglandi, uðarmenn hava vunnið við kom- munuvalini. Og y seinastu suppleringsvalini Gl parlamentid lev hava givið størsigur til javnað- armenn sum t. d. hitt júst í hesum døgum henda valið í Ham- mersmith, har afturhaldsmenninir taptu og gingu aftur frá 18815 stemmum til 6747, meðan javnað- armenn gingu tilsvarandi fram og tóku mannin frá teim ,,konserva- tivu“. lúið okkara gævu harrar kunna fella seg upp til at blåsn deyðs- blásturin yvirsocialismuna í Ong- landi og aðrastaðni, har hon nýliga hevur sýnt og sýnir bestu lívs- og sigurstekin erikki annað at vænlu enn at hoyra deyðs- klokkuna ringja yvir okkum her heima. A okkara yvirspentu, deyðs- troll og lala í nervosum fepurspenn- ræddu profelar síggja og ingi er »psykologisk« interessant og stullligt, al bíla merki í, komnir so langt í orskap- Særliga stuttligt er al leir løngu eru síns rúsi, at:leir eru íferð við at halda líktalu yvir tann seinasta javnadarmannin á lingi og í pa- tetiskum ordastigi skriva javnað- urmonnum deyðsallestina: »Teir doyðu vegna einkar- sølumålini og trot uppá handli- krafl.a So langt komnar tykist okk- um leir vera við al koma ringin runt og aflurkomnar til ta upp- runaligu ræðslusjón leirra, tå leir sýnskir hava lisið sína egnu deyðsallest, id vil gila okkum hava ljóðað um soleiðis: > Tit afturhaldsflokkar fækk- mannalali og hvurvu uðust í g at enda av lingi, lí; Í) tit feldu uppskotini um við einkarsolu, brunatrygging, 0. á. al veitu tinginum, Før- ovum, fólki og lundi, inntokur til at:styðja vinnulívið og av- ríka tær mongu uppgávur å landi og sjógvi, ið standa fyri. 2) tit orkaðu einki at gera av lí, fólkið setti tykkum at avrika, men í rådloysi og í hopileysari verjan av lí múgv- undi lupu tit- naggatodn í all, til norlu viða Kann tað ugga felar al sýna okkum, leir góðu pro- at tað er eydnast leim at blinda seg í báðum eygum, og at leir eins og strulsurin halda allar vandar vera loknar, bert leir krógva AA—mmm—————— høvdid — ja so gjarna fyri okk- Lívið skal nóg tidlign ríva frá eygum og lá vakna teir við ræðslu. Tað er hart. Vit við- Men nú um. ganga Ind. soleidis er ”» lagnan. Hvi fáa ilt i eyguni, »Krossur«, av al síggja á prent, at arbeidararnir á Tvøroyri mæla til samhald? Er tað ikki nát- lúrligt at: spyrja, at kanna eftir, hvussu langt hin beidsmadurin er føroyski ar- komin á sam- haldsleiðina. Hví leggja ilt undir henda spurning, ið sjálvandi cinans miðaði ímóli al vekja heildartankan, felagstankan, hina málvísu avgerðina at:standa allir sum cin í komandi tokum? Er tað fyri at:sela ein kíla inn arbeiðararnar á Tvor- Solcidis kunnu í hvørjumfalli arbeiðar- ímillum oyri og norðanfyri? arnir á Tvøroyri skilja tað. Men hví, og hví nýla ein so wvir- leiknan og háðandi lóna um Tvoroyra arbeiðarar? Hvi so vannvirðisliga kalla okkara orð um samanhaldið hjá Tvoroyra geip(!!) Hvi so sjónskliga sýna vil loyvdi okkum al síga, at:vit hugsaðu, at: vit ikki gingu nokrum nær, tå ið vil søgdu, at Tvør- arbeiðarum fyri og unnað? sålarillsku av, at Ov oyra arbeiðarar vóru eina fremstir í samhaldi og felags- skapi? Hvi leika so í um fiski- mannin Ole Poulsen bera í bøturflaka fyri hin partin, reið- ararnar? Er tað storri grund til at mistrågva Óla enn reiðara- Vit hugsa ikki, al fiskimenn kring landið, sum hava verið í breyðinum hjá teim, ið hugsa ikki, at:hesir menn undr- asl so nógv yvir og miskenna tølini, ið Oli túluði um. Liva vil, so spyrja vil. Eitt er givið, at reiðarafelagið hevur íkki lagt gyldugari progv á borðið Óli: tol standa ímóti tølum, og lað kann verða hipp sum happ, hvorjum tølini koma aftur um og felaginum ? menn fóru á húsagang, vil enn brekku. Jú, fiskimenn kunnu brúkast til mangl, lad hava vit sæð. Men lað vil í „Foroya Social-Demokrati« hava skal vera ósatt, at nýtt leir sum skolbjálva hvorki fyri Daugaard Jensen, landsfúta Swane ella aðrar danskar em- bætismenn ella fyri nokrum ella til nakað, sum kann verða teim til minkan. Men tað kunna ikki leir, ið fingu »Skarstein«s sakina Hví varð so burtur úr lað Javnaðarmenn vóru ikki í leirri í hendi, siga. hesi sok, sum bleiv? millumlinganeyndini, ið við oll- um limum sínum góðkendi pos Tað heldur ikki javnaðarmaður, ið av fyrsta litiraportina. var sinni spenti ímóti einari rætts- ligari granskun, men sum uppá kvamsvís kravdi hesa granskan afluná, at hin av sam- seinri bandsmonnum og sjálvslýris- monnum góðkenda vannlukku politiraport var framkomin og hevdi verið lil viðgerðar í danska tingi. Ein raport, ið tíndi »Krossins« greinir í skeljar, og , sum less vegna vildi gjørt, a ein granskan aflaní millumtinganevndarinnar = væl- signing av raportini einans vildi Í rættslig Í lagt svull omanå sár fyri »Skar- stein«s-menn sum fyri Føroyn síni heild. Soleiðis leikast, Nei! Tað fiskimenn í kundi ikki vóru Føroya fiskimenn ov góðir at brúkast til, sjålvt um lað skuldi kunna spunnist nakrir politiskir endar burtur úr lí. Vil kenna á okkum, at Por- oya arbeiðarar skilja ætlanina og orindini hjá greinini >Sam- ikki rínir á longri enn al skinninum. Samhaldið í Sociul- Demokrati« skal »Krossur« ikki lað skal ta beini leiðina, halda í Krossi, og at hon ” »Førova missa svøvnin fyri nokk ganga Eplir og eplavelting. Eplir eru ein frukt, sum vil Foroyingar kunna fúa nógv av, bara tey verða dyrkað, tað vil dyrka av leimum, siga sum hava nakað at vella í. Tí eru, eplir ein gróði, id hevur stóran tydning fyri lívsupnihaldið hjá sanniliga ikki so lítið at siga í einum húsi, at:húsbóndin kann fúa so nógv eplir av sínum egna arbeiði, sum brúkar (il alt kann kanska afturat selja nakrar sekkir hann húsarhald úrið, og um hann kann fáa pris fyri teir. Her vesturi í Miðvági hava vit fleiri ár velt eplir á ein annan hátt enn teir gomlu brúktu. Teir saksaðu opinekru. Í staðin hava vil velling, sum vit kalla reimavelting. Hendan veltingar- vist nú oyingar enn vit Miðvingar. Ein Tí umframt nógv eplir gevur hesin veltingar- mála bråka aðrir For- sera góður máli! máli nógv gras árið eflir. Men nú sær tað út her, sum um vit fara at verða noyddir at: halda upp- al við hesari velling, um vitikki skulu fáa allan okkara bø heilt oyðilagdan. — Hvussu tá spyr onkur. Ein so góður vellingar máli mátti ikki ovdilagt boin! Jú, sum nú er verður bour okk- ara heilt oyðilagdur. Tað ger seyðurin, sum gongur á bønum um veturin, Hann er herviligur at grava ella skava hesar veltur eftir eplum. Eitt stykki sum er velt á henda hátt, sum um heystið blívur væl aftur lagt, so væl, al lað er so slætt, sum tað kann fáast, verður av seyðinum ] og so skjótt hann um heystið kem- ur inn á bein, uppgrivin. Hettu heldur seyðurin áfram við líka til hann tann 20.- ur ríkin út av bønum. Fyrr fer 25. maí verð hann sjáldan. Táið tú so kemur aftur tl tað stykkið, sum tå um heysltið legði slætt kennur tå tað valla aftur, sum lad er gjøgn- um grivid av seyðinum, og um tú so skal fáa nakað grasstrá av hesum stykki, só mást tú hava eitt stórt arbeiði við ul leggja tað slætt aftur, men tó fæst lað ikki so slætt, sum lað eigir al vera, less seyðurin hevur farið so illa við lí at nógv av vegna al moldini er burtur og so fylgjur at ein ikki fær tað gras av sín- um stykki, sum ein annars hevdi fingið, um lað hevði fingið frið, her må nukað gerast avokkara heiðr- So statt er tað greitt, ul aðu loglingsmonnum, so al ar- beiði hjá traðarmonnunum í Foroyum má verða tryggja ímóti at verða oyðilagt ella >forringaða av seyði og oðrum leysgangandi fenaði — og luð måikki drálast men gerast skjótt og brátt, okkum Foroyingum. Tað hevur Veltingararbeiði má ikki tar- nast, stedgast, men fremjast og og lívgast, so vit kunna í hvørj- um falli dyrka | brúka her á landi. Man nd verðini, allveir menn eiga stykkið til hvort silt móli hvørj- um tey eplir, vil vera nakra staðni í sama vørum slríðandi brúk, at annar hevur fenað sín gangandi 15. 20. á bønum frá 25. oktøbir til mai, men sum oftani til 20. mai, meðan hin má finna seg Í, al hesin fenaður oyðileggur ein part av hansara grødi? Eg hugsi ikki at tílíki óskil finst aðra slaðni enn í Forovum. Vit Førovingar eru lessverri ov aflarlaga her sum iso mong um fori. Tað kann ikki ganga longur, vil tola tað íkki. Tølini. Mær var ikki ætlandi at tala aflur um fiskimunna tapini við trotabúgvum í Foroyum fyrr enn mær vóru stundir givnar al koma til botns í tapstolunum. Reidarafelagsins >Erklæringe undraði meg og undrar meg, lí havi lølini, ið so eg lalað um, frá formanni Foroya nógv er sjálvur 4 Jacob Ol- sen, 10 var á amtskantørinum. Fiskimannafelags, ið hevur fingið ley frá Og hvor hevur ikki áður hoyrt um fiskimanna tapini? Hvat munu leir, ið hava liðið tap kring um Foroyar, hvat munu leir siga, lá verður sagt, at teir hava tapt at ið teim knappliga kalla einki? ætlað at gjøllari Eg hevodi, g sum sagt, hesum, fil Men av og eingin stedga við var granskað. lí, al eg nú fari út at fiska. veit hverja lagnu havið goymir, helt eg meg ikki kunna lata vera al síga hesi fyribilsorðini. na Ole Poulsen, fiskimaður. „Smá hugskot“. Kammerat! Undertegnede kan ikke med sin bedste Vilje undgaa al svare paa ovencilerede Stykke, der stod i nærværende Blad. Jeg maa desværre saare dit gamle demokratiske Hjerte med, at der endnu eksisterer en Form for Medaljer iblandt Socialde- mokrater. Erindre Stauning og Steincke Form for Hædersbevisning vore med Hensyn til den sloute Kammeraler modtog for deres Arbejde henholdsvis i Gronlandssagen og vedrørende de sociale Love. Men Gud be vare os for at skænke Hæders bevisninger eller Ordener til »ldiotere. Man at du, som gam- Demokrat, kan mel forarges over, at Kammerater, hvad en- len det er en enkelt Person eller en Fagorganisation, som af en der sig til vor Fører Stauning titulerer ham du eller | Kammerat, det ud min og flere Kammeraters For- eller anden Grund henven og med gaar over stand, idet jeg og vi mener, ul vi er alle lige, hvad enten det er den jævne Arbejder eller en Kammeral, som ved vor Stemme er blevet vor Fører. Du maa dog vide, at Frihed, Lighed og Sn jeg nok sige, al du er kommet lovlig langt ud pan Skraaplanet. Du ved, al Socialdemokraterne ved Overtagelsen af Regeringen selv afskaffede Titlen, skabte til Højhed og Blæst, men bliver det Kammerat! Vi er ikke ved Jorden, passer os bedst. Med Tak for Optagelsen, O. M. Schultz. Tíðindi. Sunnbeur. Ær lembir 4 lomb. Um dagirnar hendi her tað merkiliga, at ein ær lembdi 4 lomb. 2 doydi, men hini bædi liva. Tilikt vita menn ikki hava hent her áður. Tíðindi eru sum eingi. Fólkið Mannfólkið er at kalla alt á Suðurlandinum. livir væl. Tvøroyri. Arbeiðsloysi. Enn koma skip av og á heim av Suðurlandinum. Tey seinastu boða frá betri fiskilikindum Hóast tað skuldi verið hæøsta arbeiðstíð arbeidslovsi stórt. At vilja arbeiða og ikki nil, cl fáa arbeiði, tað er svárt. og einki hoyrist frá kolinum! Hitt »svarta gullið< liggur í fjøllunum, og tó må fólkið í dalinum at kalla svelta! Ein login tid! Eilt logið samfelag, vit liva í! TÍÐINDI ÚR ÚTHEIMINUM Ývir 120.000 kr. hava teir danski arbeiðararnir savnuð inn til teir neyðar ar- beidarar, ið slignir eru til jarðar í Eysturríki av fascistinum Dolfus. 400 arbeiðarar sparraðir inni í eini kolminu. tætt er ein ræðulig vannlukka hend. I Senilze, við Serapero Við eini eksplosjón er ein partur av eini kolminu her raplaður Broderskab er vort Program. Angasende Titlen Ekselence tør | saman. 100 arbeiðarar ern spari aðir inni, SO drignir út sum lík. Kriggstekin í eystri. Ikki røra við Kina, her ráða vit, sigur Jápan í eini »erkler ing«, ið hevur sett londini, sær- liga Rusland, í slerka sinnis rerslu. Verður lað kríggj? spyrja menn, Ber tað móti ljósari tíðum? JSummir siga ja, aðrir siga Eitt dømi um, al summir síggja ljóst fyri stavn, er, at øll verðin byggir skip. nei og skelva í kríggsótta Kollvelting aftur í Spaniu? híkisslýrið í Spaniu er frá farið. Heila ríkið sivst at: vera í øsing og eingin veit, hvussu fridur dagurin í morgin verður: ella nytt borgarakriggj? Moderne Profet om Fremtiden. Raymond i En Monsieur Frankrig, en kendt Astrolog, har udtalt sig om, hvad Fremtiden g bærer i sit Skod. Astrologen pan staar bl. a., at en Krig mellem Japan og Amerika vil udbryde i 1946. 1935 bliver der Krig mel- lem Rusland og Japan, de Gule vil sejre. I Europa vil Forhol der vil være Hr. Hitler faar hvor- dene bedres og Fred foreløbig. 10 Aar at udfolde sig i, efter han er færdig. Den, der lever, faar se, SE Ansvarhavandi blaðstýrari fyri Suduroyar-siduna: P, M. DAM