leygardagur 1. september 1934síða 1

FRÆLSI JAVNAÐUR 20 oyr. á 3. Kommunist- BLAÐIÐ Vit spurdu, hvat ið hitt nýggja blaðið <Arbeiðið> bar í skildi sínum, spurdu um hvat ið tað hevði til uppgávu. lkki tí, vil ánaðu, ja vistu hvaðani vildi, og hvussu hetta blað var komið. Jú, jú! Men vit vildu yvir fyri og fiskimonn- fólki í ríva slørid frá eygunum, arbeiðarunum unum og síni heild tí tað var eydsynt, at fbirtararnir Foroya av hesum blaði spekuleraðu í at fremja sín skaðiliga niður- brótingarpolitikk við at sigla undir følskum flaggi. Slørid er nú skrætt frá and- litinum, hvor einasti Foroyingur, ið veit um hetta blað, veit nú eisini, at lað er málgagn og erindasveinur hjá kommunistunum. einasta Hin gáva hjá fyrsta, ja upp- kommunislunum er við ollum våpnum at berjast ímóti javnadarmonnum og splitta og sela arbeidararnar og fiski- ímóti hvørjum menninar upp ødrum. «Arbeidid» gevur f sinum sein- asta nummari einki ødrum kom- eftir i al Næstan alt, sum í hesum blaðið stendur, munistliskum bloðum svína javnaðarmenn til. leggur at socialistunum, með- an socialismunnar sannu motstødumenn ikki bert fúa frið, nei teir vera liknir móður- Tað stuttligt at síggja, liga undir veingirnar. er soleiðis hvussu <Arbeiðið> í indignasjón vendir sær ímóti okkara skemtu- grein um fleir triggjar stórur profetarnar innanfyri hin so- kallaða vinnuflokk. Sum vanligt hjá kommunistum er tad einans bert tómt, grund- leyst briksl, ið «Arbeidid» vevjur upp ímóti briksl, ið monnum, ið hava forgjort sær javnaðarmonnum, slavar frá vissum innanfyri = javnaðarflokkin, og leggja skaða, teir gera tí minnimenta og arbeiðararersluni. einans uppfyllir av tankanum, lí lægstu og ússa- sum nú tann vertin á Teir eru hevndar- ligastu driftini, ið byr f menn- iskjunum. Hetta er harmuligt. Men kommu- nistbladnum kemur afturat hes- hjá ti føroyska um ta tragiska, at stovnararnir eru av lí karakteri og summir hava ta forsøgu, at teir einans kunna virka anonymt, smíða sínar illgerðir í loyndum, dylj- andi seg sjálvan sum (ad galt manns morð. Vit vita sum sagt hverjir menninir eru. Okk- um tykir synd í teimum óroyndu av teim, tí teir eru villeiddir, forførdir við lygnum og falskum Lýsingaprísur fyri petitregl Å og 4. síðu. avsláttur í prísinum. u: 30 oyr. á forsíðuni, Við størri lýsingum fæst L vill- ið einaferð fråsøgnum, forførdir og leiddir av hevdi javnaðarmanna álit, men manni, sum sveik og breyt helta álit, taka honum, biðja so javnaðarmenn máttu álitisstarvini frá hann leggja ålitisstarv niður, sum hann hevði fingið sum javnadar- maður. Hesin svíkjarin av sín- um fyrrverandi starvi og flokks- felagnum, hesin maður, ið lønar aftur vinarlag, hjálpsemi og yvirberslu, lønar tað aftur við 6tøkk, ósannindum og spillandi tungu, hann kann ikki vera annað enn brennimerki, hitt deyða líkið í lastini í eini og hvørji rørslu, íbirla og sum hann er við at g spæla fyrstu fi6l í. Vitanin um, at hesin maður situr í huldu- nevndini, ið gevur út «Arbeidid», forklárar okkum hví og hvussu føtt. — Og lað er deyðfolt, tí eins og arbeid- <Arbeiðið> er ararnir í Norðanlondum hava vent sær burtur frá kommu- nismuni og fylkst um tað social- vilja demokratisku stevnuna, teir føroysku arbeiðarar og fiskimenn tvífalt vist venda sær frá einum kommunistiskum splitpolitikki við oddamonnum, ið ikki ljós ella at bera hitt kommu- 18 síggja gg dagsins tora al nistiska valdsdiktatur — og religiónurútruddanda skjaldar- merki opid og ærliga. Menn, ið navn til sílt egna verk, og sum ræðast at leggja 5 megu smugla tað út undir følskum merki — teir eiga onga vón um sigur og viðhald ímillum Feroyingar, Føroya arbeiðarar og bú- fiskimenn, menn. Harra Ingv. Jacobsen, blaðstjóri. Tú bedyrar, at tú ikki ert kommunistur, tí hesi orð. Tú fert »Føroya Socialdemokrat« hevur villur, vinur mín. eingi bond á sær uttan at verja sannleikan, veita hinum minna manninum betri kor og halda hitt sanna socialismunnar merki »Føroya Social- hátt og reint. demokratur« er málgagn hjá Foroya javnaðarflokki, ið er eina eigari av blaðnum. Eingin maður, einki felag uttan fyri Foroya javnaðarflokk hevur eitt orð at siga viðvíkjandi »Føroya Mær hevur »Føroya Socialdemokrate aldri haft »direktivur« enn at vera social- demokratiskt. Socialdemokratic. vitandi ella fingið aðrar Hovuðsstuðulin í línum blaði, fyrrverandi javnað- armaður og blaðstjóri á >Foroya Sociuldemokralic hevur yvir fyri mær erklerað, at alla ta tíð, hann var blaðstjóri, hevdi eygardag hin 1. septbr. 1934. hann aldri frå teim donsku partamonnunum, ið lá høvdu ábyrgdinu fyri teirri økonomisku síðuni á blaðnum, fingið aðrar enn at politiskar direktivur, bladid skuldi skrivað. vera socialisliskt Tú fert skeivur, tå ið tå sigur, vit leggja 9? at sakleysum manni. Vit hava aldri uttan grund lagt at manni ella monnum og tann maður, sum í dag stendur fyri skotum, hann er ikki sak leysur, so salt sum ein svíkjari innanfyri = arbeiðararorsluna er hin størsti brotsmaður móti ti minnimenta í samfelagnum. Eg havi einki ilt at síga við teg, Ingvard; men tað er at harmast yvir, at tú skalt lala títt navn fjala yvir menn, ið hava óndar gerðir í huga, men sum eru so háttaðir, at teir ikki tora at síggja dagsins ljós. Við ynskinum um, at tå mást fáa eyguni upp, um hvar ið tú stendur, heilsi eg lær við vón um, at tú finnur aftur á rætta leið. P. M. Dam. Viðmerkingar. 0 hellige Indignation og mandige Stolthed.“ kallar — kommunistblaðið Stauning Føroyar betala, ger «Arbeidid» seg upp at rópa «i en eksalteret Indignalion> yvir, at Stauning ikki bjóðaði sær al rinda útsendingum Foroyu løg- lings ferðapening og dagpening — eins og maður ger við neyð- aradýrið, ið hann hevði givið viljunnar innbjóðing. Neyðar hitt „feroyska“ «Ar- beidid», id er so undir Moskva koyrilinum, sum pískar tað fyri ein og hvonn prís at leggja eftir socialdemokratunum, at lað missur burtur sans og samling, vit og alla hylling um, hvat ið er síður millum fríar menn. Heitt verður á illamann. Teir målbera seg „hábærisliga“, okkara kommunistar. eitt språkblomstur i Hyggið, seinasta nummarið av — «Arbeidinum» «. . . . so beini fjandin fyri hon um og tykkum.» (tað er hin socialistiski arbeidarapolitikkur og Sudurstreymoyar javnadar- felag, ið illimadur skal beina fyri). Hví gloyma allar hinar? Kommunistbladid biður allar Føroyingar um at vera við al bjarga kommunistforaranum Thålman úr klóm Hitlers og Gerings — men hví gloyma allar hinar, oll túsundini av se- OROYA : SOCIALDEMOKRAT BRÓÐURSKAPUR Kostar kr. 1,50 fjóðringsárið verður bilagt á posthåsinum, brævsavnarstødum | og Skrivstovuni. Telf. Porto. Blaðið 143. Javnaðarmenn verða bodnir til fundar 7. september kl. 8 í Avhaldshúsinum. P. M. Dam, Ring felagsformaður. oðrum Hitlers cinldemokratiskum og arbeiðarum, ið pínast í hondum. Hvi ikki eitt orð um leir, ið kommanistarnir við teirra splitverki forráddu í hendurnar Hitler»? á <blóðhundinum Vor Krone Margarine overgaar al anden Margarine í Kvalitet og Velsmag. VS Thorshavns Mælkeforsyning & Margarinefabrik. Ferdist vid „Tjaldrinum“. Nýggjar bøkur. Andr. Weihe. „Sega og segn“ av Ån- dreas Weihe. Navnid Andras Weihe er óivað flest ollum Før- ovingum Hansara kunnugt. ídna starv vid at savna saman forngripir, lutir, sum Føroyingar gjøgnum øldir hava áll og brúkt, ITetta ara verk. ið hevur kostað hon er vorðið viðgilið. hans um líð og pening, hevur sog- . x * + uliga sæð alstóran tydning.) Andreas Weihe hevur ikki einans samlað leir deyðu forn gripirnar, hansara oyra ogalskur hava eisini verið opin fyri leim forngripunum søg- livandi unum og søgnunum ið hava gingið mann frá manni. Ein hóp av hesum søgum og søgn um hevur hann nú niðurskrivað givið út í prydiligari bók. deildum : og Bókin er í trimum I) Soga og søgn, II) Huldusogur, 11) Ferðaminnir, 176 blaðsíður, kostar 3 kr. og fæst í ollum bókahandlum. Søgur og sagnir hava altid dámuð Foroyingum væl at lurta eftir ella lisið. Weihes og sagnir eru so forvilnisligar, at vil ráða ollum fatur á leimum. søgur til at fåa sær N. Debess. Yrkingar og týðingar av Nyholm Debess. 1. hefti út- komið. Løgtingsmadur Nyholm Debess er ikki lesarunum ókunu- ugur sum yrkjari og týðari. Í íðiliga sæð yrkingar og tydingar av blødum hava vit sjónleikum og yrkingum, serliga úr norskum, av harra Debess. Fad er tí ógviliga forvitnisligt, al vit nú fáa alt skaldsligt, ið harra Debess hevur avrikad, útgivið samlað. Okkara bók- mentur eru sum kunnugt ikki rúgvismiklar, og tað er lí at gleðast yvir, hverja ferð vit kunna menn arbeiða, nøra um lær, og teir sum stødugi og trúgt ofra líð og pening, fyri at ríka og nøra um hill andiliga lívið í landi, okkum nakað, sum maðkar ikki fara við, teim- tokk og há- foroyskum búna her á teir menn geva um skylda? vit virðing. Nyholm Debess hevur yrkjara- gávur, hann er produktivur, ávikiligur huga- renslum, ið møta okkum menn- kalla øllum løtum førum. Nyholm Debessar yrkingar eru ti fjøl- broyttar. Fosturlands kærleikin, tókkin og alskurin til kvinnuna, lagnan í náttúruni, hjá menn- iskjunum, allar lívsins dagligu, men av mongum óansaðu søgur skapandi. Hann er fyri leim kenslu- og iskjum á at ollum og Í vilja hann, og hann fagnar teim, er leimum ávikiligur og veitir leimum hjartarúmd, gevur teim sítt lív og lag, til tær eru hans- ókunstlaðar og ofta ein- merkiliga einfaldar, stríðsmannin Ara, faldar, so tå ið vit og politikkarin. minnast Í hesum hefti eru onkrar prentavillur, og vit kundu fyrsta summa stadni sagt! tú kundi sligið hægri, og aðra staðni: kansku tå kundi verið minni bundin av endarímingini. Men yrkjarin má fylgja sínum lagi og lyndi. Skerj eftir forskriftum metriskum beinskerjir og stovulærdum reglum — og tú yrkjarin ! Hetta fyrsta hefti eru natúr- ligar og persónligar yrkingar. Tær geva tær nakað — les tær tí! Bókormur. ÆI er