leygardagur 1. september 1934síða 4

he Fr jr re pe pa ; LS SR Sd. #ú at »Heimamadur« í »Føroya- tíðindis er ein slíkur, ivist eg ikki í. At persónligt briksl er tað, ið »Heimamadur« er vanur at nýta móti fólki, sæst gjølla á tí, at hann undrast yvir, at eg ikki »reiggi koyrilin til teir leiðandi menninar >Vinnu- flokkin«. Tað kann væl vera, at teir treingja til koyril, og eg má trúgva lí, tá »Heimamadur« innanfyri sigur tað; men eg yvirlati tað til »Heimamannin« at gera tað. Hann kennir teir so væl, hann kann halda eina »gardinprædiku« fyri teim, tað er meiri somiligt. Eg havi ið hvussu er andstygd fyri at loypa á persónar. Ég skrivi um politikk, og haldi menninar uttanfyri. Tað havi eg altíð gjørt, og tað ætli eg mær framvegis at gera. Tá ið >Heimamaður< kallar »Føroya Social Demokrat« »hitt danska blaðið norðuri í Havn«, loyvi eg mær al spyrja hann, um nakað blað her á landi er meira føroyskt enn »F. S. D.«. Oll, ið lesa >F. S. D.«, síggja gjølla, at hetta blaðið er foroyskt bæði í sinni og skinni. Tá id »Heimamadur« vil hava meg at greiða frá, hvat ið »Vinnu- flokkurin« ætlar, má eg siga, at tað kann eg ikki av tí góðu orsøk, at teir leiðandi menninir innanfyri »Vinnuflokkin« tykjast ikki at vita, hvat teir sjålvir ætla, og tå ið teir ikki vita tað, hvaðani frá skal eg vita tað tá? At grein mín skuldi vera eitt álop á okkara fiskimenn, mundi eingin annar enn »Heimamadur« halda. Hví hann heldur tað, má hann sjálvur um. Eg kann ikki gera við tað, at hann lesur blað- greinir á sama hátt, sum hin argasti lesar halgubók. Tað, ið eg havi skrivað og sagt, tori eg at endurnýggja, nær og hvar tað skal verða. Sannleikin er tað, at skipsútreiðslurnar eru ov dýrar. Eg havi ikki sagt, at fiskimenninir eta ovnógvar ella ovfínar keks. Tað kann væl vera, at »Heimamadur« heldur tað, og tí skyldar hann meg undir at hava skrivað tað. Hann tyngri enn nakar skúlalærari, og | MWimommonmnne Tey bestu agenturir og tær bestu engros-verur hevur N. 8. Johannesens Eftf., Tórshavn. Telf. 192. rr Telegr.-adr.: Agentur. Svart buksuvaðmal av tí vidgitna føroyska slagnum fæst altíð hjá Telf. 40. Johan Evensen. Telf. 40. torir kanska ikki at siga tað við egnum orðum, og lí leggur hann mær slíkt fúlt briksl í munnin; men tað skal ikki eydnast honum. J. H. Danbjørg. Tíðindi. Tvøroyri, Inni á Trongisvågshavn hava í vikuni hesi skip verið: Snurruváðsbátarnir: <Machen- sia», frå Esbjerg, innskipaði 22 t. av ísi, «Emanuel», frå Hull, har id hann hevði selt fyri 595 pd., <L. M. Madsen», frá Grimby, selt fyri 615 pd., «Robert Schou» frå Grimsby, selt fyri 415 pd., «Gunvør», innskipaði 20 t. av ísi, «Sajda», svenskur, innskip- aði 10 t. av ísi, «Galanthea», innskipaði 15 t. av ísi. Seinasta leygardag var ein koladampari til <Marinens Kul- depot» við 650 t. av koli. Mána- dagin kom ein linubåtur frå Aberdeen her fyri at bøta ein ketulskaða. af Partifælle! Hardu spurgt din Nabo og din Arbejdskammerat, om hanholder,,FøroyaSo- cial-Demokrat“? Ger han det ikke, ber du opfordre ham dertil. Hin reyða snekkjan. Eftir Antonia Betranelli, (Framhald.) sínum — ljódliga streyk hin reyða snekkjan av stað við teimum báðum, ið ansaðu ongum. * * . * So varð brúdleypið hildið. Rimuel sá faðir sín yngjast á hverjum degi. Hann samtykti gleðiliga giftuna. Uriana hin fagra var á bestu árum. Hon var heiminum til gleði ogbarfedgunum, sum áður høvdu sitið einsamallir, nýggjan hugnað og fagnað inn í lívið. Og góð húsmóðir tóktist hon eisini at verða. Tá ið hon flutti í nýggja heim sítt, varð tikið ímóti henni við kærleika og góðvild. Henni birtist í huga, og hon kendi seg ásýn- liga glaðari fyri hvonn dag. Óróin í sálini legðist. Hon kendi seg verða barn av nýggjum. Lív hennara var vorðið ein fagnaður og friður. Og við hvønn full- mána sang hon takkarsong. Við sanginum rak hon allar tær illu nornurnar á flog. So var siður hjá kvinnunum at koma saman niðri við strendur, har ið tær við angurblíðum sangi róku burtur allar tær illu nornurnar. Hetta hendi altíð við fullmána, so brátt tunglyndi og angistin søktu á tær, tunglyndi og angistin, sum deyðin letur lúra við hvort mannahjarta. Medvitanin um at hava sigrað, gjørdi hana eydnusama. Kær- leikin, hin brennandi ástin, ið hon hevði borið í bróstinum, slapp nú út, flogdist og kendist óheft sum hin fríi fuglurin undir Hvorfor gaa over Aaen efter Vand — hvorfor bruge udenlandske Sæ- ber, naar De kan faa færøske, som er bedre og billigere, fra Fabriken „OKKARA“ „SMÆRAN“ hevur góðar og bíligar verur. Ringið ella skrivið. Vorurnar verða sendar um allan býin og út á bygd. Vi fremstiller nu færøsk Smelteost | den er fed velsmagende og billig, A/S Thorshavns Mælkeforsyning & Margarinefabrik. E3 E3 E3E3E3E3EJEJEJESEJE3E3E3E3 F3 E3 E3 Matvøruhandil mæ Anton Kragesten. E3 E3 FIEJEJEJE3E3E3E3E3EJE3E3E3 E3 E3 E3 RITA SÆBESPAANER til al finere Vask. „Okkara“ TOILETSÆBER er drøje, billige, og har den Par- fume, som De synes om. Målaraforrættning. Papp, tapet, møpulpolitur, alt målarafakinum viðvíkjandi! Best, biligast. — Ordrar frå bygdum ekspederast umgangandi. M. P. Jacobsen, Torshavn. Telef. 287. Rita Stangsæbe kan bruges til alt — bør bruges af alle —, tí víða himmalinum. Og maðurin, ið hon hevði gjørt sær til hålv- gud sin, og sum hennara hægsta imyndarkraft hevdi hevjad at skýum, hann var vorðin ektar- maður hennara. Hon elskaði Arda og gav seg alla í vald hansara, gav seg við tí megi, ið eyðkennur måttmiklasta ung- dómin. Alt, sum hon átti av kvinnuligum yndi, gav hon honum av sonnum. Men Ardi kundi ikki elska eins og áður. Hann var vorðin gamal, og honum bar aftur á hondina dag frá degi. Mandómur hansara tvørradi støðugt. Hann lat sær noyða við at lýða Urianu í ollum. Hann var henni takk- samur, tí at hann visti, at alsk- urin seig á hann. Hon stóð afturímólti í lívsins bestu blóman. Tá ið menn elska á gamals- aldrinum, er takkarkenslan ofta eyðkenni fyri deyðastríðið, ið I Foroya Banki er Assistent Stilling ledig. Selvskreven Ansøgning bilagt med Eksamensbeviser og Anbefalinger bedes indsendt senest den 8. Sep- lember d. A. Stillingen maa kunne tiltrædes straks eller med meget kort Varsel. Útbjóðing. Timbur-, tekingar- og klædningsarbeiðið við tilfari og snikkara- arbeiðið við tilfari Lil ellisheimið í Tórshavn, hvort arbeiði at sær, verður her úlboðið. Tekningar, frågreidingar og treytir eru at læna hjá H. C. W. Tórgarð móli 10 krónum í lrygging. Boð mugu verða send á býráðsskrivstovuna innan mánadagin tann 10. september kl. 17. Tórshavn, 31. august 1934. Tórshavnar býráð. Annoncerende!! Vejen til en virkningsfuld Reklame gaar gennem en Annonce i Føroya Social-Demokrat“. Føroya Social-Demokrat' har vundet Indpas hos det store, jævne Publikum, Det er derfor i Deres egen personlige In- teresse at benytte ,, Føroya Social-Demokrat« til al Avertering i Fremtiden. ——"—"—"— Keypið frå teimum, sum lýsa í FØROYA SOCIAL-DEMOKRATI Utgevarar: Javnadarmannafeløg. Blaðstjórar: P. M. Dam, Tvøroyri, ábyrgdarmaður. P. K. Mouritsen, Tórshavn. Prentsmiðja B. Z. Jensens, Tórshavn hevði boðið honum at leggja seg niður og lata seg traðka undir hin ungi einki kennur til. fótum, mundi hann gjørt henni Ardi sýndi Urionnu takkarlæti, | eftir vild. Hon fekk nú andstygd men sýndi harvið ómegd sína, | fyri honum. Hvussu hon so royndi at kveikja honum eld í ástin hevur í hjørtum teirra, eitt víst merki á ómegdina, sum og staðfesti sín egna deyðsdóm. Hon hevði droymt um og tráað | æðrar, batti tað ikki. Hon royndi hermætan víking, kraftmiklan og | at vekja kærleiksevund hjá hon- djarvan, hon hevði ynskt sær | um, men hann bert brosaði vantrúgvin. Og tí var tað, at Uriana feldi deyðsdóm yvir Arda. Hon hevði hann við hini teymaleysu kraftini, ið stoytir jørdina út í rúmið á leið um sólina. Og nú sá hon ein róligan og fridarligan mann, | leingi vónað at verða móður, sum var trælur hennara og brátt | og tann kenslan hevði veitt avdeyður. henni ósigiliga sælu. Men tá ið Uriana fór at ansa gjøllari eftir | vónin um at fáa eitt barn, ið honum, og henni var eingin ivi | var blóð av hennara blóði og í, hvussu á stóð. Hann, ið hon | føtt vid hennara egnu pínslu, hevði kjósað sær úr hópinum, | eisini brast, og hon kendi seg hann gjørdist vesaligari á hvorjum | bundna at manni, sum hon degi sum leið. Ur eygum hansara | ikki elskaði longur — tå gav brann ikki nakar uppreisnar- | hon uppreistnarandanum fullar og leysar teymar. Undir sama taki sum Uriana búði Rimuel, ljóshært ungmenni eldur eins og áður. Hann leit nú at henni við bønareygum og var henni lýðin. Um so hon