leygardagur 13. oktober 1934síða 1
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
øl
|;
NR
—
—
———
FRÆLSI
Nr. 41. |
20 oyr. á 3. og 4.
e er r 6
Sambandið Ol Sjá VS VII la stødu, ið nevndin hevði tikið.
Hann hevði spurt skrivara
Lýsingaprísur fyri petitreglu: 30 oyr. á forsíðuni,
: sidu
avslåttur í prísinum.
-FØROYA-
| SOCIALDEMOKRAT
Við storri lýsingum fæst
otast aftur eftir hali undan vinnuflokksins og
reiðaranna hóttan, ofast at ganga ímóti
småmansins interessum.
helt á sinni í
einum orðadrálti, at ein vaknaði
A. Samuelsen
ikki ein morgun, uttan at nýggj
krov frá fólkinum lógu fyri
einum. Tingmenn mátlu lí taka
alt til
ímóti at veita tinginum inntøkur
viðgerðar, sum miðaði
at arbeiða við.
Menn, ið
A. Samuelsens, kundu ikki annað
hoyrdu hesa talu
enn gleðast. Tí tað tóktist, sum
at avgjørt streymaskifti var við
at henda í følkatingsmansins og
harvid sambandsins stødu vid
víkjandi leim radikalu innloku
leiðum, sum javnaðarmenn hava
gjort seg til talsmenn fyri.
vonin um sam
Tess verri er
bandsins radikalisering við at
at bresta. Ja, tað tykist, sum lað
uk henda
baksláltur innanfyri flokkin.
er við ein stórur
Ásannandi, at eitthvort målti
gerast fyri at fáa tinginum pening,
setti sambandið í fjør uppskot
um beinleiðis skat til lingið. Um-
framt at hetta var eitt brot uppá
sambandsins politisku princippir,
var sjálvt uppskotið, um enn
ógvuliga »moderat«, so ló nóg
so demokratiskl í síni uppbygging.
Tá ið helta uppskot var vorðið
kunnugt millum manna, vórðu
ymsir, særliga keypmenn og
reiðarar og aðrir við storri inn-
eina
oðini og reislu
»
lokum (I
bylgju ímóti lí. Ein so trúgvur,
ja fanatiskur sambandsmaður
Herluf
skrivað teig eftir teig ígjognum
bloð
hin
sum B. Thomsen hevur
fleiri ímóti sambandsins
stødu til beinleiðis skattin.
Hann hevur beinleiðis >undsagt
»
Sambandel< og uppsagt »Huld
skab og Troskab«. Sum ein
protest ímóti løgtingsskatlinum
og eini møguligari einkarsølu
vid olju og bygging av havnini
í Klaksvík, ið vil taka einar
30—40000 kr. í inntøku frá
Kjølbro, er ein nýggjur flokkur
stovnaður. Reiðararnir og keyp-
menninir hava lagt stórt mót-
mælisskrivilsi inn á ting o. s. fr.
tað
reisur
ikki
seg
afturhaldsflokkarnar
Sum vit síggja, er
hissini bylgja, ið
innanfyri
ímóti eini møguligari radikalise-
ring av lí til dato forda politik
inum. Og henda bylgja er við
at vinna. Sambandið og sjálv
stýrið eru eyðsýnliga skolsett og
tykjast at skunda sær aftur eftir
torstokkaðu
Hitt
framsetta uppskotið um beinleiðis
skatt Lil tingid er aflurtíkið. Eitt
z
hali á ta gomlu
kapitalistverjandi støðuna.
nylt uppskot er vidtikid í ár.
Eftir hesum uppskoti sleppur
l. d. ein sakførari við einum
10.000 kr. í innløku 400 kr.
biligari, meðan markið fyri
skallingini er forkað væl niður
eftir móli teim smáu inniøk-
unum. Ja, í álitinum síggja vit,
at tað ímillum teir stóru aftur-
haldsflokkarnar, særliga frá sjálv
slýrissíðuni, hevur verið talan
um at forka markið frá 2500
kr. níður í 600 kr. id skulu
verða skattaskyldugar til tíngið.
Sum tað hevur gingið við
»radikalismuni« í lí beinleiðis
skattinum til tingid, eru oll tekin
uppá, at tað fer at gangast við
huginum hjá sambandinum og
sjálvstýrinum viðvíkjandi hinum
av javnaðarmonnum åvistu inn-
Hetta
er harmiligt fyri land og fólk,
tøkuleidum tessverri.
ti sum maðurin plagar al siga:
»medan grasið gror, doyr ryssan«,
Eingin broyting, eingin bót er
so statt at vænta, fyrr enn Før-
oya fiskimenn, arbeiðarar og
búmenn, fyrr enn Feroya fólk
inn á
fylkist javnaðarmanna-
leiðina. Hetta må nú standa Før- |
oya fólki greitt!
Samband, sjálvstýri ella vinnu-
flokkur eru einans alt forstokkað
afturhald og afturgonga — og
undirgonga.
Fiskimannamål
å tingi.
Kostarhald umborð á
fiskiskipum.
A. Samuelsen greiddi frá
nevndarålitinum. Kostarhalds-
hevði verið fyri ifjør.
tað til
málið
Tingið hevði tå sent
Færøernes Rederiforening, Før-
oya fiskimannafelag og Føroya
skipara- og navigatørfelag vid bøn
um at fåa at vita, hvat id feløgini
komu ásamt um kostarhaldinum
helt
og neyndarinnar vegna, at kost
viðvíkjandi. FPalarin sína
arhaldið mátti orðnast felaganna
millum. Uppskotið hjá nevnd-
ini ljóðaði soleiðis:
»Sagen stilles i Bero som
ordnet ved de stedfundne
Forhandlinger mellem Orga-
nisalionerne«,
JAVNADUR
Leygardag hin 13. oktbr. 1934.
P. M. Dam undradi yvir
seg
kostarhaldið var
orðnað
F.s« um
við sátltmálasamráðing-
ini seinasta ár. Skrivarin hevði
svarað, at fiskimenninir ikki
vóru komir lil nakra endiliga
orðning kostarhaldinum við-
víkjandi, og at felagsins um-
sókn lí stóð við makt. Talarin
helt, at
nóg nógv av
lað kundi væl ikki vera
um, al tørvadu nøkrum
mati undir teirra
arbeiði, målti lad vera fiski
monnunum. Teirra slit og strey
á Suðurlandinum og við Gron
landsstrendur var so stravið, at
hitt almenna mátti syrgja fyri,
at teim í hvussu var ikki koma
at (verra mat undir arbeið-
inum. Foroya fiskimenn hava
ígjognum teirra felag bíðið tingið
broytt matreglurnar. Teir hava
grund til at vóna, at tingid ger
hetta.
at nevndin
Ind er tí meir enn logið,
hevur víst málið
frá sær til feløgini at stríðast
um. Talarin helt, at tað mátti
verið nóg mikið hjá felogunum
at stridst
um. Í hvorjum falli
at tað ikki gekk
við
árligu semjuna í lag.
Ð
syntist tað so,
meir enn
at fáa ta
Hitl
fyri matúlgerðini
rúmligt og lætt
almenna hevur sett reglur
Hesar reglur
eru nú avoldaðar. Reiðararnir
| sjálvir meina tað. Mangir av
teim senda meir umborð, enn
reglugerðin sigur. Men ein kann
ikki líla á miskunn og náði.
Fiskimaðurin vil hava kostar-
reglugerðina broytta, so hann
eftir lóg ella við reglugerð fær
so og so nógv til matna dagliga.
Talarin vónaði ti, at teir heiðr-
aðu lingmenn fóru at stemma
fyri {í broytingaruppskoti, hann
hevði sett fram, broytingar-
uppskotið, ið ljóðaði so
leiðis:
Í Stedet for Udvalgsforslaget
sættes:
>| Reglement (Nr. 245) af
6. November 1893 om Skibs-
mandskabets Forplejning og
Opholdsrum ombord i fær-
øske Fiskerskibe forandres:
I $ 1—2
saltet
forandres Kød,
raat, for tre Dage 3
Pd. til 2 kg
eller tørret Lammekød for
3 Dage 1 Pd. 5 Kv. til I kg
eller Margarine Í Pd til 1
Margarine og Í kg Fedt!
kg
Sukker til The og Kaffe 1
Pd. 25. Kv. til 1!/, kg.
Færøernes Lagling, den 28.
September 1934.
P. M. Dam.
Kommunisturin stemmadi
ikki, bara S. Poulsen og P. M.
Dam.
BRÓÐURSKAPUR
N. Niclasen lalaði reiðaranna
vegna. Hann hell tað vera
ónýtt at broytu nakað við lóg.
F. F. og reiðararnir vóru sein-
asta ár komnir ásamt um
kostarspurningin. Fiskimenn-
nógv av kjøtli,
Eitt skip
bråkti eins nógv av kjøti sum
inir fingu nóg
sukri, margarinu o. 6.
ein d-markagardur skar. Fisk-
urin varð ikki meir, um fiskarnir
Tað
hjá reiðarunum al fáa skipini
fingu meiri kjel. var ilt
Utreidslurnar vóru
Aður
„ nú fáa teir 35%.
al bera seg.
ov stórar. fingu fiski-
menninir 309
Fyrr bóru skipini seg væl, nú
hava tey undirskot. Men tað
0
eru ikki bara hesi 5%/,, ið gera
tapid. Kostarhaldsútreiðslurnar
og aðrar útreiðslur vóru vorðnar
so ómetiliga nógv øktar. Tað
var eingin endi á kravinum.
Hann dugdi ikki at fata, al
fólkið var vorðið meiri átlufrekt
nú enn fyrr. Talarin helt sak-
ina vera illa fyrireikaða, tá ið
hon kom á ting. Spoyskliga
helt hann, at talan hevði verið
um, at ikki skuldu arbeiðast
umborð. Reidararnir hevdu
einki ímóti tí. Men so kundi
tingið yvurlaka alla driftina
og so helt klandrið uppat. Men
5
hver vítt landið slóð seg við tað,
var eitt spursmál. Skipini vóru
sum nú var statt einki verd fyri
Lat
men
reiðararnar. tingið bara
taka tey
skuldu hava fult viðurgjald.
P. M.
talari syntist at hava ta áskoðan,
at tað
Dam: Seinasti æraði
var kosturin umborð,
sum gjørdi, at skipini ikki stóðu
seg. Hann var ti ímóti eini
kostarbroyting og lóklist — at
døma eftir tónalagnum — at
rentabiliteturin av fiskidriftini
skuldi fåast vid at treingja um
kostarhaldsskipanina, ið nú var.
Sum nú er, heldur tann æraði
talarin úr Vágum fiskararnar
vera ov álufrekar. Og dámdi tí
æraða talara úr Seyrvági best,
um vit heilt kundu strokið
kostin, so manningin kundu liva
av luft aleina. Tad er ein stoða
sum er verdug fyri henda hátt-
mentaða tingmann. Men um fisk-
ararnir fóru at halda hesa stødu
hansara vera »ideella« fyri teir,
var meiri ivingasamt. Eg kenni
vissan í, at
ikki fylgja
Foroya
meg tó toluliga
hinir lingmenninir
við í hesari hugsan.
fiskimenn
ganga
máli við at greiða atkvødu fyri
vænta, at tingmenn
leimum á meti í hesum
broytingaruppskoti, ið
lad, ið F. F. í
ynskt — og
mínum
er júst sínari
umsókn hevur
hetta ynski haldi eg vera rím-
iligt og beskeðið.
A. Samuelsen meinti at sakin,
varð orðnað partanna millum,
| Kostar kr. 1,50 fjóðringsárið + Porto, Blaðið
verður bilagt á posthúsinum, brævsavnarstødum
og skrivstovuni. Telf. 143.
reiðararnir
8. årg.
Besked lá frå reiðara- og skipara-
F. PF,
tå onga erklering givið
og navigatørfeløgunum.
hevdi
— og tann sum tigur, hann sam-
tykkir. Tad var best at loysa
henda spurning vid forhandling
parlanna millum. Hann visti,
at ymsir reiðarar geva meir av
við kostar-
kosti, enn ásett er
haldsreglementet. Tá ið Nicla-
sen segði, at legtingið skuldi
taka skipini, tí tey ikki bóru
seg, men reiðararnir skuldu hava
fult virði fyri tey, kundi lað
Eilt ting, ið ikki
ber seg, kann ikki keypast fyri
tað, við
fult virði, altso fyri anskaffilsis-
ikki ganga.
sum Niclasen meinti
summuna.
Patursson segði seg ikki duga
at døma í hesum spurningi.
Tað ikki
løgtingid skuldi avgera í spurn-
kundi vera beint, at
ingum, sum stóðu ímillum privat-
ar menn. Hevdi nakar blandað
seg í, hvønn kost útróðramenn-
við sær? Hví ikki
kosta seg sjálvan? Talarin visti,
inir høvdu
at sjólívið var eitt tíggjandi lív.
Góður kostur skuldi tí til. Men
margarine, palmin dugdu ikki.
vóru haraflurímóti
Tingið kundi einki
Livur, spik
styrkjandi.
Menn máttu orðna
gera her.
seg sjálvir.
G. Winther spurdi broytingar-
uppskotsstillaran, um ikki upp-
skotið var forhastað. Tað, sum
fiskimenninir vildu, var, at fáa
frían kost.
Edw. Mitens helt at eitt >regle-
ment< fyri kostin máttu vit
hava. Vit kundu ikki bara halda
okkum til avtalur. Hann talaði
fyri einum kokkaskúla.
Debess tók undir við Dam.
helt tað
ein kokk
skipunum.
Hann vera ov lítið at
hava umborð í teim
stóru Kokkarnir
skuldu einki annað hava at gera
enn at fáast við matgerdina.
/. H. Joensen segði seg at hava
fiskað í 30—40 ár,
tíð at tí, at fiskarar-
nir fingu ov lítlan kost. Annað
men onga
hava mølt
var, at koslurin var ov eins-
arladur.
Eftir enn ein langan orða-
drátt ímillum P. M.
Niclasen og aðrar fór málið til
Dam og
atkvoðugreiðslu. Broytingar-
uppskotið frá javnaðarmann-
inum fall. Nevndaruppskotið
um einki at gera, varð viðtikið.
1 aktia
í Sjóvinnnbankanum er til sølu,
um nóg stórur prísur fæst. —
Bilet merkt »Aktia« við prísi
biðist send til blaðstjórnina.