leygardagur 15. desember 1934síða 4

kunnu 00000000000C0 Til jóla tygum keypa LEIKUTOY glas- og emailliuvørur, falansu, keramik og lampur 0. Mm. a. M. C. JACOBSEN, Áarvegur. TIE, 217, ::: Tí. 217, Kunngering. At roknskapur fyri Tórshavnar kommunu, elek- ) tricitetsverkid og havnina dråltur av roknskapi fyri greiding frå hansara starvi skjals á byrådsskrivstovuni frå 17. til 6. januar 1935 frå kl. 12—14 og | her gjørt kunnugl. fyri árið 1933, og úr- hjálparkassan við frá- eru til desember 1934 15—18, verður fyri sama ár Torshavnar byråd, 11. desember 1931. | Beregnet særlig for Julen har N. S. JOHANNESSEN EFTF. Lager i Frugt, Chocolader og Confecturer samt Julelys m. m. og ud- søgte Tobakker. Telefon No verður het AÐ nýggju s reglugerð (S gjørt 192 og Telegr.Adrs. AGENTUR, kunnugt, at eftir teirri 11), sum nú er galdandi fyri Torshavnar Havn, er tað ikki loyviligt hjá dampskipum, uttan neyðugt er, at brúka dampfloytu —— Tórshavn, 11. des. Havnaneyndin. ella sirenu, tá tey liggja fost við bryggjuna. 1934. Vort Telefonnummer 143. Ferðist við „Tjaldur“! Framsýningin í Havnini desember 1934. Í avhaldshúsinum hava tveir ungir menn úr Suðuroy, Sigm. Petersen og Schullz, sýnt fram málningar við motivum næstan alla Yvir- hovur er lad landsmyndir: her staðni úr Foroyum. eru fjøll, brim, gjáir og drangar, havið í kyrru og ódn, vakrar sólsetir, hagi og strond. — Tveir ferðafúsir menn, ið duga al eygu sum teir eru bestir, kunnu ungir og brúka síni! Har, teir í stóðum minna um okkara gitna landslagsmálara J. Waagslein. Tó ger Waagstein sær yvirhovur meira ómak við myndum sín- um, hesir kundu læri eilt og annað av honum, ungu menn bæði viðvíkjandi valørir, inter- vallir og tekniskar »finessir«, I teirra frisku, men óbúgvnu sjón ánáltúruna eru leir hvørjum- ødrum líkir. Sigm. Petersen er »naturalistiskur« og minnir ikki sørt um S. J. Mikines lyrslu myndum (framsvyn. 1927). hansara mundur er ferða- og ídrátlar maðurin, hann nylir hvorja lotu, hevur inn til avlop frá yrki inum, til at mála í. Hann kennir allar Foroyar og elskar løðiland sítt sum fáur. Um ein skal vera atfinningarsamur, kann tað Obrovttur frá fyrstu ferð, hann sigast, at hann er heldur sýndi fram myndir her í Havn (1927). Frug hann av at mála sum fáur, men lað d og gleði hevur tað er ikki nógmikið, um av álvara skal spyrjast nakað virðismikið búrturúr. Hann átti at leitað djúpari inn í litverðina og fingið aðrar litir á sína pa- lett, ingar kundu sýnt nakað nýtt. soleiðis at hansara máln Schultz sýnir fyri fyrstu ferð málningar fram í Havn. Hann lað hann yvirhovur dugir al finna er Dani, og må sigusl, al seg lilræltis millum føroysk fjøll og høv. Men eisini hann kundi lært nógv av gjøllari litgranskun. kortini henda at lað seg trongd til list- Alt i sl! ber framsýning prågv um, livir og rørir arligar royndir vida hvar her i Foroyum. Askoðari. (Úr Suðuroy) Jarðaumskipan. (Framhald.) Eittavhovuðsmálum javnaðar manna er at veila ognarleysum monnum best moguliga atgongd til jørð til uppdyrkingar, og síð an vit á fyrsta sinni fingu menn inn á ling, hava teir arbeitt við Innan máli eyga. hesum g fyri fyri hinar báðar flokkarnar hava menn verið ymiskir á máli: summir við og aðrir ímóti; men hvort sum tíðin leið, gjørd- e=. Til J ulen anbefales al Slags i Manufakturvarer. Søstrene Petersen, Tí. 15. Tveraa. Tlf, 15. 156 ve 5 ; "7 3 Alt góðgæti fæst i konditari Dimon Tlf. 80. | 3 ist mólsloðan minni og minni, og nú eru tað einans teir størstu jørddroltarnir, stórbóndin í | Kirkjubø og góðseigarin í Sevi Niclas Niclasen, Og staldbroður vågi, hr. nakrir fáir (eirra, ið eru ímóti. Sambandsmenn saman við gingu alin okkara manni. >Dimalættinga sigur (tað er landbúnaðarráðsevarin. sum sigur tað í >Dimmalættinga) | at leir vistu sum var, at gjørdu leir einki nú, so kom kravið at | harðna í hverjum, og so var ikki gott at vita fylgjurnar. Kanska javnadarmenn høvdu fingið fleirtal á tingi innført > socialismu f øllum førum her å landi? Ja, hver kundi vita tað ? Kravið harnaði í hvorjum, o (í sigur landbúnaðarráðvevarin, gerast nakað; (i lide (skuldi óivað staðið »Sambands målti »oøres | der i fra Samfundets Side . | partiels Side«) ikke noget virke- | Í ligt for at aabne saadan Adgang, | (at fáa jorð til ognarleys) kan vi vente, at Kravet vil fremkomme paa en mere haardhændet og | samfundsforsty rrende Maade se nere,« Ja, tað kunnu teir góðu menn bíla seg í oyrað uppá, at nú er hin minni maðurin her á landi farin at vakna fleiri fleiri Einaferð kemur ein bylgja yvir | landið allar haldsmenn frá stýrinum í For- | oo 5 og vakna hvonn dagin. » sum kovrir aftur oyum. Ansið tykkum ti, harrar Niclasen og Patursson og allir, sum berjast móti hinum minna Minnist manninum tó til, hvat megi teir foroyska fiskimenn og arbeiðsmenn hava. Gud náði afturhaldsmenninar, tá fiski- menn og arbeiðsmenn vakna og megi. Fyri aftur da fremkomme paa en mere haard- kenna teirra haldsmenninar vil »Kravel hændet Maade,< ja, tað hevur maðurin rælt í. | : | | Nú er »Jordreformen« við- | tíkin á løgtingi og kemur óivað í gildi komandi ár. Adressan hjá Niclasen og Patursson er óivað aftur í So alt pappirinum væl at merkja. Men farin pápar sínar statt er í góðum lag á tað er ikki nokk, at lógin er Bara 14-17 kr. fyri 12 persona the- og D. J. Enn tif. 61 Í voroyri kuffistell i, (if. 61 Kolakassar, bfligir Va D. J. Enn Í vørovri tlf. 61 komin á pappírið | Meiri um at nvyla harfyri ræður um a rætlu MENNINAI Í Í Irnhar, SUM fla målum Landbúnaðurráðue: ikki af Inga ognarn Ovnær eflir í hann skrivar i »Dimn lilfælde, hvor der b Anvendelse af den aa mang Ul Tvanøserhver vil være vderst faa kun vil find« uden na kan ski Ulempe for i ere (no vera, al ognarma [I hana væl, o sum or Sted, hvor Hf. 6 10 ræotu L faa tell irin ætlar jonnunum dum, sum 1alættling liver bned« VCISÉ. Gtorl = Ad kun og tillig de tt vneværdig Nær mn in ourin SI ur, at han ikki ætlar á 1 VÍ jørðina sjálvur Ulemj | Ejeren« kann tað altid sigast at vera, stålvt un Y kl í tað. og so fæl hin lex einki la. hava { (8) ( dømir um. Ti má hin ognai leysi ongantíð fola seg tryggan, fyrren hann ivar hevur fingið bæði stýrisvolin, dragið og skeytið. Hann má ikki fola tryggan, fyrrenn | maðurin hevur buktin: tili minni 1 OG b On endarnar. Hin ognarleysi må ikki gevast, fyrrenn javnaðar menn hava valdið á Forova log tingi. Stríðið má standa við og ikki má helmast í, fyrrenn allar lær smogur eru liplar, sum afturhaldsmenn hava at k úpa igjøgnum, Nú hava afturhalds menn havt valdið leingi nokk og ovmikid leingi. Aflur eina ferð enn rovna teir at villleiða hin minna mannin við al fáa teir al undirskriva adressuna ímóti »Jordreformen« ella jarðaumskipanini. | J. Patursson roynir ut ræða | fólk við hesum orðum: >Hvat | verður årslitid av slíkari lóg | annað enn aflur av nýggjum at trælka fólkahugin. Lógin ger | beinleiðis tað, at fyri at mað- urin skal sleppa sær undan at vera gingin ovnær, verður hann gera seg so væl noyddur til al i øgn við stjórnina sum mogu- | Jigt, og samlíðis royna at fáa | grannan illa kendan, so (ad Í % x . | verður hann, ið missur og ikki * kftir hesum orð- ein sjálvur. um harra Palturssonar verður skilið ringt í Føroyum, tå tann | | nýggja jarðalógin kemur í gildi leir menn, sum valdið fáa, | verða nakað eins og teir týsku ríðufútarnir, ið settu bondurna! | á træhestin. Teir fara at ganga | sum ein »svøbe« um landið | O, Gud náði hann, sum ikki bukkar og knælar fyri teimum, hann missir hvønn jarðuleig og alt, hann eigur kanska konuna eisini, og hann má takka teim- um høgu harrum afturfyri; tí innars verður hann kastaður í hundahol ella sleppur at ríða á træhestinum Ikki er logið um menn gripa um pennin og seta navnið undir adressuna. Undan hesum ræðuligu ríðufútum ei tað, at harrarnir Patursson og Niclasen vilja sleppa teim fø: | oysku jarðaeigarunum, serliga | teim smærru jarðaeigarunum, siga leir. Jú so sanniliga eru teir, lóannes bóndi og Niclas góðs | eigari, vorðnir småmannavinir. | Ja, „mangt umbrovtist á manns- ins ævi«, segði Tróndur gamli Herði hann livað nú, so hevði inn verði smámannavinur | eisini Ikki nytast Niclas og | Jóannes at harmast um små- mannin í Førovum. Hin minni maðurin hevur valrætt og man óivað, fara atnýta hann soleiðis, at nú sleppa eingii vVvIrgangs gangskroppar at hundsa hin minna mannin hverkin at taka nn jarðaleigin, hann eigir ella kað annað Hvussu ber tað Í at teir báðir, Niclas og Jóan- es, Ikki hava sent adressur út um landid, tå sakførarar hava sell hús og jør0, sum fá- tækir menn eiga. Tá javnaðar- menn hava sett uppskot fram um at dríva teir privatu sak- forarnar åt av landinum. Hvar vóru Jóannes og Niclas tá? Tá sógust eingi tår, hvorki í Sevr- vági ella í Kirkjubo; men nú fóta tárini í stríðum streymi. Men tíbetur, vit kenna tey tár- ini Arbeidsmenn og fiskimenn kenna krokudillutár frá oðrum tárum. Jóannes og Niclas gera ti beinast í at turka ftárini burtur tey eru kend, tíbetur. (Meira.) J. H. Danbjørg. a