leygardagur 25. mai 1935síða 1

Lýsingaprísur fyri petitreglu: 30 oyr. á forsíðuni, 20 oyr. á 3. og 4. síðu. Við størri lýsingum fæst avsláttur í prísinum. JAVNAÐUR BROÐURSKAPUR Kostar kr. 1,50 fjóðringsárið og skrivstovuni p Porto. verður bilagt á posthúsinum, brævsavnarstødum Telf. 143. Blaðið i 9. årg. Vilja menn ganga bjargingarleidir? Eins og allir flokkar i Feroyum hava skrivað og talað um, at vinnulívið í Føroyum er smokkað so langt aftur á hondina, at tað ikki kann føda Før- oyingar, er ein (umboðsmaður Vinnuflokksins?), 10 nevnur seg „Giro“, frammi i „Dagblaðinum“ nr. 8 við eini grein um henda ringa stand og undrast yvir, at einki effektivt" er gjørt fyri at beta upp á vinnulívsins armóðsskap. Tað er greitt, at samfelagið --- her legtingið --- onga hjálp kann veita, uttan at tað hevir stórar inntekur. -- Men meðan sjálvstýrisflokkurin og sambandsflokkurin --- einstakir menn to undan- tiknir -- sum flokkar hava aftrað seg við at ganga við til at veita tinginum munandi inntøkur, hava JAVNAÐARMENN ferð eftir ferð víst á og sett fram uppskot um tær bjargandu inntøkur til tingið. Orsaka0 av „Giro“s eymkan yvir vidurskiftini, er grund at spyrja hann, sum ætlandi ein oddamannin | fyri Vinnuflokkin: Vil Vinnuflokkurin ganga við javnaðarmanna nppskotum? Vil hesin nýggi fokk- ur ganga við til at socialisera hitt føroyska vinnu- lívið, so at :Legtingið yvirtekur Í. brunatryggingina, 2. einkarselu við rúsdrekka, 3. einkarselu við olju, 4. einkarselu við salti, 5. sølu og framleiðslu av koli og leiri, 6. og so til síðst, men ikki minst: Løgtingsins yvirtaking av bankvesinum ? ella hevur Vinnutlokkurin einki annað enn hin „alittaða appelin', at ein- staklingurin eigur, má og skal stabilisere' og ,konsolidere' og sjálvur loysa vinnulivsuppgåvur? | | | | | 1 | | | skrivaði var | | | Í Í Í | | | flokkinum, eru T Chr. Holm-Isaksen. 17. í hesum mánaði andaðist Chr. gamalur. Holm-Ísnksen, 157 ára 30. år er eilt langt tíðurskeið á mansins ævi. Ov al liva I yvir 30 ár í hørdum stríði, so sum Chr Holm-Ísuksen va noyddur til í blaðstjórastarvi ! | at bróta næsar fyri arbeidaranum innanfyri ein flokk, har allar | slættir skuldu standa saman. Og hin heila kenslan, ið hann so | lýðiliga hevði borið til sjóndar, | kåmadist nakað men heill | hvarv hon korlini ongatíð. sínum, lað må merkja mannin. | hann aldri hug al Á ungum sýndi ein frálíkan skriva, og menn undraðust stórliga á hegni hansara. Vitugur maður var hann, eitt flogvii, og hann lus dúg- liga; men hann valdi lesnað sín við skili, og tað, hann las, sal fast hann gloymdi tað ikki so hveri. Tað, hann skrivaði á unglingaárum sínum, var sjålv- donskum, og sagt á leir sangir, hann yrkti, 20 ára | gamalur. »Avhaldsrimur«, ið Gtgivin varð í 1899. Og teir syna okkum ikki bert hegni hansara, men eisini, samhug við arbeiðarunum, dem som trælsomt slide, som í Skyg gen bor,« Henda nørdist á uttanlandaferð hansara, samkensla hansara og tá hann kom aftur til Føroya og 23 ára gamalur tók við starv- | inum sum bladstyrari >Tinga- kross«, gekk hon sum ein reyður hitli Sjálvslýrisflokkinum var hann ein hin hollasti stuðulin (Dø nu, hann var brekaður av sjuku, f syndi hann síðstu ferð, at hann setti málið og slevnuskrånna fram um persónarnar. vera hvassur Men persónliga, var Ja, hann kundi og harður í blaði sínum. ein hann neyvan blíðari og fryntligari | maður á foldum enn hann. samaleiðis | Vit finna teir í bókini | | hann at hann longu tá hevði sterkan | tráður gjøgnum greinir hansara. | Al gerast blaðstyrari 23 ára gamalur sýnir eill áræði, sum fáur unglingi man eign. Men hann var slturvinum vaksin, og ikki nóg mikið vid tað, hann var ein sonn helja. Greinir hansara, ið ley fyrru vóru á donskum, vóru ofta hvassar og altid væl skrivaðar. Hann kundi høgga harðliga men hann stóð sanniliga eisini fyri horðum | ålopum, ja, tað kann væl sigast at tey flestu høggini, id gjøgnum | árini eru høgd eftir sjålvstyris- ; . … Á KOMIN niour á hann. Og hann lað danska málið, reint. Andersen- Nexø gav honum lí skoðsmálið: | »Færøernes bedste danske Penc. Frå pennul 1906 og il hansara vígdur sjálv- stýrisrorsluni. Tá legði hann seg eftir at skriva foroyskt, og varð brátt móðurmálsins. hin djarvasti lalsmaður Í mong ár skrivaði hann djørs orð fyri sak arbeiðaranna, og eill bragdid, hann gjørdi, var at lýða — »Socialistmarsehen« til foroyskt mål, og lað so væl, al danskir menn, ið bæði skilja, halda sangin vera nordan Men í longdini kundi tað ikki bera til í virði við lýðingina. | med at udstede eftir var | udstødt af Menigheden. målini | | lige Gerninger vilde være muli- | menniskja Tó al starv hansara sum bluð- slýrari bant hann nógv inni, so | var hann korfini ein náltúru „ 10 elskaði al ferðast úti. Kunnleiki hansara til fugla- | lívið í Førovum var stórur. Hann hevur skrivað líllan bókling um småfugl og heidafugi. Var lað Chr. Holm- 2 dugdi, so var tad nakað ikki Ísaks: ti nt sita fyri einki. Altid málti hava okkurt al starvast við. Fyrst var tuð sjálvandi bøkurnar. Men hann hevði eisini gott hegni og góðan hug til al teknu mála myndir. Sjón- leikari Vil hann góður, og nann hevur havt slóran tydning fyri | foroyskan sjónleik. Kristendom og Socialisme. ikke være neceplabelt bagefler alle djævelske Gerninger. Alt svnes at taalt af Derfor trak mangen en blive Kirken. sig tilbage, fordi han fandt in- gen Kristendom der. Disse, der ser et Glimt af Haab for Realisation af Krislen- dom i Socialismen, bliver for- fulgt og haanede af den Kirke, der svigtede Kristi Lære. At Jesu Repræsentanler paa Jorden tillader sig at haane de smaa, der kræver Ret lil at leve, Ret til al blive betragtede som jævnbyrdige med den øvrige Menneskehed, Beskyttelse mod Kapitalismens gridske Rovdyr- kløer. At Kristne i det heletaget vover at forsvare detle vort | raadne Samfund, maa helragles | som en fuldslændig Faliterklæ- > Ve eder Præ It, hvad før var hedensk, haver I gjort | til kristeligt Disse Ord blev udslyngede + 1 ] af k RCD. Den Gang var Præsteslanden ? It y y NI 141; "nKUONÆT Og Ol iISETTENGTY siden er del gaaet op for man | ) í 1.1 y ge Præster, at del at velsk. med Ord ov Tunge og ikkei Gerning og Sandhed« ikke kristelivt h 1. har faget Forstaa Vil else af, al Socialismen ikke vil andel end gaa over til Handling, medens Kirken kun lod sig nøj« Vexler til det »hinsides«, | Var de forskellige Kirkesam- | fund kristelige, da var ingen So cialisme nødvendig, for da var der ingen Nod Massemord, og »kristnes« Spe Mordvaaben kunde | lænkes, Den lukkede sit Iljerle Medborger, kulation i ikke Præsli, der | for sin nød- stedle vilde blive Ingen Akkord med kriste- Gaaen paa ge. En Rosenkrans om Halsen 5 og en Bon for hver Perle vilde | Men ví vil | blande den ind i Politik. ring for den officielle Kristen- dom »Han lægle de syge og mæt- tede de hungrige«, Er del saa ikke et kristent Samfunds Pligt at gøre ligesaa? Fal endelig ikke om at bringe Avner til Torvs. Det var saa sandelig ikke Kærner, I bragte, men raadne Frugter. »For et raaddent Træ kan ikke bære gode Frugter«, og vid, at Dom- men er falden, og den lyder: »Hvert Træ, der ikke bærer god Frugt, skal afhugges og kastes i [Iden«. Bærer vort Samfund god Frugt? - Hvis ikke, saa er det fordømt. Vor Pligt er derfor at pleje i Haven, at ikke hvert et Træ alt skal gaa til Grunde. Utøj og Snyllere maa ikke fortære Samfundet. Kristendom er ikke noget, der skal læres for enkeltes Vinding, men den skal leves. Godgøren- hed, der øves for at dulme ens egen daarlige Samvitlighed, er ikke Kristendom. Den enkeltes milde Gaver kan i vor Tid hel- ler ikke forslaa. Man kan kun naa hen mod det Maal, der burde være vort fælles Maul, ved, at Samfundet gennem Socialismen hjælper den lidende Menneskehed. Lader eders Kærlighed gaa | hen over Jorden, og den vil stige til Himmelen af sig selv. af Jesu intet lære, | men dog sande Kristne være«. Religionen er en privat Sag. Og det er mig meget imod at Men da vi bliver angrebne med til- sølede religiøse Vaaben, da er | det os umuligt at holde os ro- lige overfor saudan en Niddings- daad. J Fi