leygardagur 3. august 1935síða 4

fyri lygum, vil eg ráðu tygum | FJ E3 til ikki at skriva meira um ítrótt. Tygum tykjast eisini ongan for- SPYRJIÐ EFTIR stand at hava upp á ítrótt — RÅ ; , og hví fuska í »fakinum«? SMORLÍKA! Rammur ad rammulistar Latið heldur siðaðar Havnar- menn, ið hava skil upp á ílrált, EJ E3 skriva um hann — at Havnin 1 | - hevur hópin av tflikum monn- | gardinstengur um, ivist eg ikki í. Máling GUNNAR PETERSEN FORMAÐUR T. B.s Tapet Koypi " Hr INDNPåammin q - for= artifælle! Hardu p oyska Sd ANDOR EIRIKSTOFT hanholder,FeroyaSo- sápu: cial-Demokrat“? Gør TELEFON 309 han det ikke, ber du opfordre ham dertil. —————————————V——Vv——————— Grønsåpu Mjøll vaskievni i Vi fremstiller nu færøsk Smelteost R. A. skúripulvur Rita sápuspenir | Bestu og bíligastu den er fed velsmagende og billig, Rila stongsåpu | S u k UPVØPUP A/S Thorshavns Mælkeforsyning , == | . | & Margarinefabrik, Tjaldursápu | ég Sukurveruhúsið. Marseilissåpu. ERE Målaraforrættning. Nógv sløg av hondsåpu, m. a.: 3 ; Papp, tapet, møpulpolitur, alt Smæra Vejen til | Blåkoll | málarafakinum viðvíkjandi! Best, akOon | ir ; Pr ir Ré | en virkningsfuld | biligast. — Ordrar frå bygdum ÓSA | : | Reklame ekspederast umgangandi. Okkara hondsápa M. P. Jacobsen, Tórshavn. Telef. 287. Mopa gaar gennem en Annonce i 000000000000000000000 Kast alle Bekymringer over Bord og Føroya Social-Demokrat“. de Nn ELSE Føroya Soeial-Demiokrat'' Min Den er lige vidunderlig til Bordbrug, Stegning og Bagning. en) . — Den er Ér. + og den bliver No. 1. Mr AS THORSHAVNS MÆLKEFOR- SYNING OG MARGARINEFABRIK Fleur des Indes. Barbersåpa. Skósverta, svørt og brún. har vundet Indpas hos det store, jævne Publikum Ovnsverta. Det er derfor i Deres egen personlige In- ; 7 teresse at bemytlte ,, Føroya Social-Demokrat“ Vørurnar eru betri og biligari til al Avertering i Fremtiden. en tær, ið innfluttar verða og so eru lær førovskar. Fabrikk Okkara | ket Rómastampur sæst í | Blaðið FØROYA SOCIAL-DEMOKRAT stjórni An Ser alien adr P K. Mouritsen, Tórshavn. . er til fyri oll, På . Prentsmidia B. Z. Jensens, Tórshavn. sum vilja hava tað gott í lívinum ' Thorshavns Mælkeforsyning á Margarinefabrik. IF høvdu volt; hon fann troyst og | at tosa við hann, og hann var Tá var tað eins og hin um- Afturkomin til bygdina fór | bæði komin á gravarbakkan; I: ugga í sínum lítla soni, og hesin | so tidindafr6dur, at presturin | lokaði vaknaði og fatadi, at hann | prestur at tosa vid Lutherus, og | men ley vikaðust ikki. Hugmóðs- Er brennandi móðurkærleiki lyfti | mundi ikki sloppið frá honum | hevði gjørt ein »brølara« og | syndabukkurin målti vidganga | djevulin hevði hert teirra hjørtu, 4 hana yvir alt tað illa, hon motti, | aftur. Teir tosaðu mangt og | royndi at vaða í land aftur. | alt,hann hevði greitt frá í sínum | so hvorki gott ella illt beit á HE so hon ikki varð beisk í sinn- | hvat; so sigur prestur í skemt, | Men prestur læt hann ikki | »6befestada« skili. So før >hann | teimum. FÅ inum men vardi sítt hjarlalag | at nú mátti verið tíð hjá honum | doyggja í syndini. Hann »for- | sjålvur« til ley gomlu og segði Presturin tosaði so um ta i ; Ospilt gjøgnum lívsins stormar. | at komið sær í hjúnarlag; for- | manadi« hann við Guðs orði, | teimum reint út, at Lutherus stóru synd, tað var at skilja i 8 Presturin hjálplti henni, tað | eldrini vóru jú gomul, og sjálvur | og trúaði við helvitis báli, til | var pápi at tí jilla hjá Elini, og | lvey,ið vóru góð, og at Lulherus Á hann kundi; men altíð fekk | var hann íkki blaðungur longur. | syndarin so vid og við hevdi | hvussu hann hevdi fingið at vita | enn var góður við Elinu. Í : hann sama svar, tá hann spurdi | slú. sigur Lutherus, >tað | sagt lann reina sannleikan. Hann | tað. Tey vórðu so fúkandi 60! Tá mundu ley sprungið í | í um påpan, at hon ikki var vis | hevði hann hugsað um, men | hevði lokkað Elinu við sær til | Alt var (ad ruma geip, sum | flintur: Nei, Lutherus skuldi } Í lí og tessvegna ikki vildi fora | hann skuldi siga presti, at: hann | ólavsoku, og í Havnini høvdu | Lutherus hevði bryggjað saman | giflast við systkinarbarni sínum, | nakran ósekan í vanlukku. | hevði næstan fingið skelk fyri | tey verið saman alla nåttina, | í sínum fyllskapi; og nú tordi | sum átli eitt seks marka festi. | Ein dagin fór presturin til | konufólki, síðan hann varð | og hon Atli eisini níggju mánaða- | hann ikki at vera vid at hava »Men, leggur hann nakað lag eina grannabygd at prædika. | atvold í, at Elin hevði fingið | dagin frå ólavsoku. Men giftu | logið fyri presti. Fyrr vildu tey | í hana?« spyr prestur. Skjåtsmenninar bað hann fara | barn.« var ikki hugsandi um, lí for- | sæð hann nidursøktan, enn at Tað kundi gera lad sama, undan, lí honum dåmdi oftani Presturin stúrsar við; men so | eldrini vildu heldur sæð hann | hann skuldi ganga undir at vera | helt hin gamla. >Tey gomlu best at ganga einsamallur í leirri | spyr hann aflur, um hann so | deydan, enn ley játtaðu slíkum, | pápi og hvaðna minni giftast | søgdu, at kærleikin kom í | i undurføgru fjallanáltúru við | var pápi at barninum hjá Elini. | tó at hann sjálvur dámdi Elinu | við eini slíkari mer. Arvaleysur | seingini,< og av egnum royndum FT sínum egnu tonkum. Á miðjari | »Hvør tå,« svarar hin fulli | væl. skuldi hann verða, kom hann | kundi hon siga »honum sjálv- leið metir hann Lutherusi, — | læandi, stað passaði dagsstevntl« Presturin skillist so frá | at bera kannuna av barninum. | um«, at tað var sætt. IR ein av teimum ognarríkastu »Hvi hevur tú ikki sagt tað | Lutherusi, men hann lovadi við Prestur »formanndi« ley úr Prestur skillist frá teimum Í Í yngru mønnunum í presibygdini; | áður? spyr nú prestur ålvar- | sær sjálvum, at Lulherus og | halgu bók, og bað tey hugsa | fúkandi ødi og læt við tað sama | — við einum rættum dundri! | samur. >Nú er tað tín skylda | hansara ættarstoltu foreldur íkki | um fylgjurnar hinumegin av | stevna Lutherusi. Prestur måtli seta seg niður | at giftast við henni l« skuldu sleppa so. teirra harðsinni, tey vóru jú (Framhald.)