leygardagur 28. september 1935síða 1

é Lr Lysingaprisur fyri tilregli 30 ovr. á forsiduni, | : ; AM ; mm Ar | ) Í rir j í ÆR: På o % ” e Fiskeribank« og Foroya Løgtingi aði um. Hann leyp á leir, keyp varnari í dómum sínum. vóru 30 ov høgit Falarin —— Í >Dagblaðnume, sum kemur út annanhvønn dag, nr. 58 lesa vit hesi fyndarorð: >I »Socialdemokraten« Nr. 37 skrives følgende: »Anana« sigist ikki at vera fullfíggjuð úlgjord og í Tele- grammet fra Dam til Stauning: til slíkan útróður,< »idet »Ånana« siges være daar- lig udrustet til manøvrere med Baadene i aaben Sø i daarligt Vejr,« falder saa »Disse Udtalelser godt i Traad med al den Pole- mik del i Løbet af Vinteren om Gabels- samme Blad fremførte vælde og lignende.« >Dagblaðið< at slåa fast, at »Bladet OF. S. D.«), varetage roynir harnæst der paaslaar al ville Fiskernes Interesser, stadig er uvenlig stemt mod elhverl nyt Initialiv indenfor Færøernes Fiskerimetoder.« Ietla eru orð til muna! Tå eg læs avskrift av tele- gramminum, sum Dam hevði sent til Stauning, hugsuði eg sum so, at Dam er tann einasti, hevur gripið sakina, sum álli al sum hon av sonnum takast. Vit minnast oll, at leir stóru harrar, sum slovnaðu felagið »Uvak«, talaðu og skrivadu, at nú skuldu Førovingar einki nýta tær havnimmar, sum Danir av náði og miskunn unnaðu okkum í Gronlandi. »Anana« skuldi liggja úti á bankunum, og har var alt goll og væl. Seinni hevur pípan fingið eitt annað ljóð, og hilt stóra »Ånana« kundi ikki liggja á bankunum, og teir stóru menninir mállu heita á hin fyrrverandi cigararbeidaran, sum er slalsministari í lí lítla Dan- mark. Ikki logið, um Stauning streyk sær um skeggið og hugs- aði eilt sindur um, áðrenn seg hann svaraði Slíkt hevði hann ikki vænlað. Teir stóru menninir, sum breggj ogilist Í so gilig aðu Tidende og oðrum kapitalist- bloðum! Ja, hval feilli nú monn- unum“ Men hovdið. Hann greiddi Stauningi Dam rakli seymin á frå, at »Anana« ikki var úlgjord so væl, sum ætlað var framman- undan, ella av aðrari orsok ikki kundi arbeiða úli á bankunum, soleiðis sum ællanin var í vár. Hetta alt leyst og lidugt. skilti Stauning, og tá var Eg vil ikki gera nokrum manni órætt. Harfyri vil eg nevna, al harra fólkatingsmaður Samuelsen royndi, hvat hann kundi, og hansara framgangsmáli í hesari sak er alla æru verdur. skrivar um Gåbelsveldi, >Dagblaðið< so minnist eg, at innsendari so vílt eg minnist var lad ein fiskimadur — skriv- aði nakað um Gábel. Hann meinti, at nú er líð hjá fiski- mønnunum al laka sær um reiggj og royna at líta á seg sjálvan. Í hesum mega vil javnaðar- menn geva fiskimonnunum við- hald, og so vítt møguligt mega vil eggja teim lil og veita teim stuðul, so leir við og við kunna koma at standa á egnum beinum. Al vid Gábel ovmikið av- gjørl; samanlikna »Ånanu« var kanska men at Gábel ræður her á landi, tað vila Gábel og lað er ikki betri fyri lí. Ongatíð vit oll — íkki nei, fleiri Gáblar, ein hevur hin foroyski fiskimadurin verið meira kúgaður enn beint nú. Aldri hava »lvangs- aulionirnar« verið so tætlar sum ein sakførari nú, og nýggjur kemur fyrr og annar eftir og búseltist í Foroyum. Tað er ikki av góðum. Her má nakað gerast! Eg vil minna á nøkur orð, Føj sum harra P. M. Dam og undir rilaði skrivaðu í hesum blaði í fjør: „fin einasta leiðin hjá tær, fiskimanninum, nú er at knýta alla orku tina um saman við starvsbrødrum at taka róðrið og taka tey tok, ið mugu takast. Føroya fiskimenn, skiparar, Føroya legting saman í eina kraft - og um útgerð- armenninir vilja vera við sum fjórði táttur, so ongantíð betri. Føroya Fiskimadur, verð tín egni eydnusmiður! Kom og nyt vitjunarstundina ! Ja, nå verdur løglingsval i vetur. Nú ræður um hjå fiski- monnunum al sela slíkar menn inn á Foroya logling, sum vilja hjálpa fiskimonnunum at fáa betri før, sum fiskimenninir kunna fola seg lryggan umborð á — ikki beri tí at tey eru stór og eisini lí, at g slerk, men ley fiskimansins egna ogn 9 eru Hetta slevnast må vera málið, sum må fram ímóli. Og lað ber væl til, ífall allir fiskimenn og arbeiðsmenn draga einu línu. Ounarleysir um allan heimin fylkist! J. H. Danbjørg. fiskiflota okkara. Tey seinastu årini hava fiski- skipini í Foroyum fækkað í sló! um,á somu tíð sum flotin eldist, og tað verður skilligt, at nóg skip nú eru so gomul, al tað Oysir seg ikki at bola um lc y, so fiskiflotin einans av hesi or- søk må fækka år undan ári, um einki munagolt verður gjørt fyri Tað má tí ger al fáa nýggj skip 1 ” ast alt, ið gerast kann fyri al fáa teimum so lagaligarlånitreylir sum møguligt, sum vilja úlvega nýggj fiskifor. Tá lingið nokk fer at taka støðu lil lad uppskotið til lånitreytir til foroysk fiskiskip, sum ríkisstjórnin sendi higar í vár, loyva vit okkum at ávísa ymist, sum vil halda vera týdning- armikið fyri at fúa eina lagali og líðarhóskandi lániskipan. Um hetla uppskolið ikki er á tann hått,sum Foroyingarkundu ynskt tað mundarlag, og ti b ? Ð so má haldast at vera eilt nytiligt må roynast at fúa sum best burtur ur ti. Vit hald it punktid í upp- skotinum um tilskot ca. 20 er volt. LÁnið í r at verða ; ; Á S( Í: t gjalda , 1 í hondin Pað, ið hevur mesta tydningin, er, at leir m. | n.sum eru Í I i ti må 1 Í i Í 10 mia latt 1 Í verð- ur sett ein í Í rða 1 Fiskeriba di og mæla til ella Í må ti Verða an nenn um Lø Í i sjódi kkai mn } ru i fi ( ast nevndini | sIna AÐVYFJG pDæ : } H I rDanKent« og í DÆOVI í Í 1 frá láni, eflir su h bil lánso nar (il Før | eru l ( eingin m fæst av skipaflola í utlan tryggti | | eill Annað í ) fle ur al verða und h I LO lingsin | sum 1 Í OT SKID UM Í l } | um gru kulu Ó Í [i (I o al taka Í Í Íogvlingið helst vi Da 1 Í Marks ri Vil DVI dina fyri ein ml | num, Í. d. 10 1 í vildu teir men um her í Fort ovum Verða sell Ul at vera rað gevararlánunum vidvikjandikent åbyrgd bæði yvir fyri »Danmarks | | Lán eiga úr almennum grunn- um bert ni verða givin (i nýggj skip, tó undanlíkið trol arar. helst ikki alt Lån eiga verða givin einstøkum monnum, men smærri felogum. lað verða ansað eftir tå 10 verður til al geva lán —, at eigu al mæll hesum feløgum eru bædi menn sum eru forir fyri al dríva fiska Mi — sum skiparar I. d. re! | menn, sum eru førir fyri al standa fyri fiskavirking og fiskasølu. Feløg, sum ciga fleiri skip, eiga ikki at fáa lán fram um feløg við einum skipi, ullan | er, at hesi verða ikki 4 góð til at fáa lán. Fann rådgevandi nevndin eig! lagdan grannskoðaðan rok fyri oll tey skip, sum hava a menn lán. Nú síðan á hverjum ári at krevja sær fyri so funnin nóg l Í 1 |- fiskasølan t. d. til Spaniue! vordinlakmarkad, kann væl bera á okkurt árið at fiskað verður meir enn selt kann verða. Leglingið má (f fáa ræði Lil al hava umsjón við fiskasøluna tann hålt, at ikki nakrir få í X seg, men at UM SO VEroUuUr, fjskað verður Í á il menn taka alla fiskasøluna undir 1 At meir enn fæst selt til tey lond, sum hava takmarkað innfluttning hiðani, so hvert skip skal hava rætt til at fáa F selt sin part ella fåa annan hált. > Torshavn, 16. september 1935. Fyrrverandi skiparar. Legtingið 1935. Kor arheiðsmanna. H a O. M. Schullz heyuði í Keypmannahavnar N | Dem aten skrivað eina hvassa grein um arberðara- og fiskimanna kor her á landi. J tsminisleriid hevur sent hesa em ti mtid, ið hevur víðar sent hana til Føroya logting. Ð Av henni kom at standa eit stórur dvslur. A, Samuelsen } N. Niclasen beindi málið í ymsamålanevnd I helt, at lad ikki bar til al lala } ) sler l lc | | Ol vr } N Í 3 Á hj Li h Í | vl 0 vi Í k Í VI Í Í { M } Vill Í Vað so I Vili ikki vorðið. Her hex folk Mikið at eta. Maðurin kendi lí rímiligt einki petti til tuð, ið hann skriv- vónaði, at tingmenn vildu vísa | 1 hetta burtur sum ramasta nn- heit. Tað var Øsannheit! { hel varð goldið svøltingarlønir. Viður skiftini her vóru ikki sum niðri ; Á ) tana« VII ( vr D€- lk vid 11% re Ken 1 1 3 li { skyldningar«. heypmenn hovdu ki fólk í lummanum nel, nel Fað var vistumvent. Fólkið h q } vm sit 4 (FF , evol KCYD nenninal Í 11” unum. Førini, sum reiðararnir sendu fiskimenninar óru eingir deyð iral Likkistur« { | HI tveilli hesin Schullz ta y | | | | | | helt N.N, og meinti, at O. M. Schul T gjørdi I | ki ullan skað 5 tz búði D rk Ha heyði vi Í 1 HU 10 h ( est I Dan hl le | I hevoi eisini hon inn var eks p. tc Ur Di 1 r að KOMMUNU! 140 VIidi hann lakka kommununi so hjartaliga 1 A. Samuelsen var m sternum lakksamul fy yf ha fing ] grein | harra i fl Schullz na i: Í Í i X Í VI sl ig 1 í hesin person í lalarin var vanur at síggj Han helt al N N LOK nal (UNG uppá sakina. Sk i tad mest sigandi í saki Men ta ; 1 CC.) 1 H ; 1 111 Í( nesin »Cnuiliz SKILY un skipini, var ikki eilt brigsl móti reiðarunum, men móli slalsins tilsýni. Var lað neyðugl at 1 1 + fe »kondemnera« skipaflot: ÁR t NM { | tað geras Vien Lac ikkl Tan: 1 { | iann he ur islel kundi 1 natt st sa ja (il 8 SYNI 140 passaði IKK henn 1 1 Inir høvdu ið un keypmenn und ta Í i Í K l ma sum SKVÍ I 1OU, h, me Vee UU Í sa giJað II ) Val {Nn S i ri V | kredilol vann cIDK av il um, Dval ið ha < rdi við han Við an o giora 1X jann Out skifluni voru TAlæksi men ein ku | kku » kundi Í L Okkuri at Vera x LL; aft tað ikki altíð Schultz í Foroyum, um lonandi. O. M. val hevði ikki vist á nakran úlveg, men hevði rímiligt fingið 20—40 | ivri al up] stilla ta føroysku ólukkuna að vóru vist ikki il ørundir, ið dikteraðu nina. Reid irnir kundu taka lað rt } Hann hopaði uppá | ndi ttalilsii Nolsøe, | seg hann, helt tev gomlu skipini vera tey bestu. Það var synd og skomm, at últalilsir sum >flótandi likkistur« komu fram, so leingi skipini sn