leygardagur 28. september 1935síða 2

— pm noyddust at verða brúkt. Tílík úttalilsir kundu okkara skipaflota = deyðastoytið. Schultz vildi hjálpt Føroyingum, skrivað til geva Um kundi hann bara statsminislarans. Tað var ikki rætt, at fátæk fólk ikki hava tað ringt um velurin. Men hann fanst at, at Schultz vildi geva ministeri- inum tad inntrykk, at vegpening- arnir bara fara í Jløgltingsins kassar. Hann »ironiseradi« yvir, at Dam, so tjúkkur og feitur, talaði um hungur. Hann helt, at tað ikki jólum men Á F rópt á fólk skuldi verið sumri, so kundu fingið sær tvøst og annað. Falarin helt tað vera nógv fyri, at bæði ministerium, løgling og selt f gongd, um tilsyn varð hesin maður ikki var >veder- heftigurc. Amtmadurin: Jeg skal blot henlede Opmærk- Ministeriet Lag- tinget. Men da Artiklen behand- | | ler forskellige Sager vedrørende | somheden paa, at ikke har sendt Sagen til Forholdene paa Færøerne, sendte jeg Sagen til Laglinget. Iøvrigt maa jeg sige, at Omtalen af Købmændenes Stilling til Arbej- derne minder vel i nogen Grad kender om AÅgitationen, man andre Steder fra. A. Samuelsen. helt. at tað var rímiligt, at amtmaðurin hevði fyrilagt log- tinginum sakina. P. M. Meg undrar tann mála og tað > > Dam tånalsg i0 tonaiag, I N. Niclasen og hava nýtt til viðgerðar av hesum teir æraðu talarar, A. Samuelsen, máli. Tað ljóðaði sum um teir vóru útgjordir at leggja allraverstu meining í Schultz artikkul. Hetta má sigast at vera meiri enn logið 1 av fólksins valdu monnum, sum skuldu kent tey verunligu viður rsónliga ikki | skiftini. Og um leir pe | vóru komnir nærindis teim vána | korum, ið Schultz skrivar um, | so liggur á tingi ein hópur av | sokum. sum undirstrika, at | Schultz sum heild hevur rætt. Eg skal vísa á tað rit frá lækn- unum til tingid, hvarí teir tala um »undirernering« og tað neyð tað nakað munagolt fyri al turviliga í, at verður gjørt bøta um vid urskiftini. Tannfelli, eygna- brek og adrir veikleikar halda læknarnir koma av »undirer- trot uppá góða fødi, neringi« og x ið er nevådturvilig fyri heilsuna. Tad, at sjúkrahúsini eru ov full, at læknarnir eru fleiri ferðir so | | nógvir nú sum fyri stuttari tíð | síðani — og teir hava ov mikið | t gera er prógy fyri, al | Schultz neyðarróp fyri Foroy- ngar er orsakað av socialari neyð og ikki einans fyri at fáa 20—30 kr. Tingmenn, fleirtalið, hava jú eisini dokumenlerað, at fleirtalið fiskimonnunum og arbeidaru: Hetta, at ein tingmaður kann fáa seg at siga, »Livels Ophold« at greinin bara er skrivað fyri , * | um hava ov lítið til hevur fingið hann at rópa á | ske AKTIESELSKABET FØROYA BANKI ríkisstýrið og hitt danska fólkið um hjálp. Teir æraðu talararnir eru so úttrykkið hjá »indigneradir« yvir Þat vera í lummanum« nekrum. Men sjálvir undirstrika hetta er óbevíst, at eisini Teir venda lí bara við og teir rætt. siga, at tað eru keypmenninir og reiðararnir, ið eru Í lumm- arbeidarum og fiski- Tad, al vorðið, at tað verunliga er talan anum á monnum. skilið er so um at vera í lummanum, er ikki tespiligt. Tað treingir sanni- liga hesum viðurskiftum. lað til broyting og beting av Hví skava åt yvir? Ér ikki best al síggja sannleikun í eyguni? Meg Niclas heiðraða keypmann í Seyrvági, undrar Niclasen, hin hansara tá ið meg minnist lil fyrstu talu, socialu jomfrútalu, her á tingi, har hann lók til orða fyri kontantari lenrindan. Nú er Nú talar hesin harri, sum alt er tann vent við í holuni. bera »idyl« hjá arbeiðarum og fiskimonnum. Djarvliga og sterk- ur í orðum sigur hann, at alt er ósalt, ið Schultz sigur. Tað kann vera, at í Seyrvågi er eilt salt paradís — eg havi tó hoyrt nakað annað og at hann sum kongur í hesum páradísi einki kennir til, at nakar hevur tað trongt og svárt her á landi, tå hann sjálvur situr í rúmum og veldugum korum og íkki hevur evnir til at síggja nakað annað enn seg sjálvan og fola við nokrum, uttan so er, at tad viðvíkjur og nervar hansara kongliga persóni, hansara dýra- Men lá so ókunnugur við okkura fólks bara »ego«. ið hann er kor, og lá ið hansara sýnsringur er inngyrdur til Seyrvág, ja kanska enn og trengri: til eina og aleina hansara egna persón — tå so er, hoyrir hann ikki heima á fólksins lingi, og eigir hann tessvegna einki orðaljóð hjá fólkinum. Okurprísir vil | N. Niclasen ikki hoyra um | skulu vera her á landi. Hvat meinar hann við okurprísir? 50 er tala um sum einki al forljenasta til hansara lumma — tað skilji eg. Men venda ein fálækur fiskari, ið má hverjum oyra, áðrenn hann letur tað út, heldur 30 | | hann fortjenastu | vera ov nógv. Og N. N. veit — sjålvandi ger hann tað — at ofta enn 0 er talan meil N. N. skalv á røddini í »Skade- um frvde, tå ið hann vildi siga, al kommununi aftur til fortalt tí greinskrivarin av Í var sendur niður Dan- markar. Hvor hevur Og | | »hjartag60da« Niclasen tað? heldur N. N., al um so var, | hann hevur rætt til at brigda | við lí her, og heldur hann lað vera prógv fyri påradisisk viðu! skifli, at ein arkeiðari við konu og bornum ikki kann uppdríva nakað arbeiði og tessvegna má svoltast burtur? Tí eg kann Í siga N. N., at Schullz einki | vildi enn al heldui sleppa at | at fáa nakrar krónur og ikki | arbeiða. | av hjartalagi fyri fólkinum, er ikki til heiðurs og rós fyri henda Ég tað er medkensla sínum tingmann. veit, at einans fyri starvsfelogum her á landi, ið | | Skipini lalað | A . 7 | Eg ivist ikki f, al eg og | Schultz hava meiri vidhald mill havi eg áður um um fiskimenn í hesum máli enn teir æraðu talararnir her á tingi. Hovedkontor: THORSHAVN Stiftet 1906. Afdeling: TRANGISVAAG AKTIEKAPITAL 06 RESERVER KR. 900,000. Bankforretninger af enhver Årt udføres. Kontortid 11—3. Hovedkontoret i Thorshavn tillige aabent 6—7 for Ind- og Udbetalinger. Dame- og Herreskindhandsker fans tilklippet i forskellig Størrelse. Hansine Johannesen. Enefo:handling for Færøerne, Kursus til Motorpasserprøven, Sælleskipperproven og Udv. Oktober. Fiskeskipperprøve begynder I. Flever kan indmelde sig skriftligt eller pr. Telefontelegram samt ved personlig Henvendelse paa Skolen. Elever til Motorpasserprøven medbringer Daabsatlest, medens Elever til de nautiske Prøver desuden medbringer Søfartsbog. Elever til Styrmandseksumen modtages hele Aaret. Den 12. September 1935. Thorshavn Navigatiensskole. Tuberkulosestationen afholder Konsultation i Tveraa og Vaag i Tilslutning til S/S »Sleipners« Ankomst den 1. Oktober. min hugsan ikki annað enn al síggja sannleikan Eg kann siga, at er, at vit kunna forsvara i eyguni vidvikjandi skipunum. Tad eru menniskjaliv, tad leikar á. Tað er undaurligt at hoyra ein løgtingsmann siga, at tað er synd og skomm al koma við slíkum úttalilsum, sum Schultz þer fram um skipini, >so leingi skipini noydast at verða brikt.« At Schultz er »vederheftigur«, kann eg vissa Samuelsen um tað prógvar best hansara grein, sum hver ærligur og við viður- skiftini her á landi kendur maður rætt í ásanna er sonn og £ ma høvudsheitunum. J. Patursson helt frå Føroyum« vera óvanligt, og málið, »eilt neyðarróp mátti tað fáa tingmenn at tala, so Ogvusligt tað var. Fyrr vóru tíðirnar betri. Tó høvdu Føroy- ingar minni innlegur tá, bert Í millión móti 8 nú. Livdu vit so klókliga burtur úr. sum fyrr, var betri Seið, tvøst og spik. Av lí var ló ikki so nógv til nú. Tað harmað talarin at hoyrt Tvost høvdu vilt korlini. hevði neyðarrópini hiðani tey seinastu árini, hann hevði verið í útlond- um. Vil kundu also ikki bjarga okkum sjálvum. Hetta var ræðu- ligt. Posamalur var ódrúgvur. Sambandsmenn søgdu, at 70 »af den færøske Befolkning hal ikke Opholdc. Annað dokumentid var det nødvendige til Livels frå amlmanninum, ið segði, at 90 ikki høvdu ráð at keypa kjøt. Hertil komu umsóknirnar um lán 150.000 og um 4 skonn- artir. Hetta oyðilegði okkara orð og og kredit í ålheiminum. Tað ið læknarnir hovduskrivað, meintist bara við, hvussu óklókliga vit Lynge. Logerandi kunnu fúa kost og logi tætt við navigasjónsskúlan. Stór, ljós ver- ilsir, upphaldsstova við radio. | Ringið til telefon 40. T Elskaði maður og faðir okk- ara JOHAN EVENSEN andaðist á ríkishospitalinum hós- náttina 26. septembir. Hansara jarðarferð verður frá kirkjuni sunnudagin 6. oktobir kl. 3 8. p. KONAN og BORNINI | HEIMKOMIÐ er mongdav kragum, hatt- um og húgvum væl hósk- andi til kenfirmatións- brúk. Hattar umseymast og moderniserast. SØLJAN TELF. 46. TELF. 46. NØGD av vøkrum silvurlutum væl hóskandi til konfir- mationsgdvur. HJ. JACOBSEN TELEFON 84 livdu. Hann talaði um Buldogs- og Daels Varehus-bestillingina, hvussu skaðilig hon var. »Hin metti veit ikki, hvat hin svangi líður,a kann ein siga um meg. Men talarin segði seg kortini at heyði Hann kenna svongd. — Hann »manglad« í bjørgunum. kom so aftur inn uppá skudan og skommina. Men helt hann, hevði hellu neyðarróp gjørt lað hildu at vil uppat, hevði lað álíkavæl gjørt sína nyttu. Johs. Joensen helt, at >massabestillinga frá Daels og Buldog var óheldug Kalalogaposarnir freistaðu fólk til ónytlubestilling. Í Havnini var ikki ein einasti keypmaður, ið bestilti frá Daels og Buldog. N. Debess segði sey ikki at kenna Schultz. Hann helt skeivt vera farið fram. Honum dámdi ikki neyðarróp, ið gjørdu okkum skaða. Schultz hevði ongan rætt til at tala fyri helt heilt á henda mann. Hann hellt okkum, ikki feløg hava Schultz hava gjørt okkum eina bjarnatænastu. Hann visti ikki, um vilt kundu fara so langt sum Samuelsen og siga, at skipaflotin fekk deydastoytid, tí hann visti ikki, hvut maðurin hevði at týða. Hann helt, at um tað var so galið sum greinskrivarin segði, og um hann hevði ferðast í Før- oyum, kundi hann sent kæru- málið (il Tað batli ikki at fara í almenn blød, Vistu løgtingid. embælismenn okkara, hvussu statt var í Feroyum? Talarin Tíðirnar vóru ikki nú Men fólk fekk altíð Foroyum, segði A. helt jú! sum fyrr. arbeiði Í Samuelsen — kanska! Men hann A. Samuelsen vildi síggja, um vildi velt fyri einki. Millum Dam, Samuelsen, Nic- lasen o. fl. stóð enn eitt langt og hvast orðaskifti. P 25 åra minnisrit b hins føroyska studentafelags. Ein prýðilig bók við frálíka hugnaligum innihaldi er hella 25 ára minnisritid, sum vit hava liggjandi her á borðinum fram- man fyri okkum. Tað gevur okkum eisini von um, at allt tað, hilt fólkið baksast við at såa, vil vinna betri sum gamla hevur gróðrarlíkindi, tá ið tað yngra ættarlidid sleppur fram at. Tí visst er tað, at studentarnir liva í teirri hugsjón, at í hini kámu og duldarfullu framtidini vilja gróðrarlíkindini vera betri enn í leirri tidini, ið farin eraflur um bak. Longu í fororði ritsins sigu! nevndin, at í næsta minnisrili felagsins kann vera hóskandi al skriva um tað, sum hendir tann dag í dag og sum seinni man stíga fram úr tokuni. Minnisritið er býtt í fýra deild- ir: 1) Studentaliv áðrenn felagið varð íbirt, 2) Ur sogu felagsins, 3) Úr felagsblaðnum, 4) Før- oyskir studentar. Heiðurslimir felagsins, C. Bæ- rentsen og J. H. 0. Djurhuus hava skrivað um studentalívið, áðrenn felagið varð íbyrt. Sera áhugavert er lað, Merkiligast av ollum er tað bræv ið, ið C. Bærentsen skrivaði pápa sínum 20. mars 1881; tí tað mann ivaleyst siga fram tær hugsani! leir skriva. og kennslur, sum rørdu seg !