leygardagur 28. september 1935síða 3

Hjemkommet er stort Udvalg í Damefrakker, Kjoler, Handsker, Paraplyer m. m. Som sædvanlig har vi stort Udvalg i Gardin- og Portierstoffer, Haandklæder, Vidskestykker, Duge, Dameundertøj, Børnekonfek- tion og Haandarbejde. Alt til rimelige Priser. Grundet paa fuldstændig Ophør med Herreloj sælges det, der endnu er paa Lager, med 25 ', ly Rabal. Hansine Johannesen. bróstum tåverandi studenta, og særliga var tad ansurin fyri móðurmálinum, farin at festa sterkar røtur í hini Vit reglur úr sum Íá var foroysku fólkasálini. skulu her herma nakrar brævinum: »Det er dog en at Færinger ikke skal kunne bruge deres sprog í en ordentlig form, end sige da skrive det, og at de skal staa i den mening, at det danske er el renere sprog end færøsk, medens forholdet jo er det omvendle Del langt fra mig at ønske, at det nogen sinde skulde komme saa stor skam, ga være vidt, at Færingerne skulde blive udelukket fra den lilte- ratur Men noget mere na- tional (ikke politisk) selvstæn- dighed og agtelse for moders- maalet er for mig hovedsagen; thi jeg mener, al et denationali- seret folk, det være san stort el- ler lille, bliver en aandelig stakkel, aldrig naar et højere og mere ideelt fordi kærnen i det mangler; det bliver danske der standpunkt, paa en maade et legeme uden hjærteblod og uden sjæl.« Hetta brævið skrivaði maðurin á unglingsárum og citerar lad, nú hann nærkast elliárum, trúgv- ur hugsjónum sínum. Grein J.H.O.D.s hevur til við- gerðar studenlafelagið Grana. Hon er skrivað í óbundnum skaldamåli, har skemmitiliga er frásagt høvudstilburdunum í lívi ætlanin var við Grana; hvor honum, kemur fram í hesum orðunum: »Tud er eyðskilt, hvat hella navn bar í skildri:Einsog>Granic, Sjúrðar hestur, >bar gullið av heiði,“ skuldi hesin »Grani« eis- ini vera gullberi, drassa dýran farm og fong heim til landa.< Og ein hin dýrasti fongurin var »Yrkingar J.H. 0. D.s, sum ikki Grani sjålvur, men fylid undan honum drassaði heim. Tí folaði síðst Í greinini, hóast logið ljóðar. Men Grani slendur hví skuldi ikki Grani kunna fola, eins væl og Zeus læt Pallas Athene í herbúna hoppa út úr høvdinum á sær. Men ið hvussu nú er og ikki, so kann Grani av rællum vera kallaður faðir Studentafelagsins. Um sogu felagsins skriva Edw. Mitens, M.A.Jacobsen, Gudmund Liilzen, og Bruun, Christoffer J. Øssurson. Oføra stultlig er sum M. A. hevur skrivað, og sum greiðir greinin, Jacobsen frå januarfundinum 1912. Líka áhugavert er lað, sum Gudmund Bruun hevur skrivað um hugsan sína og ællanir í sludentadogun- Hóast vóru donsk, so hannsara hevur fødiland alltid átt meginparlin av hannsara góða um. foreldur hannsara, loroyar, hjartalag, og hetta hjartalagið hevur hann — sum ollum kunn ugt — víst í verki, bæði á ein og annan hált. UmUttanfelagsmálskrivar Chr, Liilzen væl og virðisliga, | fyrstum Studentabrævið 1919 har studentafelagið bað logtingið um at kreyja broyting í grund- lógina sum lá var til viðgerðar í ríkisdegnum. Harnæst skrivar hann um Jákupsstovu og [slandshølid og um hvussu gekkst at savna saman pening til at fullfora hesar fyritekur. Janus Øssurson skrivar um studentaflaggid. 11. mars 1919 var lað einmælt góðkennt i studentafelagnum. Hugtakandi man tann fundurin hava verið. lað, Joensen hevur skrivað um hend- Tå ið ein lesur sum Emil an fundin í frásogubók felagsins, so kann ein hugsa sær, hvussu eldhugaðir studentarnir hava hetta studentur bar teimum verið kvold, meðan ís- lendskur kvødu og ynskti leimum tillukku, kennari bar eins og norskur 5 heilsan Noregs vegna, og Maria R. Mikkelsen minnti á Svíaríki. So kemur deild, id eitur Ur Felagsblaðnum. — Henda deildin er størst, helvlin av bók- ini, ið er 134 blaðsíður í stórum arkabroti. Her finna vil søgur, bædi frumyrktar og tyddar, og haraflurat er hópurin av kvæd- um, og flest leirra eru frålika góð. Kvædanna millum finna vit nokur, sum ikki-studentar hava yrkt, og tey gera sær sanniliga ikki fyri skommum. Síðsla deildin eitur Fer- oyskir studentar, og har er skrá yvir studentarnar frá 1592 og til 1935, Í. Y. s. í ar— Her er mongd av upplýsingum at finna, bæði um studentarnar sjálvar, og hvat teir hava havst at, og foreldur teirra. Her mugu vit gera eina målsliga atfinning. Hvi er akkusativ nytt, har sum geniliv eigur at vera? Hví er skrivað »sonur Fridrik Petersen«, »sonur Jåkup Joensen«, »sonur prestin Carl Johansen« 0. s. frv., í staðin fyri »sonur Fridriks Pe- tersen(s)«, »sonur Jåkups Joern- »sonil sen(s)«, prestsins Carls Johansen(s)<? Og hví ikki geva veiklbendu kvennkynsorðunum sitt gamla enn nytta umljóð, so at vil fstadin fyri Annu, Jóhannu og Sannu fáa Onnu, Jóhonnu Ð og Sonnu ? Síðsta stykkið í óbundnum máli, Um ólavsekumund- ið 1934 kundi væl verið hurt- urúrlagt; ikki hevdi bókin fingið skaða av (i. Síðsta Til oysku studentar av 1933 eftir I. H. O. slíkur dýrgripur, ein slíkur gim- yrkingin, for- Djurhuus, er ein steinur, at ikki bert studentar men ullar menniskjur, sum eiga ein likama við hjartablóði og sál fyri at nýta ordafelli Chr. Har rælti, men trongi veg- jærentsens mugu siga: er lann SÍMUN AV SKARÐI. ÚR SUÐUROY —— KA Tíðindi. Hvalaveiðan — útiróður — hoy- terrin — skipini koma heim — skip fara niður við fiskinum — illa gongst at selja til Spanien. Porkeri, hin 23. septbr. 1935. Nú gongst væl betur við hvala- veiðuni í Lopra. Nú eru 73 hvalir komnir falt. Útiróður er eingin. Trolararnir liggja her uttanfyri nátt og dag, so fiskur fæst eingin við sneri. Nú í turrir dagar verið, og tað kann til. Ila við hoynum. seinastuni hava nakrir treingja hevur gingist øl 5 Ein madur her f bygdini byrjadi at sláa hin 9. juli. Hann ætladi at sláa (vær ferðir tað tødbreidda við húsini; men ætlan brestur ofta. Hann er minni enn so liðugur fyrstu ferð at hoyggja. Hann segði nú um dagarnar, taladi hann byrjadi at slåa høvdu einans Og tud eg við hann, at síðan lríggir terradagar verið. er trúligt. Nú eru nøkur skip heimkomin. Veiðan er Ojøvn. Undir Íslandi hevur gingið illa hjá teim flestu. »Gudrun Zoøgac hevur ló fingið 34,500 fiskar. Eg talaði í dag við Tíðindi. Odn og skaðar. Tey allarflestu Grønlandsskip- ini, ið heim eru komin, siga frå Tað fyrsta, ið frættist frá skaða, var, ódnarveðri um Kappan. at »Blithesome« var sokkin. So frættist, at »Coronet« var komin til New-Foundland ógviliga illa farið. Teir høvdu mist stårmastr- ina og båtarnar og høvdu har- til maskinskaða. 24. kom Carlton á Klakksvík, ógviliga illa farið. Teir høvdu hin 9. í h. m. fingið ein sjógv, ið reinskaði tað mesta oman av dekkinum: báðar bål- arnar, stórbummin, mesanmast- urin brotnaði og stórseglið skrædnaði, tveir kappar, nakað avskansklædninginum og nakrar styttur brolnaðu. Nógvur sjógvu! kom niður í lugarið, kahúttina og maskinrúmið, og motorurin stedgaði. Teir oystu í einar > tímar; so fingu teir moltorin aftur á gongd; men provianturin kalla teir var al allur spiltur, og hita rørini frá fingu ongan, ti bædi kabyssunum vóru brotin. Dagin eftir hittu teir Vågsskonnarlina »Arlic« og fingu bæði proviant og olju frá henni. baksaðu langa veg heim; men tespiligl Teir seg so hendan hevur ikki alt verið har um- borð. Teir høvdu fiskað 54.000. k * Heimkomin skip. Saltaire 43.000, Grundick 33.000 Sólbrún 48.000, Thurid 40.000, Elisabeth 54.000, Silversprau 50,000, Vágoy (av Eysturl., 2. tår) skaparan, Johan Larsen, hidani år bygdini, hann sigur, at nidur farid orsøk, at Føroyingar ikki sleppa verdur við veiðuni av ti av við allan fiskin til Spanien í Ar. »Kvotan« er uppbrúkt. Helta verður eilt verri skil. Nú mega Feroyingar royna al finna aðrar Helta gjort. marknaðir fyri fiskinum. áttu vit longu at havt Magnus Skæling meinar, ut eru at fáa I Hetta verða kannað gjøllari. góðir marknaðir eigir at >Neyðin lærir nakna kvinnu at spinna.“ Suðuramerika. Nú er neyð í Feroyum, og góð ráð eru tessvegna dyr. Í Gronlandi hevur veiðan verið Veðrið Men eisini minni í ár enn vanligt. hevur gjert nakað. sum heim eru meina menn, komnir, at fiskurin er »spiltur«. Hann er vandur nú við ymiskt góðgæti sum t. d. ferska sild og fugl. >Hvor ger sær verri, enn menniskjan ger sær sjålv« ? Ja, | so sigir hitt gamla orðið. Mundi | Ind ikki verið vert al tikið hetta | mál til umreðu ? Ég vil lessvegna sela henda spurning fram til fiskimenninar: Halda tit, at lad ; | er rælt at nýta slík øgn sum | fugl og sild í Grønlandi? Eg voni, al einhvør fiskimadur setir sina hugsan fram. J. H. Danbjørg. 6.000, Suðuroy 36.000, Silver Belle 50.000, Tre Søskende 32.000, King Arthur 45.000, Vilhelmine 11.000, John 1 8.000, Isabella 7.500, Ruth 16.000, Egeria 18.000. Carl 20.000, Westward Hoe 26.000, Ingrid 12.000, Guiding Star 26.000, * * Brown Rættleiðing. misslesing ella prenting er í grein míni >For- Vegna mis- oysk fiski- og arbeidsmanna livi- kor« í næstseinasta blaði komið at standa »grønmeti« í staðin fyri »grånmati«. A. A. * + „Silverlínning“ og Bjørgvin' vórðu ígjár eftirlyst í radio. | Vit frættu tó, at »Silverlinning« fiskaði á bankunum 6. í h. mánað. so har var neyvan nøkur grund fyri ótta. Og seint fræltist, al Samstundis í gjårkvøldid hon var komin heim. frættist, at »Bjørgvin« var komin undir land. Kor arheiðaranna I Havnini. | Fyri einum 14 dogum síðani | skrivaði ein, ið nevndi seg Á. A. eina grein í helta blað um livi- | kor Føroya fiski- og arbeids- | manna. Fad, id skrivað varð um fiski- menninar, er tíverri óivað rælt; eg kann aftur siga tíverri, haldi eg, at greinskrivarin fer skeivur, har hann greiður frá lenviður- skiftunum í Havnini. Hann held- ur, at ein arbeiðari í mesta lagi kemur uppá 17—1800 kr. og »al- oflaste uppá 12—1400 kr. um árið. Men er hetta rætt? Við tí någaldandi límalenini | Máling Tapet Linoleum Tit. 81. Poul Arne Poulsen. Rættleiðing. Í greinina >Loven og dens Tjenere« í seinasta blaði eru komnar tvær prentvillur, sum her skulu verða rættaðar. Í K. Jacobsens »Skøde« stendur: »mod Nordvest H. D. har Og í H. I. stóð »7007/; Kvadrat-Alen« í staðin grænser Arealet mod Jacobsens Grundstykke«, staðið Poulsens ognarbrævi skuldi Sydvest. fyri 7067 /a. Heimkomin skip. Frá Eysturlandinum eru hesi skip heimkomin og hava fiskuð fall: Guðrun Zot Ísabella 12.500, ga 35.000, Frida 21,000, 16.000, Viking 24.000, Vågo) Frå Grønlandi Riddarin 25.000, Borglyn 48.000, Hamra- nes 30.000, Falkurin 36.000, Godthaab 50.000, Agnes Louise 26.000, Ørvingurin 36.000, Fagra- nes 36.000, kundi lað kanska latið seg gjørt 17—1800 um nógvir upp á ikki alt ov at komið hið, um óveðursdagar vóru. Men so skal maðurin eisini hava arbeiði hvønn einasta dag, ið arbeidandi er. Og hver hevur tað. Kanska ein- slakir; men leir eru ógviliga fáir. Aloftast, sigur Á. Á, liggur lønin um 12—1400 kr. men er tað rætt? Hvussu nógvir arbeið- arir hava lenandi arbeiði bara annanhvønn dag á árinum, so sum krevst fyri at koma upp á 1100 kr. — Nakrir, men langtfrå yvirhevur. Eg havi ein ólla av, at vit mugu heilt niður á 5 ella 600 kr. fyri at finna ta rættu árs- inntokuna hjá tímalonsarbeiðar- unum í Havn, og tað er ræðu- ligt at hugsa sær til. Hvussu er so vorðið við hand- verkarunum ? Ja, vit vila, al prentarar hava eina årsløn, ið liggur um 2500 kr; men hvat hevur t. d. ein træsmidur tjent í ár? Eg óttist fyri, at yvirhøvur kemur ikki at liggja omanfyri 1000 kr. Prent- ararnir, ið eru fáir, einir 15, hava góða forljenastu av ti, at tima- årsinntøka hansara løn teirra er hægri og arbeiði teirra altíð er innandura, so teir ongalíð vera tarnaðir av veðri — men ikki stullligt at missa arbeiðið í tí handverkinum, tí har er ringt at fáa nakað aftur. Aðrir handverkarar sum t. d. jarnsmidir eru neyvan nógv betur stillaðir træsmiðirnir. Og hvat tjena málararnir eitt so- vorðið óterrasummar sum hetta? Um veturin, kann ein gott siga, eru teir »kroniske arbeiðsleysir. Arbeiðari. tað er enn me em 3