fríggjadagur 24. apríl 1936síða 4

„svanur Málaraforrættning. Papp, tapet, møpulpolitur, alt málarafakinum viðvíkjandi! Best, Ag Thorshavns Dampvaskeri har udvidet sin Virksomhed til ogsaa at omfatte Føroyskt toy og tOgv 4 D i M Fi e | |} ( {| 5 {| i || bíligast. — Ordrar frá bygdum fæst framvegis. 5! -” : HF D | 6 ekspederast umgangandi. Telefon 4ð. HA M. P. Jacobsen, Tórshavn. Alpa Berghild Evensen. Tele id I Vi modtager alle Slags Fjer til Rensning. Telef. 287. — SO ODD Mie Vi modtager Dyner og Hovedpuder, renser Fr i Fjerene og Vaarene. Malin Haldið „Feroya Social-Demokrat"! Ah Vi omforandrer alm. Dyner til Kanaldyner. g i Telefon 163. Telefon 163. Tapet F Linoleum 2 Poul Arne Poulsen. Frit Valg ; 49 Øre. Spild ende'ig ikke Tiden, men benyt Dem Chancen straks, vent endelig ikke til det er for sent, thi alle Reseda Varer er nedsat fra alt frit Valg 95 Øre og helt ned til alt frit Valg 49 Øre. — Tilbudet gælder idag og følgende Dage saalænge Jager haves fra Reseda Afdelingen Tlf. 81. som er den bedste der faas FI kun den færø- A.S Á BALSLEV & CO. , Telefoner Nr. 20 og 237. Trælastafdeling Nr. 194. on THORSHAVN KNNODNDDVNK DEKO OND OND NORDENS ske Margarine EN = ÁÐ THORSHAVNS MÆLKEFOR- SYNING OG MARGARINEFABRIK Annoncerende!t Vejen til en virkningsfuld Reklame Husk vort store Lager af: ; | Q + Temmer - Brædder - Planker - Kehlede Lister - | Mo Krydsfiner - Kakkelovne - Komfurer - Galv. Bølgejern- I og Specialplader - Vinduesglas - Maling - Koldlim - Í Dør- og Vinduesbeslag m. v. - Monierjern - Stifter - Skruer - Tagpap - Kalk - Cement. hos M SKÆLING Torshavn EJ EJ SPYRJIÐ EFTIR SMØRLIKA! | Fiskimenn, arbeiðarar ' haldið og lesið Ur „Feroya Social-Demokrat«, i ið er + tykkara blad! * á Tornar ófera skjótt. Ljóst F sr rn rer ET eg haldgott. Ófera gett til gaar gennem en Annonce í Fyrsta flokke Lakkfernis 1177] Føroya Social-Demokrat“. til golv og , Føroya Boeial-Demekrat““ annað træ har vundet Indpas hos det stere, jævne Publikum, 2 penke ii 1 málið. Det er derfor i Deres egen personlige In- Lagad til tað føroyska veðurlagið. Fæst hjå teim flestu keypmonnum. Teknisk kemisk Fabrikk Utgevarar: Javnubarmannafeløg. Blaðstjórar: P. M. Dam, Tvøroyri, åbyrgdarinadur. he TT P K. Mouritsen, Tórshavn. Ferdist vid Tjaldrinum. Prentsmiðja B. Z. Jensens, Tórshavn. teresse at benytte ,, Føroya Social-Demokrat“ Det bekendtgøres herved, at undertegnede Banker fra og med Onsdag 15. April 1936 har ændret Kontortiden saaledes, at Ekspeditionerne er aabne følgende Tider Hverdage 11—3, Lørdag dog kun 11—32. Pórshavn, 11. April 1936. Partafelagið Sjóvinnubankin til al Avertering i Fremtiden. Aktieselskabet Føroya Banki Keypid frá teimum sum lýsa í Socialinum! ; Krossvatn. ið eftir er vorðin, hevur savnað alt lívið í tí gamla Tá eg hevði fingið mær upp í leypin, raggaði eg oman til Krossvatn. Ikki eru nógv fótasporini, krógvin stendur tætt við. Tað er ein lítil vøllryggur, tú skal ganga eftir, skal tú koma turrskøddur út til hylin, annars er ógviliga bleytligt rundan um allastaðni, urin steðgaði mest sum í leysum lofti. Og soleiðis El i 4) Heðin Brú: Småsøgur. á hingu storknaðir og glerpípur úr hverjum lofti; tað blødrum, ið koma rekandi omaneftir. Liva tær ikki, barst mær fyri, sum roysningar skelktu út úr fjallinum jú, betri enn so. Tær feðast har uppi ovast í hasum og vístu hesar egiligu tøkutenninar. klára blettinum og her niðast við, her doyggja tær. få Ørindini vóru at fáa mær nakrar konglar at húsum Stuttlívað tað er ikki um at tala; men hvat er stutt og hvat er langt í slíkum føri? Hevði Tverfelli latið munnin upp, hvat hevði tað hildið um tín aldur? Hygg, har hevur ein ær gingið varliga út igjøgn- um móruna, slóðin stendur so nýggj undir ísinum, hevur ætlað sær út í hylin at fáa sær upp í munnin, ssvatn er einki rættiligt vatn, tað er ein hylur þá einum mórudíki, ikki er annað. Ein áin rennur í inntil tú kemur út á sandin, so er hart undir men tað hevur verið ov bleytt, einhver skilaseyður i og onnur úr Men Krossvatn verður tað rópt, og Eg fór eisini hendan vegin í dag, mest av gomlum hevur kanska eisini jarmað á hana, so er hon vend br jan sig eldri tíð var tað eitt vatn; men so vana, tí í dag var gangandi. aftur. Og ærin kom ikki einsameil, hon bar hagan í ittu teir tað á Áin, ið rennur frá, er eisini ein Tað lá eitt jaður av vatni oman á móruni sum við sær, oman til Krossvatn: Tú rýkur fjallaluft, tú t. p grøv, og jev! tað er líkt til, at har hevur altíð, men tað var tað við tí, at nú helt tað uppi sær ærina, tú varnast hæddirnar og víddirnar har } mannahond verið Ja, og so er vatnið runnið Ís vil eg ikki nevna tað, ti tå sá ongan ís, móran uppi á fjøllum, langt, langt burtur tekkir tú sjógv burtur; men tað er mest sum tann neyðars hylurin, lá so sjónsk, tú slapp bert ikki at henni, fót- og havsbrúgv. Og tú sær vindarnar strúka um. Ættirnar eru gamlir risar, sum sita í havsbrúnni og blása vindarnar avstað. Og skýferðin, hon má lata vatninum í seg. Og hví skal hann so ikki hava tað allan vegin úteftir. Ikki fyrr enn úti á sandinum gamla navnið? Tú skal ikki læa upp á háð, tú kemur kom ísurin til sjóndar, fyrst sum fleiri hvítar gjarðir sær eftirlíka og verða beitt frá einum risanum til framvið, og siga: >Hatta eita vatn, eitt glupsi!< Nei runt um hylín og so uttanfyri tær aftur, yvir sjálv annan. Tú sær sólina koma slóðandi við degnum lat hann hava navnið, hann ber tað við lít um brunninum, har lá ein hjúldur rennil av blá- á baki og náttini í helunum. — Skriðurnar koma „Hvat lív er har hvítum ísi raplandi og seta hesi blóðnaknu beinini í. Ættirnar, »Spyr ikki, hygg, tað er fyri hvønn mann. Nú er Eg sleppi mær út á miðjan hylin og leggi meg tær royna at skava útyvir, bera fyrst mold á, síðani tað, har bragdar kortini.< Tað eru ikki nógv nýggjárini, síðani eg var har norðuri. Hann hevði ligið lágt við åarføri dagin fyri nýggjár, legg einki í var hann malin upr itnyrðingin um náttina hevði klárað luftina og frysti í bein Alt var avísað, eg fór av stað, svartakálkið lá sum ein glasskón um hverja steinpirru og hvert keldufar Smáfossarnir norður gjøgnum skorarnar botnfryst niður eina letu. Er her ikki lív, hóast veturin ? Jú og ikki eiti á liv! Eitt nú hasar gjarðirnar. Sær tú ikki Útnyrðing, enn gamlan dassleittan skeggabba, koma albrynj- aðan í gleri og breiða tær um hylin, sær tú íkki hvussu hann hevur kronglað tær av lagi, gamli er ikki lætthentur. Og har uppi, sum vatnið kemur um handa hálsin, hygg, heil fylgini av hvítum luft- fræ; men tá stráið stendur í besta blóma, so nú kemur ærin og bítur alt av, »eg má streva mær ein mjólksopa til lambið<, sigur hon. — Hvat gera ættirnar so? Jú, nú kemur Norðanvindurin og tekur um bragdið á ærini. >Nú leggi eg ís á fjallið, hin rádni, her skal vera friður<. So má ærin rýma. Alt hetta sær tú í slóðini har í móruni. Har stendur fóta farið eftir einum heiðafugli, —