fríggjadagur 24. apríl 1936síða 3

"Abessinla. Italiamenn hava tíkið Dessie, harum er ikki longur ivi. Men tá teir skrólaðu um, at teir týsdagin í hesi vikuni — sjálvan fødingardag Roms — skuldu taka høvudsstadin, Addis Abeba, rann mangum manni í huga, lá Týskurin á sinni breggjaði av, at hann ein ásettan dag skuldi eta morgunmat í París — ein von, ið brast. Ikki eydnaðist tað heldur Italiamonnum at koma fram til Addis Abeba og enn minni al taka hann. Abessinia hevur nú so gott alt herfólk sítt liggjandi uttanum høvudsstadin, og har fer óivað at flóta nógv blóð, áðrenn hann verður tíkin. Tað ein stórur spurningur, um hava verið ov sum er Italiamenn ágrýtnir; lí teir eru komnir so langt inn í landið nú uppá so stutta tíð, at tað hevur verið teim 6gjørligt al fingið eitt trygt samband í lag millum herin og heimlandið. Dessie hava Italiamenn, sum áður sagt tikið, men haraftur- ímóti ikki enn tikið Harrar og fleiri aðrar býir, sum leir áður hava breggja sær av. Stjórnin í Abessinia slendur enn í sambandi við hesar býir. Hin umboðsmaðurin í Addis Abeba ætlar sær ikki at rýma haðani, tá ltaliamenn herja á býin. Hann hevur fingið sær hópin av vatni og mali inn á konsulátið og sigur seg at hava húsarúmd og proviant til 3000 ikki hava leir enski útlendingar í fleiri mánaðir. Abessinska ríkisstjórnin sigur; at tøkan av hevuðsstaðnum skal vera Italiamonnum hart hoyggj at draga, og al teir eru førir fyri, sjålvt um teir missa býin, at halda kríggið gangandi meir enn hålvt ár aftrat. Tíðindini frá krígnum teir seinastu dag- arnar siga, at helta ikki er bert skról. — Abessiniamenn gjørdu nú eina nåttina álop á Dessie. lað eydnadist at oydileggja bitt uttanfyri italíska = flúgvuplássið byin og ein hóp av bumbu- flúgvumaskinum. — Hetta siga Italiamenn at vera ósatt. Eisini eilt álop á eitt italiskt herlið á víðum velli eydnaðist leim væl. Táið børn gera mat + Ein danskur blikksmidjur fekk um dagirnar av at vita, at tað ikki altíð er golt, táið små- børn hjálpa móður at ståkast í køkinum. Sum hann sat og át degurða, fekk hann ilt í hálsin og vildi Tað hjálpti einki, at dukaði herðarnar, og hon var tí noydd at senda boð eftir sjåkrabili at kvalast. konan honum millum koyra hann á hospitalið. Kom- in hagar, var hann næstan kvald- ur og hann bløddi innan í háls- Læknarnir fataðu ikki ið billi manninum. Ikki fyrr enn um kveldið kundu teir síga hvat ársakin var. „Tað visti seg nevnuliga, at eitt av børnunum hevði ,bjålpt' móðir at kóka matin: Tað heyrði tikið nakrar blikkstumpar og koyrt í inum. hvat "Nielsen, Sandavágur. Basarur. Tá tað er givið okkum loyvi til tess, er ætlunin at halda basar komandi 6lavsøku í Havn fyri Sjómansheiminum í Havn, Saman við basarinum verða burturlutan, tombola eydnuhjól o, a. Vit undirskrivaðu loyva okkum hervid at heita á fólk í ollum Feroyum við bon um at hjálpa til at styðja Sjómansheimið, so at tað kann verða ført fyri at halda fram við arbeiði sínum. Gávur av øllum sløgum kunnu verða sendar til ein og hvonn okkara. Tórshavn, 25. mars 1936. Virðingarsamt Basarkomitéin fyri Sjómansheimið: Frú próst Dahl. Sigrid Christiansen. Petrine Nicholajsen. Magnine Hansen. Anna Eidesgaard. Johanne Restorff, Pouline Christiansen. Else Rubeksen. Louise Højgaard. Rasmine Rubeksen. Pouline Joensen. Jensine Olsen. Hansine Rein. Anna Sofie Mohr. Soffie Arge. Lina Rein. Maria Hansen. Christina Johansen. Mathea Rubeksen. Frk. Helena Djurhuus. Frú Mina Zachariasen. Elisabeth Weihe. Elisabeth Christiansen. - Frk. Henriette Hansen. Fri Thomine Joensen. Caroline Hejnesen. Frk. Helene Bærentsen. Fri Sanna av Skarði. Simona Niclasen. Frk. Lorenze Kragesten. Frú Pouline Jensen. Ragnhild Clementsen. Elisabeth Jacobsen. Helene Mortensen. Helga Rubeksen. Edil Djurhuus. Dagmar Johansen. Johanna Jensen. Anna Ellingsgaard. Frk. Elsebeth Mortensen, Tórshavn. Ingrid Mortensen. Maia Mortensen, Argjum. Frú Ingeborg Jacobsen. Frk. Jensine Jacobsen. Anna Sofie Højsted, Hvalvík. Frú Elia Greger- sen, eldra, Sydrugøtu. Ragnhild Simonsen, Getugjógv. Frk. Helga Christiansen, Norðragetu. Frú Hansine Højgaard. Olivia Andrea- sen, Håsum. Louise Joensen. Frk. Marie Jacobsen, Hósvík. Frú Elisabeth Olsen. Marie Jacobsen, Skálu. Sigga M. Poulsen, Kunoy. Frk. Hansine Samuelsen. Hansine Andreasen, Vík. Elisabeth Joen- sen. Frú Anna Helene Eldevig, Elduvík. Frk. Simona Johannesen, Hvannasund. Lærarinna M. Clementsen, Skúvoy. Frú Elisabeth Merk, Sandvík. Frk. Kristine Skaalum. = Sanna Vest, Hvalbæ. Maria Bech. Kristene Dam, Porkeri. Edith Mikkelsen. Edith Dahl. Mariane Næs, Vágur. Pouline Jensen. Elisabeth Vestergaard, Sunnbæ. Frú Henriette Nolsøe. Pouline Hofgaard. Elisabeth Eliasen, Trongisvågur. Karen Tausen, Fámjin. Sigga Rasmussen. Dagmar Joensen (hús). Maria Samuelsen, Miðvági. Frk Sigrid Joensen. Ragnhild Johannesen, Oyndarfirdi, Maren Petersen. Maria Petersen, Mykladal. Martine Joensen. Sofie Nielsen. Frú Margrethe Nicloline Simonsen. Magdalene Haraldsen, Vestmanna. Anna Danielsen, Solmundarfirði. Louise Højguard. Karline Højgaard. Jana Højgaard, Rituvík. Sanna Absalonsen. Frk. Edith Petersen, Vidareidi. Fri Sanna Joensen. Olivia Joensen. Frú Marie Petersen, Klaksvík. Rasmussen, ljósmóðir, Fugloy. Frk. Sigrid Johannesen. Frú Lena Jacobsen, Toftum. Jona Johannesen, Nes. Julie Petersen. Johanne Marie Jacobsen, Fuglafirði. Susanne Johansen. Frk. Maren Rasmussen, Strendur. Sanna Joensen, Gjógv. PANTING Tað verður her gjørt kunnugt, at pantifútin hevur góðkenlt, at eftirstødur av kaminreinsan fyri april, juli og oktobir árstjórð- ingar 1934 og árið 1935 verða innheintaðir vid panting. Farið verður undir pantingina uttan aðra ávaring. Térshavnar byråd, 21. april 1936. grytuna og ein av, teimum var tað iO”kom at standa fastur í hálsi påpans. Hetta var ov herskin biti — sjálvt fyri ein blikksmið. Ý Edward Mortensen, f. 5. septbr. 1898 — d. 14. apríl í ár. Arbeiðararnir av sínum trúgvu felegum. 3. páskadag á morni andaðist Edward Mortensen — Edward í Kálgarðinum. Harra Mortensen var ein av hava mist ein okkara trúgvastu partamonnum. Hann hevði á lívi sínum beiskar dagar. Lívsins harða lagna hevði lært hann, at okkara núverandi samfelagsskipan ikki gav arbeið- arafjøldini tær semdir og ta vernd, sum henni so harðliga fáur hevdi hann sárt og fellur honum, ið lervar. Sum kent, hvussu tað mangan ærukærur er og gjarna vil bera hevdið fríur og virdur samfelagsborgari, men má upp- liva at verða tveittur á skugga“ síðuna, út í sjúkdóm og arbeiðis- loysi, ið hjá okkum tydir lað nívandi sum sama sum at vera merktur sum ólukkudýr. Honum brann lí í sál og hjarta ein livandi trá eftir at vera við til at linna og broyta hitt sociala órættvísið. Hann tók tí lívandi lut í lí stridnum, stridnum fyri at reisa arbeidarafjøldina og veita henni frí og góð kor, full menniskja- socialistiska rættindi. Sum ungur hevði hann einki at dúga uppá uttan sítt handa- verk. Í hesum arbeiði fekk hann lívsvarugt mein. Hann ovtók seg. Ryggurin gekk fyri. Hetta brek var fleiri ferðir við at gera enda Hann lá í áravís uppi og Eina á honum. sjúkur, her ríkishospitalinum. tíð var undirkroppurin deyður — og sýnlist deyðin tå niðri á langa allur einans at vera ein tíðarspurningur — men lívsviljin var sterkuri enn deyðin. Hann aftur av seingini og gjørdist so frægur, at hann kundi laka lut f lættligum starvi. Arbeidarafjøldin valdi hann f stjórn Fylkingar og inn í sóknar- stýrið — og tað sá nú út til at hann var komin yvir tað ringasla. Men so varð ikki. Ein ring livra- og nýrasjúka legði hann knapp- liga á beru, tók hann burtur kom upp frå lveiinum smágentum. Konan nekrum árum síðani — og sita soleiðis lær báðar smágenturnar nú uttan faðir og móður. Vit hava mist ein var deyð fyri trúgvan parlamann og ein góðan vin. Vit takka fyri trúskapin og vinarlagið og lýsa frið yvir minnið. Tíðindi. K. F. U. M. Sondug: Hjemligt Samvær. Onsdag: Bibeltime. Torsdag Kl. 6.: Mindsteafde- lingen. Kl. 8. Ungdomsafdelingen. Fredag: Yngsteafdelingen. Bornehaven er aaben hver Søgnedag. * 4 Frelsens Hær. Søndagens Møder: Kl. 10'/;: Hellighedsmede. Kl. 2: Søndagsskole. Kl. 8: Frelsesmøde. Alle er velkomne. * * * Statstilskud. Við seinasta fari frættu vit úr Keypmannahavn: »Socialministeriet har meddelt K. F. U. M.s Børnehave, Thors- havn, Godkendelse til at mod- tage Statstilskud i Henhold til Lov Nr. 420 af 30. Juni 1919. * * Eina ferð enn! Nakað herfyri varð sett for- boð fyri at sykla úti á Reyni og til vissar tíðir eisini út eftir Hetta forboð var uppá sítt pláss, tað verður neyvan tvídráttur merkiligt nokk eisini í fyrsluni; koyrukajuni. um. Og tað hjålpti politiið var ágrýtið at ansa eftir — og er lað fyri so vítt enn, hvat id viðvíkur kajuni. Nú kann | vera, at tað ikki er nakað lætt- ført arbeiði at ansa eftir »poikum« á syklu í teim smelu, krókutu gølunum úti á Reyni, men tað kann mangan dagin tykjast, sum smådreingirnir høvdu kosið særjúst hetta pláss til »syklubana« og stundum sæst eisim vaksið fólk ríða hjólhestin á hesum leiðum. Hetta er keðiligt fyri okkum, á Reyninum búgva, tí, sum áður sagt, forboðið var påkravt. Eg skrivi ikki hetta við tí í mentu, at politiið skal taka sær harðligt av hesum men tå eg íkki markini, so liggur tað nær fyri syklistunum ; sjálvur minnist at hugsa, at summir av syklist- unum eisini hava gloymt tey, ella kanska kunnu hava gloymt, at her ræður forboð. — Tað er tí mítt ynskji, og her munu tey flestu á Reyni enn verri — leir vera í parti við mær, at politiið einaferð enn kunngjørdi, hvar ið loyvt varð fólki at sykla, og hvar tað var teim forbodid, Forboðið ålti at verið kunngjert við føstum gøluuppsløgum, so fólk altid høvdi tuð fyri eygum. Reyna-maður. * + Radio. Nú fer at vera nakað síðani, lurtarafelagið í Havn gav nevndini la uppgávu at royna at beina fyri óljóði frá molorum og ymsum ødrum, sum hevur verið okkum lurtarum stórur meinbogi. Men lítil ella eingin munur er enn at merkja; tí loyvi eg mær at spyrja: Hevur nevndin avrikuð nakað av hesum arbeiði, ella nær fer hon fyri álvara í holt við tað? — Tað er stuttligt, lá ein ikki vænlar at hoyra nakað interessant, al noyðast ut fara frá aftur apparat- inum sum maður, ið kemur av torvheiði. Limur. %* * * Saltfiskaprísur. Okkum er al reidararnir komið fyri ovra, hava ásett salt- fiskuprísin (slóran fisk) til 34 ovr. pr. kg. Fyri hin sltórsta fiskin (45 —50 á skpd.)er prisurin 38 ovr. På * % Feroya Fólkaháskúli. Til summaurskeiO skúlans hava nú 11 gentur meldauð seg. Skúlin byrjar 1. mui, so enn er tíð at lekna seg. * + * Skandinavisk londini eru nú farin at samráðast um at fáa sær ein felags >ferða- manna-pening<. Hetta vildi verið ógvuliga hent fyri ferðafólk. * æ * Av misgávum er komið at standa 24. fstadinfyri 25. apríl á forsíðuni. Dyr „Dagblaðsins“. Eg halda, at eg havi sæð nakað í blødunum um, at >Dag- bladid« biðið lælting« um at koma at hevdi »Dimma- sopa fyri durum tess, tå id hon var liðug við sínar egnu. Ikki so at skilja, tað rakar ikki meg, hvussu skjótt L. S. kann verða liðugur at sópa fyri sínum durum, so at hann kann taka fatt í »skotinum«, har »Dag- bladid« hevur til húsa; men eg haldi, at um tað ikki verður nakað blaðið< fingið sær onkran annan skjótt, so skuldi »Dag- til at gjørt tað arbeiðið, tf har sær ræðuligt út: ein stórur osku- dungi beint fyri durunum, ymsa- raka staðni sær ein upp úr dunganum eilt horn av einum kassa, tromina av eini tunnu, honkina av eini kurv — alt hetta hevur upprunaliga verið til at við tíðini er lad 16 umskift so- leidis, at nú eru goymd í eskuni. goymt øskuna í; men haraftur ímóti fløtini Sum áður sagt, so rakar tað einki meg; men la er al siga, at um nå L. S. skuldi vamlast at fari undir henda kest at reinsa — hvat eg haldi vera givið — so skuldi onkur annar, sum kanska foldi seg líka nær til tað, tíkið sær um reiggj og fingið hann burtur. Er tað so, at tað er kommunan, ið eigur hendun køst, so huldi eg, hon skuldi fingið hann burtur sum skjótast, tí har sær »aldeilis ræðuligte åt! X