leygardagur 2. mai 1936síða 4

AR "fn ”- har udvidet sin Virksomhed til ogsaa at omfatte målarafakinum viðvíkjandi! Best, e al ; | {| N {| } || biligast. — Ordrar frá bygdum va ; D 6 ekspederast umgangandi. Telefon 40 M. P. Jacobsen, Tórshavn. Vi modtager alle Slags Fjer til Rensning. Telef. 287. Vi modtager Dyner og Hevedpuder, renser Fjerene og Vaarene. Máling Vi omforandrer alm. Dyner til Kanaldyner. 2 Telefon 163. Telefon 163. Tapet Linoleum As Thorshavns Dampvaskeri Má 1araferræftin. F q r 0 V G k Í Í 0 V 0 | | Á IV P fæst framvegis. Berghild Evensen = ein eo. Haldið „Feroya Social-Demokrat“! 0000000000000 000000000 gogcgcoscoco|orog 21. 5. FallncsFolkur. Alle Husmadpe køber A.S kun den færø- som er den | ENr. I Hill E 0. ske Margarine Su Þedste der faas BRS N Frit Valg 2 49 Øre. Kr Telefoner Nr. 20 og 237. Trælastaídeling Nr. 194. kun A/S THORSHAVNS MÆLKEFOR- THORSHAVN Spi endelig ikke Tiden, men benyt Dem SYNING OG MARGARINEFABRIK 6 Chancen straks, og vent endelig ikke NV er meder fon Si Alle Hege Varer 0000000000000000000000000 nes Mil st frit Valg 49 Øre. — Tilbudet ælder idag og følgende Dage saalæ Husk vort store Lager af: fager haves fra Reseda Afdelingen Q "emmer - Brædder - Planker - Kehlede Lister - los M SKÆLING Torshavn Krydsfiner - Kakkelovne - Komfurer - Galv. Bølgejern- = og Specialplader - Vinduesglas - Maling - Koldlim - EJ F3 Dør- og Vinduesbeslag m. v. - Monierjern - Stifter - Skruer - Tagpap - Kalk - Cement. SPYRJIÐ EFTIR SMORLÍKA! O VE SN Fiskimenn, arbeiðarar fg Ól haldið og lesið ——A——A—— „Feroya Social=-Demokrat“, Fyrsta flokks ið er Lakkfernis tykkara blað! | 0 --- SM Tornar ófera skjótt. Ljóst — - eg haldgott. Ófera gett til at blanda út í máling. Det bekendtgøres herved, Lagað til tað feroyska vedurlagid. at undertegnede Banker fra og med Onsdag 15. April Fæst hjá teim 1936 har ændret Kontortiden saaledes, at Ekspeditionerne er flestu keypmonnum. aubne følgende Tider Hverdage 11—3, Lørdag dog kun 11i—2. Teknisk kemisk Fabrikk EJ EJ Annoncerende!! Vejen til en virkningsfuld Reklame gaar genngn en Annonce í Føroya Social-Demokrat““. »Føroya Soeial-Demokrat't har vundet Indpas hos det store, jævne Publikum, Det er derfor i Deres egen personlige In- teresse at benytte ,, Føroya Social-Demokrat« til al Avertering i Fremtiden. Tórshavn, 11. April 1936. Aktieselskabet Partafelagið 1 Føroya Banki Sjóvinnubankin Ulgevarur: Javnaðarmannaleleg Keypið frá teimum sum lýsa í Socialinum! | = rerðist vio:mjardrinum. P K. Mouritsen, Tórshavn Prentsmiðja B. Z. Jensens, Tórshavn. kg, eg gekk bert har, : lann eg hann »Åh, tað er vorðið sum, sum tú er røsk, tað var Vit stamaðu bæði av sinnisrerslu, hon av aleði og ikki eiti á ferð, tú gjørdi niðan á Ovarubrekku.- eg av evund „Stendur tú har, litli mín, kemur tú ikki at fáa Men nú slítur hon summardáan Eg tími ikki tær millummåla.« Men tå orkadi eg ikki meir, tå at spæla vid teg longur! So til stroks oman brekkuna kom gråturin Hvi eg græt? Jú, ti eg hevði ongan g kastar ur 1 nakka rættiliga summardáa funnið og slapp ikki at halda hennara. So errið hatta er, um hatta hevur funnið ein »Legg tú einki í tad,« uggaðu tey, >tú finnur ein summardáa,< rópi eg aftaná hana, >varð tað eg í morgin.« Men eg tagnaði ikki fyri tað. vði eg ikki gitt at slitið hann Men halda tit Hoyr, kom higar til mín,< sigur faðir, »og síggj, n leit um eksl hvat eg geri. Hann situr og vevur tråd tvørtur um Har sat eg so eftir og var heilt fyri ongum eina gåsafjødur,« Einasti uggin var, at eg skuldi royna at leita »Hvat er hatta, tygum gera ?< kanska eg fann ein. Men tå ein løta var liðin, var »Hetta er at geva smálombum mjólk úr,< sigur tið burtur g eg mátti so nakkalangur oman hin gamli. við ongum Eyguni vuksu í mær: >Eru smálombini longu 3 eg k at húsum, situr hon og etur eina komin f« stóra pannukekt J hevur summardáan í hinari »Ikki er gott av vita. Eru summardáarnir komnir hondini g vita tit, hverjum hon sat á? Einum so munna smálombini ikki vera langt burturi, hugsi stóli úr stovuni, tað munti íkki minni g móðir eg. Óæltað er, um vit ikki finna eitt, fara vit út at segði við hana, at hon var resk, var hon leita.< Ég standi úti á ytstu gátt, vannlukkudýrið, við „Faðir, skula vit fara út at leita eftir einum smá fremsta fingri í munninum J eingin sær meg lambi ?< Pannukøku fekk eg, tað kendi eg móður so góða, » Åja, vit fara at ragga okkum út í bein einaferð men summardáan, tað var alt verri. Ein illan holabát í skýmingini.< átti eg. Tað var nógv fyri at lata hann, og ymist Men nú vildi systir sleppa við var, um hon vildi býta um Ha,< tá læði eg og setti bringuna út úr mær, Faðir kemur inn við einumhverjum í hondini og >tað hevði eg ongantíð vitað, at konufólk gekk setir seg á bonkin burtur í haga.< Hon er alt í einum. >Pápi, hyggið, hvat eg havi Og faðir helt við mær funnið, ein summardáa.< >Ja, men tú skal sleppa at halda á summardáanum tá vit koma aftur,< sigur hon, Nei, tað beit eg ikki á, tað var ikki fyri seyða nenn at ganga og tjasa við slíkun Ju, vit sóu smálomt Legið við tí,< tosaði eg, alt í einum sólin sást við Middagsstein, so komu bæði summardáarnir og smálombini Og tå so várið var komið, so hevði tað við sær at tað hendi eitthvert nýtt næstan hvenn dag. Ein dagin kemur faðir inn við einari lítlari flag torvu í hondini. Hvat hann skuldi gera við hana hann skuldi >leggja í torvu Kom nú og siggj so tå lærir tad,« Hann setir knivin å og hampar uttanav, so sker hann tvørtur um torvuna, leggur nøkur byggkorn í skurðirnar, boyggir so saman um álítur og setir ipp á roykstovubitan Vit vildu fáa at vita, hvat hetta var til. Jú, tað var fyri at vita, um sáðkornið nældi >Sáðkornið! Fara tygum at såa nú ?: >Tað verður so eftir hondini, men bíðið nú, til hetta kornið er uppkomið.: Ja, vit skuldu bíða, men hann mátti lova okkum trúliga, at vit skuldu fáa hvert sín klár og sleppa út at mylda So var tað at ganga og bíða eftir, nær í fræið nældi í torvuni. Hverja skýming, tá faðir kom inn aftur av arbeiði, vóru vit rundan um hann og noyddu hann at vísa okkum torvuna, um kornið nú var farið at næla. Tað var ikki leingi, so kom fyrsta nálin og síðan fleiri henni á baki. Varligar og fínar rættu tær seg upp úr moldini á at líta sum nývaknaðar Tá so alt kornið var uppkomið, kravdu vit klárirnar, nú skuldu vit út at mylda