leygardagur 2. mai 1936síða 3

SE vendigheden af en Jordreform, samt hans store Arbejde for Gennemførelsen af samme. Som Primus Motor i Jord- reformslovforslaget har han gjort sig værdig til at blive betegnet som en af de bedste Amtmænd, Til vi har haft paa Færøerne. Vi ønsker ham og hans Fa- milie en god og lykkelig Frem- Eykaskip fer úr København 16. og år Aalborg 18. maí beinleiðis til Føroya, P|f Skipafelagið Føroyar. sjukrakassarnar i Føroyum. Teir sjúkrakassar, ið ælta sær at prenta limabøkur, kunnu tid. fáa tær biliga prentaðar hjá mær, tá eg havi tílík arbeiðir fyri $mæran hevur góðar og bílig- ar verur, sum verða sendar um allan býin og út á bygd. harðan missa býin. Heraftrat Frá Abessiniu. mólstand, sigur sjålvt um Addis Abeba verður hond nú. — Prístilboð gevast. — Ég geri øll prentingararbeiðir. - Prentsmiðja B. Z. Jensens. áðrenn teir keisarin, at líkin, so er lad als íkki liðugt vid krignum fyri tad; teir kunnu standa seg móti italienarunum enn eina langa tíð. Frá krignum millum Italiu— Abessiniu frættist heldur ymist frá hverjum partinum. ltalia- menn siga seg at vera komnar ímóti Addis Abeba | K. F. U. M. heilt fram Tíðindi. — teir fremstu tropparnir skulu Søndag: Hjemligt Samvær. slanda bert 8 km frå sjálvum Onsdag: Bibeltime. býnum og vænta leir seg at Torsdag Kl. 6.: Mindsteafde- kunna taka hann um einar tveir dagar. Í Rom gera teir Fredag: Bornehaven er Søgnedag. seg til at halda veitslu tå Addis Abeba er tikin og Itatien soleiðis hevur vunnið kríggið — klokk- + urnar skulu ringja og damp- floytur yla — heila landid skal »halda fest«. KI. 101, ; Kl. 2: Kl. 8: Ur Abessiniu frættist, at keis- arin kom til Addis Abeba hós- dagin, og sigur hann, at italien- ararnir enn eru langt frá bynum, og kunnu teir ikki væntast at * . vera frammi fyrr enn um eina viku. Abessinsk herlid koma nå alla staðni frå til at verja høv- udsstadin, og leggja teir seg å £ fjøllunum, sum eru uttanfyri * * býin fyri har at laka ímóti ita- lienarunum, og lað skal vera vingarsamt, um leir sleppa Hitt Hetta er igjøgnum ella íkki. stovnað er Feroya Banki Gil þarlaeigararnar. lingen. Kl. 8. Ungdomsafdelingen. Yngsteafdelingen. aaben hver Frelsens Hær. Søndagens Møder: Hellighedsmede. Sondagsskole. Frelsesmede. Alle er velkomne. sigst at skula býta út 8 pel. Statslán til hvalaveiðu. partafelagið, ið í Føroyum lil at lað seinasta plássið, hvar abes- dríva hvalaveidistøduna >við Áirc Telf. 143. kr. til peningurin, id var ætlaður at vera 30.000 kr. er hækkaður til 50.000 kr. hetta endamál. Parta- „Nellie“ er nú á ødrum sinni komin til Havnar við Suduroyarkoli, sum verður selt frá skipinum til ein Kolið er bæði gott og bíligt, og vit og hvønn, sum hava vil. mæla øllum til at keypa tað — harvið verður eitl foroyskt virki slyðjað og arbeiði veitt mongum takast við. framvegis sigla ið einki hava af »Nellie« skal norður til Havnina og aðrar bygdir fyri norðan at selja kol. »Bjana' kom heim ónsdagin við 7000. *% x „Njarðlingur“ er á veg til Onglands við fullari last. * Fjallaskuggin, soga av Heðin Brú, sum byrjar her í blaðnum í dag, er týdd á tyskt mål og prentað í tíðarrit- Heðin Brú tykist nú at gerast okkara inum »Der Norden«. — mest kenda skald — í útheim- inum ið hvussu er. Hill íslendska líðarritið »Skinfaxi«, hvors stjóri er hin í Føroyum kendi Aðalsteinn Sigmundsson, hevði stutt síðani Tórshavn Sygeplejeforening afholder ordinær Generalforsam- ling Tirsdag den Ste Maj d. A. Kl. 8 i Logen med følgende Dagsorden: I. Formanden aflægger Beret- ning. 2. Regnskabet Godkendelse. 3. Valg af Bestyrelse, Supple- anter og Revisorer, fremlægges til 4. Eventuelt. Tórshavn, 29. Apríl 1936. Bestyrelsen. „Smiril Tórsdagin 7. mai kl. 23 siglur »Smiril« frå Tórshavn til Frede- Nøkur få ferðafólk Ætlanin er Føroyum til rikshavn. kunnu koma vid, aftur i hvítusunnu. Meðan »Smiril« er burtur, siglir m.k,Britons Pride' í hansara rutu. Tórshavn, 24. apríl 1936. Administrator. al vera Thorshavn á Omegns Sygekasse. Tað verður hervið kunngjørt limum, at dr. Ladekurl, egna- lækni, praktiserar her í Havn frá 5.—15. mai. Áðrenn nakar limur fer til eygnalækna, má hann hava sjúkraseðil (ið kostar 2 kr.) við frá kassameistaranum. Nevndin. foli min«, og vit hava stutt síðani sagt frå, at Edberg er farin undir at týða »Lognbrå« og »Fastatøkur« til svenskt mål. Fleiri av småsøgum Hedin Brús eru áður tyddar til svenskt og danskt mål. skaldsøgurnar Eygnalæknin Ladekarl! kemur til Føroya við »Tjaldur« mánadagin. dr. med. Hann praktiserar í Havnini til 15. mai, síðani fer hans út á bygdirnar. Í gjár var 1. mai, og í flest øllum londum komu arbeiðarar saman til fundar. Í København var veðrið av tf allarbesta og longu 2 tímar áðrenn arbeiðarafundurin skuldi byrja, komu fólk og settu seg til rættis á vellinum frammanfyri talara- stólinum, har komu o. u. 100.000 menniskju saman, og summi høvdu eflirmiddagskaffi við sær í termofløskum. Stauning helt rødu m. a. um, hvussu hin van- virdi arbeiðaraflokkurin hevði | hevjad seg upp til at standa javnbjóðis aðrar flokkar — eisini politiskt. Í Oslo arbeiðarum komin á slíkan fund. var eisini hópur av Men í Berlin >var løgin lesturs, har hildu Hitler og Gering ein segði ungmannafund. Gering m. a., at tað, ið mest ráddi um fyri eitt fólk, var at standa saman um eina meining og ein vilja. Tað varð ofta sagt, at ungdómurin nú á degum var gudleysur, men tað kundi íkki | sigast um hin tyska ungdómin, tí hann trýr á sjálvan seg og megi sína. Í Ruslandi vóru hildnir fundir og paradir. I Moskva var stór skrúðganga til fundarstaðið, sjálv- ur Stalin helt her reðu fyri arbeidarafjøldini. Byrsur. Dupultar og einkultar hagl- byrsur, ásamt riflur, sera góðar, fáast hjá undirritaða til prísir frá kr. 33,00 og upp eftir. Eisini selji eg ein innstaller- ingsmotor 2! hk, lítið brúklan, sera bíligan. siniamenn kunnu gera nakran hevur fingið statslán uppá 150.000 eina týðing av >Rennur, rennur D. P. SPLIDT á Nesi, Vág. Og har runnu vit í vindeygað at hyggja eftir sólini. Dagarnir komu akandi, ein fyri og annar eftir. Vit hugdu trúliga, men onga sól vit sóu. »Man hon heldur ikki fara at koma í morgin ?< spurdu vit hverja skýming. >Jú, um eg kann telja upp í tjúgu, áðrenn hesin dropin dettur, so kemur hon í morgin. Og ein „runutur barnafingur peikar upp í takskeggið. Eitt, tvey, trý, fýra, fimm, so datt dropin. — Ella: »Ju, um hasin grátíttlingurin verður sitandi stillur á hvann- garðin, meðan eg telji upp í ellivu, so kemur hon í morgin.« Men halda tit, kettan orkaði at síggja so trætt. — Hetta vóru sverini, vit gjørdu tey sjálvi. Og alt skuldi bíða til várs: „Móðir, kunna vit sleppa niðan á Heidatjørn at sigla ?« >Bíðið til vårs, stakkali, til sólin kemur, so skulu tit sleppa.< Og alt bíðar til várs: Heiðafuglurin, smálombini og summar- dáarnir. Á, tað var so langligt at bíða eftir sólini. Men so ein dagin, faðir stóð úti fyri durum, hoyra vit, ein maður talar á hann uttan av Heystgarðinum : >Kasta eyguni upp á takið, so sær tú, hvat árið er liðið.< Vit sprungu út at hyggja: Jú, tá hevði sólin borið við skorsteinin, tey ovastu umførini av bendl- unum lýstu gul. >Í morgin verður hon eitt hanagleiv nidari,« sagði faðir og smilkadi. >Gongur sólin bert eitt hanagleiv um dagin ?< spurdu vit. >Ja, ikki hevur hon meira skund enn so.< Men tað leið niður eftir hjá henni, hon mataði seg niður í menuna, niður á síðuna og niður á torvhaldið. Og so ein dagin var skuggin undir tak skegginum vorðin so svartur, og tá vit stóðu úti við hvervistein, sóu vit, tað glæsti so blankt úr teim ovastu roykstovurútunum: »Hvat er hatta? — — — Á, sólin, sólinl< Og vit lupu inn í vindeygað at hyggja, trýstu næsarnar flatar móti rútinum og stærdu men har var einki at síggja til Middagsstein. „Hvat man hatta vera? spyr faðir og peikar á innara roykstovubróstið. >Hatta — — hatta er sólin!< Tað var ein gul ripa tvørtur um bróstið so hegt uppi, at vit bert rukku upp í hana við hondini, tá vit stóðu á bonk- inum. >Faðir lyft okkum upp, so vit fáa solina í andlitið !< »Ohib!« so lyfti hann okkum: >Hygg, nú síggja vit sólina uppi við Middagsstein ! Hetta var dagur í viku. Vit lupu á dyr og so hús úr húsi at boða vár: »Vit hava sætt sólina uppi við Middagsstein,< segdu vit, snú er hon afturkomin, nú er vår,« Og vit vóru glad, hoppaðu á gólvinum og vóru kyk. Nú var at fara inn aftur at biðja sleppa okkum niðan á Ovarubrekku >Bíðið enn, stakkali, síggið sólina úr vindeyganum fyrst, áðrenn tit fara.< Vit so gjørdu, men tað var við ringum tannabiti. Langt um leingi kom dagurin. >Nú fara vit niðan á Ovarubrekku, nú síggja vit sólina úr vindeyga karminum.< »Åja, neyðardýrini, farið tykkum niðan | Vit leiðast niðan eftir. Tunggongt er, so vit mugu hvíla. Men friður var eingin, tað var at sita eina lítla løtu og tiva, so aftur á føtur. Tá vit komu niðaná, vóru vit útlúgvaði, vit tveittu okkum niður og sveitin úr hverjum tráð. Hvíldina og góðveðrið kendu vit sum eitt blítt sús rundan um okkum, sum eitt várligt vindsúg har burturi Men hvat skuldu vit spæla blunda og hitt krógva seg. >Far tú, eg skal blunda, telji komi eg.s »Ja.« »Nu havi eg talt upp i tretivu, nú komi eg!« Einki svarar, so er hon liðug, eg hyggi. Men hvat! nú situr hon beint á slætta vellinum eitt petti burtur frá. >Hví krógvaði tú teg ikki ?< »Ti eg havi funnið ein summardáa |« »So, hevur tú,< eg leypi yvir til hennara, »vis mær hann.< >Nei, eg eigi henda summardáan,< og hon hevur breitt fyrriklæðið át yvir hann. »Ja, men vís mær hann.< >Nei, eg hugsi, tú rerir við hann.< >Nei, eg skal bert hyggja at honum.< So tekur hon fyrriklæðið burtur, og vit leggja okkum fram eftir rommum á vellin og darta við beinunum í veðrið, meðan vit hyggja at summar- dáanum. >Hvussu fann tú hann ?< spyrji eg og royni at dylja fyri henni, hvussu avundsjúkur eg eri. annað skuldi upp í tretivu, so Få F + i i