leygardagur 9. mai 1936síða 3

Valini Hesar báðar seinastu sunnu- dagarnar hava verið val til hin franska ríkisdagin. Socialistar, kommunistar og socialradikalir hava tilsamans vunnið sær fleirtalid. Socialist- arnir eru nú stórsti flokkur á tingi. Teir gingu fram frá 101 til 146 mandatir. Kommunistarnir ið við síðsta val høvdu nóg- mangar stemmur til 40 mandatir, fingu vegna eina órættvísa val- lóg bert 10 tá, men á hesum sinni fingu teir 71. Millum hesar tríggjar flokkar var tann samtykt, at í teim val- dømunum, har tað ikki sá út til at hesir flokkarnir fingu mann valdan, skuldu teir hin seinna valdagin stemma uppá tann av kandidatunum innan- fyri hendan valbólkin sum hevði tær flestu stemmurnar. Hendan avtala varð hildin, og teir vunnu sær fleiri mandatir á hendan hátt. At socialistar komu so væl frá hesum vali, er undrunarvert, ti teir vóru peningaliga illa út- gjørdir til agitaliónina, aftur- ímóti hvat hinir flokkarnir ráddu yvir av peningi. Kongelig Begravelse og blodige Valgkampe i Ægypten. Kong Fuads Begravelse fandt Sted den 30. April. Kongens Lig blev under højtigelige Former ført fra Abdin-Paladset til Kl Rifai-Moskeen under dødlignen- de Stilhed, hvad der er en meget sjælden Ting i Ægypten. Kisten var anbragt paa en Kanonlavet, der blev trukket af 6 sorte Heste. Egyptisk Rytteri og Infanteri paraderede, og Arlilleri affyrede Sørgesalul. I London blev paa samme Tid Kong Fuads Kfterfølger, Kong Farouk, der rejste til Kairo om Eftermiddagen, mod- taget af Kong Edward i Buckin- ham-Paladset. Samtalen varede en halv Time. Valgkampen til det nye Parla- ment er lrods Kongens Død ført videre, og syv Personer er blevet dræbt og 23 saaret under et Vælgermøde í Sinhewan- Kredsen, hvor Udgiveren af det wafdistiske Blad »El Jehad«, Diab Effendi, er opstillet. Diab Effendis Modkandidat, Unioni- sten Mahomed Alfi og hans to Sønner er blevet arresteret. Diab erklærer, at Overfaldet var arran- geret af Alfi, hvis to Sønner og talrige Tilhængere aabnede Ilden fra at Baghold. En af Alfis Sønner er Borgmester i Byen. En Fætter af Diab er blandt de dræbte. Englands Budget et Krigs-Budget. I en Radiotale har den engel- ske Arbejderoppositions Fører, Attlee, skarpt kritiseret det nye engelske Budget. Han betegner dette Budget som et »Krigsbud- gel« og det naturlige Resultat af en svag og lidet hæderfuld Udenrigspolitik. For Folket var der næppe blevet gjort noget, men alle Udgifterne gik til store Rustninger. Hvis den engelske Regering fra Begyndelsen af havde fulgt en kollektiv Sikker- hedspolitik og realiseret Afrust- ningen, vilde Verden i Dag have set anderledes ud. Regeringen havde nu besluttet at gaa ind í et Rustningskaplob. skuffet Folkets Tillid til, at den vilde Den havde dermed gennemføre en Fredspolitik. De samlede Udgifter til det engelske Oprustningsprogram kendtes overhovedet ikke endnu. Tilsy- neladende havde Regeringen udstedt en Blanchochek for de militære Sagkyndige. Politisk Flaadebesøg? I et Par Dage har de to australske Krydsere »Sydney« og»Australia« fra Flaadestationen i Alexandria ligget i Dardanel- lerne. Besøget har ifl. de tyrkiske Blade til de engelske Formaal at vise Krigergrave paa Gallipoli-Halvøen en Æresbevis- ning. Det forlyder imidlertid, at der ligger politiske Hensigter bag dette Flaudebesog. Wilkins i Luftskib og Undervandsbaad. Polarforskeren Sir Hubert Wil- kins er ankommet til Southamp- ton. Han har meddelt, at han paa et engelsk Værft vil lade bygge en ny Undervandsbaud til antarktiske Forskninger. — Wilkins rejser til Tyskland for at deltage i Luftskibet »Hinden- burg«s første Fart til New York. Tíðindi. K. F. U. M. Søndag: Hjemligt Onsdag: Bibeltime. Torsdag Kl. 6.: Mindsteafde- lingen. Kl. 8. Ungdomsafdelingen. Fredag: Ynugsteafdelingen. Samvær. Børnehaven er auben hver Søgnedag. * Frelsens Hær. Søndagens Møder: Kl. 10',: Kl. 2: Søndagsskole. Hellighedsmede. KI. 8: Frelsesmode. Alle er velkomne. „Njarðlingur“ gjørdi 400 sterlingpund sín fyrsta túr í ár. * * * Heimkomin skip. Sjana 7000 (farin aftur til Ís- lands), Viking 10000 (farin til Bjarnavynna), Súlan 5000, Lang- anes 5000, Energy 8000, Norð- havið 14000 (falt), hon ætlar til Grønlands í komandi viku. Silver Bell 4000, Skálunes ca. 270 skpd., Bjørn Ólafsson 7000, Mjóanes 10.000, * x * »Ørvingur" sokkin. Tíðindi ganga frå, at Ørving- ur er sokkin. Manskapid er 16 bjargað. Vit koma seinni aftur til hesa hending. x * Trolaramálið á Á Tveroyri. Arbeiðaranna åtsendingur Ru- dolf Niclasen er saman við fiskarikonsulentinum og Hvil- som reistur til Englands fyri at keypa ein trolara. Enn er ló íkki keypið komið ílag. Hvalasteðin við Áir. Tað eru øll líkindi til, at tað fer at eydnast at fáa driftina av hvalastødni við Áir á gongd í ár. Menn fara niður við »Lyru« í kvold at royna at gera keypslag um hvalabát. Norðri við Áir eru teir farnir í holt við at gera hvalastødina til. * Skipabygging. Térshavnur byråd hevur sam- tykt at garantera 100.000 kr. fyri felagid, id æltar at byrja skipabygging í Havn; hartil hevur Havnanevndin samtykt at setta 20.000 kr. í aksiir í somu fyritoku. — Hetta er alt gott, ja frálíki, tí tað sum mest umræður her á landi er at fáa flest møguligar hendur í arbeiði og at lata minst meguligt av peningi út av landinum; men hví ger býráðið slík stórmál sum hetta av á fundi fyri stongdum durum ? Tað hevði tó verið for- vitnisligt at kunna fylgt viðgerð- ini av einum slíkum máli í býráðnum. 6) Heðin Brú: Smásegur. >Bíðið nú eitt sindur, tað er ikki úr tíð enn«. hyggja. Tá var tað eitt stórt egg við einum tógva „Smiril“ fór hóskveldið kl. 11 til Fre- derikshavn. Nekur ferðarfólk fóru við. Gullbrúdleyp. Elin og Mourits Rubeksen í Havn kunnu komandi mánadag halda gullbrúdleyp. * * Tórshavnar havn. »Anana« kom í gjáranáttina á Havnina úr Spaniu, nærum full- ladin av salti. Hon fer fyrst til Klaksvikar at lossa. Hin norski trolarin »Kelt«, sum 25. mars kom inn á Havnina á veg á Suðurlandið, kom í gjåranåttina aftur. Hann hevði fingið gott 100 tons. »Islands Falk« fór í nátt til Keypmannahavnar.. Byrsur. Dupultar og einkultar hagl- byrsur, ásamt riflur, sera góðar, fáast hjá undirritaða til prísir frå kr. 33,00 og upp eftir. Eisini selji eg ein innstaller- ingsmotor 2!/, hk, lítið brúktan, sera biligan. D. P. SPLIDT á Nesi, Vág. Eisini tygum vilja gerast vissur í, at tað loysir seg at lýsa, bert tygum royna eina lýsing í „Feroya Social-Demokrat". Ringid til prentsmiðjuna måltr. 143. Takið góðs vid Tjaldrinum. >Ég hugsi so, at nú binda hvannirnar ongan Og so gav hann okkum torvuna við kornnálunum. >Latið hetta vaksa eitt sindur meir, áðrenn tit fara út at mylda<. Glað vóru vit, bóru torvuna inn í sodnhús og settu okkum niður hjá henni at síggja, hvussu hon vaks. >Ég síggi hana ikki vaksa,< segði systir. >Nei, eg síggi hana heldur ikki vaksa, tað má vera tað, at hon vil ikki vaksa, meðan fólk sær.< Tað eru ráð fyri tí. Vit fara út og lata varliga aftur eftir okkum og so upp á takið at hyggja niður gjøgnum ljóðaran, tí tað varnaðist torvan ikki. Men vit sóu hana heldur ikki vaksa haðani. So fóru vit heim. Morgunin eftir komu vit grátandi aftur við torvuni. Tá hevði ein mús skorið seg igjøgnum hana og etið alt sáðið. Faðir bað okkum einki leggja í tað, músin skuldi vera koyrd út úr sodnhúsinum afturfyri, og vit skuldu sleppa við inn á Valnabrekku at goyma at neytum, tá tey nú fóru út. >Faðir, nær fara neytini út ?< gingu vit og spurdu. »Tey fara, tá ið hvannirnar hava brotið seg upp- undan.« Men hvannirnar sást einki til enn, tær lógu undirdíktar í tara, so deydligar, nei, har var ikki eitt blað at síggja. Hetta verður long leta at bíða, hildu vit. Best at fara niðan á Ovarubrekku eina ferð aftur. Nú vóru summardáarnir fleiri og sóljubern í veit unum uppímillum. Tá vit koma oman aftur, nú stendur ein kistil á brikini við fyrstadin, og móðir segði við okkum alt í einum, at vit máttu síggja til, at vit ikki komu at hasum. Nei, vit skuldu bert undir, ið lá í kistlinum, og tað kom eitt nev út igjøgnum, sum læt. >Hvat er hetta fyri eitt egg ? spurdu vit. >Hatta er eitt gásaregg, ungin er so lívveikur, at hann orkar ikki at bróta seg út.< »Er gásin longu útkomin, meðani ?< Ja, gásin var útkomin, men nú skuldu vit bíða, so skuldu tit sleppa at síggja ungarnar, tá tað verður hugt til teir í kvold. Men tað hoyrdu vit ikki, vit vóru longu farin avstað, hvert legði annað eftir. Vit koma at gásarhúsinum, nú er byrgt og steggin hevur fingið eyga á okkum og kemur skrálandi heim gjøgnum bein. Nei, her var ikki at dvelja, tað ráddi um at sleppa sær burtur sum snarast. Ein dagin kom sovorðin lývæta, mjørkin lá tjúkkur inn í dyr, deyðastilli og heitt. Vit hingu niður á hvanngarðin og hugdu eftir grønum blødum, men sóu einki. Nakrir fáir mýggjabitar flaksaðu uppi yvir einari hvannarót mitt inni í garðinum, dalaðu spakuliga niður hver sær, tóku seg so upp aftur ovast í flokkin, dalaðu so aftur. Kettan sat við hal- anum ringdum um beinini og hugði at, hevði låmin á loft av og á og kávaði eftir teimum. >Hvat munnu mýggjabitarnir síggja har?« >Eg veit líka, skulu vit fara inn at hyggja ?< Jú menn, var tað ein hvannarót, ið var farin at vaksa, hon hevði lyft taran hegt uppfrá, og nú sóu vit, at røturnar nældu víða hvar. Nú var ikki at leggjast á boðini, hetta vóru stór tíðindi, vit nú høvdu fingið. frið longur,< segði faðir, >verður sólin at glotta fram imorgin, er best, vit sleppa neytunum frá bandi«. Men tað kom eingin sól, tað liðu fleiri dagar, og tað var sama heita mjørkavedrid. >Tað er ikki at kedast við hetta veðrið, < yrasið upp Ja, ja, hetta er gott fyri alt livand Men so ein morgunin høvdu fjø niðan um aftur teir niðastu hjallarnar, og sólin s aði niður gjøgnum sprungur í erva, og tá vit komu upp, var longu boð farið húsanna millum um at lata neytini út í dag. Vit skuldu sleppa við Neytini kendu á sær, at tey sluppu út í dag, tey beljaðu og vildu ikki leska. Tarvurin royndi at slíta tímdi ikki at bíða til fólk var útpjakað. Longu tá fyrsta sólarrípan smeyg sær inn í fjósið, fór hann at ýla og skava básin. Kýrnar hugdu uppá hverja aðra við stórum, delskum eygum og vistu einki, ikki fyrr enn tær sóu sólglæmuna, ið kom inn gjøgnum eitt veggjarhol, tå varnadust tær hvussu árið var liðið, og tær fóru at leingiast. >Ah, aftur ein myrkur vetur lidin!» og tær stóðu og stærdu at sólarrípuni Fonið í luftini, sum mól í klingur og lýsti bláligt í glæmuni, var fyri teimum grent græs, ið veittraði í várvindi, nýgróð og deggvátt, tað rann úr tonn- unum á teimum, og hoyggið smakkaði alt í einum so illa; nei, tær vildu ikki hava tað longur, settu kleyvina í og gróvu tað burtur. Henda morgunin, neytini skuldu út, tordu vit ikki í fjósið, og tá tey skuldu loysast, kluvu vit upp á skjøtilin, nei har vóru vit ikki trygg. Um tarvurin