leygardagur 13. juni 1936síða 1

Lýsingaprísur fyri petitreglu: 30 eyr. á forsíðuni, 20 oyr. á 3. og 4. síðu. Við størri lýsingum fæst avsláttur í prísinum. Her rurardeyðin, evna-og vónloysi. Her hevur rurað gáloysi, óvit og stuttskygni. lagi hjá okkum, hóast vit liggja allrabest fyri at rekja nýggjar driftir. Eill syndarligt skil. Eitt ræðuligt skoðsmál til okkum, okkura handli- og livikraft og meðan alt fór meir og meir av Kestar kr. 1,50 fjórðingsárið -+ Perto. Blaðið verður bílagt á pesthúsinum, brævsavnarstødum og skrivstovuni. Telf. 148, Grikkaland, Afriku og mangar bekendt resulteret i et Million- Tilgodehavende for de færøske Klipfisk-Eksportører, et Tilgode- havende, der i Øjeblikket man betragtes som »indefrosne« Mid- landid, løgtingid, hitt almenna | ler. aðrar, hanga vit einans á einum tråd: Spaniu ! Her annað má Her koma á! Her broytast! má skil má Handelsministeriets Under- Her liggja møguligleikar landsins tjóraðir og heftir i eini ti svøltar fólkið í dag! Nú eru stundir at vakna. Nú eru stundir at brýna evnini og hvessa mótið. Nú ern stundir at reka út gáloysi og víðka sjónarringin. Nú eru stundir at skera ígjeynum ta sálar- ligu fløkjuna og leggja greiðar leiðir! Allir menn eru á einum máli um, al okkara forætlningslív keyp og sola, okkara fiskiskapur, okkara landbúnaður, heimavinna, stutt sagt vinnulív er aftarlaga statt, í sam- burð við okkara grannalond er so illa statt, at her torvar ikki bert ein ábót her og har, men ein høvudsskurdur, ein stór og djúpt skerandi umlegging fyri ikki at siga kollvelting. Okkara forrættningslív er í mongum fori so lestað, so óbúgv- ið og illa skipað, at tað er ikki ov nógv sagt, at tað er ein kleppur, ein byrða, ein útreiðsla, sum telur í hundraðum og aftur hundraðum av túsundum fyri arbeiðarin, fiskimannin, hina stóru fjøldina í Foroyum. Okunnleikin er stórur. Tað kann ikki noktast. Í mongum fori kann lað óivað sigast við- víkjandi okkara forrættningslívi, at »mangur fæst við boga, ið ikki kann upp at toga.« Mangir eru eitt mongum vegna ókunnleika sín offur í hondunum á smartum seljara og keypara — og fólkið, fjøldin betalir, ti teir megu hava tað aftur, ið verður pint út av teim. Og aftur mangir eru soleiðis komnir fyri, at teir megu bløda, noyðast at keypa dýrt fyri í heila takið at kunna freista lívið. Okkum dettur í „| fråsøgn frá einum stimbraðum okkara okkara øldargamlari fløkju, samband vid hesum í huga eina og væl at sær komnum forrættn- ingsmanni. Hon ljóðar nakað soleiðis * >Ég sá roknskapin fiskað Men stóðu seg, høvdu N.s skip stórt undirskot. hjá N. Skipini høvdu lika væl sum mini, medan mini Hann hevði at kalla í ollum sínum innkeypi keypt ov dyrl, ein stóran hóp dýrari enn eg. hevði fingið líka bíligt sum eg, Tað einasta, ið hann var margarinið frá margarinu- fabrikkini.« Helta er drepandi fyri land okkara. Landið má á ein ella annan hált regulera og ansa eftir, hækka um standartin og verja okkara keypmannsstand, so hann verður at arbeiða konur. nekunlunda fríur, nøkunlunda sjálvbjargin og óheftur av tvingsli og diktati frá teim »stéru«, Eitt hitt hesum endamáli er fyrsta stigið móli ein med- vitandi og málvís uppaling og so, at landið tekur innfluttningin av slórverunum og soluna av okkara produktum í sína hond. Hetta eru vist flestir menn nú samdir við javnaðarmonnum í. Men mikið, ásannan er má handlast skjótt. ein ikki nóg her handlast og Okkara fiskiskapur, okkara marknaðarviðurskifti eru enn og verri fyrikomin. Førini avlogd, burturløgd av ødrum tjóðum. Fiskimannsins vinna við teim er hungurslon, hvorki at liva ella doyggja av. statt 1936 hjá okkum, okkara So er meðan grannatjédir í vinnulívinum hava fyri mong Harrans ár síðani lagt burtur driftina, línudriftina og trolara- driflina, Hetta er kent í grannalondunum, okkara veiðihátt, fingið sær onnur for, aðrar driftir, ið geva fiskimonnunum fleirfalt so stórt úrslit sum okkara fiskimenn fáa. Latum okkum nevna snurruváð- er den spanske Devisesituation >Social-Demokratenc: framburðshug og ágrýlni og laka sær um reiggj. Tað er o dirvi. Og meðan t. d. Íslendingar | ålitismenn at vera eru komnir sær inn á nógvar | åskodarar! marknaðar sum Sudurameriku. Og landbúnaðurin! Eisini hann er í midøldini. ingin móti svelti, hungri! Og vit | Eisini hann liggur i dvala. Eisini megu samstundis við hesari um- hann er kroystur í naggatødn. | skipan koma åjavnt við okkara | Aflurgonga heldur enn fram- grannar í allari heimavinnu. gonga er hansara frámerki, sam- Ein væl skipað heimavinna stundis sum okkara grannalond kann týða í milliónum fyri hava í teirra landbúnaði gjørt | okkara land. Her er ikki bert so stórt framstig, so stóra broyt- | talan um al vinna klæði úr ing, ja kollvelting, at teirra land- | okkara ull. Hví skulu vit ikki búnaður gevur hundrað ferðir, gera okkara sneri og log sjálvir? Hví skulu vit ikki baka okkara keks, ið tåsund ferðir so nógv av sær í grødi og peningavirdi sum fyri skipini brúka í so einum tveimum mannaminnum stórari nøgd av? Hví skal so síðani. flytast Hugsa okkum bara konserves landið? Hví skulu aðrir byggja okkara skip? Hví skal tað vera so, at meðan t. d. 25 000 menn- nógv inn í bóndareisingina í Danmark! Eisini her má stórbroyting gerast. Landbúnaðurin má í skundi broytast frå at vera lflið iskjur liva av pelsdjórahaldi í týðandi fyri fjøldina til at gerast hin stóra lívstryggingin, lrygg- | Føroyum av pelsdjóraaling? Hví hava vit... hví, hví og aftur hví? Spyrja tær vaknandi kreftirnar í Feroyum í dag, tå ið svølturin rubbar at. Latum okkum vakna við ell- | mest um — latum okkum sýna um hesum evni, hví'um, og latum áræði og dirvi at reisa okkum fáa greitt hví'ini, og so | virki á toftirna: og skapa lív, | og tað er tað, id tað ræður har ið deyðin í eldir hevur valdað. stór ábyrgd fyri landsins kosnu passivir Noregi, livir ikki ein familja í V endnu ikke tilendebragt. synligheden taler for, at disse gamle spanske Gældsposter vil kunne bringes ud af Verden paa en lempelig Maade. Fiske-Eksportørerne. | ÉEn gennemført spansk Rege- ringskontrol med Begrænsninger i Importen kan derimod tænkes at ville genere den fremtidige Eksport af tørret Fisk fra Fær- øerne følelig Maade, ikke kan paa en saafremt der træffes fornødne Clearing-Ordninger. er Í orðin. Summarrekt. Ut yvir tað, at arbeiðið í veltuni vakstrarlíðina er ein beinleiðis | bardagi móti lokvøkstrunum, so er tað eisini frágera gott fyri jørdina. Líka væl, sum summar- tíðin er vakstrartíð fyri plant- urnar, vit | síggja, so er hon | eisini vakstrartíð fyri tær plantur, vit ikki síggja, alt tað yðjandi bakteriuliv og annað mikro- moldini. Tá vit lað er organiskt lív í nú vita, at gott fyri jørdina, at mikroorganismurnar trívast væl, ræður sjálvandi um at gera so gott fyri tær, sum vit kunnu. Hetta, at vit tíð um aðra skrumbla moldina um, ger, Har ið viljin og áræði er, har em veg- irmir, um teir ofta falla yvir brattar. gerandi stíggjar. | | . - Í Markedet onskværdig. For kort | Fare for Klipfisk- Eksporten? Tid siden udsendte Regeringen | | et Dekret angaaende Begræns- ningen af Udlændinges Adgang 3. juni finst henda grein í til frit at trække paa spanske Banktilgodehavender, Madrid, 2. Juni. sedler begrænsedes ved Anven- | ! Minislerraadet har af Hen- delse af Oprindelsescertifikater syn til den spændte Devise- situation besluttet at stille hele Vareindførselen under De færøske Tilgodehavender. Det er dog tvivlsomt, om dette | s nye Skridt, der megel minder stri- og Handelsministeriels Kontrol, Som. Telegrammet meddeler, | om Indretningen af en Admini- | h stration svarende til Valutakon- sildaveiduna 0. s, fr. nu saaledes, at man ikke læn- gere finder en fri Udvikling af toret, vil paavirke den dansk- spanske Handel. Denne er som livandi hava at at hon verdur leysari, lættari | og luftigari, ljós, vatn og luft | sleppur betri at við síni bøtandi megi. Tað ger, at bakteriurnar | fáa betri livikor, og teirra betandi | virki í moldini verður betri framt. Men tað er her sum í ellum føri, vit mugu nýta vit og skil, vit mugu alla tíðina, meðan vit fremja summararbeiði í velt- unum, minnast til,at har standa plantur, sum vit vilja trívast skjótt, og tí ligesom | Mugu vit fara varliga fram ímóti Handelen med spanske Peseta- | teimum og ikki ampelára tær neiri, enn vit noyðast. Tí, fara vit at vera bondsk, bróta burtur for hver Seddelpost, der vendte | av tilbage fra Udlandet til Spanien. | bleð, Indu- vekstrinum. teimum og særa retur og ja so darva vit tær í Tað ræður lí um at nýta sítt kynsemi og gera av, hvussu langt út á summarið vit skulu alda áfram. Tá plantan við sínum rótum og sínum blødum fevnur so vítt um seg, at vit ikki sleppa at moldini uttan at søgelse af Mulighederne for en Udligning af de danske Tilgode- havender med spanske do. er Sand-