leygardagur 20. juni 1936síða 2

den ledende Kerne í Arbejder- nes samtlige Organisationer, Personens Ukrænkelighed ga- ranteres alle Statsbørgere. Ingen maa arresteres uden Retsken- delse eller uden Statsadvokatens Samtykke. Boligens Ukrænke- lighed og Brevhemmeligheden beskyttes ved Loven. Asylret. Sovjetunionen tilstaar landske Statsborgere, der for- følges for Forfæglelse af Arbej- bejdernes Interesser eller for videnskabelig Virksomhed og Deltagelse i national Befrielses- kamp, Asylrel. Den almindelige Værnepligt er Lov. Militærtjeneste i den røde Arbejder- og Bondehær er en Ærespligt for Stalsborgere i Sov- uden- jetunionen. Fædrelandets For- svar er en hellig Pligt for en- hver Statsborger. Fædrelands- forræderi, Krænkelse af Eden, Overgang til Fjenden, Tilføjelse af Skade paa Statens Forsvars- magt og Spioneri til Fordel for en udenlandsk Stat straffes med Lovens fuldeste Strenghed som den alvorligste Forbrydelse. Det lyder meget kønt altsam- men, med Tale- og Pressefrihed osv., men de store Løfter paa Papiret vil næppe komme til at Diktaturet Sovjel svare (lil Praksis. taaler ikke, hverken i eller andet Steds, at de øverste kritiseres. Ledere angribes og Der er jo utallige Eksempler Folk, vovel noget saadant, er kastet i Fængsel. paa, hvorledes der har blevet eller forelagte Forfatning forvist Hvis skulde tages bogstaveligt, vilde Sinovief og Kamenef den Trotzky, i deres Ret, naar de An- OSV. Være propaganderede for deres skuelser. Selv de mest haardkogte Kom- munister tror ikke paa, at noget Lov at saadant faar Forslaget vil nærmest være at passere. betragte som et udpræget Para- deforslag. Millum liv og deyða. Tveroyri, Tríggir menn á Mikkel Nielsen, Símun Poulsen og Daniel Johan Petersen vóru um dagirnar við at ganga burtur. Fólkið vón, ti og leitað ultan úrslit. á Tvøroyri hevði mist alla håtar høvdu verið Vit hitta hin gamla viðgitna Mikkjal í biðja hann siga okkum frá vanda- ferðin. Helta og geva vil sjógarpin Geil og ger hann beinasamur, her aftur orðrætt hansara fråsøgn : Vit midjan fóru av dag vikuni, 3 å bål, eitt vanligt 8- Tvøroyri um månadagin f hini innstalleradum mannafar við motori. Motorurin gekk ikki væl, men vit komu t6 f øllum undir St, har Vedrid rar fint. Vit fingu 80 fuglar. fóru vil Ællanin góðum Dímun, vit royndu við snerru. kveldið inná gjónna í St. liggja fyri at vera klárir at royna á Um Dímun. var at har um nåltina morgni aftur. Ein mann seltu vit upp á oynna at keypa nekur lomvigaregg. Bóndin og hesin maður komu niður kl. 3 á nátt. Veðrið var golt inni á gjónni. Har er so veðurgott, at ein veit ikki av veðri, sjålvt um ruskut er uttanfyri. Bóndin segði, at veðrið var ruskut ultanfyri. — Skuldu vit fara, máttu vit fara straks. Vit gjørdu okkum so klárar at fara í letuni. Veðrið vorðið men tað var tó siglandi veður. Vit móti Hvann- haga á Suðuroynni. Vestfall var, vil komu at slaka so nógv av, móli var ruskut, settu kås at vil komu at stevna Hvalbiarfirði koma inn á Vit vóru knappan fjórðing úr Lundanevi, tá stekk bálurin knappliga at leka. Hann fylltist straks av Vit tóku at oysa av allari makt, og seglini fyri skjótari at kyrt vatn. sjógvi. vórðu sett á hann. Líka (á, ið fylltist, fingu vit eyga á eina trímastr- båturin aða skonnart, skuldi vera >Sjey systkin«, hon var vend heim frå Bankanum, kundi ikki halda í Vesturhavid fyri stormi. Vit hildu okkum nú vera bjargaðar, men júst tá ið vit skuldu gippa við seglinum móli henni, vendur hon norður yvir aftur. Lá hon bara nakrar minuttir longri á sama bógvi, hevði tað eydnast. Vit mátlu so royna sjálvir. Vit sigla beint undan eystur ímóti St. Dímun. Eg sat við róðrið. fór at kanna eftir lekanum. Men hann fann hann ikki. Vit hildu áfram oysingina. Vit komu eystur um Múlan Ein á St. Dímun fyri at koma í slættan sjógv. Ætlanin fåa samband vid St. Dimun eystan fyri. Men tå id vit komu eystur tað til, tí nú var vorðin so var at um, bar ikki stormurin nógvur, glaðurnar kastadu aflur undir inn móti landi. Tá máttu vit fella seglið og grípa árarnar. Men glaðurnar vóru so harðar og nógvar, at vil ikki vóru menn at taka okkum frá landi. Tann eina glaðan var so sterk, at hon var nær við at sláa okkum á land. Imedan hevdu vit funnið lekan og fingið tætt hann so frælt, at ein maður kundi halda lens, meðan tveir róðu. Tað eydnaðist til endans at toga okkum frá landi og halda móti Skúvoynni. Tá ið vit fjorðin, kom komu norður á miðjan vindurin aftur ímóti. Kl. 9 á morgni fingu vil bátin lens. Maktin var nú ið var steðgaður av sjónum, fóru vit nú at royna at fáa í gongd aftur. Til alt held hevði hann dupulta tendring. Magnetin var vát, kundi ikki tendra. Men tað eydnaðist at tendra við glødi- høvdinum — tá gekk hann líka úti. Motorin, til Skåvoynna. Streymurin var lika uppi, tå id motorurin kom Hevdi tad mis- eydnast við motorinum tå, fóru aftur á gongd. vit lúkst eystur í havið — so hevdi ferðin verið ring, um ikki fann okkum — onkur trolari AKTIESELSKABET FØROYA BANKI Hovedkontor: THORSHAVN Stiftet 1906. Afdeling: TRANGISVAAG AKTIEKAPITAL OG RESERVER KR. 900,000. Bankforretninger af enhver Art udføres. n Kontortid 11—3. Lørdag 11—2. vit vóru jú úlmaktaðir. — Kg, sum lygum vila havi ligið sjúk- ur og einki kunna svølgt uttan gjøgnum eill rør inn í magan. Tá ið eg kom á land, var eg Men (il alt held var sjåkrasystur har. eisini nær deyðanum. Hon hjálpti mær so væl sum nakar lækni, gav mær innsproyt- ing og pleyaði meg so sera væl. Ég lakk- samur. KI. 9,30 á morni komu vit til Skúvoyar, preiaðu Skúvoyingar. Teir komu Lil strondina straks, eri henni ógvuliga hvor rann um annan, sum leir skundaðu sær. Vit í Skúvoy. Alt var straks skipað vóru sera væl fagnaðir upp úr båtinum og tikid upp á land. Vit vóru verandi í Skúvoy um dagin og nåttina og nolu sum sagt stóran blíðskap. Ímeðan alt hetta hendi høvdu bátar verið og leitað eftir okk- um vid Dímunar. Sum rímuligt var, kundu teir ikki finna okk- fólkið mist alla vón um okkara bjarging. um, og heima hevði tí Skúvoyingar fóru til Sands eftir posti og søgdu frá okkum, og frætti heimafólkið soleiðis, hvar ið vit vóru. Bátur kom so frá Suðuroy at taka okkum heim. Símun Poulsen gjordi bálin so frætt hanga aftur úr til Tvoroyri. Har sum sagt, hevði foreint seg við, aftur, at vit kundu var gleðin stør, lí fólk, at vit spurdust ikki í aftur. Eg og mínir bálsfelagir Símun Poulsen og Daniel Johan Peter- sen takka Skúvoyingum hjarta- liga fyri lann stóra blíðskap og hjálpsemi, ið teir sýndu okkum. takka Tvøråmonnum, Lfkaleidis vit hjarlaliga teimum sum førdu okkum heim. Carnera lam for Livstid. Den italienske Kæm- pes Saga er uigen- kaldelig forbi. meddeles, at New de Læger, som behandler Car- Fra York nera for Lammelsen i venslre Ben, nu definitivt har opgivet Haabet enske Sværvæglsbokser. om at redde den itali- Benet vil være lamt for Livstid, er- klærer Lægerne, og der bliver ikke nera. Som man vil huske, paadrog mere Boksning for Car- Carnera sig Lammelsen í Benet under Kampen mod Negerbok- seren Leroy Haynes. Kongavitjanin i Suðuroy 1936. Hin 13. í hesum á nátt komu kangaskipini »Dannebrog« og »Ingolf« til Vágs. Á morgni fylgi í land. Sóknarslýrisformaðurin Andr. Djurhuus beyd Vágs vegna kongi við fylgi at vera vælkomnan til fór kongur við Vágs. Til Loprar vóru júst lá inn- komnir tveir hvalir. Hetta var sagt kongi og boðið var honum at síggja hvalastødina við teim- Helta dåmdi kongi væl, og helt hann, um tveimum hvalunum. prinsur og prinsessa við ødrum Droit- at fara av fylginum til Loprar. ningin valdi t6 heldur vestur á hill náttúrvakra Vágs- eiði. Kongafamiljan við fylgi var og hugdi al leirti nýggju kirkjuni. Veðrið var frálíkt, og tað var ikki logið, at flest oll í Vági vóru á fótum fyri al fylgja við kongafamiljuni. So gekk leiðin til Tvøroyri. Í góðveðri og sólskini hildu skipini inn á Trongisvágsfjorð. Tveir kappróðursbátar fóru skúmandi út ímóti kongaskip- unum — ein foroysk móttoka. Stundisliga kl. 4 á degi legði »Dannebrog« at bryggjuni. Fyri at taka ímóti kongi var ein stór mannfjøld mett á bryggjuni. Sum særlig boðin at melta saman við sóknarsltýrislimunum vóru umboðsmenn og -kvinnur fyri leim ymsu greinum av vinnulivinum og lænastumanna- standinum. Søknarstyrisformadurin beyð kongi og drottning at vera væl komin til byin. Yndisligar små- genlur góvu droltning og prin- sessu blómur. Bryggjan var prydd vid fløgg- Øll tveimum um. skålabørnini stóðu í rødum niðan eftir bryggjuni. Hornorkestur spældi kongasangin og bornini sungu til hornblásturin. Millum »Isvirki« og »Marinens Kuldepot« vóru reistar tvær flaggstengur. Miðskeiðis millum teirra var sell eitt ógvuliga væl bílæt foroyskum úr hondum greitt við lveimum vøkrum landskapum í hvorjum sínum ávali í hvorjum endanum. Botnurin var djåpblåur við tveimum fløggum omanvert mill- einum mono- X og so í gull- »Velkommen«, um åvalarnar, grammi av C stavum eill Hesa dekoralivu og sera væl- virkandi mynd Arne Poulsen greitt úr heyði målarin Poul Pyntað lyngi og stórum greinum hvorju hondum. við gronum megin virkaði hella einfalda æruportur sera vakurt, Av bryggjuni helt kongur vid fylgi og teim særligu innbodnu eftir niðan kongavegnum og heim í kommununnar húsið. Her var drukkið eitt glas av champagnu. helt eina stulla móttokutalu og helt Sóknarstýrisformaðurin fyri: >Vort Land flyder ikke med Mælk og Honning. Det er oko- straalende Men vi føler os overbevist om, at vi nomisk set ingen Perle i det danske Rige. velset af den ikke er mindre Grund. Rigdommens straalende Ædel- altid det rærdifulde, saasandt som stene er heller íkke mest at Lykken den er hverken Gods eller Guld. De sidste Tider har til Over- maal vist, hvor løst og usikkert en Trones ZÆdelstene sidder, naar Uro og Splittethed danner Indfalningen i Stedet for Loya- litet, Troskab og Trofasthed. Færingerne har til alle Tider været et Folk, hos hvem Loya- litet, Troskab og Trofasthed har været Kendetegnet i Forholdet til Riget. Vegne udtale, at der ikke er sket Jeg tør paa vor Bys nogen Ændring heri. Og sam- tidig som jeg har den Ære paa vor Bys Vegne al byde Deres Majestæter Kong Kristian den Tiende og Dronning Alexandrine at være velkommen til vor By, beder jeg deres Majestæter mod- tage Forsikringen om, at Loya- litet, Troskab og Trofasthed og- saa fremdeles vil danne Indfat- ningen om Rigels ringeste Perle, Færøerne,« helt, al bæði hann og ríkisstjórnin vóru Kongur takkaði og greið yvir standin í Feroyum og vildu framvegis sum higartil royna at rætta lí stríðandi og strevandi fólkinum eina hjálp- andi hond. Frá kommunuhúsinum var farið út á minnisvarðan á Torv- beyggi. Her helt presturin G. Jacobsen eina sera vakra talu, sum slendur prentað aðrastaðni í bluðnum. Kongurin takkaði eyðsýnliga rørdur, og hann og logdu hver sína drottningin bukett við minnisvarðan. Á vegnum heim f skúlan fóru kongurin og drottningin við fylgi inn at heilsa uppá frú Josefinu Mortensen. Í skúlagrindini tók fyrstilærari Hansen ímóti kongaparinum. Tvær skúlagentur góvu drottn- ingini og prinsessuni hvor sína bukett. Í skúlagarðinum vóru børnini stillað í tvey rød, sum kongafylgið gekk igjøgnum á sóljustroyddum vegi. Í skúlanum dunsaðu og sungu bornini til heiðurs fyri kongi og hansara fylgi. Hin foroyski dansurin var so stalt á fyrsta sinni komin til hægstu æru í skúla okkara! Frá skúlanum var farið um borð aftur. Um kveldið kl. 8 vóru amt- maðurin, sýslumaðurin, prestur Jacobsen, fyrstilærari Hansen, PE —""" 0 ÉT gf —