leygardagur 27. juni 1936síða 1

FRÆLSI og 4. Nr. 26. | 20 oyr. á 83. Lýsingaprísur fyri petitreglu: 30 oyr. á førsiduni, Í síðu. avsláttur í prísinum -FØROYA- SOCIAL DEMOKRAT Við størri lýsingum fæst JAVNAÐUR Leygardagin 27. juni 1936. BRÓÐURSKAPUR Kestar kr. 1,50 fjórðingsárið og skrivstovuni. * verður bilagt á pesthúsinum, brævsavnarstødum Telf Vi byder en danske Delegation bestaaende af Fiskeridirek… tøren, Færø-Vennen, Konsul V. Thygesen, med flere, velkommen til Færøerne. Den største Hindring og Brem- sen i alt Samarbejde er det: ikke at forstaa hinanden, hin- andens Kaar og Forhold. Og mvendt er Forslauelsen den store Formidler, der evner at jævne de tilsyneladende uover- stigelige Hindringer. Delle gæl- gelig Í g der i smaal og stort. Dette maa Stalsmanden saavel som For- relningsmanden, Arbejdsmanden og Fiskeren erindre, saafremt Spliltelsens og Uenighedens For- lægge sin skal gg bandelse ikke døde Haand pau ens Liv og Stræben. Vi onsker al understrege denne der Kendsgerning, gor Livets sig gældende nu mere end no- gen syn Sinde, ikke blot med Hen- til selve Erhvervslivet, Ar og Fiskernes, Køb bejdernes og og g Evne mændenes Redernes til i igennem Krisens og Sonderlem- Fællesskab at kæmpe sig Hærværk, Udbyttet af lo men melsens Ogsaa hvad angaar Landes, to Folks Samarbejde, Det er derfor et Glædens Tegn, hver Gang man mærker Symp- lomerne paa en voksende For- staaelse, en bevidst Bestræbelse for at opnaa Erkendelsens faste Bund tigede Krav til og overfor hin- vedrørende Livets beret- anden. Det er et Glædens Tegn, al man i disse Dage, da man i saa godt eneste Hjem som hvert Hvi vórðu arbeiðararnir ikki bodnir til konga- veitsluna ? Tá kongur var í Havnini, var veitsla hildin umborð á >Danne- brog«. Vil ikki, hevði til arbeiðis at sendu bjóðingina, vila hvor ið men vit halda, at hetta hevur verið gjert av umtinum. fellur hesum Tað, sum okkum bróstið at hvorki Foroya arbeidarafelag fyri viðvíkjandi, er ella Havnar arbeidsmannafelag stóðu so frætt í metum millum teir høgu harrar, ið høvdu til paa Færøerne spejder efter Lys- punkter i det økonomiske Tus- der over vore Øer det Folks Side i tydeligere Grad end mørke, ruger fallige fra danske nogen Sinde før mærker Viljen til Forstanelse og Erkendelse af vore Kaar og Forhold for desto bedre al kunne opnaa del bed- sle og mest mulige ud af Sam arbejdet til Gavn og Glæde for begge Parler, D5 Repræsenlanlerne af denne | Vilje til til sande Vens fulde Erkendelse af Forstaaelse, den Forholdene for at kunne yde en virkelig Hjælp, hilses vel- kommen til Færøerne. Ved selv at være paa Aasle- det, selv al se og høre, ved saa vidt gørligt ved personlig Nær- Livels værelse al undersøge Puls, undgaas de mange Hem- ninger, de Hindringer, der altid mange laarner sig í Vejen og gør Haanden usikker for dem, der kun kender Forholdene paa Afstand. Den Dage gæster vore Øer, føler vi Delegation, der i disse os overbevist om, er besjælet af den redeligste Vilje til at lære at forstaa og erkende, for deslo indenfor bedre Mulighedens Grænser med Kenderens og den Sagkyndiges sikre Haand at kunne imødekomme de beret- ligede Krav, som rejses herfra til det danske Folk. uppgåvu at bjóða fólki til kongs- veilsluna, at leir vórðu bodnir. — Nú halda vil ikki, al leir, ið stýra hesum feløgum, taka sær lykni men tå hverki hettu felagið varð boðið til tað út til at vera gjørt vid vilja og av at vera forfjónaðir; veilsluna, so sær ikki bara gloymt, og lá má lað sigast at vera vaðið ov langl. Hella er ein beinleiðis háðan av arbeiðarastættini. Tað kundi tí verið uppá sítt pláss at fingið at vita, hver hann er, ið her á landi hevur havt í hondum fyrireikingararbeiðið, og hví hann setti hesi bæði felegini eftir. Tá Vágsskipið „Norðhavið“ fórst yviri undir Grønlandi, Ódnarstormur og ringur siógvur. Eitt undur bert, at teir vórðu bjargaðir. Skaðaði skrúðuna. Manningin av »Nordhavinum« er heimkomin við skipinum »Gustav Holm«. Frá tilburdinum hava vit frætt: Í. hvílusunnukvold lógu teir 150 sjómíl úr landi í Veðrið var góðar Julianehaabsbuktini. ódnarslormunr av tí ringasta og ringur sjógvur. Róðrið brotnar og skaðar propellina. Móti vaktarskifti brotnaði róðrið, men loysnaði tó íkki heilt frá stammuni, so tað lá eina góða lotu og hamraði upp undir skipið vid so miklari kraft, al lað hóttið við at sláa hol 4; men tíbetur varð tað leyst, áðrenn vilt so manningin tað kom, og royndi at bjarga lí, men var ógjorligt at fáa tað inn so måtti ketan kappast. Róðrið hevði skaðað propellina, áðrenn lað varð leyst frá skipinum. Veðrið var tá so ringt, at ikki var hugsandi um at sigla. Tveir bátar brotna. Teir royndu við seglum at halda hana upp í vindin, og fingu lá ein 6føran sjógv, sum gjørdi enn meira herverk á skipið. Hann sorðaði skutin á einum báti, skræddi fiskakassan úr sporðinum, breyt bálastólin meðan ein tunna, sum slóð í fiskakassanum, slongdist upp undir størbåtin og breyt tvex borð upp fgjøgnum. Umframt Teir mistu róðrið, sum settir ål og pumpurnar sleptar so leingi, vaks sjógvurin so nógv í skipinum, at hann køvdi motorin. Nú í bálarnair var bert eitt at gera fara og sleppa SÆI MA skipinum, áðrenn tað sakk. Skipið sakk, og manningin lå | eina nátt i oysandi reyni og stormi á oynni. Allir komu í bátarnar og fingu sá dånt sær, so leir kundu liva inntil komandi var til eillhvort búpláss. Skipspappirini og journalina fingu teir eisini við. Róð varð inn á oynna og farið upp á hana. Har máttu teir vera um náltina undir opnum himli í Skipið sakk skjótt frá tí. oysandi reyni. > aftaná at teir vóru farnir r . Eina nátt i eini kirkju - síðani sjey tímars sigling við teim vánaligu båtunum í ruskveðri. Onsmorgunin varð aftur farið í bátarnar og siglt inn á Græde- fjord, har teir sluppu at gisla í kirkjuni, meðan ein Grenlend- róði til teimum los til Førovingahavnina ingu Fiskenæs at fáa Tórsdagin fóru leir aflur til báts | | og sigldu 7 tímar í vánaveðri til hesar báðar bátarnar høvdu teir | triðja, eilt lílið 4-mannafar. I-tidina ein Um månamorgunin var veðrið so frætt, at roynandi var at sigla eftir landi. Og gjørdu leir sær eill neyðróður til. Skipið lak so illa, at tað bert kundi haldast lens við báðum pumpunum og molorinum. Handiligir menn av manningini royndu nú at bøta so frætt um båtarnar, at teir teir brotnu kundu flóta. Førovingahavnina. Væl móttiknir i Føroyingahavnini Í Førovingahavnini vórðu teir væl móltiknir av Alfred P sen, missioneri, og timburmoni unum, ið eru har og smiðja sjómannaheimið. Teir sluppu heim við skipinum Holm«, id lá í lossaði Foro til »Gusta ingahavnini og vid | sjómansheimið Meðan teir seta båtarnar uit, | slóknar mótorurin av sjógvi Í skipinum. Tyskvøldid um 6-líðina komu teir undir land og sluppu í læ av eini lítlari oyggj. Bátarnir vórðu lá settir út. Lekin var versnaður so nógv, at bert tann løtan, meðen bálarnir vórðu Ein skipsmanning uttan tjans fyri at sleppa aftur at fiska Í ár. Ál manningin á >Norðhavinum“ varð bjargað í slíkum óduai veðri má sigast at vera undrunar verl og glediligt. Og glad eru eitt sindur av máti vid | | ivaleyst oll teirra næstu og all Feroya fólk um at leir komu heim aftur í ollum góðum. Men harvið er ikki alt bett. Hesir = menninir eru komnir | henda langa vegin heim í somu klæðum, sum leir hina ódnur - nállina vóru í — einki annað plagg fingu teir við sær. Oll Porto. Blaðið 1, sa 10. årg. klæði teirra fóru til botns við skipinum, so sjålvt um teir annars hevdu kunnað sloppið við aflur onkrum skipi, so kunnu teir fæstu fara kortini lá leir ikki hava klæðir at fara við. Hei komandi« at arbeiða skjótt og má heitast Á »rætta við- málvíst, fyri at manningin kann fáa peningin fyri klæði síni sum skjótast, so at teir ikki av teirri liggja heima, orsøk noyðast al tað sum eflir er av árinum. Blodig Nazi-Terror i Danzig. 50 Mennesker indlagt paa Ho- spitalerne efter at være blevet slaaet ned af Stormtropperne. Hin 16. i. h. skrivar Londonar- tíðindamaður »Social-Demokra- ten«s: Der er i Aften hertil indløbet Meddelelse Nazi-Terror i om en Hensynsløs Danzig. »Daily Herald«s Korrespondent i War- szawa lelegraferer saaledes i Aften, at Nazisterne i den senere Tid gaar meget hensynsløst frem overfor alle, der ikke vil hilse Naziflaget. Det gaar ikke alene ud over Opposilionspartierne, men ogsaa de polsktalende Bor- blandt Halvtreds Mennesker, der- gere el Stormlroppernes Ofr« iblandt et Medlem af Danzigs Senat, er blevet indlagt paa Ho- blodigt An- spitalerne efter et | greb, som Stormtropperne for- Delta- En af de Overfaldne er afgaaet ved Aften rettede mod gerne i et leden nationalt Møde. som Følge af sine Kvæ- pm ikke t og Stormtrop- Kvinder, dei hilser Naziflage perne med oprakt Haand bliver øjeblikkelig slanel ned paa aaben Gade. Nazibladene truer aaben- lyst med Udryddelse af Opposi- tionen, og Naziførerne bliver for hver Dag, dei mere gaar, og mere aggressive overfor an- derledes tænkende. relter i Bladene i Warszawa Dag et enstemmigt Krav til den polske Regering om at sørge , for, at Sikkerheden af Nazi- bander, og at Byens Styre ikke Freden og i Danzig ikke trues kommer under Irusel og Vold fra Nazisternes Side. Slæbet. Ved et Bryllup er det Bruden, der har Slæbet. Siden er det Manden.