leygardagur 26. september 1936síða 2

øn tey kundu, fyri at hjålpa børn- unum. Vóru ikki børnini bilsin yvir alt tað nýggja, tey sóu í Danmørk? — Ongalíð lótu børnini seg merkja við nøkrum, so marg: háttligt tað enn ljóðar. Lyndi Feroyinganna er nú einaferð so. Landslagið og vinnulíkindini skapa ikki bleytt og felsamt sinni. Aflaná kundu vit ló merkja, hvussu glad og takksom børnini vóru. Eg takki harra lærara Matras fyri frágreiðingina; men eg biði hvussu hann eisini siga mær frá, henda góða lýdningar- mikla ferð, ið vil vóna verður framhildin á hverjum ári, kom í lag. Vegna bræv frá soninum, hr. Meller Møller, fyristoðumaður, sær til presti í Havn, vendi dr. rikisstyrid og Føroya Lærura- felag. Ríkisstýrið tók sera væl undir, og nevndin í lærarafelagnum við lærara R. Long á odda gjørdi eitt ófora gott og stórt fyri- reikingararbeiði og fekk eisini Foroya legling til saman við statinum at geva ein munagóðan studning. J. H. Danbjørg. R:16-68-176 ELEFONE Vevingarskeið. Vit byrja nýtt skeið í veving 20. oktober. — Tær, ið ætla sær við, eru bidnar um at siga okkum frá innan 10. Gjøllari frágreiðing við al snjúgva sær til okkara. Ada Rasmussen. Bergjlót av Skarði. Thorshavn og Omegus Sygekasse hevur eykaaðalfund í TOrs- heli leygardagin 3. oktober 1936 kl. 8 s. p. Til vidgerdar: 1) Broytan av lógunum fyri sjåkrakassan. 2) Broytan av »befordringskassan«. 3) Ymist. lógunum fyri 1936. Nevndin. Enskt má Ég gevi undirvísing í enskum Havn, 25. septbr. máli. Tey, ið ynskja at fáa lær- dóm frá mær, geri so væl at siga frá innan 6. oktober. Måltr. 243. Sigrið av Skarði. Hjartaliga tokk veita vit teimum, ið sýndu okkum heiður á silvurbrúdleypsdegnum. Hanna og Chr. Jacobsen, bokjart, Tórshavn. | Jorðin. Vatnrot. Vatnrot er lann vanligasta og ringasta eplasjúka, vit hava al hesa dragast við. Orsøkin lil sjúku er bakteriur. Sjúkan sæst bæði í velluni og í goymsluni. Hon byrjar sum smáir bleytir blettir á eplunum. Hesir blettir vaksa skjótt, og verður trýst á teir, spríkir væta út. Skera vil eitt sovorid epli sundur, síggja vil, at:lað er vatndruknad og evjut og sliggjut. | fyrstuni er tað lilaleyst, men verður reydligt ella grålig, seinri dimmabrúnt og rýkur illa. Undir sjóneykjuni síggja vit,atkyknurnar í eplinum eru losnaðar hvor frá aðrari, ogmillum tær yður av bakterium. So leingi, sum bert nøkur eplir hetta týða. Men frá hesum fáu eplunum eru sjúk, hevur einki al breiðir sjúkan seg og kann um nakrar dagar hava beint fyri Vatnrol er lí hildið fyri at stórsti meinbogi ollum eplunum. frá gamlari tíð vera ein tann fyri eplavelting. Í útsjónd er henda sjúka altíð nakað líka; men tað kann vera munur á hvorjar bakleriur, ið elva hana. Fyrst og fremst er her at nevna ta áður umskrivaðu slokkrotbakteriuna, sum bert kann hava elvl leir rol- blettir, vit síggja á upplakingar- hreiða seg Í líð, men eisini goymslunum. Hartil kann sjúkan koma av oðrum baklerium, sum einans eru førar fyri at skaða eplini og ikki slokkarnar. Um fleiri av hesum bakterium er at siga, al tær eru ikki rættiligar sjúkabakteriur men bert slíkar, sum vanliga eru f allari jørd, og sum av og á, lá planturnar av øðrum orsøkum trfvast illa, kunnu elva sjúku og gera skaða. Vatnrot kann ikki gera stóran skaða ullan í korum, sum fremja sjúkuna. Annars kann á eilt epli, sum hevur fingið rotblettir, vaksa sárskal innan undir ti sjúka, og eplið verða frískt. Tað, fremur sjåkuna er sum mest hetta: 1. Sår,elvd av ambodum, orma- biti og oðrum. Sår av svørltu- spillu og slokkroti eru lika dån. Våt luft og ov skifti, goymsluni. mikið lufl- bæði í jørdini og Í Einki er so gott móli vatnroti sum terri og frísk luft. 3. Hiti. Bakteriurnar at gera skaða í kulda. eru ikki forar Ikki fyrr enn hilin verður einar 8—109 C. fáa tær megi. Verður hitin meir, einar 15? C., er enn betur fyri bakteriurnar, tå kunnu lær beina fyri allari epla- rúgvuni eftir nøkrum dogum. Av tí, at tær bakteriur, ið elva vatnrot, eru vanliga í allari jørd, eru bert óbeinleiðis ráð at taka: kor, bæði í veltuni og í goymsluni, Gev eplunum tey bestu soleiðis: 1) Hav leysa, væl útluftaða og turra mold í eplaveltuni. AKTIESELSKABET FØROYA BANKI Hovedkontor: Stiftet THORSHAVN 1906. Afdeling: TRANGISVAAG AKTIEKAPITAL OG RESERVER KR. 900,000. Bankforretninger af Kontorlid 11 —3. enhver Art udføres. Lørdag 11—2, Panting. Tað verður her gjørt kunnigt, at dómarin hevur góðkent, at eftirstødur av kommunuskatti fyri januar og apríl ársfj. 1936, og eftirsteður fyri 1935 og oktober ársfj. 1934, sum áður eru pantaðar til einkis, verða inuheintadar við panting. Farið verður undir pantingina utan aðra ávaring tann oktober i ár. Tórshavnar byråd, 10. september 1936. ORE GOTT OG BILIGT 9 KOL oc KOKS FÆR EIN HJÁ C1. Clementsen, TELEFON 319. 5000000000000000000000en8 Kursus til Sætteskipperpreve, udv. Fiske- skipperprøve, Motorprøve samt Maskin- passerprøve begynder 1. Oktober. Elever indmeldes skriftlig eller pr. Telefontelegram samt ved personlig Henvendelse til Skolen. Fødselsattest eller Daabsattest og Søfartsbog medbringes. Thorshavn Navigationsskole, den 21. cd 2) Ger alt fyri at halda svørtu- spillu og slokkrot burtur út velluni. o) Far væl tey ikki verda særd. vid eplunum, so {) Lat eplini vera turr, tå tey vera goymd um heystið. Få so litid av mold vid sum gjørligt, skil øll fryst, spill, særd og blettut eplir burtur úr og lat tey ikki koma við í gomsluna. 5) Hav ikki innibyrgda og váta laft í goymslunum. Royn at halda hilan undir 79 C. 6) Reinger goymslurnar hvort år, so eplir ikki vera sjúk av smiltu frá árinum fyri. 7) Hav åteftir vetrunum og lat ikki eyguni vid eplunum rotnad eplir fáa høvi til al at smitta frísk. Tann væla, ið rennur úr rotnum epli, er versti smiltingarorsaki. H. J. J. Vi køber: Skibstrøjer og finere Trøjer, Uld Klude, alt til højeste Varer fra og uldne Pris. Bygderne modtages gerne. S. Mørk, Vestmanhavn. September 1936. Óskil. Fiskimenn við smittsamum sjúkum fara til skips saman við frískum mønnum. Tað hevur mangan millum fiskimenn verið talað um, hvussu neyðugt tað er al fáa í gildi eina lóg, sum åsetur, at fiski- menn skulu verða undirsøktir av lækna, áðrenn fleir fara til skips um vårini, og fáa prógv (attest) sama sjúku hava. um, at leir onga smilt- Tað er óforsvarligt, at menn, sum smilla, skulu búgva í lugari (kahyltt) monnum. Allir vita, saman við frískum hvussu ) er umborð á okkara skjótt tað smilla trongliglt, i« skipum, og hvussu er, al ein maður kann aðrar av sær, ullan at leir vita av, at hann nógvar hann ella er sjúkur. Tá skip fara til Grenlands, allir manns til lækna og fáa attest skulu uppá, at teir onga kynsjåku hava. Tað sigst, at summir læknar samstundis undirsøkja fyri ødrum sjúkum, d. tuberklum ; men aðrir gera tað íkki. Ég havi í mong ár fiskað ár verið hjá lækna, men aldri undirsøktur fyri tuberklum, uttan tå ið eg sjálvur havi biðið um tað. Stutt komu yvir aflaná at vit í summar til Gronlands, máttu vit til lækna við einum sjúkum manni, og visti mod seg lá, al maðurin hevði tuberklar. Hann varð lagdur í land í Grønlandi, og hann er sjúkur enn. Hver vitt hann hevur smillað aðrar, veil eg einki um enn; men nú verða vit allir undirsøktir av lækna fyri at fáa hetta at vita. Men vórðu undirsoklir fyri tuberklum, betri hevði verið, um vit áðrenn vil fóru lil skips í vár, ella áðrenn vit fóru til Grøn- lands, tí so høvdu vit ikki nú noyðst at gingið við ótta um, at vit kanska eru smittadir av tuberklum. Og fyri hin sjúka sjálvan hevði væl einki verið betur, enn at hann fekk at vila av sjúku síni skjótast gjørligt, so hann kundi selst aftur. Eg veit ikki, hvor ið skuldina ikki fyri, at fiskimenn hevur verða undirsøktir fyri tuberklum, men nú megu vit krevja, at annað skil kemur á hesi viður- skifti. Eg loyvi mær ut biðja for- mannin fyri Foroya Fiskimanna- felag ella felagsskrivaran um at blaði um útltala seg í hesum hesa sak, so vit fáa at vila, hvat okkara felag hevur gjørt ella ætlar at gera hesum måli við- víkjandi. Fiskimaður. — — Eru tygum tyrstur undir promenadu komið inn til mín og drekki lemonadu. 25 oyru fløskan nakra oyra sparan fyri innhaldsgóðsku garanterar „Smæran“. Her er varan bílig — spar í ringum tíðum. Verur verða fluttar út um allan býin. JOHANNES ANDREASEN's Ringið 344. MATVØRUHANDIL Legtingsarbeiðið. loglingið skjótt sumun, og í hesum ringu tíðum Nú kemur er tad sanniliga eingin stuttleiki al seta seg á ting at arbeiða vid Men eg landsins stérmålum. vóni, at Llingið fer at arbeiða til fólksins gang og frama. Men so er hvat er - al spyrja, fólksins gagn? Tá Føroyingar hugsa um vinnulívið, so er tað fiskiskapurin, liggur teimum i fiskiskapurin ið fremstur sinni. Men, sum nú verður drivin, kann hann aldeilis ikki foða landsins íbúgvar. So vit nýggjar Tað, sum Føroyingum manglar, fabriksdriftir. Vit flyta all ov nógv inn í land okkara av voru, sum eg trúgvi, kundu framleitt eins megu royna at finna leiðir. er industriur, vil sjålvir biliga og væl her. Kemur ein inn f ein handil, so sær hann hópin av útlendskari kjøtpylsu hanga har til solu; meðan ein Føroyingur illa fær selt eina kúgv til slakt. Hvat var rímiligari, enn at vit høvdu eina fabrikk, ið framleiddi kjøl- pylsu.